ଵରାହପୁରାଣମ୍

ପ୍ରଵର୍ତ୍ତତେ ସୁଵିତ୍ତାଢ୍ଯ ପ୍ରେକ୍ଷଣୀଯଂ ମନୋରମମ୍

ସେ ଅଧିକ ଧନୀ, ଦେଖିବାକୁ ମନୋହର ଓ ଆକର୍ଷକ।

ତସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ଯା ଵେଶ୍ଯାସ୍ତାଭିଃ ସା ପ୍ରତିଲୋଭିତା

ସେହି ଦେବତାଙ୍କର ବେଶ୍ୟାମାନେ, ସେ କନ୍ୟାକୁ ଆକର୍ଷିତ କରିଥିଲେ।

ଗୀତନୃତ୍ଯାଦିଷୁ ରତା ତାସାଂ ଧର୍ମମୁପାଗତା

ଗୀତ ଓ ନୃତ୍ୟରେ ଆସକ୍ତ, ସେ ବେଶ୍ୟାମାନଙ୍କର ଆଚରଣ ଅନୁସରିଥିଲେ।

ଏଵଂ ଵସତି ସା ବାଲା ଦେଵସ୍ଯାସ୍ଯ ପରିଗ୍ରହା

ଏଭଳି ଭାବରେ ସେ ଯୁବତୀ, ସେହି ଦେବତାଙ୍କର ସହଚରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବାସ କରିଥିଲେ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ମଥୁରାମାହାତ୍ମ୍ଯେ କୃଷ୍ଣଗଂଗାକାଲିଞ୍ଜରପ୍ରଭାଵେ ପଂଚସପ୍ତତ୍ଯଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ, ମଥୁରାର ମହିମା ଓ କୃଷ୍ଣଗଙ୍ଗା କାଳିଞ୍ଜରର ପ୍ରଭାବ ବିଷୟରେ, ଏକଶତ ପଞ୍ଚସପ୍ତତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ ଵାଣିଜ୍ଯଭାଣ୍ଡମାଦାଯ ସମୂହସ୍ଯ ପ୍ରସଂଗତଃ

ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: ବ୍ୟାପାରୀଙ୍କର ସାମଗ୍ରୀ ନେଇ, ସମୂହ ସହିତ ଯାତ୍ରା କରିଲେ।

ସାର୍ଥେନ ନିଷ୍ଠିତଃ ସୋଽଥ ଧନଵାନ୍ରୂପଵାଂସ୍ତତଃ

ସେ ସାର୍ଥ ସହିତ ରହି, ଏବେ ଧନୀ ଓ ସୁନ୍ଦର ହେଲେ।

ଆକ୍ରମ୍ଯ ତତ୍ର ସମ୍ପ୍ରାପ୍ତା ଯତ୍ର ସା ମଥୁରା ପୁରୀ

ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେମାନେ ମଥୁରା ସହରକୁ ଆସିଗଲେ।

ତସ୍ମିନ୍ସ୍ଥାନେ ସ ପାଂଚାଲଃ ପ୍ରାତସ୍ତୁ ପୁରୁଷୈଃ ସହ ଐଶ୍ଵର୍ଯମଦଭାଵେନ ଯାନେନ ମହତା ତଦା

ସେଠି, ପାଞ୍ଚାଳ ରାଜା ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରଭାତରେ, ବଡ଼ ଗର୍ବ ଓ ମହାନ ଯାନରେ ଆସିଲେ।

ଦେଵତାଦର୍ଶନଂ କୃତ୍ଵା ଦତ୍ତ୍ଵା ଦାନାନ୍ଯନେକଶଃ

ଦେବତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବା ପରେ, ସେ ପୁନିପୁନି ବହୁ ଦାନ ଦେଇଥିଲେ।

କୌତୁକାର୍ଥଂ ତତୋ ଗତ୍ଵା ଦେଵଂ ଗର୍ତ୍ତେଶ୍ଵରଂ ତଦା

ତାପରେ, କୌତୁହଳବଶତଃ, ସେ ଗର୍ତ୍ତେଶ୍ୱର ନାମକ ଦେବତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।

ଧାତ୍ରେଯିକାଯାସ୍ତସ୍ଯାଶ୍ଚ ବହୁମାନପୁରଃସରମ୍

ଧାତ୍ରେୟିକା ନାମକ ଜଣେ ଜଣାଣୀଙ୍କୁ ବହୁ ସମ୍ମାନ ସହିତ ସେ ମିଶିଲେ।

ହାରା ରତ୍ନମଯାସ୍ତଦ୍ଵଦ୍ଦଦୌ ଲୋଭଵିମୋହିତଃ

ଲୋଭ ଓ ମୋହରେ ପଡି, ସେ ତାଙ୍କୁ ମଣିମାଳା ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଦେଇଦେଲେ।

ସ୍ନାତ୍ଵା ତୀର୍ଥେ ସମୀପେ ଚ କୃଷ୍ଣଗଙ୍ଗୋଦ୍ଭଵେ ସଦା 176.

ସେ ସଦା କୃଷ୍ଣା ଓ ଗଙ୍ଗା ନଦୀର ଉତ୍ସ ସମୀପରେ ଥିବା ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କରୁଥିଲେ।

ଏଵଂ ତୁ କୁର୍ଵତସ୍ତସ୍ଯ ମାସଷଟ୍କଂ ତତୋ ଗତମ୍

ଏଭଳି କରୁଥିବାବେଳେ, ଛଅ ମାସ କଟିଗଲା।

ସ୍ଵାଶ୍ରମସ୍ଥେନ ଦୃଷ୍ଟଃ ସ କୃମିଯୁକ୍ତଃ ସମାଗତଃ

ସେ ନିଜ ଆଶ୍ରମରେ ଥିବା ଜଣେ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, କୀଟରେ ଆବୃତ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖାଗଲେ।

ଯାଵତ୍ସ୍ନାନଂ ସ କୁରୁତେ ପତତେ ରାଶିମାତ୍ରକଃ

ସେ ଯେତେବେଳେ ସ୍ନାନ କରୁଥିଲେ, ଏକ ଏକ ରାଶି କୀଟ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ପଡ଼ୁଥିଲା।

ଏଵଂ ସୁମନ୍ତୁନା ଦୃଷ୍ଟମାଶ୍ଚର୍ଯଂ ବହୁଵାସରମ୍

ଏଭଳି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟ ସୁମନ୍ତୁ ଅନେକ ଦିନ ଦେଖିଥିଲେ।

ଇତି ଚିନ୍ତାସମାଯୁକ୍ତସ୍ତମପୃଚ୍ଛଦ୍ଵିଶଂକିତଃ

ଚିନ୍ତାରେ ପଡି, ସେ ସନ୍ଦେହରେ ତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ।

କିଂ କରୋଷି ଦିଵାରାତ୍ରୌ ବ୍ରୂହି ତ୍ଵଂ ପୃଚ୍ଛତୋ ମମ ପାଂଚାଲୋ ବ୍ରାହ୍ମଣସୁତୋ ଵାଣିଜ୍ଯଂ ଚ ସମାଶ୍ରିତଃ

ତୁମେ ଦିନ ରାତି କଣ କରୁଛ? ମୋ ପଚାରିବାକୁ ଉତ୍ତର ଦିଅ। ତୁମେ ପାଞ୍ଚାଳ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ପୁତ୍ର କିମ୍ବା ବ୍ୟବସାୟରେ ଲାଗିଛ?

ଦକ୍ଷିଣାପଥଦେଶାଚ୍ଚ ମଥୁରାଯାଂ ସମାଗତଃ

ସେ ଦକ୍ଷିଣାପଥ ଅଞ୍ଚଳରୁ ଆସି, ମଥୁରାକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ।

ସ୍ନାତ୍ଵା ମହେଶ୍ଵରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତ୍ରିଗର୍ତେଶ୍ଵରସଂଜ୍ଞିତମ୍

ସ୍ନାନ କରି, ସେ ତିନିଗର୍ତ୍ତେଶ୍ୱର ନାମକ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲେ।

ସୁମନ୍ତୁରୁଵାଚ ଅସ୍ନାତେ କୃମିସମ୍ପୂର୍ଣଂ ସ୍ନାତେ ନିର୍ମଲଵର୍ଚସମ୍

ସୁମନ୍ତୁ କହିଲେ: ସ୍ନାନ ନ କଲେ ସେ କୀଟରେ ଭରିଥିଲେ, ସ୍ନାନ କଲେ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଅଭ୍ରାନ୍ତ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।

ଅସ୍ତି କିଂଚିନ୍ମହତ୍ପାପଂ ତଵ ପ୍ରଚ୍ଛନ୍ନସମ୍ଭଵମ୍ 176.

ତୁମର କିଛି ବଡ଼ ଗୁପ୍ତ ପାପ ଅଛି।

କାଲିଞ୍ଜରସ୍ଯ ସଂସ୍ପର୍ଶାଚ୍ଛୁଦ୍ଧଂ ଦେହଂ ଚ ଦୃଶ୍ଯତେ

କାଳିଞ୍ଜର ସ୍ପର୍ଶରେ ତୁମ ଦେହ ଶୁଦ୍ଧ ଦେଖାଯାଉଛି।

ନିରୂପ୍ଯ କଥଯାସ୍ମାକଂ ଯତ୍ତେ ପ୍ରଚ୍ଛନ୍ନକିଲ୍ବିଷମ୍

ତୁମର ଗୁପ୍ତ ପାପ କଣ ଅଛି, ଭଲଭାବେ ଭାବି ଆମକୁ କୁହ।

ତୀର୍ଥମାହାତ୍ମ୍ଯାଭଵଂ ଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପୃଚ୍ଛାମି ତେ ହିତମ୍

ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ମହତ୍ତ୍ୱ ଦେଖି, ତୁମ ଭଲ ପାଇଁ ପଚାରୁଛି।

କିଂଚିନ୍ନୋଵାଚ ପୃଷ୍ଟୋଽପି ଏଵମେଵ ଗତଃ ପୁନଃ

ସେ ପଚାରାଯିବା ସତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ କିଛି କହିଲେ ନାହିଁ, ପୁଣି ସେଇଭଳି ଚୁପଚାପ ଚାଲିଗଲେ।

କା ତ୍ଵଂ କସ୍ଯାସି ସୁଭଗେ କଶ୍ଚ ଦେଶଃ ପ୍ରିଯଂଵଦେ

ହେ ସୁଭାଗ୍ୟବତୀ, ତୁମେ କିଏ? କାହାର ଝିଅ? ଏବଂ କେଉଁ ଦେଶରୁ ଆସିଛ? ମଧୁର କଥା କହୁଥିବା ତୁମେ।