ଵରାହପୁରାଣମ୍

ତେନୈଵ ଚୋଦରସ୍ଥେନ ସ ପ୍ରେତୋ ଜାଯତେ ଧ୍ରୁଵମ୍

ଏହି ଖାଦ୍ୟ ପେଟରେ ରହିଲେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପ୍ରେତ ହୁଏ।

ମନୁଷ୍ଯଃ ପ୍ରେତତାଂ ଯାତି ସ୍ପର୍ଶେନ ସୁତରାଂ ତଥା

କେବଳ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ ମଧ୍ୟ ମଣିଷ ପ୍ରେତ ହୁଏ, ଏହା ଅଧିକ ଭୟଙ୍କର।

ପାଷଣ୍ଡାଶ୍ରମସଂସ୍ଥଶ୍ଚ ମଦ୍ଯପଃ ପାରଦାରିକଃ

ଯିଏ ଅପଥ ଆଶ୍ରମରେ ରହେ, ମଦ୍ୟପାନ କରେ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟର ଜଣେ ଜନାନୀ ସହ ଅନୈତିକ ସମ୍ପର୍କ ରଖେ—

ଦେଵସ୍ଵଂ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଵଂ ଚ ଗୁରୋର୍ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ହରେତ୍ତୁ ଯଃ

ଯିଏ ଦେବତା, ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ନେଇଯାଏ—

ମାତରଂ ପିତରଂ ଭ୍ରାତୃଭଗିନ୍ଯୌ ଚ ସ୍ତ୍ରିଯଂ ସୁତମ୍

ଯିଏ ମାଆ, ବାପା, ଭାଇ, ଭଉଣୀ, ଜନାନୀ କିମ୍ବା ପୁଅଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରେ—

ଅଯାଜ୍ଯଯାଜନାଚ୍ଚୈଵ ଯାଜ୍ଯାନାଂ ପରିଵର୍ଜନାତ୍

ଯିଏ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଯଜ୍ଞ କରେନାହିଁ, କିମ୍ବା ପୂଜାଯୋଗ୍ୟଙ୍କୁ ଅବହେଳା କରେ—

ବ୍ରହ୍ମହା ଚ କୃତଘ୍ନଶ୍ଚ ଗୋଘ୍ନୋ ଵୈ ପଞ୍ଚପାତକୀ

ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାକାରୀ, କୃତଘ୍ନ, ଗୋହତ୍ୟାକାରୀ ଓ ପଞ୍ଚ ମହାପାପରେ ଲିପ୍ତ—

ଗୁରୋର୍ଧର୍ମ୍ମୋପଦେଷ୍ଟୁଶ୍ଚ ନିତ୍ଯଂ ହିତମଭୀପ୍ସତଃ 174.

ଏବଂ ଯିଏ ସଦା ଧର୍ମ ଶିଖ୍ୟାଦାତା ଗୁରୁଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଚାହେ—

ଅସଦ୍ଭ୍ଯଃ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣାତି ନାସ୍ତିକେଭ୍ଯୋ ଵିଶେଷତଃ

ଯିଏ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ, ବିଶେଷକରି ନାସ୍ତିକଙ୍କୁ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରେ—

ପ୍ରେତା ଊଚୁଃ ଵିରୁଦ୍ଧକାରିଣଃ ପାପାସ୍ତେଷାଂ କାଂଚିଦ୍ଗତିଂ ଵଦ

ପ୍ରେତମାନେ କହିଲେ: ଯେମାନେ ନିୟମ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଭାଗ୍ୟ କଣ ହୁଏ, ଆମକୁ କୁହ।

ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉଵାଚ ତେଷାଂ ଗତିର୍ଭଵେଦେକା ମଥୁରାଯାନ୍ତୁ ସଙ୍ଗମେ

ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ: ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ମାତ୍ର ଉପାୟ ଅଛି—ମଥୁରାର ସଙ୍ଗମରେ।

ଶ୍ରଵଣଦ୍ଵାଦଶୀଯୋଗେ ମାସି ଭାଦ୍ରପଦେ ତଥା

ଶ୍ରବଣ ଓ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଯୋଗରେ, ଭାଦ୍ରପଦ ମାସରେ—

ସୁଵର୍ଣମନ୍ନଂ ଵସ୍ତ୍ରଂ ଚ ଚ୍ଛତ୍ରୋପାନତ୍ସୁସଂଯୁତମ୍

ସୁନା, ଅନ୍ନ, ବସ୍ତ୍ର, ଛତା ଓ ଜୁତା ସହିତ—

ନ ତେ ପ୍ରେତା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ମାର୍ଗସ୍ଥୋ ଯୋ ନମସ୍ଯତେ

ମାର୍ଗରେ ଯିଏ ପୂଜିତ ହୁଏ, ସେ ପ୍ରେତମାନେ ପ୍ରେତ ରହିବେ ନାହିଁ।

ତତ୍ର ତୀର୍ଥେ ନରଃ ସ୍ନାତୋ ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟୋ ଯଥାଶ୍ରୁତଃ

ସେଠାରେ, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଯିଏ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ନହାଏ, ଆନନ୍ଦିତ ଓ ପୁଷ୍ଟ ହୁଏ—

ତୀର୍ଥସ୍ଯୈଵ ତୁ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ପ୍ରେତୋ ଭୂତ୍ଵା ଶୃଣୋତି ଯଃ

ଯିଏ ପ୍ରେତ ହୋଇ ସେହି ତୀର୍ଥର ମହିମା ଶୁଣେ—

ପ୍ରେତା ଊଚୁଃ ଯେନ ଵୈ କ୍ରିଯମାଣେନ ପ୍ରେତତ୍ଵାତ୍ତୁ ଵିମୁଚ୍ଯତେ

ପ୍ରେତମାନେ କହିଲେ: କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ ପ୍ରେତ ଦଶାରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ?

ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉଵାଚ ପୁରାଣଂ କଥିତଂ ରାଜ୍ଞେ ମାନ୍ଧାତ୍ରେ ପୃଚ୍ଛତେ ପୁରା ।। 174.

ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ — ପୁରାତନ କାଳରେ ରାଜା ମାନ୍ଧାତ୍ରୀ ପଚାରିଥିଲେବେଳେ ଏହି ପୁରାଣ କଥା ତାଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଥିଲା ।

ଵସିଷ୍ଠେନ ମହାଭାଗାଃ ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ କଥଯାମ୍ଯହମ୍

ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠଭାଗ୍ୟଶାଳୀମାନେ, ଏହି କଥା ମୁଁ ତୁମମାନେଂକୁ କହୁଛି, ଶୁଣ ।

ମାସି ଭାଦ୍ରପଦେ ଶୁଦ୍ଧା ଦ୍ଵାଦଶୀ ଶ୍ରଵଣାନ୍ଵିତା

ଭାଦ୍ରପଦ ମାସରେ, ଶୁଦ୍ଧ ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ, ଯେଉଁ ଦିନ ଶ୍ରବଣ ନକ୍ଷତ୍ର ଯୋଗ ଥାଏ,

ସଙ୍ଗମେ ଚ ପୁନଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ପୂଜଯିତ୍ଵା ତୁ ଵାମନମ୍

ସଙ୍ଗମରେ ପୁଣିଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ବାମନଙ୍କୁ ପୂଜା କରି,

କପିଲାନାଂ ଶତଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ହିରଣ୍ଯୋପସ୍କରାଞ୍ଚିତମ୍

ସୁନା ଭାଣ୍ଡାରେ ସଜିଥିବା ଏକଶ ଖଣ୍ଡ କପିଳା ଗାଈ ଦାନ କରି,

ରାକ୍ଷସତ୍ଵଂ ନ ଗଚ୍ଛେତ୍ତୁ ଶ୍ରଵଣଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତାତ୍

ଶ୍ରବଣ-ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତ କରିଲେ ଜନ୍ମେ କେବେ ରାକ୍ଷସ ହେବାକୁ ପଡ଼େନାହିଁ ।

ତତଃ ସ୍ଵର୍ଗାତ୍ପରିଭ୍ରଷ୍ଟୋ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଵେଦପାରଗଃ

ତାପରେ, ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଖସିପଡ଼ିଥିବା, କିନ୍ତୁ ବେଦ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ,

ଧ୍ଯାନଯୁକ୍ତେନ ଭାଵେନ ମୁକ୍ତୋ ଯାତ୍ଯପୁନର୍ଭଵମ୍

ଧ୍ୟାନରେ ଏକାଗ୍ର ମନ ରଖି, ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରିଥାଏ ଏବଂ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନାହିଁ ।

ଯଥାଲାଭୋପପନ୍ନେନ ସୌଵର୍ଣୋ ଵାମନଃ କୃତଃ

ଯେଉଁଠିକି ବ୍ୟକ୍ତିର ସମ୍ଭାବନା ଅନୁଯାୟୀ, ସୁନାର ବାମନ ମୂର୍ତ୍ତି ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରାଯାଏ ।

ଆଗଚ୍ଛ ଵରଦାନନ୍ତ ଶ୍ରୀପତେ ମଦନୁଗ୍ରହାତ୍ 174.

ଆସ, ହେ ଅନନ୍ତ ଦାତା, ଶ୍ରୀଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ମୋର କୃପାରେ ।

(ଆଵାହନମ୍) ଯତ୍ତ୍ଵଂ ନକ୍ଷତ୍ରରୂପେଣ ଦଵାଦଶ୍ଯାଂ ନଭସି ସ୍ଥିତଃ

(ଆବାହନ) ତୁମେ ଯେଉଁଠି ନକ୍ଷତ୍ରର ଆକାର ଧାରଣ କରି, ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନ ଆକାଶରେ ବସିଛ ।

( ନକ୍ଷତ୍ରମ୍) ନମଃ କମଲନାଭାଯ କମଲାଲଯ କେଶଵ

(ନକ୍ଷତ୍ରକୁ) ନମସ୍କାର ହେ କମଳନାଭ, କମଳର ନିବାସ, କେଶବ ।