ଵରାହପୁରାଣମ୍

ତସ୍ମିନ୍ସ୍ଥାନେ ତର୍ପଣେନ ଶତକ୍ରତୁଫଲଂ ଲଭେତ୍

ସେଠାରେ ତର୍ପଣ କଲେ, ଶତକ୍ରତୁ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ।

ସ୍ନାତ୍ଵା ପିତୄନ୍ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଲୋକମଵାପ୍ନୁଯାତ୍

ସ୍ନାନ କରି ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।

ଯତ୍ର ସ୍ନାନାଦ୍ଦର୍ଶନାଚ୍ଚ ଵାଜପେଯଫଲଂ ଲଭେତ୍ 164.

ଯେଉଁଠାରେ ସ୍ନାନ କିମ୍ବା ଦର୍ଶନ କରି, ଭାଜପେୟ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ।

କୁଣ୍ଡେ ସ୍ନାତ୍ଵା ପିତୄଁସ୍ତର୍ପ୍ଯ କୃତକୃତ୍ଯୋ ଦିଵଂ ଵ୍ରଜେତ୍

ପୋଖରୀରେ ସ୍ନାନ କରି ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ପିଣ୍ଡଦାନ ଦେଇ, ଲୋକ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପୂରଣ କରି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଏ।

ଅରିଷ୍ଟେନ ସମଂ ଯତ୍ର ମହଦ୍ଯୁଦ୍ଧଂ ପ୍ରଵର୍ତ୍ତିତମ୍

ଯେଉଁଠାରେ ଅରିଷ୍ଟଙ୍କ ସହ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲା।

କୋପେନ ପାର୍ଷ୍ଣିଘାତେନ ମହ୍ଯାଂ ତୀର୍ଥଂ ପ୍ରଵର୍ତିତମ୍

କ୍ରୋଧରେ ପାଦରେ ଆଘାତ କରି ଏହି ଭୂମିରେ ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା।

ସ୍ନାତସ୍ତତ୍ର ତଦା କୃଷ୍ଣୋ ଵୃଷଂ ହତ୍ଵା ମହାସୁରମ୍

ସେଠାରେ କୃଷ୍ଣ ନିସ୍ନାନ କରି ଏକଥର ବଡ଼ ଦାନବ ରୂପୀ ବୃଷକୁ ବଧ କରିଥିଲେ।

ଵୃଷୋ ହତୋ ମଯା ଚାଯମରିଷ୍ଟଃ ପାପପୂରୁଷଃ

ଏହି ବୃଷକୁ ମୁଁ ବଧ କରିଛି, ଏହି ଅରିଷ୍ଟ ଏକ ପାପୀ ପୁରୁଷ।

ସ୍ଵନାମ୍ନା ଵିଦିତଂ କୁଣ୍ଡଂ କୃତଂ ତୀର୍ଥମଦୂରତଃ

ନିଜ ନାମରେ ପରିଚିତ ଏକ ପୋଖରୀ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ତା' ପାଖରେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି।

ଅରିଷ୍ଟରାଧାକୁଣ୍ଡାଭ୍ଯାଂ ସ୍ନାନାତ୍ଫଲମଵାପ୍ନୁଯାତ୍

ଅରିଷ୍ଟ କୁଣ୍ଡ ଓ ରାଧା କୁଣ୍ଡରେ ସ୍ନାନ କଲେ ମହାଫଳ ମିଳେ।

ଗୋନରବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଯାଃ ପାପଂ କ୍ଷିପ୍ରଂ ଵିନଶ୍ଯତି

ଗୋହତ୍ୟା କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ଶୀଘ୍ର ନଶିଯାଏ।

ଯସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ

ଏହାକୁ କେବଳ ଦେଖିଲେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ଇନ୍ଦ୍ରଧ୍ଵଜମିତି ଖ୍ଯାତଂ ତୀର୍ଥ ଚୈଵାତିମୁକ୍ତିଦମ୍ 164.

ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ 'ଇନ୍ଦ୍ରଧ୍ୱଜ' ନାମରେ ପରିଚିତ ଏବଂ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।

ତତୋ ହରୋ ନିଵେଦ୍ଯାଶୁ ଯାତ୍ରାଫଲମନୁତ୍ତମମ୍

ତା'ପରେ ହର ତ୍ୱରିତ ଯାତ୍ରାର ଅତିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ଘୋଷଣା କଲେ।

ସମାପ୍ଯ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାଂ ଚ ରାତ୍ରୌ ଜାଗରଣଂ ତଥା

ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରା ସମାପ୍ତ କରି ରାତିରେ ଜାଗରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ତଦା ରାତ୍ରୌ କୃତ୍ଵା ଜାଗରଣଂ ଶୁଭମ୍

ଏକାଦଶୀ ରାତିରେ ଶୁଭ ଜାଗରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ପିତୄଣାଂ ମୁକ୍ତିଦଂ ତେଷାଂ ଯ ଏଵଂ କୁରୁତେ ନରଃ

ଯିଏ ଏପରି କରେ, ସେ ନିଜ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।

ଏତତ୍ତେ କଥିତଂ ଭଦ୍ରେ ଅନ୍ନକୂଟପରିକ୍ରମମ୍

ହେ ସୁଭାଗ୍ୟବତୀ, ଏଭଳି ମୁଁ ତୁମକୁ ଅନ୍ନକୂଟ ପରିକ୍ରମା ବିଷୟରେ କହିଲି।

ଯ ଏତଚ୍ଛୃଣୁଯାଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ତୀର୍ଥାନୁକମଣଂ ହରେଃ

ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି ହରିଙ୍କ ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରାର କଥା ଶୁଣେ—

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ମଥୁରାମାହାତ୍ମ୍ଯାନ୍ତର୍ଗତେ ଗୋଵର୍ଦ୍ଧନମାହାତ୍ମ୍ଯେଽନ୍ନକୂଟପରିକ୍ରମପ୍ରଭାଵୋ ନାମ ଚତୁଃଷଷ୍ଟ୍ଯଷିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ ମଥୁରାମାହାତ୍ମ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଗୋବର୍ଧନମାହାତ୍ମ୍ୟରେ 'ଅନ୍ନକୂଟ ପରିକ୍ରମାର ପ୍ରଭାବ' ନାମକ ଚଉଷଠିଏ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ ଯଥାଵୃତ୍ତଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନେ ଦକ୍ଷିଣାପଥମଣ୍ଡଲେ

ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: ଦକ୍ଷିଣାପଥ ଅଞ୍ଚଳରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଯେପରି ଘଟିଥିଲା—

ସୁଶୀଲୋ ନାମ ଵୈଶ୍ଯସ୍ତୁ ତସ୍ମିନ୍ଵସତି ପତ୍ତନେ

ସେହି ସହରରେ ସୁଶୀଳ ନାମକ ଜଣେ ବ୍ୟାପାରୀ ବସୁଥିଲେ।

କୁଟୁମ୍ବଭରଣାସକ୍ତୋ ନିତ୍ଯକାଲଂ ହି ତିଷ୍ଠତି

ସେ ସଦା ପରିବାର ପାଳନରେ ବ୍ୟସ୍ତ ରହୁଥିଲେ।

କ୍ରଯଵିକ୍ରଯସକ୍ତସ୍ଯ କାଲୋ ଦୀର୍ଘୋ ଗତସ୍ତଦା

କିଣିବା ବିକ୍ରି କାମରେ ଲାଗିଥିବାରୁ ବହୁ ସମୟ କଟିଗଲା।

ନ ତେନ ଧର୍ମଶ୍ରଵଣଂ କଦାଚିଦପି ସଂଶ୍ରୁତମ୍

ସେ କେବେ ଧର୍ମ କଥା ଶୁଣିନଥିଲେ।

ଆତ୍ମୋଦରନିମିତ୍ତଂ ହି ପାପଂ ଚ କୁରୁତେ ସଦା

ନିଜ ପେଟ ପାଇଁ ସେ ସଦା ପାପ କାମ କରୁଥିଲେ।

ନ ତସ୍ଯ ଜାଯତେ ବୁଦ୍ଧିର୍ଦାନଂ ଦାତୁଂ କଦାଚନ

ସେ କେବେ ଦାନ ଦେବା ଭାବନା ରଖିନଥିଲେ।

ଧନଯୁକ୍ତୋଽପି ପାପୋଽସୌ ନ ଦଦାତି କଦାଚନ

ଧନ ଥିବା ସତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ ସେ ପାପୀ କେବେ କିଛି ଦେଇନଥିଲେ।

ସ ତୁ କାଲେନ ମହତା କୁଟୁମ୍ବାସକ୍ତମାନସଃ

ବହୁ ସମୟ ପରେ ମଧ୍ୟ ସେ ମନେ ପରିବାର ଉପରେ ଆସକ୍ତ ରହିଲେ।