ଵରାହପୁରାଣମ୍

ନିର୍ବନ୍ଧଂ ତସ୍ଯ ତଜ୍ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଦୁଃଖେନୋଵାଚ ତଂ ପ୍ରତି

ତାଙ୍କର ଜିଦ୍ ଦେଖି, ସେ ଦୁଃଖରେ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।

ପଂଚାଲନଗରୀ ରମ୍ଯା ଗଙ୍ଗାଯାଶ୍ଚୋତ୍ତରେ ତଟେ

ଗଙ୍ଗା ନଦୀର ଉତ୍ତର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ରମ୍ୟ ପଞ୍ଚାଳ ନଗରୀ ଅଛି।

ଦୁର୍ଭିକ୍ଷପୀଡିତେ ରାଷ୍ଟ୍ରେ ଗତୌ ତୌ ଦକ୍ଷିଣାପଥମ୍ 176.

ଦେଶରେ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଆସିଲାବେଳେ, ସେମାନେ ଦୁଇଜଣ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।

ତସ୍ମିନ୍ ସ୍ଥାନେ ପିତୁର୍ମହ୍ଯଂ ପଂଚ ପୁତ୍ରା ମଯା ସହ

ସେଠାରେ, ମୋର ବାପାଙ୍କ ନିକଟରେ ମୋ ସହିତ ପାଞ୍ଚଟି ପୁଅ ଥିଲେ।

ଯୋଽସୌ କନିଷ୍ଠକୋ ଭ୍ରାତା ମମ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଶ୍ଚ ପଂଚମଃ

ମୋର ସବୁଠୁ ଛୋଟ ଭାଇ ଏହିଠି, ଏବଂ ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଭାଇ ପଞ୍ଚମ।

ତସ୍ମିନ୍ଗତେଽଥ ପିତରୌ କାଲଧର୍ମମୁପେଯତୁଃ

ସେ ଚାଲିଯିବା ପରେ, ମୋର ପିତାମାତା ତାଙ୍କର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ମୃତ୍ୟୁକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।

ଅତ୍ର ସ୍ନାନପରା ନିତ୍ଯଂ ଦେଵବ୍ରାହ୍ମଣଵନ୍ଦନମ୍

ଏଠାରେ ମୁଁ ସଦା ସ୍ନାନ କରିବାରେ ଏବଂ ଦେବତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରିବାରେ ଲାଗିଥିଲି।

ଆଶ୍ରିତା କୁଲଟାଧର୍ମଂ କୁଲନାଶୋ ମଯା କୃତଃ

ମୁଁ ଦୁଷ୍ଟା ମହିଳାଙ୍କ ଆଚରଣ ଅନୁସରି, ନିଜ ବଂଶକୁ ନଶ୍ଟ କରିଦେଲି।

ନୀତା ନରକମତ୍ଯୁଗ୍ରଂ ମଯା ପାପିଷ୍ଠଯା ଭୃଶମ୍

ମୋର ଅତ୍ୟନ୍ତ ପାପୀ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ନେଇଗଲି।

ରୁରୋଦ ସୁସ୍ଵରଂ ଦୀନା ସ୍ମୃତ୍ଵା ପୂର୍ଵଂ କୁଲଂ ଵରମ୍

ଗତକାଲିର ଉତ୍ତମ ବଂଶକୁ ମନେପକାଇ, ସେ ଦୁଃଖରେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କାନ୍ଦିଲେ।

ତସ୍ଯା ଵିଲପିତଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ୍ତ୍ରୀଜନଃ ସ ତଦାଗତଃ

ତାଙ୍କର କ୍ରନ୍ଦନ ଶୁଣି, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ମହିଳାମାନେ ଏକଠା ହେଲେ।

ତୈସ୍ତୈରୁପାଯୈର୍ଵିଵିଧୈର୍ଜୀଵଯିତ୍ଵା ଚ ତଂ ନରମ୍ 176.

ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଉପାୟରେ ସେଇ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ପୁନଃ ସ୍ଥିର କରିଦେଲେ।

ତତସ୍ତେନ ସଵୃତ୍ତାନ୍ତଂ କଥିତଂ ଚ କୁଲଂ ମହତ୍

ତାପରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଏବଂ ମହାନ ବଂଶର କଥା କହିଦେଲେ।

ତତଃ ସ ଵିମନା ଜାତୋ ଅଗମ୍ଯାଗମନେନ ଚ

ତାପରେ, ଅନୁଚିତ ସମ୍ପର୍କ ହେବାରୁ ସେ ମନମେଳା ହେଇପଡ଼ିଲେ।

ବ୍ରହ୍ମହା ଚ ସୁରାପଶ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଯଦି ଜାଯତେ

ଯଦି କୌଣସି ବ୍ରାହ୍ମଣ ବ୍ରାହ୍ମଣହନନ କିମ୍ବା ମଦ୍ୟପାନ କରିଥାଏ,

ମାତରଂ ଗୁରୁପତ୍ନୀଂ ଚ ସ୍ଵସାରଂ ପୁତ୍ରିକାଂ ଵଧୂମ୍

ମାଆ, ଗୁରୁଙ୍କର ଜଣେ ଜଣେ ପତ୍ନୀ, ଭଉଣୀ, ଝିଅ, ବହୁଁ—

ବ୍ରହ୍ମଘ୍ନଶ୍ଚ ସୁରାପଶ୍ଚ ସ୍ତ୍ରୀଘ୍ନଶ୍ଚ ଗୁରୁତଲ୍ପଗଃ

ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରିଥିବା, ମଦ ପିଇଥିବା, ଜଣେ ଜଣେ ଜଣେ ମହିଳା ହତ୍ୟା କରିଥିବା, ଏବଂ ଗୁରୁଙ୍କର ଶୟନକୁ ଅପବିତ୍ର କରିଥିବା—

ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ପାଂଚାଲୀ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଭ୍ରାତରମେଵ ତମ୍

ଏପରି ଶୁଣି, ପାଞ୍ଚାଳୀ କେବଳ ତାଙ୍କର ବଡ଼ ଭାଇଙ୍କୁ ମାନିଲେ।

ରତ୍ନଂ ଵସ୍ତ୍ରଂ ଧନଂ ଧାନ୍ଯଂ ଯତ୍କିଂଚିତ୍ତତ୍ର ସଂସ୍ଥିତମ୍

ଅଳଙ୍କାର, ବସ୍ତ୍ର, ଧନ, ଧାନ୍ୟ—ଯେଉଁଠାରେ ଯେଉଁଠି ଯାହା ଥିଲା, ସେସବୁ—

କାଲିଞ୍ଜରସ୍ଯ ଭୂଷାର୍ଥମାରାମାର୍ଥଂ ଵିଶେଷତଃ

କାଳିଞ୍ଜରକୁ ଶୋଭା ଦେବା ପାଇଁ, ବିଶେଷ କରି ବାଗିଚା ପାଇଁ—

ଆତ୍ମନଶ୍ଚ ଵିଶୁଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ପ୍ରଜଜ୍ଵାଲ ହୁତାଶନମ୍

ନିଜେ ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ସେ ଅଗ୍ନିକୁ ଜଳାଇଲେ।

ପଂଚାଲୋଽପି ଵିଧାନେନ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ମୁନିଂ ଗୁରୁମ୍ 176.

ପାଞ୍ଚାଳ ମଧ୍ୟ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ମୁନି ଗୁରୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ।

ମରଣାଯୋପଯୋଗ୍ଯାନି କୃତ୍ଵା କର୍ମାଣି ତତ୍ର ଚ

ସେଠାରେ ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ କଲେ।

କ୍ରୀତ୍ଵା ଗ୍ରାମାଂଶ୍ଚ ତତ୍ରୈଵ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ଦଦୌ ତଦା

ସେଠାରେ ଗ୍ରାମ କିଣି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଦାନ କଲେ।

ତେଭ୍ଯୋଽପି ପ୍ରଦଦୌ ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ସତ୍ରାର୍ଥଂ ଚ ଵିଭାଗଶଃ

ସେମାନେ ପାଇଁ ଧନ ବଣ୍ଟିଦେଲେ, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଭାଗ କରି।

ସ୍ନାତ୍ଵା ତୀର୍ଥେ ଚ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଦେଵଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ

କୃଷ୍ଣଙ୍କର ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କରି, ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖି ପ୍ରଣାମ କଲେ।

ଦେଵାଲଯଂ ଚ ତତ୍ରୈଵ କୃତ୍ଵା ସନ୍ଦିଶ୍ଯ ସାର୍ଥକାନ୍

ସେଠାରେ ଦେଉଳ ତିଆରି କରି, ବ୍ୟାପାରୀମାନେଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ।

ଦେଵ ଜ୍ଞାନଂ ଚ ତେ ଦିଵ୍ଯମଦ୍ଭୁତଂ ଲୋମହର୍ଷଣମ୍

ହେ ଦେବତା, ତୁମର ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଅଦ୍ଭୁତ ଏବଂ ରୋମାଞ୍ଚକାରୀ।

ଆଗତୋଽହଂ ଯଦାରଭ୍ଯ ମଥୁରାଯାଂ ତତୋ ଗୁରୋ

ମୁଁ ମଥୁରାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଏଠାକୁ ଆସିଛି, ହେ ଗୁରୁ।