ଵରାହପୁରାଣମ୍

ବ୍ରହ୍ମାକ୍ଷରସହସ୍ରାଣି ପଠତାଂ ବ୍ରହ୍ମଵାଦିନାମ୍

ବ୍ରହ୍ମବାଦୀମାନେ ବ୍ରହ୍ମର ପବିତ୍ର ଅକ୍ଷର ହଜାର ହଜାର ପଠନ କରନ୍ତୁ।

ଆଗମିଷ୍ଯାମ୍ଯହଂ ଦେଵି ମନ୍ତ୍ରପାଠୋ ମମ ପ୍ରିଯଃ

ହେ ଦେବୀ, ମୁଁ ଆସିବି; ମନ୍ତ୍ର ପଠନ ମୋ ପାଇଁ ବହୁତ ପ୍ରିୟ।

ପୁନରାଵାହନଂ କୁର୍ଯାନ୍ମନ୍ତ୍ରେଣାନେନ ସୁଵ୍ରତଃ

ସୁବ୍ରତ ଜଣେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୁନରାବାହନ କରିବା ଉଚିତ।

ଏତେଷୁ ଭୂତେଷୁ ଚ ସଂଵିଧାତା ଆଵାସିତସ୍ତିଷ୍ଠତି ଲୋକନାଥ

ଏହି ସମସ୍ତ ଭୂତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଲୋକନାଥ ସଜାଗ ରହିଛନ୍ତି।

ଅନେନୈଵ ତୁ ମନ୍ତ୍ରେଣ ସମିତ୍ତିଲଘୃତେନ ଚ

ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ସମିଦ୍ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଘୀ ସହିତ,

ଏଵଂ କୃତେ ଵିଧାନେ ଭଵାମି ସନ୍ନିହିତଃ ସ୍ଵଯମ୍ 182.

ଏଭଳି ନିୟମ ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ, ମୁଁ ସ୍ୱୟଂ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉଛି।

ପଂଚଗଵ୍ଯଂ ତତ ପ୍ରାଶ୍ଯ ମନ୍ତ୍ରେଣ ଵିଧିପୂର୍ଵକମ୍

ତାପରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ସେବନ କରିବା ଉଚିତ।

ତତଃ ପ୍ରାସାଦେ ସ୍ଥାପ୍ଯୋଽହଂ ଗୀତଵାଦିତ୍ରମଙ୍ଗଲୈଃ

ତାପରେ ମୁଁ ମନ୍ଦିରରେ ଶୁଭ ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟରେ ବିସ୍ଥାପିତ ହେବା ଉଚିତ।

ମନ୍ତ୍ରଶ୍ଚ - ଯୋଽସୌ ଭଵାଁଲ୍ଲକ୍ଷଣଲକ୍ଷିତଶ୍ଚ ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ଚ ଯୁକ୍ତଃ ସତତଂ ପୁରାଣଃ

ମନ୍ତ୍ର: ଯିଏ ଶୁଭ ଚିହ୍ନରେ ଚିହ୍ନିତ, ସଦା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସହିତ ଏକତ୍ର, ପୁରାତନ।

ତତ ଏତେନ ମନ୍ତ୍ରେଣ ପ୍ରାସାଦଂ ସଂପ୍ରଵେଶଯେତ୍

ତାପରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦେବତାକୁ ମନ୍ଦିରକୁ ଆଣିବା ଉଚିତ।

ଏଵଂ ସଂସ୍ଥାପନଂ କୃତ୍ଵା ଦଦ୍ଯାଦୁଦ୍ଵର୍ତ୍ତନଂ ଵିଭୋଃ

ଏଭଳି ବିସ୍ଥାପନ କରି ଭଗବାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ବର୍ତନ ଦେବା ଉଚିତ।

ଏଵଂ ଚୋଦ୍ଵର୍ତ୍ତନଂ କୃତ୍ଵା ଇମଂ ମନ୍ତ୍ରମୁଦାହରେତ୍ ପ୍ରଵନ୍ଦିତଃ କାରଣଂ ମନ୍ତ୍ରଯୁକ୍ତଃ ସୁସ୍ଵାଗତଂ ତିଷ୍ଠ ସୁଲୋକନାଥ

ଏଭଳି ଉଦ୍ବର୍ତନ କରି ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଠିବା ଉଚିତ: 'ହେ ଶୁଭ ଲୋକର ନାଥ, ସମ୍ମାନିତ ଓ ସ୍ୱାଗତ, ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଏଠାରେ ରୁହନ୍ତୁ।'

ଏଵଂ ସଂସ୍ଥାପନଂ କୃତ୍ଵା ଗନ୍ଧମାଲ୍ଯୈଶ୍ଚ ପୂଜଯେତ୍

ଏଭଳି ବିସ୍ଥାପନ କରି ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ମାଲାରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ମନ୍ତ୍ରଃ- ଵସ୍ତ୍ରାଣି ଦେଵେଶ ଗୃହାଣ ତାନି ମଯା ସୁଭକ୍ତ୍ଯା ରଚିତାନି ଯାନି

ମନ୍ତ୍ର: ଦେବତାଙ୍କ ନାଥ, ମୁଁ ଭକ୍ତି ସହିତ ତିଆରି କରିଥିବା ଏହି ବସ୍ତ୍ରଗୁଡିକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।

ଏଵଂ ଵସ୍ତ୍ରାଣି ମେ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିଧିଦୃଷ୍ଟେନ କର୍ମଣା ଏଵଂ ଚ ଧୂପନଂ ଦଦ୍ଯାଦିମଂ ମନ୍ତ୍ରମୁଦୀରଯେତ୍

ଏଭଳି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ବସ୍ତ୍ର ଦେବା ଉଚିତ, ଏଭଳି ଧୂପ ଦେଇ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଠିବା ଉଚିତ।

ମନ୍ତ୍ରଃ – ଅସାଵନାଦିଃ ପୁରୁଷଃ ପୁରାଣୋ ନାରାଯଣଃ ସର୍ଵଜଗତ୍ ପ୍ରଧାନଃ 182.

ମନ୍ତ୍ର: ସେ ପ୍ରାଚୀନ ପୁରୁଷ, ପୁରାତନ, ନାରାୟଣ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମୁଖ୍ୟ।

ଏଵଂ ପୂଜାଂ ତତଃ କୃତ୍ଵା ପ୍ରାପଣଂ ଚ ନିଵେଦଯେତ୍

ଏଭଳି ପୂଜା କରି ଭୋଜନ ନିବେଦନ କରିବା ଉଚିତ।

ପୂର୍ଵୋକ୍ତେନୈଵ ମନ୍ତ୍ରେଣ ଦଦ୍ଯାତ୍ପ୍ରାପଣକଂ ବୁଧଃ

ପୂର୍ବରୁ କହିଥିବା ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରାପଣକ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।

ଶାନ୍ତିଜାପସ୍ତତଃ କାର୍ଯଃ ସର୍ଵକାର୍ଯାର୍ଥସିଦ୍ଧିଦଃ ବାଲେଷୁ ଵୃଦ୍ଧେଷୁ ଗଵାଙ୍ଗଣେଷୁ କନ୍ଯାସୁ ଶାନ୍ତିଂ ଚ ପତିଵ୍ରତାସୁ

ତାପରେ ସମସ୍ତ କାମର ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଜପ କରିବା ଉଚିତ—ଏହା ଶିଶୁ, ବୃଦ୍ଧ, ଗାଈ ଓ ଗୋଆଁଗଣ, କନ୍ୟାମାନେ ଏବଂ ପତିବ୍ରତା ମହିଳାମାନେ ପାଇଁ ଶାନ୍ତି ଆଣେ।

ରୋଗା ଵିନଶ୍ଯନ୍ତୁ ଚ ସର୍ଵତଶ୍ଚ କୃଷୀଵଲାନାଂ ଚ କୃଷିଃ ସଦା ସ୍ଯାତ୍

ସମସ୍ତଠାରେ ରୋଗ ନଶ୍ଟ ହେଉ, ଏବଂ ଚାଷୀମାନେ ସଦା ଭଲ ଫସଲ ପାଆନ୍ତୁ।

ଦୀନାନାଥାନ୍ପ୍ରତର୍ପ୍ଯାଥ ଯଥାଵିଭଵଶକ୍ତିତଃ

ତାପରେ ନିଜ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଓ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଦୁଃଖୀ ଓ ନିରାଶ୍ରୟମାନେ ପାଇଁ ଯଥାସମ୍ଭବ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ।

ଯାଵନ୍ତୋ ମମ ଗାତ୍ରେଷୁ ଜାଯନ୍ତେ ଜଲବିନ୍ଦଵଃ

ମୋ ଶରୀରରେ ଯେତେ ଜଳବିନ୍ଦୁ ପଡ଼େ, ସେତେ...

ଯୋ ମାଂ ସଂସ୍ଥାପଯେଦ୍ଭୂମେ ସର୍ଵାହଙ୍କାରଵର୍ଜିତଃ

ଯେଉଁଠି ମୋତେ ସମସ୍ତ ଅହଂକାର ଛାଡ଼ି ଭୂମିରେ ସ୍ଥାପନ କରିଥାଏ, ସେ...

ଏତତ୍ତେ କଥିତଂ ଭଦ୍ରେ ଶୈଲିକାସ୍ଥାପନଂ ମମ

ଏଭଳି ହେଲା, ଭାଗ୍ୟବତୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ମୋ ପାହାଡ଼ ପ୍ରତିମା ସ୍ଥାପନ ବିଧି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଲି।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଶୈଲାର୍ଚାସ୍ଥାପନଂ ନାମ ଦ୍ଵ୍ଯଶୀତ୍ଯଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏଭଳି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ 'ଶିଳା ପ୍ରତିମା ସ୍ଥାପନ' ନାମକ ଏକଶଏଏଠରିଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।

ଅଥ ମୃନ୍ମଯାର୍ଚାସ୍ଥାପନମ୍ ପୁନରନ୍ଯତ୍ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଏବେ ମୁଁ ମାଟିର ପ୍ରତିମା ସ୍ଥାପନ ବିଷୟରେ ପୁଣି କହିବି, ଏହା ଶୁଣ, ଧରିତ୍ରୀ।

ଆର୍ଚ୍ଚାଂ ଚ ମୃନ୍ମଯୀଂ କୃତ୍ଵା ଅସ୍ଫୁଟାଂ ଚାପ୍ଯଖଣ୍ଡିତାମ୍

ଅଭିଞ୍ଜ ଓ ଅଖଣ୍ଡିତ ମାଟିର ପ୍ରତିମା ତିଆରି କରିବା ପରେ,

ଈଦୃଶୀଂ ପ୍ରତିମାଂ କୃତ୍ଵା ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ଏପରି ପ୍ରତିମା ତିଆରି କରି, ଯେଉଁଠି ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖେ,

କାଷ୍ଠାନାମପ୍ଯଲାଭେ ତୁ ମୃନ୍ମଯୀଂ ତତ୍ର କାରଯେତ୍

କାଠର ପ୍ରତିମା ମିଳିଲେ ଭଲ, ନାହିଁ ହେଲେ ସେଠାରେ ମାଟିର ପ୍ରତିମା ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।