ଵରାହପୁରାଣମ୍

ନ ମଯା କଥିତଂ ଦେଵି ବ୍ରହ୍ମଣଶ୍ଚ ମହାତ୍ମନଃ

ହେ ଦେବୀ, ଏହି କଥା ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ କହିନଥିଲି ।

ମଯା ସୁଗୋପିତଂ ପୂର୍ଵଂ ଗୁହ୍ଯାଦ୍ଗୁହ୍ଯତରଂ ପରମ୍

ମୁଁ ଏହାକୁ ପୂର୍ବରୁ ଭଲଭାବେ ଲୁଚାଇ ରଖିଥିଲି, ଏହା ସବୁଠାରୁ ଗୁପ୍ତ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ।

ତସ୍ଯାଂ ତିଷ୍ଠନ୍ତି ତୀର୍ଥାନି ତାନି ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁ

ସେଠି ଅନେକ ତୀର୍ଥ ଅଛି; ସେଗୁଡିକ ବିଷୟରେ ମୁଁ କହିବି, ଶୁଣ ।

ତୀର୍ଥସଂଖ୍ଯା ଚ ଵସୁଧେ ମଥୁରାଯାଂ ମଯୋଦିତା

ହେ ବସୁଧା, ମୁଁ ମଥୁରାରେ କେତେ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ସେଥିର ଗଣନା ତୁମକୁ କହିଛି ।

ପ୍ରସ୍କନ୍ଦନଂ ଚ ଭାଣ୍ଡୀରଂ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରସମାନି ଷଟ୍

ପ୍ରସ୍କନ୍ଦନ ଓ ଭାଣ୍ଡୀର, ଏବଂ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ସମାନ ଛଅଟି ତୀର୍ଥ ଅଛି ।

ଅସିକୁଣ୍ଡଂ ସଵୈକୁଣ୍ଠଂ କୋଟିତୀର୍ଥୋତ୍ତମଂ ସ୍ମୃତମ୍

ଅସିକୁଣ୍ଡ ଏବଂ ବୈକୁଣ୍ଠ ସହିତ, କୋଟି କୋଟି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ମନେ କରାଯାଏ।

ଚକ୍ରତୀର୍ଥଂ ତଥାକ୍ରୂରଂ ଦ୍ଵାଦଶାଦିତ୍ଯସଂଜ୍ଞିତମ୍

ଚକ୍ରତୀର୍ଥ, ଆକୃର ଏବଂ ଦ୍ୱାଦଶାଦିତ୍ୟ ନାମର ସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟ ଅଛି।

କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରାଚ୍ଛତଗୁଣଂ ମଥୁରାଯାଂ ନ ସଂଶଯଃ

ମଥୁରାରେ ଯେତେ ମହତ୍ତ୍ୱ ମିଳେ, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରର ତୁଳନାରେ ଏହା ଶତଗୁଣ ଅଧିକ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ମଥୁରାଯାସ୍ତୁ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ତେ ଯାନ୍ତି ପରମଂ ପଦମ୍

ଯେମାନେ ମଥୁରାର ମହିମାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦକୁ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି।

ଏତନ୍ମରଣକାଲେ ତୁ ଯଃ ସ୍ମରେତ୍ପ୍ରଯତୋ ନରଃ 168.

ଯେ କୌଣସି ମଣିଷ ମୃତ୍ୟୁବେଳେ ଏହିକୁ ଶୁଦ୍ଧ ମନେ ସ୍ମରଣ କରେ—

ଏତତ୍ତେ କଥିତଂ ଦେଵି ସର୍ଵପାତକନାଶନମ୍

ହେ ଦେବୀ, ଏହି କଥା ତୁମକୁ କୁହାଯାଇଛି; ଏହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ୱନ କରେ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଭଗଵଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରେ ମଥୁରାମାହାତ୍ମ୍ଯେ ଅଷ୍ଟଷଷ୍ଟ୍ଯଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏଭଳି ଶ୍ରୀବରାହ ପୁରାଣର ଭଗବତ୍ଶାସ୍ତ୍ରରେ ମଥୁରାର ମହିମା ବିଷୟରେ ଏକଶଠିଅଠ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ ତସ୍ଯାଂ ଵସାମ୍ଯହଂ ଦେଵି ମଥୁରାଯାଂ ଚ ସର୍ଵଦା

ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: ହେ ଦେବୀ, ମୁଁ ସଦା ମଥୁରାରେ ବାସ କରେ।

ସର୍ଵେଷାମେଵ ତୀର୍ଥାନାଂ ମଥୁରା ଚ ପରଂ ମହତ୍

ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ମଥୁରା ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ଏବଂ ବଡ଼।

ଚକ୍ରସ୍ଥିତଂ ହି ତତ୍ସର୍ଵଂ କୃଷ୍ଣସ୍ଯୈଵ ପଦେନ ତୁ

ଏହି ସବୁ ଚକ୍ରରେ ବସିଛି, ଏବଂ ଏହା କୃଷ୍ଣଙ୍କର ପଦଦ୍ୱାରା ହେଉଛି।

ତତ୍ରୈଵ ଵାସିନୋ ଲୋକା ମୁକ୍ତିଂ ଯାନ୍ତି ନ ସଂଶଯଃ

ଏଠାରେ ବସୁଥିବା ଲୋକମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ମୁକ୍ତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ତଯୋର୍ମଧ୍ଯେ ସ୍ଥିତୋ ଦେଵ ଆକାରାତ୍ସୋମଚକ୍ରତା

ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତା ସୋମଚକ୍ର ଆକାରରେ ବସିଛନ୍ତି।

ତସ୍ମାଦ୍ଧି ମରଣଂ ଚାତ୍ର ଦ୍ଵେ କୋଟୀ ସର୍ଵକର୍ମସୁ

ଏହିଠାରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେବା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦୁଇ କୋଟି ଫଳ ମିଳେ।

ତେନ ଵୈ ଚାକ୍ଷଯା ଲୋକାଃ ପ୍ରାପ୍ତାଶ୍ଚୈଵ ନ ସଂଶଯଃ ଯଜ୍ଞୋପଵୀତମାତ୍ରେଣ ତ୍ରାଯନ୍ତେ ଚ କୁଲଂ ବହୁ

ଏହିଦ୍ୱାରା ଅବିନାଶୀ ଲୋକମାନେ ମିଳେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; କେବଳ ଉପବୀତ ଧାରଣ କରିଲେ ମଧ୍ୟ ବହୁ ପରିବାର ରକ୍ଷା ପାଉଛନ୍ତି।

ପୃଥିଵ୍ଯୁଵାଚ

ପୃଥିବୀ କହିଲେ:

ଦକ୍ଷିଣସ୍ଯାଂ ସମାରଭ୍ଯ ଉତ୍ତରସ୍ଯାଂ ସମାପଯେତ୍ 169.

ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ସମାପ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।

ମନୁଜା ଯେନ ଵିଧିନା ମୁକ୍ତିଂ ଯାନ୍ତି ନ ସଂଶଯଃ ଗୃହାନ୍ନିଃସୃତ୍ଯ ମୌନେନ ଯାଵତ୍ସ୍ନାନଂ ସମାଚରେତ୍

ଯେଉଁ ପ୍ରକାରେ ଲୋକମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ—ଘରୁ ବାହାରି ନିରବତାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।

ପୂଜାଂ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ କୃତ୍ଵା ଵୈ ତତୋ ବ୍ରୂଯାଦ୍ଵସୁନ୍ଧରେ

କୃଷ୍ଣଙ୍କର ପୂଜା କରି, ତାପରେ ପୃଥିବୀକୁ କଥା କହିବା ଉଚିତ।

କୃଷ୍ଣସ୍ଯ କୃତ୍ଵା ତୁ ମଖଂ ସ୍ନାନାଦୀନି ଯଥାକ୍ରମମ୍

କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଇଁ ବେଦମତାନୁସାରେ ଯଜ୍ଞ କରି, ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସ୍ନାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରମିକ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଉଚିତ ଭାବେ କରିଥିବା ପରେ,

ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ଭୋଜଯେତ୍ପଶ୍ଚାଦ୍ଵିଧିରେଷ ଉଦାହୃତଃ

ତାପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ; ଏହିପରି ନିୟମ ଦିଆଯାଇଛି।

ନ ତସ୍ଯ ପୁନରାଵୃତ୍ତିର୍ମମ ଲୋକେ ମହୀଯତେ

ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ପୁଣି ଫେରି ଆସନ୍ତିନାହିଁ—ସେ ବହୁତ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି।

ଅନ୍ଯତ୍ର ତୁ ମୃତା ଯେ ଚ ଅର୍ଧଚନ୍ଦ୍ରକୃତକ୍ରିଯାଃ

କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ଯେଉଁମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଯାଁହାଙ୍କର କ୍ରିୟା ଅର୍ଧଚନ୍ଦ୍ର ଆକୃତିରେ କରାଯାଏ,

ଯାଵଦସ୍ଥୀନ୍ଯର୍ଦ୍ଧଚନ୍ଦ୍ରଂ ଯସ୍ଯ ତିଷ୍ଠନ୍ତି ଦେହିନଃ

ଯେଉଁଯେଉଁ ଦେହଧାରୀଙ୍କର ଅସ୍ଥି ଅର୍ଧଚନ୍ଦ୍ର ଆକୃତିରେ ରହିଥାଏ,

ଅର୍ଦ୍ଧଚନ୍ଦ୍ରେ ଵିଶେଷୋଽସ୍ତି ତୀର୍ଥେ ଵିଶ୍ରାନ୍ତିସଂଜ୍ଞକେ

ଅର୍ଧଚନ୍ଦ୍ର ଆକୃତିରେ ବିଶ୍ରାନ୍ତି ନାମକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ବିଶେଷ ମହତ୍ତ୍ୱ ଅଛି।