ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଏତତ୍ପାପତରଂ ଚାନ୍ଯଦ୍ଭୋଜନଂ ଦୁଷ୍ଟକର୍ମିଣାମ୍

ଏହି ଭୋଜନ ଦୁଷ୍ଟ କର୍ମ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଆଉ ଅଧିକ ପାପ।

ପ୍ରେତୋ ଯଥା ନ ଭଵତି ତଥା ବ୍ରୂହି ତପୋଧନ ଏକରାତ୍ରତ୍ରିରାତ୍ରେଣ କୃଚ୍ଛ୍ରଚାନ୍ଦ୍ରାଯଣାଦିଭିଃ

ହେ ତପସ୍ୱୀ, କିପରି ପିତୃ ହେବାରୁ ବଞ୍ଚି ଯାଇପାରିବ, ଏହା କୁହ; ଏକ ରାତି କିମ୍ବା ତିନି ରାତି ଉପବାସ କଲେ, କିମ୍ବା କଠିନ ଚନ୍ଦ୍ରାୟଣ ଆଦି ବ୍ରତ କଲେ।

ଵ୍ରତୈରଭ୍ଯୁଦ୍ଯତଃ ପୂତୋ ନ ପ୍ରେତୋ ଜାଯତେ ନରଃ

ଯିଏ ବ୍ରତରେ ନିଷ୍ଠା ଓ ପବିତ୍ର ଅଛି, ସେ କେବେ ପିତୃ ହୁଏ ନାହିଁ।

ଯତୀନାଂ ପୂଜକୋ ନିତ୍ଯଂ ନ ପ୍ରେତୋ ଜାଯତେ ନରଃ

ଯିଏ ସଦା ତପସ୍ୱୀମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରେ, ସେ କେବେ ପିତୃ ହୁଏ ନାହିଁ।

ସର୍ଵଭୂତଦଯାଲୁଶ୍ଚ ନ ପ୍ରେତୋ ଜାଯତେ ନରଃ

ଯିଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀପ୍ରତି ଦୟାଶୀଳ, ସେ କେବେ ପିତୃ ହୁଏ ନାହିଁ।

ରତୋ ଵୈ ପିତୃପୂଜାଯାଂ ନ ପ୍ରେତୋ ଜାଯତେ ନରଃ

ଯିଏ ପିତୃପୂଜାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଏ, ସେ କେବେ ପିତୃ ହୁଏ ନାହିଁ।

କ୍ଷମାଯୁକ୍ତୋ ଦାନଶୀଲୋ ନ ପ୍ରେତୋ ଜାଯତେ ନରଃ

ଯିଏ ଖ୍ଷମାଶୀଳ ଓ ଦାନଶୀଳ, ସେ କେବେ ପିତୃ ହୁଏ ନାହିଁ।

ଉପଵାସପରୋ ନିତ୍ଯଂ ନ ସ ପ୍ରେତୋଽଭିଜାଯତେ 174.

ଯିଏ ସଦା ଉପବାସରେ ଲାଗି ରହେ, ସେ କେବେ ପିତୃ ହୁଏ ନାହିଁ।

ଦେଵାଂଶ୍ଚ ଵନ୍ଦତେ ନିତ୍ଯଂ ନ ପ୍ରେତୋ ଜାଯତେ ହି ସଃ ତ୍ଵତ୍ତସ୍ତଚ୍ଛ୍ରୁତମସ୍ମାଭିର୍ଯୋ ନ ପ୍ରେତୋଽଭିଜାଯତେ

ଯିଏ ସଦା ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେ, ସେ କେବେ ପିତୃ ହୁଏ ନାହିଁ; ତୁମଠାରୁ ଆମେ ଜାଣିଛୁ, କିଏ ପିତୃ ହୁଏ ନାହିଁ।

ପ୍ରେତସ୍ତୁ ଜାଯତେ କେନ ତଦ୍ଵଦ ତ୍ଵଂ ମହାମୁନେ ଶୂଦ୍ରାନ୍ନେନ ତୁ ଭୁକ୍ତେନ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ମ୍ରିଯତେ ଯଦି

ହେ ମହାମୁନି, କୌଣସି କାରଣରୁ ଜଣେ ମଣିଷ ପ୍ରେତ ହୁଏ, ଏହି କଥା ଆମକୁ କୁହ। ଯଦି ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ହାତର ଖାଦ୍ୟ ଖାଇ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ତେବେ କଣ ହୁଏ?

ତେନୈଵ ଚୋଦରସ୍ଥେନ ସ ପ୍ରେତୋ ଜାଯତେ ଧ୍ରୁଵମ୍

ଏହି ଖାଦ୍ୟ ପେଟରେ ରହିଲେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପ୍ରେତ ହୁଏ।

ମନୁଷ୍ଯଃ ପ୍ରେତତାଂ ଯାତି ସ୍ପର୍ଶେନ ସୁତରାଂ ତଥା

କେବଳ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ ମଧ୍ୟ ମଣିଷ ପ୍ରେତ ହୁଏ, ଏହା ଅଧିକ ଭୟଙ୍କର।

ପାଷଣ୍ଡାଶ୍ରମସଂସ୍ଥଶ୍ଚ ମଦ୍ଯପଃ ପାରଦାରିକଃ

ଯିଏ ଅପଥ ଆଶ୍ରମରେ ରହେ, ମଦ୍ୟପାନ କରେ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟର ଜଣେ ଜନାନୀ ସହ ଅନୈତିକ ସମ୍ପର୍କ ରଖେ—

ଦେଵସ୍ଵଂ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଵଂ ଚ ଗୁରୋର୍ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ହରେତ୍ତୁ ଯଃ

ଯିଏ ଦେବତା, ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ନେଇଯାଏ—

ମାତରଂ ପିତରଂ ଭ୍ରାତୃଭଗିନ୍ଯୌ ଚ ସ୍ତ୍ରିଯଂ ସୁତମ୍

ଯିଏ ମାଆ, ବାପା, ଭାଇ, ଭଉଣୀ, ଜନାନୀ କିମ୍ବା ପୁଅଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରେ—

ଅଯାଜ୍ଯଯାଜନାଚ୍ଚୈଵ ଯାଜ୍ଯାନାଂ ପରିଵର୍ଜନାତ୍

ଯିଏ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଯଜ୍ଞ କରେନାହିଁ, କିମ୍ବା ପୂଜାଯୋଗ୍ୟଙ୍କୁ ଅବହେଳା କରେ—

ବ୍ରହ୍ମହା ଚ କୃତଘ୍ନଶ୍ଚ ଗୋଘ୍ନୋ ଵୈ ପଞ୍ଚପାତକୀ

ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାକାରୀ, କୃତଘ୍ନ, ଗୋହତ୍ୟାକାରୀ ଓ ପଞ୍ଚ ମହାପାପରେ ଲିପ୍ତ—

ଗୁରୋର୍ଧର୍ମ୍ମୋପଦେଷ୍ଟୁଶ୍ଚ ନିତ୍ଯଂ ହିତମଭୀପ୍ସତଃ 174.

ଏବଂ ଯିଏ ସଦା ଧର୍ମ ଶିଖ୍ୟାଦାତା ଗୁରୁଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଚାହେ—

ଅସଦ୍ଭ୍ଯଃ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣାତି ନାସ୍ତିକେଭ୍ଯୋ ଵିଶେଷତଃ

ଯିଏ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ, ବିଶେଷକରି ନାସ୍ତିକଙ୍କୁ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରେ—

ପ୍ରେତା ଊଚୁଃ ଵିରୁଦ୍ଧକାରିଣଃ ପାପାସ୍ତେଷାଂ କାଂଚିଦ୍ଗତିଂ ଵଦ

ପ୍ରେତମାନେ କହିଲେ: ଯେମାନେ ନିୟମ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଭାଗ୍ୟ କଣ ହୁଏ, ଆମକୁ କୁହ।

ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉଵାଚ ତେଷାଂ ଗତିର୍ଭଵେଦେକା ମଥୁରାଯାନ୍ତୁ ସଙ୍ଗମେ

ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ: ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ମାତ୍ର ଉପାୟ ଅଛି—ମଥୁରାର ସଙ୍ଗମରେ।

ଶ୍ରଵଣଦ୍ଵାଦଶୀଯୋଗେ ମାସି ଭାଦ୍ରପଦେ ତଥା

ଶ୍ରବଣ ଓ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଯୋଗରେ, ଭାଦ୍ରପଦ ମାସରେ—

ସୁଵର୍ଣମନ୍ନଂ ଵସ୍ତ୍ରଂ ଚ ଚ୍ଛତ୍ରୋପାନତ୍ସୁସଂଯୁତମ୍

ସୁନା, ଅନ୍ନ, ବସ୍ତ୍ର, ଛତା ଓ ଜୁତା ସହିତ—

ନ ତେ ପ୍ରେତା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ମାର୍ଗସ୍ଥୋ ଯୋ ନମସ୍ଯତେ

ମାର୍ଗରେ ଯିଏ ପୂଜିତ ହୁଏ, ସେ ପ୍ରେତମାନେ ପ୍ରେତ ରହିବେ ନାହିଁ।

ତତ୍ର ତୀର୍ଥେ ନରଃ ସ୍ନାତୋ ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟୋ ଯଥାଶ୍ରୁତଃ

ସେଠାରେ, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଯିଏ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ନହାଏ, ଆନନ୍ଦିତ ଓ ପୁଷ୍ଟ ହୁଏ—

ତୀର୍ଥସ୍ଯୈଵ ତୁ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ପ୍ରେତୋ ଭୂତ୍ଵା ଶୃଣୋତି ଯଃ

ଯିଏ ପ୍ରେତ ହୋଇ ସେହି ତୀର୍ଥର ମହିମା ଶୁଣେ—

ପ୍ରେତା ଊଚୁଃ ଯେନ ଵୈ କ୍ରିଯମାଣେନ ପ୍ରେତତ୍ଵାତ୍ତୁ ଵିମୁଚ୍ଯତେ

ପ୍ରେତମାନେ କହିଲେ: କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ ପ୍ରେତ ଦଶାରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ?

ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉଵାଚ ପୁରାଣଂ କଥିତଂ ରାଜ୍ଞେ ମାନ୍ଧାତ୍ରେ ପୃଚ୍ଛତେ ପୁରା ।। 174.

ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ — ପୁରାତନ କାଳରେ ରାଜା ମାନ୍ଧାତ୍ରୀ ପଚାରିଥିଲେବେଳେ ଏହି ପୁରାଣ କଥା ତାଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଥିଲା ।

ଵସିଷ୍ଠେନ ମହାଭାଗାଃ ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ କଥଯାମ୍ଯହମ୍

ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠଭାଗ୍ୟଶାଳୀମାନେ, ଏହି କଥା ମୁଁ ତୁମମାନେଂକୁ କହୁଛି, ଶୁଣ ।