ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଏଵଂ ସଂସ୍ଥାପନଂ କୃତ୍ଵା ଦଦ୍ଯାଦୁଦ୍ଵର୍ତ୍ତନଂ ଵିଭୋଃ

ଏଭଳି ବିସ୍ଥାପନ କରି ଭଗବାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ବର୍ତନ ଦେବା ଉଚିତ।

ଏଵଂ ଚୋଦ୍ଵର୍ତ୍ତନଂ କୃତ୍ଵା ଇମଂ ମନ୍ତ୍ରମୁଦାହରେତ୍ ପ୍ରଵନ୍ଦିତଃ କାରଣଂ ମନ୍ତ୍ରଯୁକ୍ତଃ ସୁସ୍ଵାଗତଂ ତିଷ୍ଠ ସୁଲୋକନାଥ

ଏଭଳି ଉଦ୍ବର୍ତନ କରି ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଠିବା ଉଚିତ: 'ହେ ଶୁଭ ଲୋକର ନାଥ, ସମ୍ମାନିତ ଓ ସ୍ୱାଗତ, ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଏଠାରେ ରୁହନ୍ତୁ।'

ଏଵଂ ସଂସ୍ଥାପନଂ କୃତ୍ଵା ଗନ୍ଧମାଲ୍ଯୈଶ୍ଚ ପୂଜଯେତ୍

ଏଭଳି ବିସ୍ଥାପନ କରି ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ମାଲାରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ମନ୍ତ୍ରଃ- ଵସ୍ତ୍ରାଣି ଦେଵେଶ ଗୃହାଣ ତାନି ମଯା ସୁଭକ୍ତ୍ଯା ରଚିତାନି ଯାନି

ମନ୍ତ୍ର: ଦେବତାଙ୍କ ନାଥ, ମୁଁ ଭକ୍ତି ସହିତ ତିଆରି କରିଥିବା ଏହି ବସ୍ତ୍ରଗୁଡିକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।

ଏଵଂ ଵସ୍ତ୍ରାଣି ମେ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିଧିଦୃଷ୍ଟେନ କର୍ମଣା ଏଵଂ ଚ ଧୂପନଂ ଦଦ୍ଯାଦିମଂ ମନ୍ତ୍ରମୁଦୀରଯେତ୍

ଏଭଳି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ବସ୍ତ୍ର ଦେବା ଉଚିତ, ଏଭଳି ଧୂପ ଦେଇ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଠିବା ଉଚିତ।

ମନ୍ତ୍ରଃ – ଅସାଵନାଦିଃ ପୁରୁଷଃ ପୁରାଣୋ ନାରାଯଣଃ ସର୍ଵଜଗତ୍ ପ୍ରଧାନଃ 182.

ମନ୍ତ୍ର: ସେ ପ୍ରାଚୀନ ପୁରୁଷ, ପୁରାତନ, ନାରାୟଣ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମୁଖ୍ୟ।

ଏଵଂ ପୂଜାଂ ତତଃ କୃତ୍ଵା ପ୍ରାପଣଂ ଚ ନିଵେଦଯେତ୍

ଏଭଳି ପୂଜା କରି ଭୋଜନ ନିବେଦନ କରିବା ଉଚିତ।

ପୂର୍ଵୋକ୍ତେନୈଵ ମନ୍ତ୍ରେଣ ଦଦ୍ଯାତ୍ପ୍ରାପଣକଂ ବୁଧଃ

ପୂର୍ବରୁ କହିଥିବା ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରାପଣକ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।

ଶାନ୍ତିଜାପସ୍ତତଃ କାର୍ଯଃ ସର୍ଵକାର୍ଯାର୍ଥସିଦ୍ଧିଦଃ ବାଲେଷୁ ଵୃଦ୍ଧେଷୁ ଗଵାଙ୍ଗଣେଷୁ କନ୍ଯାସୁ ଶାନ୍ତିଂ ଚ ପତିଵ୍ରତାସୁ

ତାପରେ ସମସ୍ତ କାମର ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଜପ କରିବା ଉଚିତ—ଏହା ଶିଶୁ, ବୃଦ୍ଧ, ଗାଈ ଓ ଗୋଆଁଗଣ, କନ୍ୟାମାନେ ଏବଂ ପତିବ୍ରତା ମହିଳାମାନେ ପାଇଁ ଶାନ୍ତି ଆଣେ।

ରୋଗା ଵିନଶ୍ଯନ୍ତୁ ଚ ସର୍ଵତଶ୍ଚ କୃଷୀଵଲାନାଂ ଚ କୃଷିଃ ସଦା ସ୍ଯାତ୍

ସମସ୍ତଠାରେ ରୋଗ ନଶ୍ଟ ହେଉ, ଏବଂ ଚାଷୀମାନେ ସଦା ଭଲ ଫସଲ ପାଆନ୍ତୁ।

ଦୀନାନାଥାନ୍ପ୍ରତର୍ପ୍ଯାଥ ଯଥାଵିଭଵଶକ୍ତିତଃ

ତାପରେ ନିଜ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଓ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଦୁଃଖୀ ଓ ନିରାଶ୍ରୟମାନେ ପାଇଁ ଯଥାସମ୍ଭବ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ।

ଯାଵନ୍ତୋ ମମ ଗାତ୍ରେଷୁ ଜାଯନ୍ତେ ଜଲବିନ୍ଦଵଃ

ମୋ ଶରୀରରେ ଯେତେ ଜଳବିନ୍ଦୁ ପଡ଼େ, ସେତେ...

ଯୋ ମାଂ ସଂସ୍ଥାପଯେଦ୍ଭୂମେ ସର୍ଵାହଙ୍କାରଵର୍ଜିତଃ

ଯେଉଁଠି ମୋତେ ସମସ୍ତ ଅହଂକାର ଛାଡ଼ି ଭୂମିରେ ସ୍ଥାପନ କରିଥାଏ, ସେ...

ଏତତ୍ତେ କଥିତଂ ଭଦ୍ରେ ଶୈଲିକାସ୍ଥାପନଂ ମମ

ଏଭଳି ହେଲା, ଭାଗ୍ୟବତୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ମୋ ପାହାଡ଼ ପ୍ରତିମା ସ୍ଥାପନ ବିଧି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଲି।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଶୈଲାର୍ଚାସ୍ଥାପନଂ ନାମ ଦ୍ଵ୍ଯଶୀତ୍ଯଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏଭଳି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ 'ଶିଳା ପ୍ରତିମା ସ୍ଥାପନ' ନାମକ ଏକଶଏଏଠରିଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।

ଅଥ ମୃନ୍ମଯାର୍ଚାସ୍ଥାପନମ୍ ପୁନରନ୍ଯତ୍ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଏବେ ମୁଁ ମାଟିର ପ୍ରତିମା ସ୍ଥାପନ ବିଷୟରେ ପୁଣି କହିବି, ଏହା ଶୁଣ, ଧରିତ୍ରୀ।

ଆର୍ଚ୍ଚାଂ ଚ ମୃନ୍ମଯୀଂ କୃତ୍ଵା ଅସ୍ଫୁଟାଂ ଚାପ୍ଯଖଣ୍ଡିତାମ୍

ଅଭିଞ୍ଜ ଓ ଅଖଣ୍ଡିତ ମାଟିର ପ୍ରତିମା ତିଆରି କରିବା ପରେ,

ଈଦୃଶୀଂ ପ୍ରତିମାଂ କୃତ୍ଵା ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ଏପରି ପ୍ରତିମା ତିଆରି କରି, ଯେଉଁଠି ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖେ,

କାଷ୍ଠାନାମପ୍ଯଲାଭେ ତୁ ମୃନ୍ମଯୀଂ ତତ୍ର କାରଯେତ୍

କାଠର ପ୍ରତିମା ମିଳିଲେ ଭଲ, ନାହିଁ ହେଲେ ସେଠାରେ ମାଟିର ପ୍ରତିମା ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।

ତାମ୍ରେଣ କାଂସ୍ଯରୌପ୍ଯେଣ ସୌଵର୍ଣତ୍ରପୁ ରୀତିଭିଃ

ତାମ୍ର, କାଂସା, ରୌପ୍ୟ, ସୁନା, ତା ଇତ୍ୟାଦି ଯେମିତି ପ୍ରତିମା ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେହି ପ୍ରକାରରେ ମାଟି ପ୍ରତିମାକୁ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ଅର୍ଚନଂ ତ୍ଵପରଂ ଵେଦ୍ଯାଂ ମମ କମର୍ପରିଗ୍ରହାତ୍

ମୋ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ ଏକ ପୂଜା ବେଦିରେ ଉପହାର ଗ୍ରହଣ କରି କରାଯାଏ।

ଗୃହଂ ଚାଲୋଚ୍ଯ କଶ୍ଚିନ୍ମାଂ ପୂଜଯେତ୍କାମନାପରଃ

ନିଜ ଘର ଅବସ୍ଥା ବିଚାର କରି, ଯେଉଁଠି ଆଶା ରହିଛି, ସେଠି ମୋତେ ପୂଜା କରିପାରେ।

ଭୂମେ ଏଵଂ ଵିଜାନୀହି ସ୍ଥାପିତୋଽହଂ ନ ସଂଶଯଃ

ଧରିତ୍ରୀ, ଏଭଳି ଭାବେ ମୁଁ ସ୍ଥାପିତ ହେଉଛି ବୋଲି ଜାଣ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ମନ୍ତ୍ରୈର୍ଵା ଵିଧିପୂର୍ଵେଣ ଯୋ ମେ କର୍ମାଣି କାରଯେତ୍

ଯେଉଁଠି ମୋ କାର୍ଯ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ବା ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କରାଯାଏ,

ତତ୍ତତ୍ଫଲଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛାମି ପ୍ରସନ୍ନେନାନ୍ତରାତ୍ମନା 183.

ମୁଁ ମନରୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ପ୍ରତ୍ୟେକ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ଦେଇଥାଏ।

ମଦ୍ଭକ୍ତଃ ସତତଂ ନିତ୍ଯଂ କର୍ମଣା ପରିଵେଷ୍ଟିତଃ

ମୋର ଭକ୍ତ, ସଦା ସଚେତନ ଓ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲାଗିଥିବା,

ଦଦ୍ଯାଜ୍ଜଲାଞ୍ଜଲିଂ ମହ୍ଯଂ ତେନ ମେ ପ୍ରୀତିରୁତ୍ତମା

ମୋ ପାଇଁ ଜଳର ଏକ ଅଞ୍ଜଳି ଦେଉଛି; ଏହା ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଆନନ୍ଦ ମିଳେ।

ମହ୍ଯଂ ଚିନ୍ତଯତୋ ନିତ୍ଯଂ ନିଭୃତେନାନ୍ତରାତ୍ମନା

ଯିଏ ଶାନ୍ତ ମନରେ ସଦା ମୋତେ ଚିନ୍ତା କରେ,

ଏତତ୍ତେ ସର୍ଵମାଖ୍ଯାତଂ ସୁଗୋପ୍ଯଂ ଚ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ

ଏହି ସମସ୍ତ ଗୁପ୍ତ ଓ ଆତ୍ମୀୟ କଥା ତୋତେ କହିଦେଲି।