ଵରାହପୁରାଣମ୍

ତତସ୍ତସ୍ଯାଂ ସୁଶୀଲାଯାଂ ଗର୍ଭାଧାନମଵିନ୍ଦତ ସୁଷୁଵେ ଦଶମେ ମାସି ପୁତ୍ରଂ ବାଲଂ ଶଶିପ୍ରଭମ୍

ତାହା ପରେ ସେ ସୁଶୀଳା ମହିଳା ଗର୍ଭଧାରଣ କଲେ; ଦଶମ ମାସରେ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।

ଗୋସହସ୍ରଂ ତଦା ଦତ୍ତ୍ଵା ସସୁଵର୍ଣଂ ସଵସ୍ତ୍ରକମ୍

ତାପରେ ସେ ସୁନା ଓ ବସ୍ତ୍ର ସହିତ ହଜାରଟି ଗାଈ ଦାନ କଲେ।

ଜାତକର୍ମ ତଥା ଚୈଵ ନାମକର୍ମ ଚକାର ଚ 170.

ସେ ଜନ୍ମସଂସ୍କାର ଓ ନାମକରଣ କରିଲେ।

ଏଵମନ୍ନପ୍ରାଶନଂ ଚ ଚୂଡୋପନଯନଂ ତଥା

ଏଭଳି ଭାବେ ଅନ୍ନପ୍ରାଶନ, ମୁଣ୍ଡନ ଓ ଉପନୟନ ସଂସ୍କାର ମଧ୍ୟ କରାଗଲା।

ଦାନଂ ତୁ ଦଦତସ୍ତସ୍ଯ ଦେଵତାଂ ପୂଜଯିଷ୍ଯତଃ

ଦାନ ଦେଉଥିବା ବେଳେ ଓ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିବା ସମୟରେ,

ତତଃ ପ୍ରଵିଷ୍ଟେ ତାରୁଣ୍ଯେ ତ୍ଵପ୍ରଜଂ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ପୁତ୍ରକମ୍

ତାପରେ ପୁଅ ଯୁବାବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲା, କିନ୍ତୁ ସେ ସନ୍ତାନହୀନ ଦେଖିଲେ।

ଵଯୋରୂପଗୁଣୋପେତାସ୍ତସ୍ଯ ଭାର୍ଯାଃ ସୁଲୋଚନାଃ

ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନେ ଯୁବତୀ, ସୁନ୍ଦର, ଗୁଣବତୀ ଓ ଚକ୍ଷୁସୁନ୍ଦରୀ ଥିଲେ।

ତେନୈଵ ଧର୍ମ ଆରବ୍ଧଃ ପ୍ରଜାର୍ଥୋ ଦେଵସେଵନମ୍

ସେ ଲୋକମାନଙ୍କର ଭଲ ପାଇଁ ଓ ଦେବତାମାନେଙ୍କର ସେବା ପାଇଁ ଧର୍ମକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।

ପ୍ରପାମାଲାଶ୍ଚ ନିତ୍ଯାନ୍ନଂ ଭୋଜନଂ ଵର୍ତ୍ତନାନି ଚ

ସେଠାରେ ପାଣି ପିବା ପାଇଁ ଛାଉଣି, ଦିନେ ଦିନେ ଖାଦ୍ୟ, ଭୋଜନ ଓ ଜୀବିକାର ଉପାୟ ଥିଲା।

ଵିନିଯୋଗଃ କୃତସ୍ତେନ ସର୍ଵଦା ସର୍ଵକର୍ମସୁ

ସେ ସବୁ କାମରେ ସବୁବେଳେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଥିଲେ।

ପ୍ରାସାଦଂ କାରଯାମାସ ପଂଚାଯତନକଂ ହରେଃ

ସେ ହରିଙ୍କ ପାଞ୍ଚ ଦେଉଳ ଥିବା ଏକ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରାଇଥିଲେ।

ପ୍ରାଵର୍ତ୍ତନଂ ଚ କୂପେଷୁ ଯେନ ସିଂଚେତ୍ପ୍ରଵାଟିକାମ୍ 170.

ସେ କୂଆଁରୁ ପାଣି ଆଣି ବାଗିଚାକୁ ସିଞ୍ଚିବା ପ୍ରଥା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ।

ସ୍ନାନଂ ପୂଜାଦିକଂ ତଦ୍ଵନ୍ମାର୍ଜନଂ ଦୀପକର୍ମ ଚ

ସେଠାରେ ସ୍ନାନ, ପୂଜା ଓ ଏମିତି ଅନ୍ୟ କାମ, ସଫା କରିବା ଓ ଦୀପ ଜଳାଇବା ମଧ୍ୟ ସେଇପରି ହେଉଥିଲା।

ପତିଵ୍ରତା ମହାଭାଗାଶ୍ଚତୁରୋ ଭଗିନୀର୍ଯଥା

ତାଙ୍କର ଚାରିଜଣ ଭଉଣୀ ସ୍ୱାମୀଭକ୍ତ ଓ ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟବତୀ ଥିଲେ।

ମାଲାକାରସ୍ତଥା ନିତ୍ଯଂ ଵିଟପାଂଶ୍ଚ ପ୍ରସିଂଚତି

ମାଳା ତିଆରି କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସବୁବେଳେ ଗଛମାନେକୁ ପାଣି ଛିଟିଁଥିଲେ।

ଜାତାଃ ସୁପୁଷ୍ପଵନ୍ତଶ୍ଚ ଦ୍ରୁମାଃ ଫଲସମନ୍ଵିତାଃ

ଗଛମାନେ ଭଲ ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଧରି ଉଠିଲେ।

ଦୀଯତେ ଭୁଜ୍ଯତେ ସର୍ଵୈର୍ଯଥା ଶକ୍ରସ୍ତଥା ସଦା

ସବୁକିଛି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦିଆଯାଉଥିଲା ଓ ସମସ୍ତେ ଭୋଗ କରୁଥିଲେ, ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ର ସଦା କରନ୍ତି।

ଧନସ୍ଯ ସଂକ୍ଷଯୋ ଜାତଃ ପ୍ରତ୍ଯହଂ ଦଦତଃ ସତଃ

ଯିଏ ସବୁବେଳେ ଦେଉଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଧନ ଦିନକୁ ଦିନ କମିଯାଉଥିଲା।

ମାତାପିତ୍ରୋଃ କୁଟୁମ୍ବସ୍ଯ ଭରଣୀଯସ୍ଯ ଭୋଜନମ୍

ସେ ତାଙ୍କର ମାଆ ବାପା ଓ ପରିବାରକୁ ଖାଇବା ଦେବାକୁ ପଡ଼ୁଥିଲା।

ଇତି ନିଶ୍ଚିତ୍ଯ ମନସା ଵଣିଗ୍ଭାଵଂ ହୃଦି ସ୍ଥିରମ୍

ଏପରି ଭାବି, ସେ ମନରେ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ବ୍ୟବସାୟୀ ହେବାକୁ ଚିନ୍ତା କଲେ।

ତତ୍ର କ୍ରୀତ୍ଵା ସୁପଣ୍ଯାନି ଉତ୍ତରାପଥଗାନି ଚ

ସେଠାରେ ସେ ଉତ୍ତର ଦିଗର ଭଲ ସାମଗ୍ରୀ କିଣିଲେ।

କ୍ରୀତ୍ଵା କ୍ରେଯାନି ଵସ୍ତୂନି ଲାଭାଲାଭଂ ଵିଚାର୍ଯ ଚ 170.

ସେ ବିକ୍ରି ପାଇଁ ଜିନିଷ କିଣିଲେ, ଲାଭ ଓ ହାନି ଭାବିଲେ।

ମଣିରତ୍ନଂ ହ୍ଯଶ୍ଵରତ୍ନଂ ପଟ୍ଟରତ୍ନଂ ସମର୍ଥକମ୍

ସେ ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣି, ଭଲ ଘୋଡ଼ା, ମହଙ୍ଗା ବସ୍ତ୍ର ଓ ଉପଯୋଗୀ ସାମଗ୍ରୀ ଆଣିଲେ।

ଏକଦା ସାର୍ଥସମ୍ଭାରୋ ଵିଶ୍ରାନ୍ତୁମୁପଚକ୍ରମେ

ଏକଥର, ବ୍ୟବସାୟୀମାନେ ଆରାମ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି ନେଲେ।

ନଦ୍ଯାସ୍ତୀରେ ସୁପ୍ରଦେଶେ ଆଵାସାଂଶ୍ଚ ପ୍ରଚକ୍ରିରେ

ନଦୀ କୂଳରେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ସ୍ଥାନରେ ସେମାନେ ଆପଣଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ ତିଆରି କଲେ।

ସମାଦିଶ୍ଯେତିକୃତ୍ଯଂ ଚ ଭୃତ୍ଯୈଃ କତିପଯୈର୍ଵୃତଃ

ସେ କିଛି ଦାସମାନେଙ୍କ ସହିତ ଘେରି ରହି, କଣ କରିବାକୁ ହେବ ତାହା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଉଥିଲେ।

କ୍ରୀଡାର୍ଥଂ ଵିହରଂସ୍ତତ୍ର ସୋଽପଶ୍ଯତ୍ ସ୍ଥାନମୁତ୍ତମମ୍

ସେ ମଜା ପାଇଁ ଘୁରୁଥିବାବେଳେ, ଏକ ଅତି ଉତ୍ତମ ସ୍ଥାନ ଦେଖିଲେ।

ଫଲଵନ୍ତଶ୍ଚ ଵୃକ୍ଷାଶ୍ଚ ପୁଷ୍ପାଣି ସୁରଭୀଣି ଚ

ସେଠାରେ ଫଳ ଲଗିଥିବା ଗଛ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ ଥିଲା।

ତତ୍ରାରୁହ୍ଯ ଦରୀଦ୍ଵାରଂ ଯାଵଦ୍ଦୃଷ୍ଟିର୍ନିପାତ୍ଯତେ

ସେଠାରେ ଚଢ଼ି, ଗୁହାର ଦ୍ୱାର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେଉଁଠାକୁ ଦୃଷ୍ଟି ପଡ଼ିଲା, ସେଠାକୁ ଚାଲିଗଲେ।