କିଂ କରୋଷି ଦିଵାରାତ୍ରୌ ବ୍ରୂହି ତ୍ଵଂ ପୃଚ୍ଛତୋ ମମ ପାଂଚାଲୋ ବ୍ରାହ୍ମଣସୁତୋ ଵାଣିଜ୍ଯଂ ଚ ସମାଶ୍ରିତଃ
ତୁମେ ଦିନ ରାତି କଣ କରୁଛ? ମୋ ପଚାରିବାକୁ ଉତ୍ତର ଦିଅ। ତୁମେ ପାଞ୍ଚାଳ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ପୁତ୍ର କିମ୍ବା ବ୍ୟବସାୟରେ ଲାଗିଛ?
ଦକ୍ଷିଣାପଥଦେଶାଚ୍ଚ ମଥୁରାଯାଂ ସମାଗତଃ
ସେ ଦକ୍ଷିଣାପଥ ଅଞ୍ଚଳରୁ ଆସି, ମଥୁରାକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ମହେଶ୍ଵରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତ୍ରିଗର୍ତେଶ୍ଵରସଂଜ୍ଞିତମ୍
ସ୍ନାନ କରି, ସେ ତିନିଗର୍ତ୍ତେଶ୍ୱର ନାମକ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲେ।
ସୁମନ୍ତୁରୁଵାଚ ଅସ୍ନାତେ କୃମିସମ୍ପୂର୍ଣଂ ସ୍ନାତେ ନିର୍ମଲଵର୍ଚସମ୍
ସୁମନ୍ତୁ କହିଲେ: ସ୍ନାନ ନ କଲେ ସେ କୀଟରେ ଭରିଥିଲେ, ସ୍ନାନ କଲେ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଅଭ୍ରାନ୍ତ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ଅସ୍ତି କିଂଚିନ୍ମହତ୍ପାପଂ ତଵ ପ୍ରଚ୍ଛନ୍ନସମ୍ଭଵମ୍ 176.
ତୁମର କିଛି ବଡ଼ ଗୁପ୍ତ ପାପ ଅଛି।
କାଲିଞ୍ଜରସ୍ଯ ସଂସ୍ପର୍ଶାଚ୍ଛୁଦ୍ଧଂ ଦେହଂ ଚ ଦୃଶ୍ଯତେ
କାଳିଞ୍ଜର ସ୍ପର୍ଶରେ ତୁମ ଦେହ ଶୁଦ୍ଧ ଦେଖାଯାଉଛି।
ନିରୂପ୍ଯ କଥଯାସ୍ମାକଂ ଯତ୍ତେ ପ୍ରଚ୍ଛନ୍ନକିଲ୍ବିଷମ୍
ତୁମର ଗୁପ୍ତ ପାପ କଣ ଅଛି, ଭଲଭାବେ ଭାବି ଆମକୁ କୁହ।
ତୀର୍ଥମାହାତ୍ମ୍ଯାଭଵଂ ଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପୃଚ୍ଛାମି ତେ ହିତମ୍
ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ମହତ୍ତ୍ୱ ଦେଖି, ତୁମ ଭଲ ପାଇଁ ପଚାରୁଛି।
କିଂଚିନ୍ନୋଵାଚ ପୃଷ୍ଟୋଽପି ଏଵମେଵ ଗତଃ ପୁନଃ
ସେ ପଚାରାଯିବା ସତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ କିଛି କହିଲେ ନାହିଁ, ପୁଣି ସେଇଭଳି ଚୁପଚାପ ଚାଲିଗଲେ।
କା ତ୍ଵଂ କସ୍ଯାସି ସୁଭଗେ କଶ୍ଚ ଦେଶଃ ପ୍ରିଯଂଵଦେ
ହେ ସୁଭାଗ୍ୟବତୀ, ତୁମେ କିଏ? କାହାର ଝିଅ? ଏବଂ କେଉଁ ଦେଶରୁ ଆସିଛ? ମଧୁର କଥା କହୁଥିବା ତୁମେ।
କିଂଚିତ୍କାଲଂ ସମାସ୍ଥାଯ ତେନୋକ୍ତଂ ହି ପ୍ରିଯାଂ ପ୍ରତି
କିଛି ସମୟ ପରେ ସେ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ନିର୍ବନ୍ଧଂ ତସ୍ଯ ତଜ୍ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଦୁଃଖେନୋଵାଚ ତଂ ପ୍ରତି
ତାଙ୍କର ଜିଦ୍ ଦେଖି, ସେ ଦୁଃଖରେ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ପଂଚାଲନଗରୀ ରମ୍ଯା ଗଙ୍ଗାଯାଶ୍ଚୋତ୍ତରେ ତଟେ
ଗଙ୍ଗା ନଦୀର ଉତ୍ତର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ରମ୍ୟ ପଞ୍ଚାଳ ନଗରୀ ଅଛି।
ଦୁର୍ଭିକ୍ଷପୀଡିତେ ରାଷ୍ଟ୍ରେ ଗତୌ ତୌ ଦକ୍ଷିଣାପଥମ୍ 176.
ଦେଶରେ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଆସିଲାବେଳେ, ସେମାନେ ଦୁଇଜଣ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ତସ୍ମିନ୍ ସ୍ଥାନେ ପିତୁର୍ମହ୍ଯଂ ପଂଚ ପୁତ୍ରା ମଯା ସହ
ସେଠାରେ, ମୋର ବାପାଙ୍କ ନିକଟରେ ମୋ ସହିତ ପାଞ୍ଚଟି ପୁଅ ଥିଲେ।
ଯୋଽସୌ କନିଷ୍ଠକୋ ଭ୍ରାତା ମମ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଶ୍ଚ ପଂଚମଃ
ମୋର ସବୁଠୁ ଛୋଟ ଭାଇ ଏହିଠି, ଏବଂ ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଭାଇ ପଞ୍ଚମ।
ତସ୍ମିନ୍ଗତେଽଥ ପିତରୌ କାଲଧର୍ମମୁପେଯତୁଃ
ସେ ଚାଲିଯିବା ପରେ, ମୋର ପିତାମାତା ତାଙ୍କର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ମୃତ୍ୟୁକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।
ଅତ୍ର ସ୍ନାନପରା ନିତ୍ଯଂ ଦେଵବ୍ରାହ୍ମଣଵନ୍ଦନମ୍
ଏଠାରେ ମୁଁ ସଦା ସ୍ନାନ କରିବାରେ ଏବଂ ଦେବତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରିବାରେ ଲାଗିଥିଲି।
ଆଶ୍ରିତା କୁଲଟାଧର୍ମଂ କୁଲନାଶୋ ମଯା କୃତଃ
ମୁଁ ଦୁଷ୍ଟା ମହିଳାଙ୍କ ଆଚରଣ ଅନୁସରି, ନିଜ ବଂଶକୁ ନଶ୍ଟ କରିଦେଲି।
ନୀତା ନରକମତ୍ଯୁଗ୍ରଂ ମଯା ପାପିଷ୍ଠଯା ଭୃଶମ୍
ମୋର ଅତ୍ୟନ୍ତ ପାପୀ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ନେଇଗଲି।
ରୁରୋଦ ସୁସ୍ଵରଂ ଦୀନା ସ୍ମୃତ୍ଵା ପୂର୍ଵଂ କୁଲଂ ଵରମ୍
ଗତକାଲିର ଉତ୍ତମ ବଂଶକୁ ମନେପକାଇ, ସେ ଦୁଃଖରେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କାନ୍ଦିଲେ।
ତସ୍ଯା ଵିଲପିତଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ୍ତ୍ରୀଜନଃ ସ ତଦାଗତଃ
ତାଙ୍କର କ୍ରନ୍ଦନ ଶୁଣି, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ମହିଳାମାନେ ଏକଠା ହେଲେ।
ତୈସ୍ତୈରୁପାଯୈର୍ଵିଵିଧୈର୍ଜୀଵଯିତ୍ଵା ଚ ତଂ ନରମ୍ 176.
ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଉପାୟରେ ସେଇ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ପୁନଃ ସ୍ଥିର କରିଦେଲେ।
ତତସ୍ତେନ ସଵୃତ୍ତାନ୍ତଂ କଥିତଂ ଚ କୁଲଂ ମହତ୍
ତାପରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଏବଂ ମହାନ ବଂଶର କଥା କହିଦେଲେ।
ତତଃ ସ ଵିମନା ଜାତୋ ଅଗମ୍ଯାଗମନେନ ଚ
ତାପରେ, ଅନୁଚିତ ସମ୍ପର୍କ ହେବାରୁ ସେ ମନମେଳା ହେଇପଡ଼ିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମହା ଚ ସୁରାପଶ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଯଦି ଜାଯତେ
ଯଦି କୌଣସି ବ୍ରାହ୍ମଣ ବ୍ରାହ୍ମଣହନନ କିମ୍ବା ମଦ୍ୟପାନ କରିଥାଏ,
ମାତରଂ ଗୁରୁପତ୍ନୀଂ ଚ ସ୍ଵସାରଂ ପୁତ୍ରିକାଂ ଵଧୂମ୍
ମାଆ, ଗୁରୁଙ୍କର ଜଣେ ଜଣେ ପତ୍ନୀ, ଭଉଣୀ, ଝିଅ, ବହୁଁ—
ବ୍ରହ୍ମଘ୍ନଶ୍ଚ ସୁରାପଶ୍ଚ ସ୍ତ୍ରୀଘ୍ନଶ୍ଚ ଗୁରୁତଲ୍ପଗଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରିଥିବା, ମଦ ପିଇଥିବା, ଜଣେ ଜଣେ ଜଣେ ମହିଳା ହତ୍ୟା କରିଥିବା, ଏବଂ ଗୁରୁଙ୍କର ଶୟନକୁ ଅପବିତ୍ର କରିଥିବା—
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ପାଂଚାଲୀ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଭ୍ରାତରମେଵ ତମ୍
ଏପରି ଶୁଣି, ପାଞ୍ଚାଳୀ କେବଳ ତାଙ୍କର ବଡ଼ ଭାଇଙ୍କୁ ମାନିଲେ।
ରତ୍ନଂ ଵସ୍ତ୍ରଂ ଧନଂ ଧାନ୍ଯଂ ଯତ୍କିଂଚିତ୍ତତ୍ର ସଂସ୍ଥିତମ୍
ଅଳଙ୍କାର, ବସ୍ତ୍ର, ଧନ, ଧାନ୍ୟ—ଯେଉଁଠାରେ ଯେଉଁଠି ଯାହା ଥିଲା, ସେସବୁ—