ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଅତ୍ରୈଵ ସର୍ଵେ ସ୍ଥିତ୍ଵା ଵୈ ମାମୀକ୍ଷଥ ସୁଖାନ୍ଵିତମ୍

ଏଠାରେ ସମସ୍ତେ ରହି, ମୋତେ ସୁଖରେ ଦେଖିଥିଲେ।

ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରାଜପତ୍ନୀ ଯଶସ୍ଵିନୀ

ସେଇ କଥା ଶୁଣି, ରାଜାଙ୍କର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପତ୍ନୀ

ଵେଷ୍ଟିତଃ ଶୁଶୁଭେଽତୀଵ ଦୀକ୍ଷିତୋଽଵଭୃଥେ ଯଥା

ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ଶୋଭା ପାଇଲେ, ଯେପରି ଅବଭୃଥ୍ ସ୍ନାନରେ ଦୀକ୍ଷିତ ହୋଇଥିବା ଲୋକ।

ତୀର୍ଥାନି ସରିତଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ ପର୍ଵତାଶ୍ଚ ସରାଂସି ଚ

ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନଦୀମାନେ, ପାହାଡ଼ ଏବଂ ହ୍ରଦଗୁଡ଼ିକ,

ପିତୄଣାଂ ମୁକ୍ତିଦଂ ଚାନ୍ଯନ୍ନ ଭୂତଂ ନ ଭଵିଷ୍ଯତି 180.

ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥିବା ଅନ୍ୟ କିଛି କେବେ ହୋଇନଥିଲା, ଏବଂ ଆଗକୁ ମଧ୍ୟ ହେବ ନାହିଁ।

ଶୁକ୍ଲପ୍ରତିପଦନ୍ତଂ ଚ ତୀର୍ଥଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ସସତ୍ଵରାଃ

ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ପ୍ରଥମ ତିଥିର ଶେଷରେ, ସେମାନେ ତୀର୍ଥକୁ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ଭାବେ ପହଞ୍ଚିଲେ।

କୃତ୍ଵା ପ୍ରେତପୁରୀଂ ଶୂନ୍ଯାଂ ସ୍ଵର୍ଗ ପାତାଲମେଵ ଚ

ପିତୃଲୋକ, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପାତାଳକୁ ଶୂନ୍ୟ କରିଦେଲେ।

କନ୍ଯାଂ ଗତେ ସଵିତରି ଯଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ସମ୍ପ୍ରଦାସ୍ଯତି

ଯେତେବେଳେ କନ୍ୟା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଯାଏ, ସେବେଳେ ଯେଉଁଠି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରାଯାଏ,

ସୁତୃପ୍ତାଃ ସ୍ମୋ ଵଯଂ ଶଶ୍ଵଦ୍ଯାସ୍ଯାମଃ ପରମାଂ ଗତିମ୍

ଆମେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ତୃପ୍ତ ହେଉଛୁ ଏବଂ ସଦା ପରମ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବା।

ଦୃଷ୍ଟୋ ଭଵଦ୍ଭିଃ ସର୍ଵଂ ଯଦସ୍ମାକଂ ସୁଦୁରତ୍ଯଯମ୍

ଆମ ପାଇଁ ଯେଉଁ ସବୁ ଅତି ଦୁର୍ଲଭ ଘଟଣା ଘଟିଛି, ସେସବୁ ଆପଣମାନେ ଦେଖିଛନ୍ତି।

ଇତି ଵିଶ୍ରାଵ୍ଯ ଵଚନଂ ରାଜାନଂ ସ ଋଷିଂ ଜନାନ୍

ଏପରି ଭାବରେ ରାଜା, ଋଷି ଓ ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଦେଲେ।

ଆରୁହ୍ଯ ଵରଯାନଂ ତେ ଗତାଃ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଵୃତା ସୁରୈଃ ତତଃ ସ ରାଜଶାର୍ଦୂଲଃ ସଗଣଃ ପରିଵାରକୈଃ

ସେମାନେ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଦିବ୍ୟ ଯାନରେ ଚଢ଼ି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇଲେ। ତାପରେ ସେ ରାଜା ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ସାଥୀ ଓ ପରିବାରବଳ ସହିତ,

ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୀର୍ଥସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଋଷିସତ୍ତମମ୍

ତୀର୍ଥର ମହତ୍ତ୍ୱ ଦେଖି ଉତ୍ତମ ଋଷିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।

ଏତତ୍ତେ କଥିତଂ ଭଦ୍ରେ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ମଥୁରାଭଵମ୍

ଏହି ମଥୁରାର ମହିମା ତୁମକୁ କହିଦେଲି, ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳି।

ପଠତି ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଯୁକ୍ତୋ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ଚ ସନ୍ନିଧୌ 180.

ଯିଏ ଏହି କଥାକୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପଢ଼େ,

ଏତତ୍ତ୍ଵଯାନାଵ୍ରତିନେ ନ ଚାଶୁଶ୍ରୂଷଯେ ତଥା

ଏହି କଥା ଅନୁଷ୍ଠାନ ନଥିବା କିମ୍ବା ଭଲଭାବେ ଶୁଣୁନଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ତୀର୍ଥାନାଂ ପରମଂ ତୀର୍ଥଂ ଧର୍ମାଣାଂ ଧର୍ମମୁତ୍ତମମ୍

ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଧର୍ମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ।

କଥନୀଯଂ ମହାଭାଗେ ପୁଣ୍ଯାନ୍ଭାଗଵତାନ୍ସଦା ଏତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରଭୋର୍ଵାକ୍ଯଂ ଧରଣୀ ଵିସ୍ମଯାନ୍ଵିତା

ଏହି କଥା ସଦା ପୁଣ୍ୟଶୀଳ ଭକ୍ତମାନେଙ୍କୁ କହିବା ଉଚିତ୍। ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଏହି ଉପଦେଶ ଶୁଣି ଧରଣୀ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଗଲା।

ପପ୍ରଚ୍ଛ ମୁଦିତା ଦେଵୀ ପ୍ରତିମାସ୍ଥାପନଂ ପ୍ରତି

ଖୁସି ହୋଇ ଦେବୀ ପ୍ରତିମା ସ୍ଥାପନ ବିଷୟରେ ପଚାରିଲେ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଭଗଵଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରେ ମଥୁରାଵର୍ଣନଂ ନାମାଶୀତ୍ଯଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏଭଳି ଶ୍ରୀବରାହ ପୁରାଣରେ, ଭଗବତ୍ ଶାସ୍ତ୍ରରେ, 'ମଥୁରା ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ଏକଶଏଏଠିରିଏ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।

ଅଥ ମଧୁକାଷ୍ଠାପ୍ରତିମାଯାମର୍ଚାସ୍ଥାପନମ୍ ଏଵଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପରଂ ସ୍ଥାନଂ ସା ମହୀ ସଂଶିତଵ୍ରତା

ଏବେ ମଧୁକ ଗଛର ପ୍ରତିମାର ପୂଜା ସ୍ଥାପନ ବିଷୟରେ। ଏପରି ଶୁଣି, ଦୃଢ଼ ବ୍ରତ ଧାରଣ କରିଥିବା ଧରଣୀ ପରମ ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।

ସଂଶ୍ରୁତ୍ଯ ଵିସ୍ମଯାଵିଷ୍ଟା ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ଵସୁନ୍ଧରା ଅହୋ କ୍ଷେତ୍ରପ୍ରଭାଵୋ ଵୈ ଯସ୍ତ୍ଵଯା ସମୁଦାହୃତଃ

ଶୁଣି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଯାଇ, ବସୁଧା ଉତ୍ତର ଦେଲେ: 'ଆହା, ତୁମେ ଯେଉଁ କ୍ଷେତ୍ରର ଶକ୍ତି ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ!'

ଯଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦେଵତତ୍ତ୍ଵେନ ଜାତାସ୍ମି ଵିଗତଜ୍ଵରା

ଏହି କଥା ଦେବତାତ୍ତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ଶୁଣି, ମୁଁ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଛି।

ମମ ପ୍ରୀତ୍ଯର୍ଥମଖିଲଂ ତଦ୍ଵିଷ୍ଣୋ ଵକ୍ତୁମର୍ହସି

ମୋ ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇଁ, ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ଏହି ସବୁ କଥା ମୋତେ କହିବାକୁ ଉଚିତ।

ତାମ୍ରେ କାଂସ୍ଯେ ଚ ରୌପ୍ଯେ ଚ ତିଷ୍ଠସି ସ୍ଥାପିତଃ କଥମ୍

ତୁମେ କିପରି ତାମ୍ବା, କଂସା ଓ ଚାଁଦିରେ ବସିଥାଅ?

ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ସମାସାଦ୍ଯ କଥଂ ତିଷ୍ଠସି ମାଧଵ

ଏକ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଆସିଲେ, ହେ ମାଧବ, ତୁମେ କିପରି ରହୁଛ?

କଥଂ ତିଷ୍ଠସି ଵା ସଵ୍ଯେ ଭିତ୍ତିସଂସ୍ଥୋ ଜନାର୍ଦନଃ

ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଦେଖ, ଦେବାଳୟର ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଦିଵାଳ ଉପରେ ତୁମେ କିପରି ବସିଥାଅ?

ଏଵଂ ଧରାଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚାଦିସୂକରଃ ପ୍ରତିମା ଯସ୍ଯ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯା ତଦାନୀଯ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଏଭଳି ଭୂମିର କଥା ଶୁଣି, ଆଦିଶୂକର କହିଲେ: 'ହେ ବସୁଧା, ଯେତେବେଳେ ପ୍ରତିମା ତିଆରି କରିବାକୁ ହେବ, ସେତିକି ଏଠାରେ ଆଣ।'

ପ୍ରତିମାଂ କାରଯେଚ୍ଚୈଵ ଲକ୍ଷଣୋକ୍ତାଂ ଵସୁନ୍ଧରେ

ହେ ବସୁନ୍ଧରା, ପ୍ରତିମା ସଠିକ ଲକ୍ଷଣ ଅନୁଯାୟୀ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।