ଵରାହପୁରାଣମ୍

କାଲେଷ୍ଵେଷୁ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ସର୍ଵପାପଂ ଵ୍ଯପୋହତି

ଏହି ସମୟରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ମଣିଷ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଯାଏ।

ଅସିକୁଣ୍ଡେ ସରସ୍ଵତ୍ଯାଂ ତଥା କାଲିଞ୍ଜରସ୍ଯ ଚ 176.

ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀର ଅସିକୁଣ୍ଡ ଏବଂ କାଳିଞ୍ଜରରେ ମଧ୍ୟ—

କୃଷ୍ଣଗଂଗା ଦଶଗୁଣଂ ଲଭତେ ଚ ଦିନେଦିନେ

କୃଷ୍ଣଗଙ୍ଗାର ଉପକୃତି ପ୍ରତିଦିନ ଦଶଗୁଣ ଭଢ଼ିଯାଏ।

ସୁକୃତଂ ଦୁଷ୍କୃତଂ ଚାପି ମଥୁରାଯାଂ ପ୍ରଣଶ୍ଯତି

ମଥୁରାରେ ଉତ୍ତମ କିମ୍ବା ଅପକର୍ମ, ଉଭୟ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।

ତୀର୍ଥାନାଂ ଗୁଣମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ମହାପାତକନାଶନମ୍

ତୀର୍ଥଗୁଡିକର ଗୁଣ ଓ ମହିମା ମହାପାପକୁ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ କରିଦେଇଥାଏ।

ଅନନ୍ତଶ୍ଚାପ୍ରମେଯଶ୍ଚ ଯସ୍ଯ ଚାନ୍ତୋ ନ ଵିଦ୍ଯତେ

ଏହା ଅନନ୍ତ ଓ ଅପରିମାପ୍ୟ, ଏହାର ସୀମା କେହି ଜାଣିନାହିଁ।

ଵିଲୀନୋ ଜ୍ଞାଯତେ ନୈଵ ତସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ କା କଥା

ଏହା ଲୟ ହେଲେ, ଏହାକୁ ଜଣାଯାଏ ନାହିଁ; ତେଣୁ ସେ ଦେବତା ବିଷୟରେ କଣ କହିବା?

ନିଃଶ୍ଵାସେ ଚ ଵିଲୀନୋଽସୌ ଵାଯୁର୍ନଷ୍ଟୋ ନ ଦୃଶ୍ଯତେ

ଶ୍ୱାସ ଲୟ ହେଲେ, ବାୟୁ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ ଓ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ।

ଦୃଶ୍ଯନ୍ତେ ସ୍ଵେଦସଙ୍କାଶା ନାମମାତ୍ରା ଯଥା ପୁରା

ପୂର୍ବର ପରି କେବଳ ନାମ କିମ୍ବା ଅନୁସୂତି ଦେଖାଯାଏ, ଯେପରି ଘମର ଚିହ୍ନ।

ନଷ୍ଟା ପୃଥ୍ଵୀ ନ ଲଭ୍ଯେତ ତସ୍ମାଦ୍ଦେଵାତ୍ତୁ କୋଽଧିକଃ

ପୃଥିବୀ ନଷ୍ଟ ହେଲେ, ଏହାକୁ ଫେରି ପାଇଯାଏ ନାହିଁ; ତେଣୁ ସେ ଦେବତାଠାରୁ କିଏ ଅଧିକ?

ଵରାହଃ ସଂସ୍ଥିତଃ ସାକ୍ଷାତ୍ପୁରାଣଂ ଯେନ ସୂଚିତମ୍

ଯିଏ ସାକ୍ଷାତ୍ ବରାହ ରୂପେ ପ୍ରକଟ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ପୁରାଣ ଉଦ୍ଭାସିତ ହୋଇଛି।

ତସ୍ଯ ସନ୍ଦର୍ଶନାଦେଵ ସର୍ଵପାପଵିଵର୍ଜିତଃ 176.

ମାତ୍ର ଦର୍ଶନ କରିଲେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେବାରୁ।

ନଵମ୍ଯାଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠ ଶୁକ୍ଲସ୍ଯ ସ୍ନାତ୍ଵା ଗଙ୍ଗୋଦକେ ନରଃ

ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ନବମୀ ଦିନରେ ଯଦି କେହି ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରେ,

ଦତ୍ତ୍ଵା ଦାନଂ ଯଥାଶକ୍ତି ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ

ଏବଂ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଦାନ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।

ଦ୍ଵାଦଶାଦିତ୍ଯସଙ୍କାଶୋ ଵିମାନେ ଚ ସମାସ୍ଥିତଃ

ସେ ଦ୍ୱାଦଶ ଆଦିତ୍ୟ ପରି ଚମକିବା ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଯାନରେ ଉଠିବା।

ଵରାହ ଉଵାଚ ପାଂଚାଲସଂଜ୍ଞକସ୍ତତ୍ର ସୁମନ୍ତୁଂ ପର୍ଯପୃଚ୍ଛତ

ବରାହ କହିଲେ— ସେଠାରେ 'ପାଞ୍ଚାଳ' ନାମକ ଜଣେ 'ସୁମନ୍ତୁ'ଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।

ଅସ୍ମଦ୍ଗୁରୁଃ ପିତା ତ୍ଵଂ ଚ ବ୍ରୂହି କିଂ କରଵାଣି ଵୈ

ଆମ ଗୁରୁ ଓ ପିତା ଆପଣ; କି କରିବି, ଦୟାକରି କହନ୍ତୁ।

ତ୍ରିରାତ୍ରଂ କୃଚ୍ଛ୍ରପାରାକ ଚାନ୍ଦ୍ରାଯଣମଥାପି ଵା

ତିନି ରାତିର ପ୍ରୟାଶ, କୃଚ୍ଛ୍ର, ପାରକ, କିମ୍ବା ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ କରିବି କି?

ଆକାଶଭାରତୀ ଯତ୍ତୁ ତତ୍ସତ୍ଯଂ ନାନୃତଂ କ୍ଵଚିତ୍

ଯାହା ଆକାଶଭାରତୀରେ ଲିଖାଯାଇଛି, ସେହି ସତ୍ୟ; କେବେ ମିଥ୍ୟା ନୁହେଁ।

ଦିନେଦିନେ ଚ ସ୍ନାନାତ୍ପ୍ରାକ୍ ପ୍ରତିଗଚ୍ଛତି ନିତ୍ଯଶଃ

ପ୍ରତିଦିନ ସ୍ନାନ ପୂର୍ବରୁ ସେ ନିୟମିତ ଭାବେ ଯିବା ଉଚିତ।

ତିଷ୍ଠୋପରମିତଃ ପାପାଦ୍ଯାଵତ୍କାଲଂ ଚ ଜୀଵସି

ଜୀବନରେ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଛ, ପାପରୁ ଦୂର ରୁହ।

ସଗତିଶ୍ଚ ଵିପାପା ଚ ଭଵିଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ ଏଵଂ ପ୍ରଭାଵସ୍ତୀର୍ଥସ୍ଯ ମଥୁରାଯାଂ ଵସୁନ୍ଧରେ ।।176.

ସେ ଶୁଭ ଗତି ଓ ପାପ ଶୂନ୍ୟତା ପାଇବେ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ମଥୁରାର ଏହି ତୀର୍ଥର ଏହି ଗୌରବ, ମା ଭୂମି।

କୃଷ୍ଣଗଂଗୋଦ୍ଭଵସ୍ଯାପି ତଥା କାଲିଞ୍ଜରସ୍ଯ ଚ

କୃଷ୍ଣ-ଗଙ୍ଗା ଓ କାଳିଞ୍ଜରର ମହିମା ମଧ୍ୟ ଏହିପରି।

ଯଃ ଶୃଣୋତି ଵରାରୋହେ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ପରଯା ଯୁତଃ

ଯେ କେହି ଏହି କଥାକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଭରିତ ହୃଦୟରେ ଶୁଣିଥାଏ, ମୋ ଶୁଭେ।

ସପ୍ତଜନ୍ମକୃତଂ ପାପଂ ତସ୍ଯ ସର୍ଵଂ ଵ୍ଯପୋହତି ଅମୃତତ୍ଵଂ ଚ ଲଭତେ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି

ସେ ଜଣଙ୍କର ସାତ ଜନ୍ମର ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହେଉଛି; ଅମୃତତ୍ୱ ଲାଭ କରି ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ଯାଉଛି।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ କୃଷ୍ଣଗଂଗୋଦ୍ଭଵମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ନାମ ଷଟ୍ସପ୍ତତ୍ଯଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏଭଳି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ 'କୃଷ୍ଣ-ଗଙ୍ଗା ମହିମା' ନାମକ ଏକଶ ଉନାଏଠି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ ଦ୍ଵାରକାଂ ଵସମାନସ୍ଯ ସାମ୍ବଶାପାଦିକଂ ଶୃଣୁ

ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ— ଦ୍ୱାରକାରେ ବସିଥିବା ସମୟରେ ସାମ୍ବଙ୍କ ଶାପ ବିଷୟରେ ଶୁଣ।

ସୁଖାସୀନସ୍ଯ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ପୁତ୍ରଦାରସୁତୈଃ ସହ ପାଦ୍ଯମର୍ଘ୍ଯଂ ଚାସନଂ ଚ ମଧୁପର୍କଂ ସଭାଜନମ୍

କୃଷ୍ଣ ନିଜ ପୁଅ, ଜନାନୀ ଓ ସନ୍ତାନମାନେ ସହିତ ସୁଖରେ ବସିଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ପାଦ୍ୟ, ଅର୍ଘ୍ୟ, ଆସନ ଓ ମଧୁପାର୍କ ପାତ୍ର ଦିଆଗଲା।

ଏକାନ୍ତେ ପ୍ରାପ୍ଯ କୃଷ୍ଣଂ ଚ ଵିଜ୍ଞପ୍ତିମକରୋତ୍ପ୍ରଭୁଃ ସ୍ପୃହଣୀଯଃ ସଦା କାନ୍ତଃ ସ୍ତ୍ରୀଜନସ୍ଯ ସୁରେଶ୍ଵରଃ

ଏକାନ୍ତରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପାଇ ଏକ ଅନୁରୋଧ କଲେ; ସେ ସଦା ଆକର୍ଷଣୀୟ ଓ ନାରୀମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।