ଵରାହପୁରାଣମ୍

ତେ ସ୍ଵଧାପୂଜିତୈଃ ପୁତ୍ରୈର୍ଗଚ୍ଛନ୍ତି ପରମାଂ ଗତିମ୍ 180.

ଯେଉଁ ପୁଅମାନେ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ସ୍ୱଧା ଦେଇ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେଶକୁ ପହଞ୍ଚାନ୍ତି।

ଦୃଷ୍ଟାସ୍ତ୍ଵଯା ତ୍ରିକାଲଜ୍ଞ ଦିଵ୍ଯଦୃଷ୍ଟ୍ଯା ଦିଵଂ ଗତାଃ

ତୁମେ ତିନି କାଳ ଜାଣିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ, ସେମାନେକୁ ଦେଖିଛ।

ପ୍ରତିଲୋମାନୁଲୋମାନାଂ ଶୂଦ୍ରାଣାଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧକର୍ମିଣାମ୍

ଯେଉଁ ଶୂଦ୍ରମାନେ ପିତୃପିଣ୍ଡ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସିଧା କିମ୍ବା ବିପରୀତ ଜନ୍ମର ହେଉନ୍ତୁ,

ଏଵଂ ପୃଷ୍ଟଃ ସ ଵିପ୍ରେଣ କଥଯାମାସ କାରଣମ୍

ଏଭଳି ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା ପରେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କାରଣ କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।

ତଵାପି ସନ୍ତତିସ୍ତାତ ନାସ୍ତି ଦୈଵାଦ୍ଯଥୋଚିତା

ହେ ପ୍ରିୟ, ତୁମର ବଂଶ ମଧ୍ୟ ଭାଗ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ ଠିକ୍ ଭାବେ ଅଛିନାହିଁ।

ଵଦ ସର୍ଵଂ କରିଷ୍ଯାମି ଯଦି ସତ୍ଯଂ ଵଚୋ ମମ

ମୋତେ ସବୁ କଥା କହ, ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ କରିବି, ଯଦି ମୋ କଥା ସତ୍ୟ।

ଇମେ ଯେ ମମ ଦେହେ ତୁ ଭଵନ୍ତି ମଶକାଃ କୃଶାଃ

ମୋ ଦେହରେ ଯେଉଁ ସବୁ ପତଳା ମଶା ଅଛନ୍ତି,

ତନ୍ତୁମନ୍ତ୍ରମହଂ ତେଷାଂ ମମ ତନ୍ତୁମଯୀ ସକୃତ୍

ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତାନ୍ତୁ ମନ୍ତ୍ର, ଏକଥର ପାଇଁ ମୁଁ ତାନ୍ତୁରେ ତିଆରି।

ମହିଷ୍ଯାଃ ପ୍ରେଷଣେ ନିତ୍ଯଂ ଦାସୀ ନାମ୍ନା ପ୍ରଭାଵତୀ

ରାଣୀଙ୍କୁ ସନ୍ଦେଶ ପଠାଇବା ପାଇଁ ସବୁବେଳେ 'ପ୍ରଭାବତୀ' ନାମକ ଦାସୀ ଅଛି।

ଅସ୍ମାକଂ ସନ୍ତତେସ୍ତନ୍ତୁସ୍ତସ୍ଯ ଶ୍ରାଦ୍ଧକୃତେ ଵଯମ୍

ଆମ ବଂଶ ହେଉଛି ସେ ଦାସୀଙ୍କ ତାନ୍ତୁ; ପିତୃପିଣ୍ଡ ପାଇଁ ଆମେ—

ସ୍ଥିତା ଏତାଵଦେଵଂ ତୁ କାଲଂ ଯାସ୍ଯାମହେଽମ୍ବୁଧୌ 180.

ଏହି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମେ ରହିଛୁ; ପରେ ଆମେ ସମୁଦ୍ରକୁ ଯିବୁ।

ଶ୍ରୁତ୍ଵୈତତ୍ସ ତ୍ରିକାଲଜ୍ଞୋ ମୋହାଵିଷ୍ଟୋଽବ୍ରଵୀଦିଦମ୍

ଏହି କଥା ଶୁଣି, ତିନି କାଳ ଜାଣିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ମୋହରେ ପଡ଼ି କହିଲେ—

ଵିଧିରତ୍ର କଥଂ ତସ୍ଯା ଯେନ ଯୂଯଂ ସପୁତ୍ରିଣଃ

ସେ ଦାସୀ ପାଇଁ କେଉଁ ନିୟମ ଅଛି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସବୁଠୁ ସହ ପୁଅ ସହିତ ଅଛ?

ପୂର୍ଵକର୍ମଵିପାକେନ ଯାଂ ଯାଂ ଗତିମଧୋମୁଖୀମ୍

ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର କର୍ମର ଫଳରେ, ମଣିଷ ଯେଉଁଠି ନିମ୍ନ ଗତିକୁ ପାଉଛି,

ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ପିଣ୍ଡୋଦକଂ ଦାନଂ ନିତ୍ଯଂ ନୈମିତ୍ତିକଂ ତଥା

ଶ୍ରାଦ୍ଧ, ଭୋଜନ, ପାଣି, ଦାନ—ନିତ୍ୟ ଓ ବିଶେଷ ଅବସରରେ—

ଅପି ସ୍ଯାତ୍ସ କୁଲେଽସ୍ମାକଂ ଯୋ ନୋ ଦଦ୍ଯାଜ୍ଜଲାଞ୍ଜଲିମ୍

ଶାୟଦ୍ ଆମ ପରିବାରରେ କେହି ଥିବେ, ଯିଏ ଆମ ପାଇଁ ଜଳ ଦେଇପାରିବେ।

ଵିଶେଷାତ୍ତୀର୍ଥମଧ୍ଯେ ତୁ ତିଲମିଶ୍ରଂ ଜଲାଞ୍ଜଲିମ୍

ବିଶେଷ କରି, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ତିଳ ମିଶା ଜଳ ଦେବା,

ଦର୍ଭପାଣିସ୍ତ୍ରିସ୍ତ୍ରିଗୋତ୍ରେ ପିତୃନାମ ସମୁଚ୍ଚରନ୍

ଦର୍ଭା ହାତରେ ଧରି, ତିନିଟି ଗୋତ୍ର ଓ ପିତୃମାନେଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି,

ଆଦାଵେକାଞ୍ଜଲିର୍ଦ୍ଵେ ତୁ ତିସ୍ରୋ ଵୈ ତର୍ପଣେ ସ୍ମୃତାଃ

ପ୍ରଥମେ ଗୋଟିଏ ଅଞ୍ଜଳି, ପରେ ଦୁଇଟି, ଏହିଭଳି ତିନି ଅଞ୍ଜଳି ତର୍ପଣ ପାଇଁ ହୁଏ।

ତୃପ୍ଯଧ୍ଵମିତି ଚାନ୍ତେ ଵୈ ମନ୍ତ୍ରଂ ମନ୍ତ୍ରପ୍ରତିକ୍ରିଯାଃ

ଶେଷରେ, 'ତୁମେ ତୃପ୍ତି ହେଉ' ବୋଲି ମନ୍ତ୍ର ଓ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ପଢ଼ିବା।

ପିତ୍ରେ ପ୍ରଥମତୋ ଦଦ୍ଯାନ୍ମାତ୍ରେ ଦଦ୍ଯାତ୍ତଥାଚରନ୍ 180.

ପ୍ରଥମେ ବାପାଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ, ପରେ ସେଇପରି ମାଆଙ୍କୁ ଦେବା।

ଏଵଂ ମାତାମହଃ ଶର୍ମା ଗୋତ୍ରେ ପିତାମହସ୍ତଥା

ଏହିପରି, ମାମା, ଗୋତ୍ରର ପୂର୍ବଜ, ଓ ଠାକୁରଦାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦେବା।

ମଧୁଵାତେତ୍ଯୃଚଂ ତଦ୍ଵତ୍ପୂର୍ଵଵତ୍ସମୁଦୀରଯେତ୍

'ମଧୁବାତା' ମନ୍ତ୍ରକୁ ପୂର୍ବର ଅନୁସାରେ ପଢ଼ିବା।

ଏଵଂ ମାତାମହାନାଂ ଚ ପୂର୍ଵଵତ୍କ୍ରମଶୋ ବୁଧଃ

ଏହିପରି, ମାମାଙ୍କ ପୂର୍ବଜମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବର ଅନୁସାରେ କ୍ରମକ୍ରମେ କରିବା।

ଗୋତ୍ରୋଚ୍ଚାରଂ ପ୍ରକୁର୍ଵୀତ ଅସୂର୍ଯାନ୍ନାଶଯାମହେ

ଗୋତ୍ରର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, 'ଯେଉଁମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ବିନା ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନଶ୍ଟ ହେଉ' ବୋଲି କହିବା।

ଗୋତ୍ରାଯୈ ମାତ୍ରେ ମହ୍ଯୈ ତୁ ଦେଵ୍ଯୈ ଚାସନକର୍ମଣି

ଗୋତ୍ର, ମାଆ, ବଡ଼ମାଆ ଓ ଦେବୀଙ୍କୁ ବସାଇବା କାମରେ,

ଅର୍ଘ୍ଯପାତ୍ରସଂକଲ୍ପେ ତୁ ପିଣ୍ଡଦାନେଽଵନେଜନେ

ଅର୍ଘ୍ୟ ପାତ୍ର ନିଷ୍ଠା, ପିଣ୍ଡ ଦାନ ଓ ପାଦ ଧୋଇବା କାମରେ,

ଗୋତ୍ରାଯୈ ମାତୁର୍ମହାଯୈ ଦେଵ୍ଯାଶ୍ଚାଜ୍ଞେଯକର୍ମଣି

ଗୋତ୍ର, ବଡ଼ମାଆ ଓ ଦେବୀଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟରେ,

ପ୍ରଥମା ଚାଶିଷି ପ୍ରୋକ୍ତା ଦତ୍ତସ୍ଯାକ୍ଷଯ୍ଯକାରିକା

ପ୍ରଥମ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଆଯାଏ, ଯାହା ଦାନକୁ ଅବିନାଶୀ କରେ।