ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଯଃ ସ୍ତୁତୋଽହଂ ତ୍ଵଯା ଵୀର ତେନ ତୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମି ତେ ସଦା

ବୀର, ତୁମେ ମୋତେ ଯେପରି ପ୍ରଶଂସା କରିଛ, ମୁଁ ସଦା ତୁମରେ ପ୍ରସନ୍ନ ରହିଛି।

ଵ୍ଯକ୍ତାଂଗାଵଯଵଃ ସାକ୍ଷାଦ୍ଦ୍ଵିତୀଯୋଽଭୂଦ୍ରଵିର୍ଯଥା

ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିଜ ଅଙ୍ଗ-ପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗ ସହ ସାମ୍ବଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ, ଦ୍ୱିତୀୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି।

ଅଧ୍ଯାପଯତ୍ସାଂବଯୁତୋ ରଵିର୍ମଧ୍ଯନ୍ଦିନୋଽଭଵତ୍

ସୂର୍ଯ୍ୟ ସାମ୍ବଙ୍କ ସହ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଉପଦେଶ ଦେଲେ।

ସ୍ନାତ୍ଵା ମଧ୍ଯନ୍ଦିନଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ 177.

ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ସ୍ନାନ କରି ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ସାଯାହ୍ନେ କୃଷ୍ଣଗଂଗାଯା ଦକ୍ଷିଣେ ସଂସ୍ଥିତସ୍ତଦା

ସାଂଝେ, କୃଷ୍ଣାଗଙ୍ଗାର ଦକ୍ଷିଣ ତୀରେ ଉଭା ହେଇ, ପୂଜା କରିଥିଲେ।

ସର୍ଵପାପଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ପରଂ ବ୍ରହ୍ମାଧିଗଚ୍ଛତି ଏଵଂ ସାଂବସ୍ଯ ତୁଷ୍ଟେନ ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ତୁ ନଭସ୍ତଲାତ୍

ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଶୁଦ୍ଧ ମନ ରହିଲେ, ପରମ ବ୍ରହ୍ମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରାଯାଏ। ଏଭଳି, ସାମ୍ବ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଆକାଶରୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।

ଦ୍ଵିଧାକୃତାତ୍ମଯୋଗେନ ସାଂବକୁଷ୍ଠମପୋହିତମ୍

ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଯୋଗ କରି, ସାମ୍ବଙ୍କ କୁଷ୍ଠ ରୋଗ ଦୂର ହେଲା।

ସାଂବସ୍ତୁ ସହ ସୂର୍ଯେଣ ରଥସ୍ଥେନ ଦିଵାନିଶମ୍

ସାମ୍ବ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସହ ରଥରେ ବସି, ଦିନ ରାତି ଉପସ୍ଥିତ ରହିଲେ।

ଭଵିଷ୍ଯମିତି ଵିଖ୍ଯାତଂ ଖ୍ଯାତଂ କୃତ୍ଵା ପୁନର୍ନଵମ୍

ଏହି ଘଟଣା ଭବିଷ୍ୟତରେ ଘଟିବ ବୋଲି ଘୋଷିତ ହୋଇଛି, ଏହା ସଦା ନୂତନ ଭାବରେ ପରିଚିତ।

ଉଦଯାଚଲମାଶ୍ରିତ୍ଯ ଯମୁନାଯାଶ୍ଚ ଦକ୍ଷିଣେ

ପୂର୍ବ ପାହାଡ଼ ଓ ଯମୁନାର ଦକ୍ଷିଣ ତୀରରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇ।

ମୂଲସ୍ଥାନଂ ତତଃ ପଶ୍ଚାଦସ୍ତମାନାଚଲେ ରଵିମ୍

ତାପରେ, ମୂଳ ସ୍ଥାନରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପଶ୍ଚିମ ପାହାଡ଼ରେ ଅସ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।

ମଥୁରାଯାଂ ତଥା ଚୈକଂ ସ୍ଥାପ୍ଯ ସାଂବୋ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଏଭଳି, ସାମ୍ବ ମଥୁରାରେ ଏକ ପ୍ରତିମା ସ୍ଥାପନ କଲେ, ଓ ମୃତ୍ୟୁଲୋକରେ।

ଏଵଂ ସାଂବପୁରଂ ନାମ ମଥୁରାଯାଂ କୁଲେଶ୍ଵରମ୍

ଏଭଳି, ମଥୁରାରେ ସାମ୍ବପୁର ନାମକ ସହର କୁଳର ମହାପ୍ରଭୁ ଭାବରେ ପରିଚିତ।

ମାଘମାସସ୍ଯ ସପ୍ତମ୍ଯାଂ ଦିଵ୍ଯଂ ସାଂବପୁରଂ ନରାଃ 177.

ମାଘ ମାସର ସପ୍ତମୀ ତିଥିରେ, ଲୋକମାନେ ଦିବ୍ୟ ସାମ୍ବପୁର ରେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।

ଗଚ୍ଛନ୍ତି ତତ୍ପଦଂ ଶାନ୍ତଂ ସୂର୍ଯମଣ୍ଡଲଭେଦକମ୍

ସେମାନେ ଶାନ୍ତ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା ସେହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।

ପାପପ୍ରଶମନାଖ୍ଯାନଂ ମହାପାତକ ନାଶନମ୍

ପାପ ପ୍ରଶମନ ନାମକ କଥା, ମହାପାପକୁ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ କରେ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ସାମ୍ବଵଚନତ୍ରଯସୂର୍ଯପ୍ରତିଷ୍ଠାନଂ ନାମ ସପ୍ତସପ୍ତତ୍ଯଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି, ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ 'ସାମ୍ବଙ୍କ ତିନିପ୍ରକାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା' ନାମକ ଏକଶତ ସପ୍ତସପ୍ତତି ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ।

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ ଦ୍ଵିଜାନୁଗ୍ରହକାମାର୍ଥମନ୍ନମୁଗ୍ରସ୍ଵରୂପିଣମ୍

ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଁ, ତୀବ୍ର ସ୍ୱଭାବର ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।

ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ମାର୍ଗଶୀର୍ଷସ୍ଯ ଉପୋଷ୍ଯ ନିଯତଃ ଶୁଚିଃ

ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ, ଉପବାସ କରି, ନିୟମିତ ଏବଂ ପବିତ୍ର ହେଇ,

ଦ୍ଵିଜାନାଂ ପ୍ରୀଣନଂ କୃତ୍ଵା ସ୍ଵଧାନ୍ନପଟୁଭୋଜନୈଃ

ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ନିଜ ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ତମ ଭୋଜନ ଦେଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି,

ହର୍ଷସ୍ତୁ ସୁମହାଞ୍ଜାତୋ ରାମସ୍ଯାକ୍ଲିଷ୍ଟକର୍ମଣଃ

ଅକଳୁଷ କର୍ମର ରାମଙ୍କ ପାଇଁ ବଡ଼ ଆନନ୍ଦ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।

ମହୋତ୍ସଵଂ ଚ କର୍ତୁଂ ସ ଶତ୍ରୁଘ୍ନସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ

ମହାତ୍ମା ଶତ୍ରୁଘ୍ନଙ୍କ ପାଇଁ ବଡ଼ ଉତ୍ସବ କରାଯିବା ଉଚିତ।

ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ସୋପଵାସଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଵିଶ୍ରାନ୍ତିସଂଜ୍ଞକେ

ଏକାଦଶୀ ତିଥିରେ, ଉପବାସ କରି, ବିଶ୍ରାନ୍ତି ନାମକ ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କରି,

ତସ୍ମିନ୍ମୁକ୍ତ୍ଵା ଯଥାକାମଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ଵୈ ପ୍ରତର୍ପ୍ଯ ଚ

ସେଠାରେ ଇଚ୍ଛାମୁତାବକ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି,

ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ପିତୃଭିଃ ସହ ମୋଦତେ

ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ପିତୃମାନଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରେ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ମଥୁରାମାହାତ୍ମ୍ଯେ ଶତ୍ରୁଘ୍ନଲାଵଣେ ରାମତୀର୍ଥଯାତ୍ରାଯାମଷ୍ଟସପ୍ତତ୍ଯଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି, ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ ମଥୁରାର ମହାତ୍ମ୍ୟ ଏବଂ ଶତ୍ରୁଘ୍ନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲାବଣ ବଧ ଓ ରାମତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରା ନାମକ ଏକଶତ ଅଷ୍ଟସପ୍ତତି ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ।

ଧରଣ୍ଯୁଵାଚ ଵିନାପରାଧୋ ମନୁଜଃ ସାପରାଧଶ୍ଚ ଜାଯତେ

ଧରଣୀ କହିଲେ: ଏକ ମଣିଷ ଅପରାଧ ଛଡ଼ି ଓ ଅପରାଧ ସହିତ ଦୁଇଭଳି ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

କର୍ମଣାଚରଣେନୈଵ କରଣେନ ଜୁଗୁପ୍ସିତଃ

କର୍ମ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଅପରାଧ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ ଭକ୍ଷଣଂ ଦନ୍ତକାଷ୍ଠସ୍ଯ ରାଜାନ୍ନସ୍ଯ ତୁ ଭୋଜନମ୍

ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: ଦନ୍ତକାଷ୍ଠ ଦ୍ୱାରା ଖାଇବା, ରାଜାଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରିବା,