ଵରାହପୁରାଣମ୍

ପୁଷ୍ପାଭାଵେଽର୍ଚ୍ଚନଂ ସ୍ନାନଂ ଦେଵସ୍ପର୍ଶଂ ଚ କାରଯନ୍

ଫୁଲ ନଥିଲେ ଅର୍ଚ୍ଚନା, ସ୍ନାନ ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ।

ସୁରାପାନେ ଦ୍ଵିଜାତୀନାଂ ଚାନ୍ଦ୍ରାଯଣଚତୁଷ୍ଟଯମ୍

ଦ୍ୱିଜାତିମାନେ ମଦ୍ୟପାନ କଲେ ଚାରିଟି ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।

ବ୍ରହ୍ମକୂର୍ଚ୍ଚେନ ଶୁଦ୍ଧିଃ ସ୍ଯାଦ୍ଗୋପ୍ରଦାନତ୍ରଯେଣ ଚ

ବ୍ରହ୍ମକୂର୍ଚ୍ଚ କ୍ରିୟା କିମ୍ବା ତିନିଟି ଗାଈ ଦାନ କଲେ ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ।

ମୁଚ୍ଯତେ ତ୍ଵପରାଧୈସ୍ତୁ ତଥା ଵିଷ୍ଣୋଃ ସ୍ତଵଂ ପଠନ୍

ଏହିପରି ଅପରାଧରୁ ବି ମୁକ୍ତି ମିଳେ, ଯଦି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସ୍ତୁତି ପଢ଼ାଯାଏ।

ପୁନଃ ପୁନରୁଵାଚେଦଂ ଦେଵଦେଵୋ ଜନାର୍ଦନଃ 179.

ଦେବଦେବ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ବାରମ୍ବାର ଏହି କଥା କହିଥିଲେ।

ମୁହୁର୍ତ୍ତମାତ୍ରେ ସା ଦେଵୀ ସଂଜ୍ଞାଂ ପ୍ରାପ୍ଯେଦମବ୍ରଵୀତ୍

ସେ ଦେବୀ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ଜ୍ଞାନ ଫେରି ଏହି କଥା କହିଲେ।

ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତାନି ଭୂରୀଣି କୃତାନି ତୁ ନରୈଃ ସଦା

ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସଦା ବହୁତ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି।

ଅସ୍ତି କଶ୍ଚିଦୁପାଯୋଽତ୍ର ଯେନ ତ୍ଵଂ ନୃଷୁ ତୁଷ୍ଯସି

ଏଠାରେ କୌଣସି ଉପାୟ ଅଛି କି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆପଣ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପ୍ରତି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି?

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ କୃତୋପଵାସଃ ସ୍ନାନେନ ଗଂଗାଯାଂ ଶୁଦ୍ଧିମାପ୍ନୁଯାତ୍

ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: ଯିଏ ଉପବାସ କରି ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ଶୁଦ୍ଧି ପାଏ।

ମଥୁରାଯାଂ ତଥାପ୍ଯେଵଂ ସାପରାଧଃ ଶୁଚିର୍ଭଵେତ୍

ମଥୁରାରେ ଅପରାଧ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ମନୁଷ୍ୟ ପବିତ୍ର ରହିଥାଏ ।

ସହସ୍ରଜନ୍ମସୁ କୃତାନପରାଧାଞ୍ଜହାତି ସଃ

ହଜାର ଜନ୍ମରେ କରାଯାଇଥିବା ଅପରାଧ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ମୁକ୍ତି ମିଳିଯାଏ ।

ଶ୍ରଵଣାନ୍ମନନାଚ୍ଚୈଵ ଦର୍ଶନାଦ୍ଯାତି ପାତକମ୍ ମଥୁରା ସୂକରଂ ଚୈଵ ଦ୍ଵାଵେତୌ ତଵ ଵଲ୍ଲଭୌ

ଶୁଣିବା, ଚିନ୍ତିବା ଓ ଦେଖିବା ଦ୍ୱାରା ପାପ ଦୂର ହୋଇଯାଏ; ମଥୁରା ଓ ସୂକର ଦୁଇଟି ତୁମେ ପ୍ରିୟ ଭାବେ ରଖିଛ ।

ଵିଶିଷ୍ଟମନଯୋଃ କିଂ ଚ ସତ୍ଯଂ ବ୍ରୂହି ସୁରେଶ୍ଵର ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯାନି ତୀର୍ଥାନି ଆସମୁଦ୍ରସରାଂସି ଚ

ଏହି ଦୁଇଟି ମଧ୍ୟରେ କେଉଁଟି ଅଧିକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ? ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ, ପୃଥିବୀରେ ସମୁଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେଉଁ କେଉଁ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଓ ସରୋବର ଅଛି, ଦୟାକରି ଏହା କହ ।

କୁବ୍ଜାମ୍ରକଂ ପ୍ରଶଂସନ୍ତି ସଦା ମଦ୍ଭାଵଭାଵିତାଃ

ମୋର ଭକ୍ତିରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଲୋକମାନେ ସଦା କୁବ୍ଜାମ୍ରକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି ।

ଏକାହଂ ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ୍ଯାଂ ଚ ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ସିତଵୈଷ୍ଣଵମ୍ 179.

ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସରେ ଏକ ଦିନ, ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ, ଯାହା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଉତ୍ସର୍ଗ ।

ଗୁହ୍ଯାଦ୍ଗୁହ୍ଯତରଂ ପୁଣ୍ଯଂ ମାଥୁରଂ ମମ ମଣ୍ଡଲମ୍

ମୋର ମଥୁରା ମଣ୍ଡଳ ଏତେ ଗୁପ୍ତ ଏବଂ ପୁଣ୍ୟ, ଯାହା ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଗୁପ୍ତ ।

ଅଟିତ୍ଵା ସର୍ଵତୀର୍ଥାନି କୁବ୍ଜାମ୍ରାଦୀନି ନିତ୍ଯଶଃ

କୁବ୍ଜାମ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିତ୍ୟ ଦେଖିବା ପରେ—

ଵିଶ୍ରମଣାଚ୍ଚ ଵିଶ୍ରାନ୍ତିସ୍ତେନ ସଂଜ୍ଞା ଵରା ମମ

ବିଶ୍ରାମ କରିବାରୁ ଏକ ସ୍ଥିରତା ମିଳେ; ଏହିପରି ନାମ 'ବରା' ମୋର ।

ଗତିରନ୍ଵେଷଣୀଯାନାଂ ମଥୁରା ପରମା ଗତିଃ

ଯେଉଁ ଗତି ଖୋଜାଯାଏ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଥୁରା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲକ୍ଷ୍ୟ ।

ଵିନା ସାଂଖ୍ଯେନ ଯୋଗେନ ମୁଚ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ

ସାଂଖ୍ୟ ଓ ଯୋଗ ଛଡ଼ା ମୁକ୍ତି ମିଳେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।

ସା ଗତିସ୍ତ୍ଯଜତଃ ପ୍ରାଣାନ୍ମଥୁରାଯାଂ ନ ସଂଶଯଃ ନ ତୀର୍ଥଂ ମଥୁରାଯା ହି ନ ଦେଵଃ କେଶଵାତ୍ପରଃ

ମଥୁରାରେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କଲେ ଏହି ମୁକ୍ତି ନିଶ୍ଚିତ ମିଳେ; ମଥୁରା ପରି କୌଣସି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ନାହିଁ, କେଶବ ପରି କୌଣସି ଦେବତା ନାହିଁ ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ମଥୁରାମାହାତ୍ମ୍ଯେ ଅପରାଧପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ନାମ ଊନାଶୀତ୍ଯଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ ମଥୁରା ମାହାତ୍ମ୍ୟର 'ଅପରାଧ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତର ମହାତ୍ମ୍ୟ' ନାମକ ଏକଶତ ଉଣାଏଠି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା ।

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ ଧ୍ରୁଵତୀର୍ଥେ ପୁରାଵୃତ୍ତଂ ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: ଧ୍ରୁବତୀର୍ଥରେ ପୂର୍ବରୁ ଯାହା ଘଟିଥିଲା, ତାହା ଶୁଣ, ବସୁଧା ।

ଅସ୍ଯାଂ ପୁର୍ଯାଂ ତୁ ରାଜାସୀଦ୍ଧାର୍ମିକଃ ସତ୍ଯଵିକ୍ରମଃ

ଏହି ସହରରେ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ, ଯିଏ ଧର୍ମିକ ଓ ସତ୍ୟରେ ଦୃଢ଼ ।

ତସ୍ଯ ନାର୍ଯଃ ଶତେ ଦ୍ଵେ ତୁ କୁଲଶୀଲଵଯୋଯୁତେ

ସେ ରାଜାଙ୍କର ଦୁଇଶ ଜଣ ରାଣୀ ଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ଉତ୍କଳ ବଂଶ, ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ର ଓ ଉମ୍ରୁ ଥିଲେ ।

ନାମ୍ନା ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା ଚୈଵ ଵୀରସୂର୍ଵୀରପୁତ୍ରକା

ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ରାଣୀର ନାମ ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା, ଯିଏ ସୂର୍ବୀର ଓ ବୀର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କର ମା ।

ତସ୍ଯାଃ ପରିଗ୍ରହାସ୍ତ୍ଵେକୋଦ୍ଦିଷ୍ଟାଚାରଵିହୀନକାଃ

ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗୀନୀମାନେ ଏକୋଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଆଚାର ଅନୁସରଣ କରିନଥିଲେ ।

ସ୍ଵଦୋଷୈଃ ପତିତାଃ ସର୍ଵେ ନରକଂ ପ୍ରତି ଭାମିନି

ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ସବୁଏ ନିଜ ଦୋଷରେ ନରକକୁ ପଡ଼ିଯାଇଛନ୍ତି।

କଦାଚିଦପି ତସ୍ଯାଥୋ ଭ୍ରଷ୍ଟଃ ପ୍ରାଣିଜନୋ ମହାନ୍

କେବେ କେବେ, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତି ସେଠାରୁ ଖସିପଡ଼ିଥିଲେ।