ଵରାହପୁରାଣମ୍

କୌତୁକାର୍ଥଂ ତତୋ ଗତ୍ଵା ଦେଵଂ ଗର୍ତ୍ତେଶ୍ଵରଂ ତଦା

ତାପରେ, କୌତୁହଳବଶତଃ, ସେ ଗର୍ତ୍ତେଶ୍ୱର ନାମକ ଦେବତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।

ଧାତ୍ରେଯିକାଯାସ୍ତସ୍ଯାଶ୍ଚ ବହୁମାନପୁରଃସରମ୍

ଧାତ୍ରେୟିକା ନାମକ ଜଣେ ଜଣାଣୀଙ୍କୁ ବହୁ ସମ୍ମାନ ସହିତ ସେ ମିଶିଲେ।

ହାରା ରତ୍ନମଯାସ୍ତଦ୍ଵଦ୍ଦଦୌ ଲୋଭଵିମୋହିତଃ

ଲୋଭ ଓ ମୋହରେ ପଡି, ସେ ତାଙ୍କୁ ମଣିମାଳା ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଦେଇଦେଲେ।

ସ୍ନାତ୍ଵା ତୀର୍ଥେ ସମୀପେ ଚ କୃଷ୍ଣଗଙ୍ଗୋଦ୍ଭଵେ ସଦା 176.

ସେ ସଦା କୃଷ୍ଣା ଓ ଗଙ୍ଗା ନଦୀର ଉତ୍ସ ସମୀପରେ ଥିବା ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କରୁଥିଲେ।

ଏଵଂ ତୁ କୁର୍ଵତସ୍ତସ୍ଯ ମାସଷଟ୍କଂ ତତୋ ଗତମ୍

ଏଭଳି କରୁଥିବାବେଳେ, ଛଅ ମାସ କଟିଗଲା।

ସ୍ଵାଶ୍ରମସ୍ଥେନ ଦୃଷ୍ଟଃ ସ କୃମିଯୁକ୍ତଃ ସମାଗତଃ

ସେ ନିଜ ଆଶ୍ରମରେ ଥିବା ଜଣେ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, କୀଟରେ ଆବୃତ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖାଗଲେ।

ଯାଵତ୍ସ୍ନାନଂ ସ କୁରୁତେ ପତତେ ରାଶିମାତ୍ରକଃ

ସେ ଯେତେବେଳେ ସ୍ନାନ କରୁଥିଲେ, ଏକ ଏକ ରାଶି କୀଟ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ପଡ଼ୁଥିଲା।

ଏଵଂ ସୁମନ୍ତୁନା ଦୃଷ୍ଟମାଶ୍ଚର୍ଯଂ ବହୁଵାସରମ୍

ଏଭଳି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟ ସୁମନ୍ତୁ ଅନେକ ଦିନ ଦେଖିଥିଲେ।

ଇତି ଚିନ୍ତାସମାଯୁକ୍ତସ୍ତମପୃଚ୍ଛଦ୍ଵିଶଂକିତଃ

ଚିନ୍ତାରେ ପଡି, ସେ ସନ୍ଦେହରେ ତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ।

କିଂ କରୋଷି ଦିଵାରାତ୍ରୌ ବ୍ରୂହି ତ୍ଵଂ ପୃଚ୍ଛତୋ ମମ ପାଂଚାଲୋ ବ୍ରାହ୍ମଣସୁତୋ ଵାଣିଜ୍ଯଂ ଚ ସମାଶ୍ରିତଃ

ତୁମେ ଦିନ ରାତି କଣ କରୁଛ? ମୋ ପଚାରିବାକୁ ଉତ୍ତର ଦିଅ। ତୁମେ ପାଞ୍ଚାଳ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ପୁତ୍ର କିମ୍ବା ବ୍ୟବସାୟରେ ଲାଗିଛ?

ଦକ୍ଷିଣାପଥଦେଶାଚ୍ଚ ମଥୁରାଯାଂ ସମାଗତଃ

ସେ ଦକ୍ଷିଣାପଥ ଅଞ୍ଚଳରୁ ଆସି, ମଥୁରାକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ।

ସ୍ନାତ୍ଵା ମହେଶ୍ଵରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତ୍ରିଗର୍ତେଶ୍ଵରସଂଜ୍ଞିତମ୍

ସ୍ନାନ କରି, ସେ ତିନିଗର୍ତ୍ତେଶ୍ୱର ନାମକ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲେ।

ସୁମନ୍ତୁରୁଵାଚ ଅସ୍ନାତେ କୃମିସମ୍ପୂର୍ଣଂ ସ୍ନାତେ ନିର୍ମଲଵର୍ଚସମ୍

ସୁମନ୍ତୁ କହିଲେ: ସ୍ନାନ ନ କଲେ ସେ କୀଟରେ ଭରିଥିଲେ, ସ୍ନାନ କଲେ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଅଭ୍ରାନ୍ତ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।

ଅସ୍ତି କିଂଚିନ୍ମହତ୍ପାପଂ ତଵ ପ୍ରଚ୍ଛନ୍ନସମ୍ଭଵମ୍ 176.

ତୁମର କିଛି ବଡ଼ ଗୁପ୍ତ ପାପ ଅଛି।

କାଲିଞ୍ଜରସ୍ଯ ସଂସ୍ପର୍ଶାଚ୍ଛୁଦ୍ଧଂ ଦେହଂ ଚ ଦୃଶ୍ଯତେ

କାଳିଞ୍ଜର ସ୍ପର୍ଶରେ ତୁମ ଦେହ ଶୁଦ୍ଧ ଦେଖାଯାଉଛି।

ନିରୂପ୍ଯ କଥଯାସ୍ମାକଂ ଯତ୍ତେ ପ୍ରଚ୍ଛନ୍ନକିଲ୍ବିଷମ୍

ତୁମର ଗୁପ୍ତ ପାପ କଣ ଅଛି, ଭଲଭାବେ ଭାବି ଆମକୁ କୁହ।

ତୀର୍ଥମାହାତ୍ମ୍ଯାଭଵଂ ଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପୃଚ୍ଛାମି ତେ ହିତମ୍

ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ମହତ୍ତ୍ୱ ଦେଖି, ତୁମ ଭଲ ପାଇଁ ପଚାରୁଛି।

କିଂଚିନ୍ନୋଵାଚ ପୃଷ୍ଟୋଽପି ଏଵମେଵ ଗତଃ ପୁନଃ

ସେ ପଚାରାଯିବା ସତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ କିଛି କହିଲେ ନାହିଁ, ପୁଣି ସେଇଭଳି ଚୁପଚାପ ଚାଲିଗଲେ।

କା ତ୍ଵଂ କସ୍ଯାସି ସୁଭଗେ କଶ୍ଚ ଦେଶଃ ପ୍ରିଯଂଵଦେ

ହେ ସୁଭାଗ୍ୟବତୀ, ତୁମେ କିଏ? କାହାର ଝିଅ? ଏବଂ କେଉଁ ଦେଶରୁ ଆସିଛ? ମଧୁର କଥା କହୁଥିବା ତୁମେ।

କିଂଚିତ୍କାଲଂ ସମାସ୍ଥାଯ ତେନୋକ୍ତଂ ହି ପ୍ରିଯାଂ ପ୍ରତି

କିଛି ସମୟ ପରେ ସେ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।

ନିର୍ବନ୍ଧଂ ତସ୍ଯ ତଜ୍ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଦୁଃଖେନୋଵାଚ ତଂ ପ୍ରତି

ତାଙ୍କର ଜିଦ୍ ଦେଖି, ସେ ଦୁଃଖରେ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।

ପଂଚାଲନଗରୀ ରମ୍ଯା ଗଙ୍ଗାଯାଶ୍ଚୋତ୍ତରେ ତଟେ

ଗଙ୍ଗା ନଦୀର ଉତ୍ତର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ରମ୍ୟ ପଞ୍ଚାଳ ନଗରୀ ଅଛି।

ଦୁର୍ଭିକ୍ଷପୀଡିତେ ରାଷ୍ଟ୍ରେ ଗତୌ ତୌ ଦକ୍ଷିଣାପଥମ୍ 176.

ଦେଶରେ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଆସିଲାବେଳେ, ସେମାନେ ଦୁଇଜଣ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।

ତସ୍ମିନ୍ ସ୍ଥାନେ ପିତୁର୍ମହ୍ଯଂ ପଂଚ ପୁତ୍ରା ମଯା ସହ

ସେଠାରେ, ମୋର ବାପାଙ୍କ ନିକଟରେ ମୋ ସହିତ ପାଞ୍ଚଟି ପୁଅ ଥିଲେ।

ଯୋଽସୌ କନିଷ୍ଠକୋ ଭ୍ରାତା ମମ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଶ୍ଚ ପଂଚମଃ

ମୋର ସବୁଠୁ ଛୋଟ ଭାଇ ଏହିଠି, ଏବଂ ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଭାଇ ପଞ୍ଚମ।

ତସ୍ମିନ୍ଗତେଽଥ ପିତରୌ କାଲଧର୍ମମୁପେଯତୁଃ

ସେ ଚାଲିଯିବା ପରେ, ମୋର ପିତାମାତା ତାଙ୍କର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ମୃତ୍ୟୁକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।

ଅତ୍ର ସ୍ନାନପରା ନିତ୍ଯଂ ଦେଵବ୍ରାହ୍ମଣଵନ୍ଦନମ୍

ଏଠାରେ ମୁଁ ସଦା ସ୍ନାନ କରିବାରେ ଏବଂ ଦେବତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରିବାରେ ଲାଗିଥିଲି।

ଆଶ୍ରିତା କୁଲଟାଧର୍ମଂ କୁଲନାଶୋ ମଯା କୃତଃ

ମୁଁ ଦୁଷ୍ଟା ମହିଳାଙ୍କ ଆଚରଣ ଅନୁସରି, ନିଜ ବଂଶକୁ ନଶ୍ଟ କରିଦେଲି।

ନୀତା ନରକମତ୍ଯୁଗ୍ରଂ ମଯା ପାପିଷ୍ଠଯା ଭୃଶମ୍

ମୋର ଅତ୍ୟନ୍ତ ପାପୀ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ନେଇଗଲି।