ଵରାହପୁରାଣମ୍

ତଥୈଵ ସର୍ଵୌଷଧଯୋ ଜଲାନି ଵାଯୁଶ୍ଚ ପୃଥ୍ଵୀ ଚ ସ ଵାଯୁସାରଥିଃ

ଏହିପରି, ସମସ୍ତ ଔଷଧି, ଜଳ, ବାୟୁ, ପୃଥିବୀ ଓ ବାୟୁ ରଥୀ ଭାବେ—

ଅନେନୈଵ ତୁ ମନ୍ତ୍ରେଣ କୃତ୍ଵା କର୍ମ ସୁପୁଷ୍କଲମ୍

ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରି—

ଏକାନ୍ତେ ସ୍ନାପଯେନ୍ମାଂ ଚ ଜଲୈଃ ପୂର୍ଵାଭିମନ୍ତ୍ରିତୈଃ

ଏକାନ୍ତରେ, ପୂର୍ବରୁ ମନ୍ତ୍ରପୂତ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ୍।

ଗାତ୍ରସଂଶୋଧନାର୍ଥାଯ ଇମଂ ମନ୍ତ୍ରମୁଦାହରେତ୍

ଦେହ ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ୍—

ମନ୍ତ୍ରଃ – ସରାଂସି ଯେ ତେ ଚ ସମସ୍ତସାଗରା ନଦ୍ଯଶ୍ଚ ତୀର୍ଥାନି ଚ ପୁଷ୍କରାଣି

ମନ୍ତ୍ର— ସମସ୍ତ ସରୋବର, ସମସ୍ତ ସାଗର, ନଦୀ, ପବିତ୍ର ତୀର ଓ ପୁଷ୍କରିଣୀ—

ଏଵଂ ମାଂ ସ୍ନାପ୍ଯ ଵିଧିନା ମମ କର୍ମାନୁସାରିଣଃ 185.

ଏହିପରି, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଓ ମୋ ଆଦେଶ ଅନୁସାରେ ମୋତେ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ୍—

ଗନ୍ଧଧୂପାଦିଭିଶ୍ଚୈଵ ଯଥାଵିଭଵଶକ୍ତିତଃ

ଗନ୍ଧ, ଧୂପ ଓ ଏହାଦି ଜିନିଷ ଦ୍ୱାରା, ନିଜ ଶକ୍ତି ଓ ସମ୍ପଦ ଅନୁଯାୟୀ—

ତାନ୍ଯାନଯିତ୍ଵା ଵସ୍ତ୍ରାଣି ମମାଗ୍ରେ ସ୍ଥାପଯେନ୍ନରଃ

ସେ ଜଣେ ମଣିଷ ଏହି ପୋଷାକଗୁଡ଼ିକୁ ଆଣି, ମୋର ସମ୍ମୁଖରେ ରଖିବା ଉଚିତ୍।

ମନ୍ତ୍ରଃ- ଵସ୍ତ୍ରାଣି ଦେଵେନ୍ଦ୍ର ମଯା ହୃତାନି ସୂକ୍ଷ୍ମାଣି ସୌମ୍ଯାନି ସୁଖାଵହାନି

ମନ୍ତ୍ର: ହେ ଦେବେନ୍ଦ୍ର, ଏହି ପୋଷାକଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଁ ନେଇଛି; ଏଗୁଡ଼ିକ ସୂକ୍ଷ୍ମ, ମୃଦୁ ଏବଂ ସୁଖଦାୟକ।

ଵେଦୋପଵେଦ ଋଗ୍ଵେଦ ଯଜୁର୍ଵେଦ ସାମଵେଦ ଅଥର୍ଵଣଵେଦ ସଂସ୍ତୁତ ଇତି ନମଃ ପରମ୍ପରାଯେତି ପଶ୍ଚାନ୍ମେ ପ୍ରାପଣଂ ଦଦ୍ଯାନ୍ମନ୍ତ୍ରଵଦ୍ଵିଧିପୂର୍ଵକମ୍

ଋଗ୍ବେଦ, ଯଜୁର୍ବେଦ, ସାମବେଦ, ଅଥର୍ବବେଦ ଏବଂ ଉପବେଦମାନେ—ଏମିତି ପ୍ରଶଂସିତ। 'ବଂଶକୁ ନମସ୍କାର'। ପରେ, ମନ୍ତ୍ର ଓ ବିଧିଅନୁସାରେ ପ୍ରାପଣ ଦେବା ଉଚିତ୍।

ଦତ୍ତ୍ଵା ପ୍ରାପଣକଂ ତତ୍ର ଦଦ୍ଯାଦାଚମନଂ ତତଃ

ସେଠାରେ ପ୍ରାପଣକ ଦେଇ, ପରେ ଆଚମନ ପାଇଁ ପାଣି ଦେବା ଉଚିତ୍।

ଵିଦ୍ଯାଃ ସର୍ଵେ ବ୍ରହ୍ମ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣାଶ୍ଚ ଗ୍ରହାଃ ସର୍ଵେ ସରିତଃ ସାଗରାଶ୍ଚ

ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୟା, ବ୍ରହ୍ମ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସମସ୍ତ ଗ୍ରହ, ସମସ୍ତ ନଦୀ ଏବଂ ସମୁଦ୍ର—

ଆଯାମ ଯମ କାମଦମ ଵାମ ଓଁ ନମଃ ପୁରୁଷୋତ୍ତମାଯେତି ସୂତ୍ରମ୍ ଅଭିଵାଦନଂ ସ୍ତୁତିଂ ଚାପି କୃତ୍ଵା ଭାଗଵତାଂଶ୍ଛୁଚୀନ୍

'ଆୟାମ, ଯମ, କାମଦମ, ବାମ, ଓଁ, ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର'—ଏହି ସୂତ୍ର। ନମସ୍କାର ଓ ସ୍ତୁତି କରି, ପବିତ୍ର ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ପଶ୍ଚାଦ୍ଭୋଜଯେତ୍ ପାଯସାଦିଭିଃ

ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ପରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଖିର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମିଠା ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ଭୋଜନ କରାଯିବ।

ଦଦ୍ଯାଦଭ୍ଯୁକ୍ଷଣଂ ମହ୍ଯଂ ତେନାହଂ ପୂଜିତୋଽଭଵମ୍

ମୋତେ ଅଭ୍ୟୁକ୍ଷଣ ଦେବା ଉଚିତ୍; ଏହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପୂଜିତ ହୁଏ।

ଅଙ୍ଗୁଲୀଯକଵାସୋଭିର୍ଦାନସଂମାନନାଦିଭିଃ 185.

ଅଙ୍ଗୁଠି, ବସ୍ତ୍ର, ଦାନ, ସମ୍ମାନ ଓ ଏହା ସଦୃଶ ଦ୍ୱାରା।

ତେନାହଂ ପୂଜିତୋ ଦେଵି ଏଵମେତନ୍ନ ସଂଶଯଃ

ଏହିପରି, ହେ ଦେବୀ, ମୁଁ ପୂଜିତ ହୁଏ; ଏହା ନିଶ୍ଚିତ।

ନାଶଯିଷ୍ଯାମି ତଂ ଦେଵି ସତ୍ଯମତେଦ୍ବ୍ରଵୀମି ତେ

ମୁଁ ସେଠିକୁ ନଶ୍ଟ କରିଦେବି, ହେ ଦେବୀ; ଏହା ସତ୍ୟ, ମୁଁ ତୁମକୁ କହୁଛି।

ତାଵଦ୍ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ମମ ଲୋକେଷୁ ତିଷ୍ଠତି

ସେ ମୋର ଲୋକରେ ହଜାର ହଜାର ବର୍ଷ ରହିଥାଏ।

ତାରିତଂ ଚ କୁଲଂ ତେନ ପିତୃଜଂ ମାତୃଜଂ ତଥା

ଏହା ଦ୍ୱାରା, ସେ ତାଙ୍କର ପିତୃକୁଳ ଓ ମାତୃକୁଳ—ଦୁହିଁକୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ।

କଥଯିଷ୍ଯାମି ତେ ହ୍ଯେଵଂ ରୌପ୍ଯେଣ ସ୍ଥାପନଂ ମମ

ମୁଁ ଏବେ ଚାଁଦିରେ ମୋର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ବିଷୟରେ ତୁମକୁ କହିବି।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ କାଂସ୍ଯପ୍ରତିମାସ୍ଥାପନଵିଧିର୍ନାମ ପଂଚାଶୀତ୍ଯଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି, ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ କାଂସ୍ୟମୂର୍ତ୍ତି ପ୍ରତିଷ୍ଠା ବିଧି ନାମକ ଏକଶତ ପଞ୍ଚାଶୀତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ ଅଶ୍ଲିଷ୍ଟାଂ ଚୈଵ ନିର୍ଦୋଷାଂ ସର୍ଵତଃ ପରିନିଷ୍ଠିତାମ୍

ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: ଯାହା ଭଲଭାବେ ଜଡିଥାଏ, ଦୋଷରହିତ ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ସମାପ୍ତ।

ଚନ୍ଦ୍ରପାଣ୍ଡୁରସଙ୍କାଶାଂ ସୁଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣାଂ ନିର୍ଵ୍ରଣାଂ ଶୁଭାମ୍

ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଧଳସର, ଅତ୍ୟନ୍ତ ମୃଦୁ, କୌଣସି ଦାଗ ନଥିବା ଓ ଶୁଭ।

ଈଦୃଶୀଂ ପ୍ରତିମାଂ କୃତ୍ଵା ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ଏପରି ଏକ ପ୍ରତିମା ତିଆରି କରି, ଯେଉଁଠାରେ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରହିଛି—

ସ୍ତୁତିଭିର୍ମଙ୍ଗଲୈଶ୍ଚୈଵ ମମ ଵେଶ୍ମନ୍ଯୁପାନଯେତ୍

ଶୁଭ ଷ୍ଟୁତି ଓ ମଙ୍ଗଳ କଥାରେ ମୋତେ ଘରକୁ ଆଣିବା ଉଚିତ।

ମନ୍ତ୍ରଃ- ଓଁ ଯଃ ସର୍ଵଲୋକେଷ୍ଵପି ସର୍ଵମର୍ଘ୍ଯଂ ପୂଜ୍ଯଶ୍ଚ ମାନ୍ଯଶ୍ଚ ଦିଵୌକସାମପି ଯୋ ରାଜତେ ଯଜ୍ଞପତିଶ୍ଚ ଯଜ୍ଞେ ସୂର୍ଯୋଦଯେ ମମ କର୍ମାଗ୍ନିହୋତ୍ରମ୍

ମନ୍ତ୍ର: ଓଁ। ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଯିଏ ସମସ୍ତ ଅର୍ଘ୍ୟ, ପୂଜା ଓ ସମ୍ମାନ ପାଇବାଯୋଗ୍ୟ, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଯାହାକୁ ପୂଜନ୍ତି, ଯିଏ ଯଜ୍ଞର ଠାକୁର ଭାବେ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ସମୟରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ମୋର କର୍ମ ହେଉଛି ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର।

ମନ୍ଦଶ୍ଚେତି ଆଦିମଧ୍ଯସ୍ଵରୂପାଯେତି ସୁସ୍ନାତୋଽଲଂକୃତଶ୍ଚୈଵ ସ୍ଥାପଯେତ୍ତାମୁଦଡ୍ମୁଖଃ

'ମନ୍ଦ' ଏବଂ 'ଆରମ୍ଭ, ମଧ୍ୟ ଓ ଶେଷ ରୂପ ଥିବା' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଭଲ ଭାବେ ସ୍ନାନ କରି ଓ ଶୃଙ୍ଗାର କରି, ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଏହାକୁ ରଖିବା ଉଚିତ।

ଆଶ୍ଲେଷାସୁ ଚ ନକ୍ଷତ୍ରେ ରାଶୌ କର୍କଟକେ ସ୍ଥିତେ

ଯେତେବେଳେ ଆଶ୍ଲେଷା ନକ୍ଷତ୍ର ଓ କର୍କଟ ରାଶି ଥାଏ,