ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଅସ୍ମାକମପି ପାପିଷ୍ଠୋ ଲେଖକସ୍ତେନ ନାମ ଵୈ

'ଆମ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ପାପୀ ଲେଖକ, ଏହି କାରଣରୁ ସେହି ନାମ ହୋଇଛି।'

ଶୀଘ୍ରଗଃ ପଙ୍ଗୁତାଂ ପ୍ରାପ୍ତଃ ପରଂ ସୂଚୀମୁଖସ୍ତତଃ

ଯିଏ ଅତି ତ୍ୱରିତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଅସାହାୟ ଓ ଲଙ୍ଗଡ଼ା ହୋଇଯାଏ, ପରେ ତାହାର ମୁହଁ ସୁଇର ଟିପ୍ ପରି ହୋଇଯାଏ।

ବୃହଦ୍ଵୃଷଣଶୁଷ୍କାଙ୍ଗଃ ପାପାଦେଵ ପ୍ରଜାଯତେ

ବଡ଼ ଅଣ୍ଡ ଓ ଶୁଷ୍କ ଅଙ୍ଗ ଥିବା, ଏଭଳି ଦୁଷ୍ଟ ଜନ୍ମ ହୁଏ।

ଯଦି ତେ ଶ୍ରଵଣେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ପୃଚ୍ଛ ଚାନ୍ଯଦ୍ଯଦିଚ୍ଛସି ଯେ ଜୀଵା ଭୁଵି ତିଷ୍ଠନ୍ତି ସର୍ଵ ଆହାରଜୀଵିନଃ

ଯଦି ତୁମେ ଶ୍ରବଣରେ ଆସ୍ଥା ରଖ, ଯେଉଁ କଥା ଜିଜ୍ଞାସା କରିବାକୁ ଚାହଁ, ପଚାର; ପୃଥିବୀରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଖାଦ୍ୟ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରି ରହନ୍ତି।

ଯୁଷ୍ମାକମପି ଚାହାରଂ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ତତ୍ତ୍ଵତଃ ଶୃଣୁ ଚାହାରମସ୍ମାକଂ ସର୍ଵଭୂତଦଯାପର

ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ କଣ ଖାଉଛ, ସେଥିରେ ତଥ୍ୟ ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ; ଏବେ ଆମେ କଣ ଖାଉଛୁ, ଏହା ଶୁଣ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀରେ ଦୟା ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି।

ଯଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ନିନ୍ଦସେ ନିତ୍ଯଂ ଭୂଯୋ ଭୂଯଶ୍ଚ ନିତ୍ଯଶଃ

ଯାହାକୁ ଶୁଣି ତୁମେ ସଦା ନିନ୍ଦା କର, ପୁନିପୁନି ଏହି କଥା ଶୁଣି ନିନ୍ଦା କର।

ଗୃହାଣି ତ୍ଯକ୍ତଶୌଚାନି ପ୍ରେତା ଭୁଞ୍ଜନ୍ତି ତତ୍ର ଵୈ

ଯେଉଁ ଘରରେ ପବିତ୍ରତା ଛାଡ଼ାଯାଇଛି, ସେଠାରେ ପିତୃଗଣ ଖାଦ୍ୟ ଭୋଗ କରନ୍ତି।

ଗୁରଵୋ ନୈଵ ପୂଜ୍ଯନ୍ତେ ସ୍ତ୍ରୀଜିତାନି ଗୃହାଣି ଚ 174.

ଯେଉଁଠି ଗୁରୁମାନେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ଓ ଯେଉଁ ଘର ଜନାନୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ, ସେଠି ମଧ୍ୟ ଏହି ପରି ଅବସ୍ଥା।

ନିତ୍ଯଂ ଚ କଲହୋ ଯତ୍ର ପ୍ରେତା ଭୁଞ୍ଜନ୍ତି ତତ୍ର ଵୈ ନିନ୍ଦିତାନାଂ ଦ୍ଵିଜାତୀନାଂ ଜୁଗୁପ୍ସିତକୁଲୋଦ୍ଭଵେ

ଯେଉଁଠି ସଦା ଝଗଡ଼ା ହୁଏ, ସେଠି ପିତୃଗଣ ଭୋଗ କରନ୍ତି; ଯେଉଁ ଦ୍ୱିଜ ନିନ୍ଦିତ, ଓ ଅପମାନିତ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି।

ଜାତାନାଂ ଵିହିତାନାଂ ଚ ଦୁଷ୍କୃତଂ କର୍ମ କୁର୍ଵତାମ୍

ଯେଉଁମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇ ନିୟମିତ ଅଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଖରାପ କାମ କରନ୍ତି।

ଏତତ୍ପାପତରଂ ଚାନ୍ଯଦ୍ଭୋଜନଂ ଦୁଷ୍ଟକର୍ମିଣାମ୍

ଏହି ଭୋଜନ ଦୁଷ୍ଟ କର୍ମ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଆଉ ଅଧିକ ପାପ।

ପ୍ରେତୋ ଯଥା ନ ଭଵତି ତଥା ବ୍ରୂହି ତପୋଧନ ଏକରାତ୍ରତ୍ରିରାତ୍ରେଣ କୃଚ୍ଛ୍ରଚାନ୍ଦ୍ରାଯଣାଦିଭିଃ

ହେ ତପସ୍ୱୀ, କିପରି ପିତୃ ହେବାରୁ ବଞ୍ଚି ଯାଇପାରିବ, ଏହା କୁହ; ଏକ ରାତି କିମ୍ବା ତିନି ରାତି ଉପବାସ କଲେ, କିମ୍ବା କଠିନ ଚନ୍ଦ୍ରାୟଣ ଆଦି ବ୍ରତ କଲେ।

ଵ୍ରତୈରଭ୍ଯୁଦ୍ଯତଃ ପୂତୋ ନ ପ୍ରେତୋ ଜାଯତେ ନରଃ

ଯିଏ ବ୍ରତରେ ନିଷ୍ଠା ଓ ପବିତ୍ର ଅଛି, ସେ କେବେ ପିତୃ ହୁଏ ନାହିଁ।

ଯତୀନାଂ ପୂଜକୋ ନିତ୍ଯଂ ନ ପ୍ରେତୋ ଜାଯତେ ନରଃ

ଯିଏ ସଦା ତପସ୍ୱୀମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରେ, ସେ କେବେ ପିତୃ ହୁଏ ନାହିଁ।

ସର୍ଵଭୂତଦଯାଲୁଶ୍ଚ ନ ପ୍ରେତୋ ଜାଯତେ ନରଃ

ଯିଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀପ୍ରତି ଦୟାଶୀଳ, ସେ କେବେ ପିତୃ ହୁଏ ନାହିଁ।

ରତୋ ଵୈ ପିତୃପୂଜାଯାଂ ନ ପ୍ରେତୋ ଜାଯତେ ନରଃ

ଯିଏ ପିତୃପୂଜାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଏ, ସେ କେବେ ପିତୃ ହୁଏ ନାହିଁ।

କ୍ଷମାଯୁକ୍ତୋ ଦାନଶୀଲୋ ନ ପ୍ରେତୋ ଜାଯତେ ନରଃ

ଯିଏ ଖ୍ଷମାଶୀଳ ଓ ଦାନଶୀଳ, ସେ କେବେ ପିତୃ ହୁଏ ନାହିଁ।

ଉପଵାସପରୋ ନିତ୍ଯଂ ନ ସ ପ୍ରେତୋଽଭିଜାଯତେ 174.

ଯିଏ ସଦା ଉପବାସରେ ଲାଗି ରହେ, ସେ କେବେ ପିତୃ ହୁଏ ନାହିଁ।

ଦେଵାଂଶ୍ଚ ଵନ୍ଦତେ ନିତ୍ଯଂ ନ ପ୍ରେତୋ ଜାଯତେ ହି ସଃ ତ୍ଵତ୍ତସ୍ତଚ୍ଛ୍ରୁତମସ୍ମାଭିର୍ଯୋ ନ ପ୍ରେତୋଽଭିଜାଯତେ

ଯିଏ ସଦା ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେ, ସେ କେବେ ପିତୃ ହୁଏ ନାହିଁ; ତୁମଠାରୁ ଆମେ ଜାଣିଛୁ, କିଏ ପିତୃ ହୁଏ ନାହିଁ।

ପ୍ରେତସ୍ତୁ ଜାଯତେ କେନ ତଦ୍ଵଦ ତ୍ଵଂ ମହାମୁନେ ଶୂଦ୍ରାନ୍ନେନ ତୁ ଭୁକ୍ତେନ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ମ୍ରିଯତେ ଯଦି

ହେ ମହାମୁନି, କୌଣସି କାରଣରୁ ଜଣେ ମଣିଷ ପ୍ରେତ ହୁଏ, ଏହି କଥା ଆମକୁ କୁହ। ଯଦି ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ହାତର ଖାଦ୍ୟ ଖାଇ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ତେବେ କଣ ହୁଏ?

ତେନୈଵ ଚୋଦରସ୍ଥେନ ସ ପ୍ରେତୋ ଜାଯତେ ଧ୍ରୁଵମ୍

ଏହି ଖାଦ୍ୟ ପେଟରେ ରହିଲେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପ୍ରେତ ହୁଏ।

ମନୁଷ୍ଯଃ ପ୍ରେତତାଂ ଯାତି ସ୍ପର୍ଶେନ ସୁତରାଂ ତଥା

କେବଳ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ ମଧ୍ୟ ମଣିଷ ପ୍ରେତ ହୁଏ, ଏହା ଅଧିକ ଭୟଙ୍କର।

ପାଷଣ୍ଡାଶ୍ରମସଂସ୍ଥଶ୍ଚ ମଦ୍ଯପଃ ପାରଦାରିକଃ

ଯିଏ ଅପଥ ଆଶ୍ରମରେ ରହେ, ମଦ୍ୟପାନ କରେ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟର ଜଣେ ଜନାନୀ ସହ ଅନୈତିକ ସମ୍ପର୍କ ରଖେ—

ଦେଵସ୍ଵଂ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଵଂ ଚ ଗୁରୋର୍ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ହରେତ୍ତୁ ଯଃ

ଯିଏ ଦେବତା, ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ନେଇଯାଏ—

ମାତରଂ ପିତରଂ ଭ୍ରାତୃଭଗିନ୍ଯୌ ଚ ସ୍ତ୍ରିଯଂ ସୁତମ୍

ଯିଏ ମାଆ, ବାପା, ଭାଇ, ଭଉଣୀ, ଜନାନୀ କିମ୍ବା ପୁଅଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରେ—

ଅଯାଜ୍ଯଯାଜନାଚ୍ଚୈଵ ଯାଜ୍ଯାନାଂ ପରିଵର୍ଜନାତ୍

ଯିଏ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଯଜ୍ଞ କରେନାହିଁ, କିମ୍ବା ପୂଜାଯୋଗ୍ୟଙ୍କୁ ଅବହେଳା କରେ—

ବ୍ରହ୍ମହା ଚ କୃତଘ୍ନଶ୍ଚ ଗୋଘ୍ନୋ ଵୈ ପଞ୍ଚପାତକୀ

ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାକାରୀ, କୃତଘ୍ନ, ଗୋହତ୍ୟାକାରୀ ଓ ପଞ୍ଚ ମହାପାପରେ ଲିପ୍ତ—

ଗୁରୋର୍ଧର୍ମ୍ମୋପଦେଷ୍ଟୁଶ୍ଚ ନିତ୍ଯଂ ହିତମଭୀପ୍ସତଃ 174.

ଏବଂ ଯିଏ ସଦା ଧର୍ମ ଶିଖ୍ୟାଦାତା ଗୁରୁଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଚାହେ—

ଅସଦ୍ଭ୍ଯଃ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣାତି ନାସ୍ତିକେଭ୍ଯୋ ଵିଶେଷତଃ

ଯିଏ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ, ବିଶେଷକରି ନାସ୍ତିକଙ୍କୁ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରେ—