ଵରାହପୁରାଣମ୍

ପିତୃଯଜ୍ଞେତି ନିର୍ଦିଷ୍ଟା ଧର୍ମୋଽଯଂ ବ୍ରହ୍ମଣା ସ୍ଵଯମ୍

ଏହି ପିତୃୟଜ୍ଞ ନିଜେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମ ଭାବେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ।

କୃତଃ ସ୍ଵଯଂଭୁଵା ପୂର୍ଵଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଯୋ ଵିତ୍ତ୍ଵିତ୍ତମଃ

ସ୍ୱୟଂଭୂ ପ୍ରଥମେ ଏହି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିଥିଲେ, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।

ଶ୍ରାଦ୍ଧକର୍ମଵିଧିଂ ଚୈଵ ପ୍ରେତକର୍ମ ଚ ଯା କ୍ରିଯା

ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ପ୍ରକ୍ରିୟା ଓ ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟ ଏହିପରି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ।

ମମ ଚୈଵ ପ୍ରସାଦେନ ତସ୍ଯ ବୁଦ୍ଧିଂ ଦଦାମ୍ଯହମ୍

ମୋର କୃପାରେ ମୁଁ ତା'କୁ ବୁଝିବା ଶକ୍ତି ଦେଉଛି।

ଅଵଶ୍ଯମେଵ ଗନ୍ତଵ୍ଯଂ ଧର୍ମରାଜସ୍ଯ ଶାସନାତ୍

ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଯିବାକୁ ପଡ଼ିବ।

ଜାତସ୍ଯ ହି ଧ୍ରୁଵୋ ମୃତ୍ଯୁର୍ଧ୍ରୁଵଂ ଜନ୍ମ ମୃତସ୍ଯ ଚ

ଯେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ସେଠାରେ ମୃତ୍ୟୁ ନିଶ୍ଚିତ; ଯେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିଛି, ସେଠାରେ ଜନ୍ମ ନିଶ୍ଚିତ।

ସତ୍ତ୍ଵଂ ରଜସ୍ତମଶ୍ଚୈଵ ତ୍ରଯଃ ଶାରୀରଜାଃ ସ୍ମୃତାଃ

ସତ୍ତ୍ୱ, ରଜସ୍ ଓ ତମସ୍—ଏହି ତିନିଟି ଦେହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।

ସାତ୍ତ୍ଵିକଂ ନାଵବୁଦ୍ଧ୍ଯନ୍ତି କର୍ମଦୋଷେଣ ତାମସଃ

ଯେମାନେ ତମସରେ ଡୁବିଛନ୍ତି, କର୍ମର ଦୋଷରୁ ସେମାନେ ସତ୍ତ୍ୱ ଜାଣିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।

ସାତ୍ତ୍ଵିକଂ ମୁକ୍ତିଯାନାଯ ଯାନ୍ତି ଵେଦଵିଦୋ ଜନାଃ 187.

ଯେମାନେ ବେଦ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣରେ ମୁକ୍ତିର ପଥରେ ଯାଆନ୍ତି।

କ୍ରୂରୋ ଭୀରୁର୍ଵିଷାଦି ଚ ହିଂସକୋ ନିରପତ୍ରପଃ

ସେ କ୍ରୁର, ଭୟଭୀତ, ଦୁଷ୍ଟ କାମରେ ଲିପ୍ତ, ହିଂସ୍ର ଏବଂ ଲଜ୍ଜାହୀନ ।

ତାମସଂ ତଦ୍ଵିଜାନୀଯାଦୁଚ୍ଯମାନୋ ନ ବୁଦ୍ଧ୍ଯତି

ଏହାକୁ ତାମସିକ ବୋଲି ଜାଣିବା; କିଛି କୁହିଲେ ବୁଝି ପାରେ ନାହିଁ ।

ପ୍ରବଲୋ ଵାଚି ଯୁକ୍ତଶ୍ଚାଚଲବୁଦ୍ଧିଃ ସଦାଯତଃ

ସେ କଥାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମନ ଅସ୍ଥିର ଏବଂ ସବୁବେଳେ ସନ୍ଦେହ କରେ ।

କ୍ଷାନ୍ତୋ ଦାନ୍ତୋ ଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଵିଜ୍ଞେଯଃ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତଃ

ଯିଏ ଧୈର୍ୟଶୀଳ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟନିୟମୀ, ଶୁଦ୍ଧ ମନରେ ଏବଂ ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ, ସେଉଁଠି ଏପରି ଜଣାଯିବେ ।

ଏଵଂ ସଞ୍ଚିନ୍ତଯାନସ୍ତୁ ନ ଶୋକଂ କର୍ତୁମର୍ହସି

ଏଭଳି ଚିନ୍ତା କରି, ତୁମେ ଦୁଃଖ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ।

ଲଜ୍ଜା ଧୃତିଶ୍ଚ ଧର୍ମଶ୍ଚ ଶ୍ରୀଃ କୀର୍ତିଶ୍ଚ ସ୍ମୃତିର୍ନଯଃ

ଲଜ୍ଜା, ଧୃତି, ଧର୍ମ, ଶ୍ରୀ, କୀର୍ତ୍ତି, ସ୍ମୃତି ଓ ବୁଦ୍ଧି—

ତ୍ଯଜନ୍ତି ସର୍ଵଧର୍ମଶ୍ଚ ଶୋକେନୋପହତଂ ନରମ୍

ଏସବୁ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ମଣିଷକୁ ଛାଡି ଯାଆନ୍ତି ।

ମୂଢ: ସ୍ନେହପ୍ରଭାଵେଣ କୃତ୍ଵା ହିଂସାନୃତେ ତଥା

ମୂଢ଼, ସ୍ନେହର ପ୍ରଭାବରେ ହିଂସା ଓ ମିଥ୍ୟା କାର୍ଯ୍ୟ କରେ ।

ସ୍ନେହଂ ସର୍ଵେଷୁ ସଂଯମ୍ଯ ବୁଦ୍ଧିଂ ଧର୍ମେ ନିଯୋଜଯେତ୍

ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନେଇ ସ୍ନେହକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ମନକୁ ଧର୍ମରେ ଲାଗିବା ଉଚିତ୍ ।

ଚାତୁର୍ଵର୍ଣସ୍ଯ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯଶ୍ଚ ସ୍ଵାଯଂଭୁଵୋଽବ୍ରଵୀତ୍ 187.

ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଯାହା ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କ କହିଥିଲେ, ମୁଁ ସେଗୁଡ଼ିକୁ କହିବି ।

କୁଶାସ୍ତରଣଶାଯୀ ଚ ଦିଶଃ ସର୍ଵା ନ ପଶ୍ଯତି

କୁଶ ଶଯ୍ୟା ଉପରେ ଶୋଇ, ସେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଦେଖେ ନାହିଁ ।

ଵାଚଯେତ୍ସ୍ନେହଭାଵେନ ଭୂମିଦେଵା ଦ୍ଵିଜାତଯଃ

ସ୍ନେହଭାବରେ, ସେ ଦ୍ୱିଜମାନେ—ଭୂଦେବମାନେ—କୁ ପାଠ କରାଇବା ଉଚିତ୍ ।

ପରଲୋକହିତାର୍ଥାଯ ଗୋପ୍ରଦାନଂ ଵିଶିଷ୍ଯତେ

ପରଲୋକର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଗାଈ ଦାନ ବିଶେଷ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନାଯାଏ ।

ଏତାସାଂ ଚୈଵ ଦାନେନ ଶୀଘ୍ରଂ ମୁଚ୍ଯେତ କିଲ୍ବିଷାତ୍

ଏହି ସମସ୍ତ ଦାନ ଦେଇ, ଲୋକ ଶୀଘ୍ର ସଂକଳ୍ପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ ।

ପଶ୍ଚାଛ୍ରୁତିପଥଂ ଦିଵ୍ଯମୁତ୍କର୍ଣେନ ଚ ଶ୍ରାଵଯେତ୍

ପରେ, ଡାହାଣ କାନରେ ଦିବ୍ୟ ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଇବା ଉଚିତ୍ ।

ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସୁଵିହ୍ଵଲଂ ହ୍ଯେନଂ ମମ ମାର୍ଗାନୁସାରିଣମ୍

ମୋର ପଥ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି,

ମଂତ୍ରେଣାନେନ କର୍ତଵ୍ଯଂ ସର୍ଵସଂସାରମୋକ୍ଷଣମ୍

ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ସଂସାରରୁ ମୁକ୍ତି କରିବା ଉଚିତ୍ ।

ମନ୍ତ୍ରଃ- ଓଁ ଗୃହ୍ଣୀଷ୍ଵ ମେ ସୁଵିମଲଂ ମଧୁପର୍କମାଦ୍ଯଂ ସଂସାରନାଶନକରଂ ତ୍ଵମୃତେନ ତୁଲ୍ଯମ୍

ମନ୍ତ୍ର— ଓଁ, ମୋ ପାଖରୁ ଏହି ପବିତ୍ର ମଧୁପର୍କ ଗ୍ରହଣ କର, ଏହା ସଂସାର ନାଶ କରେ, ଅମୃତ ସମାନ ।

ତତ ଏତେନ ମନ୍ତ୍ରେଣ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵୈ ମଧୁପର୍କକମ୍ 187.

ତେଣୁ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ମଧୁପର୍କ ଦେବା ଉଚିତ।

ଏଵଂ ଵିନିସ୍ସୃତେ ପ୍ରାଣେ ସଂସାରଂ ଚ ନ ଗଚ୍ଛତି

ଏଭଳି ପ୍ରାଣ ଛାଡ଼ିଦେଲେ, ସେ ପୁଣି ସଂସାରକୁ ଫେରେନାହିଁ।