ଵରାହପୁରାଣମ୍

ତସ୍ମାତ୍ସାଂବସ୍ତୁ ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମା ତଵ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ଵିନାଶକୃତ୍

ଏହିପରି, ସାମ୍ବ ଦୁଷ୍ଟ ମନ ନେଇ ତୁମର ନାରୀମାନଙ୍କର ନାଶକାରୀ ହୋଇଯାଇଛି।

ମଯା ଶ୍ରୁତସ୍ତୁ ଲୋକେଭ୍ଯୋ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିଭ୍ଯୋ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ

ମୁଁ ଏହାକୁ ବାରମ୍ବାର ଲୋକମାନେ ଓ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନଙ୍କଠୁ ଶୁଣିଛି।

ତ୍ଵମିହାର୍ହସ୍ଯମେଯାତ୍ମନ୍ମଯା ନୁ କଥିତଂ ହିତମ୍

ତୁମେ ଏଠାରେ ଯୋଗ୍ୟ, ମୋତେ ଚିହ୍ନିବା ଯୋଗୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଉପକାରୀ କଥା କହିଛି।

କୃଷ୍ଣଃ ଶଶାପ ସାଂବଂ ତୁ ଵିରୂପତ୍ଵଂ ଭଵିଷ୍ଯତି 177.

କୃଷ୍ଣ ଦେବୀ ସାମ୍ବକୁ ଶାପ ଦେଲେ, 'ତୁମେ ବିକୃତ ହେଇଯିବ।'

ଶରୀରାତ୍ତୁ ଗଲଦ୍ରକ୍ତଂ ପୂତିଗନ୍ଧଯୁତଂ ସଦା

ତାଙ୍କର ଶରୀରରୁ ସଦା ରକ୍ତ ଝରିବା ସହିତ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ବାହାରିବ।

ତତସ୍ତୁ ନାରଦେନୈଵ ସାମ୍ବଶାପଵିନାଶକଃ

ପରେ, ନାରଦଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସାମ୍ବଙ୍କ ଶାପର ନାଶ ହେଇଥିଲା।

ସାଂବ ସାଂବ ମହାବାହୋ ଶୃଣୁ ଜାଂବଵତୀସୁତ

ହେ ସାମ୍ବ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁଧାରୀ, ଜାମ୍ବବତୀଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଶୁଣ।

ନମସ୍କୁରୁ ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ଵେଦୋପନିଷଦାଦିଭିଃ

ବେଦ, ଉପନିଷଦ ଓ ଅନ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ନମସ୍କାର କର।

ସାଂବ ଉଵାଚ ତସ୍ଯ ଦେଵଃ କଥଂ ତୁଷ୍ଟୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ସ ଵୈ ମୁନେ

ସାମ୍ବ କହିଲେ: 'ହେ ମୁନି, ସେ ଦେବତା କିପରି ମୋପରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବେ?'

ନାରଦ ଉଵାଚ ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ପଠିଷ୍ଯାମି ବ୍ରହ୍ମଣୋଽଗ୍ରେ ତ୍ଵହଂ ସଦା

ନାରଦ କହିଲେ: 'ମୁଁ ସଦା ବ୍ରହ୍ମଲୋକରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଏହା ପଠିବି।'

ସୁମନ୍ତୁର୍ମର୍ତ୍ତ୍ଯଲୋକେ ଚ ମନୋଃ ପ୍ରକଥଯିଷ୍ଯତି କଥଂ ପୂର୍ଵାଚଲେ ଗତ୍ଵା ମାଂସପିଣ୍ଡୋପମଃ ପ୍ରଭୋ

ସୁମନ୍ତୁ ମାନବ ଲୋକରେ ଏହାକୁ ପ୍ରଚାର କରିବେ, ହେ ପ୍ରଭୁ, କିପରି ପୂର୍ବ ପାହାଡ଼କୁ ଯାଇ ମାଂସପିଣ୍ଡ ସଦୃଶ ହେଲେ।

ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦାନ୍ମହଦ୍ଦୁଃଖଂ ପ୍ରାପ୍ତସ୍ତ୍ଵହମକଲ୍ମଷଃ ଯଥୋଦଯାଚଲେ ଦେଵମାରାଧ୍ଯ ଲଭତେ ଫଲମ୍

ତୁମର କୃପାରେ, ମୁଁ ଅପରାଧହୀନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ଦୁଃଖ ପାଇଛି; ଯେପରି ଉଦୟ ପାହାଡ଼ରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ ଫଳ ମିଳେ।

ମଥୁରାଯାଂ ତଥା ଗତ୍ଵା ଷଟ୍ସୂର୍ଯେ ଲଭତେ ଫଲମ୍

ସେପରି, ମଥୁରାକୁ ଯାଇ ଛଅ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ଫଳ ମିଳେ।

ମଥୁରାଯାଂ ଚ ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ମଧ୍ଯନ୍ଦିନ ରଵୌ ତଥା 177.

ମଥୁରାରେ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ ମଧ୍ୟାନ୍ଦିନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ମଥୁରାଯାଂ ତଥା ପୁଣ୍ଯମୁଦଯାସ୍ତଂ ରଵେର୍ଜପନ୍

ମଥୁରାରେ ଉଦୟ ଓ ଅସ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମୟରେ ଜପ କରିଲେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।

କୃଷ୍ଣଗଙ୍ଗୋଦ୍ଭଵେ ସ୍ନାତ୍ଵା ସୂର୍ଯମାରାଧ୍ଯ ଯତ୍ନତଃ

କୃଷ୍ଣାଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ପରେ, ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ ମଥୁରାଂ ମୁକ୍ତିଫଲଦାଂ ରଵେରାରାଧନୋତ୍ସୁକଃ

ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: ମଥୁରା ମୁକ୍ତିର ଫଳ ଦେଇଥାଏ, ଏଠାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପୂଜା ପାଇଁ ଉତ୍ସାହ ଜନ୍ମେ।

ନାରଦୋକ୍ତେନ ଵିଧିନା ସାଂବୋ ଜାଂବଵତୀସୁତଃ

ନାରଦଙ୍କ କହିଥିବା ରୀତି ଅନୁଯାୟୀ, ଜାମ୍ବବତୀଙ୍କ ପୁଅ ସାମ୍ବ ପୂଜା କରିଥିଲେ।

କୃତ୍ଵା ଯୋଗେନ ଚାତ୍ମାନଂ ସାଂବସ୍ଯାଗ୍ରେ ରଵିସ୍ତଦା

ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ମନକୁ ଏକାଗ୍ର କରି, ସାମ୍ବ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ।

ଯସ୍ତୋଷିତୋ ନାରଦେନ ତଦ୍ଵଦସ୍ଵ ମମାଗ୍ରତଃ

ନାରଦଙ୍କ ପୂଜାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ କିପରି ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ, ମୋର ସାମ୍ନାରେ ଏହା କହ।

ଯଃ ସ୍ତୁତୋଽହଂ ତ୍ଵଯା ଵୀର ତେନ ତୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମି ତେ ସଦା

ବୀର, ତୁମେ ମୋତେ ଯେପରି ପ୍ରଶଂସା କରିଛ, ମୁଁ ସଦା ତୁମରେ ପ୍ରସନ୍ନ ରହିଛି।

ଵ୍ଯକ୍ତାଂଗାଵଯଵଃ ସାକ୍ଷାଦ୍ଦ୍ଵିତୀଯୋଽଭୂଦ୍ରଵିର୍ଯଥା

ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିଜ ଅଙ୍ଗ-ପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗ ସହ ସାମ୍ବଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ, ଦ୍ୱିତୀୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି।

ଅଧ୍ଯାପଯତ୍ସାଂବଯୁତୋ ରଵିର୍ମଧ୍ଯନ୍ଦିନୋଽଭଵତ୍

ସୂର୍ଯ୍ୟ ସାମ୍ବଙ୍କ ସହ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଉପଦେଶ ଦେଲେ।

ସ୍ନାତ୍ଵା ମଧ୍ଯନ୍ଦିନଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ 177.

ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ସ୍ନାନ କରି ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ସାଯାହ୍ନେ କୃଷ୍ଣଗଂଗାଯା ଦକ୍ଷିଣେ ସଂସ୍ଥିତସ୍ତଦା

ସାଂଝେ, କୃଷ୍ଣାଗଙ୍ଗାର ଦକ୍ଷିଣ ତୀରେ ଉଭା ହେଇ, ପୂଜା କରିଥିଲେ।

ସର୍ଵପାପଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ପରଂ ବ୍ରହ୍ମାଧିଗଚ୍ଛତି ଏଵଂ ସାଂବସ୍ଯ ତୁଷ୍ଟେନ ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ତୁ ନଭସ୍ତଲାତ୍

ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଶୁଦ୍ଧ ମନ ରହିଲେ, ପରମ ବ୍ରହ୍ମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରାଯାଏ। ଏଭଳି, ସାମ୍ବ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଆକାଶରୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।

ଦ୍ଵିଧାକୃତାତ୍ମଯୋଗେନ ସାଂବକୁଷ୍ଠମପୋହିତମ୍

ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଯୋଗ କରି, ସାମ୍ବଙ୍କ କୁଷ୍ଠ ରୋଗ ଦୂର ହେଲା।

ସାଂବସ୍ତୁ ସହ ସୂର୍ଯେଣ ରଥସ୍ଥେନ ଦିଵାନିଶମ୍

ସାମ୍ବ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସହ ରଥରେ ବସି, ଦିନ ରାତି ଉପସ୍ଥିତ ରହିଲେ।

ଭଵିଷ୍ଯମିତି ଵିଖ୍ଯାତଂ ଖ୍ଯାତଂ କୃତ୍ଵା ପୁନର୍ନଵମ୍

ଏହି ଘଟଣା ଭବିଷ୍ୟତରେ ଘଟିବ ବୋଲି ଘୋଷିତ ହୋଇଛି, ଏହା ସଦା ନୂତନ ଭାବରେ ପରିଚିତ।