ଵରାହପୁରାଣମ୍

ସ୍ନାନଂ କରୋତି ତସ୍ଯାଂ ତୁ ଗ୍ରହଦାଷୈର୍ନ ଲିପ୍ଯତେ 169.

ଯେଉଁଠି ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ଗ୍ରହଦୋଷର ଅପବାଦରେ ଲିପ୍ତ ହୁଏନାହିଁ।

ଵିଶ୍ରାନ୍ତିସଂଜ୍ଞକଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦୀର୍ଘଵିଷ୍ଣୁଂ ଚ କେଶଵମ୍

ଯେଉଁଠି ବିଶ୍ରାନ୍ତି ନାମକ ଦୀର୍ଘ ବିଷ୍ଣୁ କେଶବଙ୍କୁ ଦେଖିବେ,

ଇତି ଜପଵିଧିହୋମଧ୍ଯାନକାଲେ ସ ସମ୍ଯକ୍ସତତମଭିସମୀକ୍ଷ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଣା ଯତ୍ପ୍ରଯୁକ୍ତମ୍

ଏଭଳି ଜପ, ବିଧି, ହୋମ କିମ୍ବା ଧ୍ୟାନ ସମୟରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କହିଥିବା ପ୍ରକାରେ ଯଥାଯଥ ଭାବରେ ସଦା ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ପ୍ରାଗିତିହାସେ ମଥୁରାମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ନାମୈକୋନସପ୍ତତ୍ଯଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣର ପ୍ରାଚୀନ କଥାରେ 'ମଥୁରାର ମହିମା' ନାମକ ଉନାଅସୀତି ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ ମଥୁରାଯାଂ ପୁରା ଵୃତ୍ତଂ ଗୋକର୍ଣସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ

ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: ପୁରୁଣା ଦିନରେ ମଥୁରାରେ ମହାତ୍ମା ଗୋକର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଏକ ଘଟଣା ଘଟିଥିଲା।

ତସ୍ଯ ଭାର୍ଯା ସୁଶୀଲା ତୁ ନାମ୍ନା ଗୁଣସମନ୍ଵିତା

ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟାର ନାମ ସୁଶୀଳା, ସେ ଗୁଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ।

ଵିଲଲାପ ଚ ସୁଶ୍ରୋଣି ଚୈକାନ୍ତେ ଦୀନମାନସା

ଏବଂ ସୁନ୍ଦର କଟିଅଳି ସେଇ ଜନାନୀ ଏକାକି ଦୁଃଖିତ ହୃଦୟରେ କାନ୍ଦୁଥିଲେ।

ଵୃକ୍ଷମୂଲେ ତୁ ତତ୍ରୈଵ ମୁନିରେକଃ ସମାସ୍ଥିତଃ

ସେଠାରେ ଗଛ ତଳେ ଗୋଟିଏ ଋଷି ବସିଥିଲେ।

ଜାତ ହାର୍ଦଃ ପ୍ରିଯଂ ଚେଷ୍ଟଂ ଶନୈଃ ସ୍ତ୍ରିଯମଥାବ୍ରଵୀତ୍

ହୃଦୟରେ କରୁଣା ଜଗି, ସେ ଜଣେ ପ୍ରିୟା ନାରୀଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ ଭାବରେ କହିଲେ।

ଇତି ତସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସା ସ୍ତ୍ରୀ ଋଷିମଥାବ୍ରଵୀତ୍

ସେ ମହିଳା ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ଋଷିଙ୍କୁ କହିଲେ।

ମମ ତନ୍ନାସ୍ତି ହି ମୁନେ ଦୁର୍ଭଗାଯାଃ ପ୍ରଜାସୁଖମ୍

ହେ ମୁନି, ମୋ ଭାଗ୍ୟ ଖରାପ ଥିବାରୁ ମୋ ପାଖରେ ସନ୍ତାନ ସୁଖ ନାହିଁ।

ଦେଵତାଯାଃ ପ୍ରସାଦେନ ତଵ ପୁତ୍ରୋ ଭଵିଷ୍ଯତି

ଦେବୀଙ୍କର କୃପାରେ ତୁମେ ପୁଅ ପାଇବ।

ଇତ୍ଯୁକ୍ତା ସା ଚ ସୁଶ୍ରୋଣୀ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ପ୍ରସାଦ୍ଯ ତମ୍ 170.

ଏଭଳି କଥା ଶୁଣି, ସେ ସୁନ୍ଦର କଟିବଳୀ ମହିଳା ମାଥା ନମାଇ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଲେ।

ସ ତଦ୍ଵଚନମାକର୍ଣ୍ଯ ପ୍ରୀତିଯୁକ୍ତଂ ସୁସଂଯୁତମ୍

ସେ ଏହି କଥା ଶୁଣି ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଯାଇଲେ।

ମମାପ୍ଯେତନ୍ମତଂ ଦେଵି ଯଦୁକ୍ତମୃଷିଣା ତତଃ

ହେ ଦେବୀ, ଋଷିଯେଉଁ କଥା କହିଛନ୍ତି, ମୋର ମତ ମଧ୍ୟ ସେଇ ଅଟୁଟ।

ସରସ୍ଵତ୍ଯାଃ ସଂଗମେ ତୌ ସ୍ନାତ୍ଵା ଗୋକର୍ଣମର୍ଚତୁଃ

ସରସ୍ବତୀ ନଦୀ ସଙ୍ଗମରେ ସେମାନେ ଦୁଇଜଣେ ସ୍ନାନ କରି ଗୋକର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।

ଏଵଂ ତଯୋର୍ଦଶାବ୍ଦାନି ଗତାନି ସୁତହେତଵେ

ଏଭଳି ଭାବେ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କର ଦଶ ବର୍ଷ କଟିଗଲା।

ଭଵିଷ୍ଯତି ଯୁଵାଂ ପୁତ୍ରୋ ରୂପଵାନ୍ଗୁଣସଂଯୁତଃ

ତୁମେମାନେ ଦୁଇଜଣେ ରୂପ ଓ ଗୁଣରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଅ ପାଇବେ।

ଦେଵତାନାଂ ପ୍ରସାଦେନ ତଦୁକ୍ତସ୍ଯ ଭଵିଷ୍ଯତି

ଦେବତାମାନଙ୍କର କୃପାରେ କହିଥିବା କଥା ନିଶ୍ଚିତ ଘଟିବ।

ପ୍ରଭାତେ ଦେଵଦେଵାଯ ଦଦୌ ଦ୍ରଵ୍ଯମନନ୍ତକମ୍

ପ୍ରଭାତେ ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ଅନନ୍ତ ଧନ ଦାନ କଲେ।

ତତସ୍ତସ୍ଯାଂ ସୁଶୀଲାଯାଂ ଗର୍ଭାଧାନମଵିନ୍ଦତ ସୁଷୁଵେ ଦଶମେ ମାସି ପୁତ୍ରଂ ବାଲଂ ଶଶିପ୍ରଭମ୍

ତାହା ପରେ ସେ ସୁଶୀଳା ମହିଳା ଗର୍ଭଧାରଣ କଲେ; ଦଶମ ମାସରେ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।

ଗୋସହସ୍ରଂ ତଦା ଦତ୍ତ୍ଵା ସସୁଵର୍ଣଂ ସଵସ୍ତ୍ରକମ୍

ତାପରେ ସେ ସୁନା ଓ ବସ୍ତ୍ର ସହିତ ହଜାରଟି ଗାଈ ଦାନ କଲେ।

ଜାତକର୍ମ ତଥା ଚୈଵ ନାମକର୍ମ ଚକାର ଚ 170.

ସେ ଜନ୍ମସଂସ୍କାର ଓ ନାମକରଣ କରିଲେ।

ଏଵମନ୍ନପ୍ରାଶନଂ ଚ ଚୂଡୋପନଯନଂ ତଥା

ଏଭଳି ଭାବେ ଅନ୍ନପ୍ରାଶନ, ମୁଣ୍ଡନ ଓ ଉପନୟନ ସଂସ୍କାର ମଧ୍ୟ କରାଗଲା।

ଦାନଂ ତୁ ଦଦତସ୍ତସ୍ଯ ଦେଵତାଂ ପୂଜଯିଷ୍ଯତଃ

ଦାନ ଦେଉଥିବା ବେଳେ ଓ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିବା ସମୟରେ,

ତତଃ ପ୍ରଵିଷ୍ଟେ ତାରୁଣ୍ଯେ ତ୍ଵପ୍ରଜଂ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ପୁତ୍ରକମ୍

ତାପରେ ପୁଅ ଯୁବାବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲା, କିନ୍ତୁ ସେ ସନ୍ତାନହୀନ ଦେଖିଲେ।

ଵଯୋରୂପଗୁଣୋପେତାସ୍ତସ୍ଯ ଭାର୍ଯାଃ ସୁଲୋଚନାଃ

ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନେ ଯୁବତୀ, ସୁନ୍ଦର, ଗୁଣବତୀ ଓ ଚକ୍ଷୁସୁନ୍ଦରୀ ଥିଲେ।

ତେନୈଵ ଧର୍ମ ଆରବ୍ଧଃ ପ୍ରଜାର୍ଥୋ ଦେଵସେଵନମ୍

ସେ ଲୋକମାନଙ୍କର ଭଲ ପାଇଁ ଓ ଦେବତାମାନେଙ୍କର ସେବା ପାଇଁ ଧର୍ମକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।

ପ୍ରପାମାଲାଶ୍ଚ ନିତ୍ଯାନ୍ନଂ ଭୋଜନଂ ଵର୍ତ୍ତନାନି ଚ

ସେଠାରେ ପାଣି ପିବା ପାଇଁ ଛାଉଣି, ଦିନେ ଦିନେ ଖାଦ୍ୟ, ଭୋଜନ ଓ ଜୀବିକାର ଉପାୟ ଥିଲା।