ଵରାହପୁରାଣମ୍

ମୂଲସ୍ଥାନଂ ତତଃ ପଶ୍ଚାଦସ୍ତମାନାଚଲେ ରଵିମ୍

ତାପରେ, ମୂଳ ସ୍ଥାନରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପଶ୍ଚିମ ପାହାଡ଼ରେ ଅସ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।

ମଥୁରାଯାଂ ତଥା ଚୈକଂ ସ୍ଥାପ୍ଯ ସାଂବୋ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଏଭଳି, ସାମ୍ବ ମଥୁରାରେ ଏକ ପ୍ରତିମା ସ୍ଥାପନ କଲେ, ଓ ମୃତ୍ୟୁଲୋକରେ।

ଏଵଂ ସାଂବପୁରଂ ନାମ ମଥୁରାଯାଂ କୁଲେଶ୍ଵରମ୍

ଏଭଳି, ମଥୁରାରେ ସାମ୍ବପୁର ନାମକ ସହର କୁଳର ମହାପ୍ରଭୁ ଭାବରେ ପରିଚିତ।

ମାଘମାସସ୍ଯ ସପ୍ତମ୍ଯାଂ ଦିଵ୍ଯଂ ସାଂବପୁରଂ ନରାଃ 177.

ମାଘ ମାସର ସପ୍ତମୀ ତିଥିରେ, ଲୋକମାନେ ଦିବ୍ୟ ସାମ୍ବପୁର ରେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।

ଗଚ୍ଛନ୍ତି ତତ୍ପଦଂ ଶାନ୍ତଂ ସୂର୍ଯମଣ୍ଡଲଭେଦକମ୍

ସେମାନେ ଶାନ୍ତ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା ସେହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।

ପାପପ୍ରଶମନାଖ୍ଯାନଂ ମହାପାତକ ନାଶନମ୍

ପାପ ପ୍ରଶମନ ନାମକ କଥା, ମହାପାପକୁ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ କରେ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ସାମ୍ବଵଚନତ୍ରଯସୂର୍ଯପ୍ରତିଷ୍ଠାନଂ ନାମ ସପ୍ତସପ୍ତତ୍ଯଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି, ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ 'ସାମ୍ବଙ୍କ ତିନିପ୍ରକାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା' ନାମକ ଏକଶତ ସପ୍ତସପ୍ତତି ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ।

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ ଦ୍ଵିଜାନୁଗ୍ରହକାମାର୍ଥମନ୍ନମୁଗ୍ରସ୍ଵରୂପିଣମ୍

ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଁ, ତୀବ୍ର ସ୍ୱଭାବର ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।

ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ମାର୍ଗଶୀର୍ଷସ୍ଯ ଉପୋଷ୍ଯ ନିଯତଃ ଶୁଚିଃ

ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ, ଉପବାସ କରି, ନିୟମିତ ଏବଂ ପବିତ୍ର ହେଇ,

ଦ୍ଵିଜାନାଂ ପ୍ରୀଣନଂ କୃତ୍ଵା ସ୍ଵଧାନ୍ନପଟୁଭୋଜନୈଃ

ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ନିଜ ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ତମ ଭୋଜନ ଦେଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି,

ହର୍ଷସ୍ତୁ ସୁମହାଞ୍ଜାତୋ ରାମସ୍ଯାକ୍ଲିଷ୍ଟକର୍ମଣଃ

ଅକଳୁଷ କର୍ମର ରାମଙ୍କ ପାଇଁ ବଡ଼ ଆନନ୍ଦ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।

ମହୋତ୍ସଵଂ ଚ କର୍ତୁଂ ସ ଶତ୍ରୁଘ୍ନସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ

ମହାତ୍ମା ଶତ୍ରୁଘ୍ନଙ୍କ ପାଇଁ ବଡ଼ ଉତ୍ସବ କରାଯିବା ଉଚିତ।

ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ସୋପଵାସଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଵିଶ୍ରାନ୍ତିସଂଜ୍ଞକେ

ଏକାଦଶୀ ତିଥିରେ, ଉପବାସ କରି, ବିଶ୍ରାନ୍ତି ନାମକ ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କରି,

ତସ୍ମିନ୍ମୁକ୍ତ୍ଵା ଯଥାକାମଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ଵୈ ପ୍ରତର୍ପ୍ଯ ଚ

ସେଠାରେ ଇଚ୍ଛାମୁତାବକ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି,

ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ପିତୃଭିଃ ସହ ମୋଦତେ

ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ପିତୃମାନଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରେ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ମଥୁରାମାହାତ୍ମ୍ଯେ ଶତ୍ରୁଘ୍ନଲାଵଣେ ରାମତୀର୍ଥଯାତ୍ରାଯାମଷ୍ଟସପ୍ତତ୍ଯଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି, ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ ମଥୁରାର ମହାତ୍ମ୍ୟ ଏବଂ ଶତ୍ରୁଘ୍ନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲାବଣ ବଧ ଓ ରାମତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରା ନାମକ ଏକଶତ ଅଷ୍ଟସପ୍ତତି ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ।

ଧରଣ୍ଯୁଵାଚ ଵିନାପରାଧୋ ମନୁଜଃ ସାପରାଧଶ୍ଚ ଜାଯତେ

ଧରଣୀ କହିଲେ: ଏକ ମଣିଷ ଅପରାଧ ଛଡ଼ି ଓ ଅପରାଧ ସହିତ ଦୁଇଭଳି ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

କର୍ମଣାଚରଣେନୈଵ କରଣେନ ଜୁଗୁପ୍ସିତଃ

କର୍ମ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଅପରାଧ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ ଭକ୍ଷଣଂ ଦନ୍ତକାଷ୍ଠସ୍ଯ ରାଜାନ୍ନସ୍ଯ ତୁ ଭୋଜନମ୍

ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: ଦନ୍ତକାଷ୍ଠ ଦ୍ୱାରା ଖାଇବା, ରାଜାଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରିବା,

ମୈଥୁନଂ ଶଵସଂସ୍ପର୍ଶଂ ପୁରୀଷୋତ୍ସର୍ଗମେଵ ଚ

ମିଳନ, ମୃତଦେହକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଓ ପ୍ରସ୍ରାବ କରିବା,

ଅଭାଷ୍ଯ ଭାଷଣଂ ଚୈଵ ପିଣ୍ଯାକସ୍ଯ ଚ ଭକ୍ଷଣମ୍

ଅନୁମତି ନ ମିଳିଲେ କଥା କହିବା ଓ ପିଣ୍ୟାକ ଖାଇବା,

ଗୁରୋଶ୍ଚାଲୀକନିର୍ବନ୍ଧଃ ପତିତାନ୍ନସ୍ଯ ଭକ୍ଷଣମ୍

ଗୁରୁଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ଅତି ଆଗ୍ରହ କରିବା ଏବଂ ପଡ଼ିଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଅପରାଧ।

ଅଦାନଂ ତୁଵରାନ୍ନସ୍ଯ ଜାଲପାଦଵରାକଯୋଃ

ଗରିବ କିମ୍ବା ଜାଳରେ ଫସିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ କାଚା କିମ୍ବା ଅପକ୍କା ଖାଦ୍ୟ ନ ଦେବା ଅପରାଧ।

ତଥୈଵ ଦେଵ ପୂଜାଯାଂ ନିଷିଦ୍ଧକୁସୁମାର୍ଚ୍ଚନମ୍

ଏହିପରି, ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜାରେ ନିଷିଦ୍ଧ ଫୁଲ ଦେଇ ଅର୍ପଣ କରିବା ଅପରାଧ।

ପାନଂ ସୁରାଯା ଦେଵସ୍ଯ ଅନ୍ଧକାରେ ପ୍ରବୋଧନମ୍

ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ମଦ୍ୟପାନ କରିବା କିମ୍ବା ଅନ୍ଧକାରରେ ଉଠିବା ଅପରାଧ।

ଅପରାଧାସ୍ତ୍ରଯସ୍ତ୍ରିଂଶତ୍ସମାଖ୍ଯାତା ମଯା ଧରେ 179.

ହେ ଧରା, ଏପରି ତେଇତିନି ଅପରାଧ ମୁଁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛି।

ଦୂରସ୍ଥୋ ନ ନମସ୍କାରଂ କୁର୍ଯାତ୍ପୂଜା ତୁ ରାକ୍ଷସୀ ସଵାସାଃ ପଂଚଗଵ୍ଯାଶୀ ମଲସଂଵସ୍ତ୍ରକଂ କ୍ରମାତ୍ ପ୍ରାଜାପତ୍ଯେନ ଶୁଦ୍ଧିଃ ସ୍ଯାନ୍ନୀଲୀଵସ୍ତ୍ରସ୍ଯ ଧାରଣାତ୍

ଦୂରେ ଥିଲେ ନମସ୍କାର ନ କରିଲେ ପୂଜା ରାକ୍ଷସୀ ହୁଏ; ପରିଧାନ, ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଖାଇବା, ଏବଂ ମଲିନ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବା ପରେ କ୍ରମେ ପ୍ରାଜାପତ୍ୟ କ୍ରିୟା କିମ୍ବା ନୀଳ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଲେ ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ।

ଚାନ୍ଦ୍ରାଯଣଦ୍ଵଯଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଗୁରୋଃ କ୍ଷଯିତମୁତ୍ତମମ୍

ଗୁରୁଙ୍କ ଉପରେ ଗଭୀର ଅପରାଧ କଲେ ଦୁଇଟି ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।

ଚାନ୍ଦ୍ରାଯଣଂ ପରାକଂ ଚ ପ୍ରାଜାପତ୍ଯଂ ତଥୈଵ ଚ

ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ, ପରାକ ଏବଂ ପ୍ରାଜାପତ୍ୟ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।