ଵରାହପୁରାଣମ୍

ତସ୍ଯା ଵିଲପିତଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ୍ତ୍ରୀଜନଃ ସ ତଦାଗତଃ

ତାଙ୍କର କ୍ରନ୍ଦନ ଶୁଣି, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ମହିଳାମାନେ ଏକଠା ହେଲେ।

ତୈସ୍ତୈରୁପାଯୈର୍ଵିଵିଧୈର୍ଜୀଵଯିତ୍ଵା ଚ ତଂ ନରମ୍ 176.

ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଉପାୟରେ ସେଇ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ପୁନଃ ସ୍ଥିର କରିଦେଲେ।

ତତସ୍ତେନ ସଵୃତ୍ତାନ୍ତଂ କଥିତଂ ଚ କୁଲଂ ମହତ୍

ତାପରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଏବଂ ମହାନ ବଂଶର କଥା କହିଦେଲେ।

ତତଃ ସ ଵିମନା ଜାତୋ ଅଗମ୍ଯାଗମନେନ ଚ

ତାପରେ, ଅନୁଚିତ ସମ୍ପର୍କ ହେବାରୁ ସେ ମନମେଳା ହେଇପଡ଼ିଲେ।

ବ୍ରହ୍ମହା ଚ ସୁରାପଶ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଯଦି ଜାଯତେ

ଯଦି କୌଣସି ବ୍ରାହ୍ମଣ ବ୍ରାହ୍ମଣହନନ କିମ୍ବା ମଦ୍ୟପାନ କରିଥାଏ,

ମାତରଂ ଗୁରୁପତ୍ନୀଂ ଚ ସ୍ଵସାରଂ ପୁତ୍ରିକାଂ ଵଧୂମ୍

ମାଆ, ଗୁରୁଙ୍କର ଜଣେ ଜଣେ ପତ୍ନୀ, ଭଉଣୀ, ଝିଅ, ବହୁଁ—

ବ୍ରହ୍ମଘ୍ନଶ୍ଚ ସୁରାପଶ୍ଚ ସ୍ତ୍ରୀଘ୍ନଶ୍ଚ ଗୁରୁତଲ୍ପଗଃ

ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରିଥିବା, ମଦ ପିଇଥିବା, ଜଣେ ଜଣେ ଜଣେ ମହିଳା ହତ୍ୟା କରିଥିବା, ଏବଂ ଗୁରୁଙ୍କର ଶୟନକୁ ଅପବିତ୍ର କରିଥିବା—

ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ପାଂଚାଲୀ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଭ୍ରାତରମେଵ ତମ୍

ଏପରି ଶୁଣି, ପାଞ୍ଚାଳୀ କେବଳ ତାଙ୍କର ବଡ଼ ଭାଇଙ୍କୁ ମାନିଲେ।

ରତ୍ନଂ ଵସ୍ତ୍ରଂ ଧନଂ ଧାନ୍ଯଂ ଯତ୍କିଂଚିତ୍ତତ୍ର ସଂସ୍ଥିତମ୍

ଅଳଙ୍କାର, ବସ୍ତ୍ର, ଧନ, ଧାନ୍ୟ—ଯେଉଁଠାରେ ଯେଉଁଠି ଯାହା ଥିଲା, ସେସବୁ—

କାଲିଞ୍ଜରସ୍ଯ ଭୂଷାର୍ଥମାରାମାର୍ଥଂ ଵିଶେଷତଃ

କାଳିଞ୍ଜରକୁ ଶୋଭା ଦେବା ପାଇଁ, ବିଶେଷ କରି ବାଗିଚା ପାଇଁ—

ଆତ୍ମନଶ୍ଚ ଵିଶୁଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ପ୍ରଜଜ୍ଵାଲ ହୁତାଶନମ୍

ନିଜେ ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ସେ ଅଗ୍ନିକୁ ଜଳାଇଲେ।

ପଂଚାଲୋଽପି ଵିଧାନେନ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ମୁନିଂ ଗୁରୁମ୍ 176.

ପାଞ୍ଚାଳ ମଧ୍ୟ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ମୁନି ଗୁରୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ।

ମରଣାଯୋପଯୋଗ୍ଯାନି କୃତ୍ଵା କର୍ମାଣି ତତ୍ର ଚ

ସେଠାରେ ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ କଲେ।

କ୍ରୀତ୍ଵା ଗ୍ରାମାଂଶ୍ଚ ତତ୍ରୈଵ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ଦଦୌ ତଦା

ସେଠାରେ ଗ୍ରାମ କିଣି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଦାନ କଲେ।

ତେଭ୍ଯୋଽପି ପ୍ରଦଦୌ ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ସତ୍ରାର୍ଥଂ ଚ ଵିଭାଗଶଃ

ସେମାନେ ପାଇଁ ଧନ ବଣ୍ଟିଦେଲେ, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଭାଗ କରି।

ସ୍ନାତ୍ଵା ତୀର୍ଥେ ଚ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଦେଵଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ

କୃଷ୍ଣଙ୍କର ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କରି, ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖି ପ୍ରଣାମ କଲେ।

ଦେଵାଲଯଂ ଚ ତତ୍ରୈଵ କୃତ୍ଵା ସନ୍ଦିଶ୍ଯ ସାର୍ଥକାନ୍

ସେଠାରେ ଦେଉଳ ତିଆରି କରି, ବ୍ୟାପାରୀମାନେଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ।

ଦେଵ ଜ୍ଞାନଂ ଚ ତେ ଦିଵ୍ଯମଦ୍ଭୁତଂ ଲୋମହର୍ଷଣମ୍

ହେ ଦେବତା, ତୁମର ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଅଦ୍ଭୁତ ଏବଂ ରୋମାଞ୍ଚକାରୀ।

ଆଗତୋଽହଂ ଯଦାରଭ୍ଯ ମଥୁରାଯାଂ ତତୋ ଗୁରୋ

ମୁଁ ମଥୁରାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଏଠାକୁ ଆସିଛି, ହେ ଗୁରୁ।

ତ୍ଵଯା ନିର୍ମଲଦୃଷ୍ଟ୍ଯା ଚ ଵୀକ୍ଷିତୋଽହଂ ପୁରା ମୁନେ

ତୁମର ନିର୍ମଳ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଏକଥା ସମୟରେ ମୋତେ ଦେଖିଥିଲେ, ହେ ମୁନି।

କୃଷ୍ଣଗଂଗାପ୍ରଭାଵେଣ ପୁନର୍ନିର୍ମଲତାଂ ଗତମ୍

କୃଷ୍ଣ ଓ ଗଙ୍ଗାଙ୍କର ପ୍ରଭାବରେ ମୁଁ ପୁଣି ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଛି।

ତତ୍ସତ୍ଯଂ ମମ ସଞ୍ଜାତମଗମ୍ଯାଗମପାତକମ୍ 176.

ସେଇ ସତ୍ୟ ମୋ ଭିତରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି—ଅନୁଚିତ କାମର ପାପ ଦୂର ହୋଇଗଲା।

ଅନୁଜ୍ଞାଂ ଦେହି ଭୋ ସ୍ଵାମିଂସ୍ତଵ ପାଦୌ ନମାମ୍ଯହମ୍

ମୋତେ ଅନୁମତି ଦିଅ, ହେ ସ୍ୱାମୀ; ମୁଁ ତୁମର ପାଦପଦ୍ମକୁ ପ୍ରଣାମ କରେ।

ପ୍ରଵେଷ୍ଟୁକାମଂ ତତ୍ରାଗ୍ନୌ ଖେ ପ୍ରୋଵାଚାଶରୀରିଣୀ

ସେଠାରେ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଯାଉଥିବାବେଳେ, ଆକାଶରୁ ଏକ ଦେହହୀନ ସ୍ୱର ଶୁଣାଗଲା।

କସ୍ମାଦ୍ଵା କସ୍ଯ ସନ୍ତ୍ରାସାନ୍ମରଣେ କୃତନିଶ୍ଚଯୌ

କାହିଁକି, କେଉଁଠୁ ଭୟ ପାଇଁ, ତୁମେ ମୃତ୍ୟୁ ନିଶ୍ଚୟ କରି ଏଭଳି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛ?

ଚକ୍ରାଙ୍କିତପଦା ତେନ ସ୍ଥାନଂ ବ୍ରହ୍ମସମଂ ଶୁଭମ୍

ଯେଉଁଠାରେ ଚକ୍ରଧାରୀ ପାଦର ଚିହ୍ନ ଅଛି, ସେଠା ଏତେ ପବିତ୍ର ଓ ଉଚ୍ଚ, ଯେପରି ମାନ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଲୋକ।

ତୀର୍ଥେ ଚ ଯତ୍କୃତଂ ପାପଂ ଵଜ୍ରଲେପୋ ଭଵିଷ୍ଯତି

ସେ ତୀର୍ଥରେ କରାଯାଇଥିବା ପାପ ହିଁ ହଟାଇବାକୁ ହେଲେ ହୀରା ପରି ଦୃଢ଼ ହେଇଯିବ।

ସକୃଦେଵ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ମୁଚ୍ଯତେ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯଯା

ଏଠାରେ କେବଳ ଏକଥର ସ୍ନାନ କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ମଣିଷ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଯାଏ।

ତତ୍ପଂଚତୀର୍ଥସ୍ନାନେନ ସମଂ ନାସ୍ତ୍ଯତ୍ର ସଂଶଯଃ

ଏଠାରେ ପଞ୍ଚତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିବା ପରି ଉପକୃତି ଆଉ କିଛି ନାହିଁ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।