ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଲଵଣସ୍ଯ ଵଧଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରାଘଵୋ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍

ଲବଣଙ୍କ ବଧ ଶୁଣି ରାଘବ କହିଲେ।

ରାଘଵସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶତ୍ରୁଘ୍ନୋ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍

ରାଘବଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଶତୃଘ୍ନ କହିଲେ।

ଦୀଯତାଂ ମମ ଦେଵୋଽଯଂ ଯଦି ମେ ଵରଦୋ ଭଵାନ୍

ଯଦି ଆପଣ ମୋତେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାକୁ ସମର୍ଥ, ତେବେ ଏହି ଦେବତାକୁ ମୋତେ ଦିଅ।

ନଯ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ଦେଵଂ ତ୍ଵଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଵାରାହରୂପିଣମ୍ ୧୬୩.

ହେ ଶତୃଘ୍ନ, ତୁମେ ବରାହ ରୂପୀ ଦିବ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ନେଉ।

ଧନ୍ଯାସ୍ତେ ମାଥୁରା ଲୋକାଃ ପଶ୍ଯନ୍ତି କପିଲଂ ସଦା

ମଥୁରାର ଲୋକମାନେ ଯେଉଁମାନେ ସଦା କପିଳଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ଧନ୍ୟ।

ଅନୁଲିପ୍ତଶ୍ଚ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ସର୍ଵପାପଂ ଵ୍ଯପୋହତି

ଅଭିଷିକ୍ତ ହେଇ ଶତୃଘ୍ନ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରନ୍ତି।

ସର୍ଵଂ ହରତି ଵୈ ପାପଂ ମୋକ୍ଷଂ ଚୈଵ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି

ସେ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ କରନ୍ତି ଏବଂ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାନ୍ତି।

ଦେଵମାଦାଯ ଶତ୍ରୁଘ୍ନୋ ଜଗାମ ମଥୁରାଂ ପୁରୀମ୍

ଶତୃଘ୍ନ ଦେବତାଙ୍କୁ ନେଇ ମଥୁରା ସହରକୁ ଗଲେ।

ତତ୍ର ମଧ୍ଯେ ତୁ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ପୂଜଯାମାସ ରାଘଵଃ

ସେଠାରେ ମଧ୍ୟଭାଗରେ ରାଘବ ତାଙ୍କୁ ବସାଇ ଭକ୍ତିସହିତ ପୂଜା କଲେ।

ଗଯାଯାଂ ପିଣ୍ଡଦାନେନ ଯତ୍ଫଲଂ ଜ୍ଯଷ୍ଠେପୁଷ୍କରେ

ଗୟାରେ ପିଣ୍ଡ ଦେଇ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, କିମ୍ବା ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁଷ୍କରରେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ,

ଵିଶ୍ରାନ୍ତିସଂଜ୍ଞକେ ତଦ୍ଵଦ୍ଗୋଵିନ୍ଦେ ଚ ତଥା ହରୌ

ସେଉଁପରି ବିଶ୍ରାନ୍ତି, ଗୋବିନ୍ଦ ଓ ହରିଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ ମଧ୍ୟ ସେଇ ଫଳ ମିଳେ।

ଉଦଯେ ମାମକଂ ତେଜଃ ସଦା ଵିଶ୍ରାଂତିସଂଜ୍ଞକେ କେଶଵେ ମାମକଂ ତେଜୋ ଦିନଭାଗେ ଚତୁର୍ଥକେ

ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟବେଳେ ମୋର ତେଜ ବିଶ୍ରାନ୍ତିରେ ସଦା ରହେ; ଚତୁର୍ଥ ପ୍ରହରରେ କେଶବଙ୍କୁ ମୋର ତେଜ ଉପସ୍ଥିତ ରହେ।

ଏଷା ଵିଦ୍ଯା ପୁରା ଦେଵି ନିତ୍ଯକାଲଂ ସୁଗୋ ପିତା

ହେ ଦେବୀ, ଏହି ଜ୍ଞାନ ପୁରୁଣା; ମୋର ପିତା ସଦା ନୀତିମାନ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ମଥୁରାମାହାତ୍ମ୍ଯେ କପିଲଵରାହମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ନାମ ତ୍ରିଷଷ୍ଟ୍ଯଧିକଶତ ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ ମଥୁରାମାହାତ୍ମ୍ୟରେ କପିଳବରାହମାହାତ୍ମ୍ୟ ନାମକ ଏକଶଠି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।

ଅଥାଽନ୍ନକୂଟପରିକ୍ରମପ୍ରଭାଵଃ ଅସ୍ତି ଗୋଵର୍ଦ୍ଧନଂ ନାମ କ୍ଷେତ୍ରଂ ପରମଦୁର୍ଲଭମ୍

ଏବେ ଅନ୍ନକୂଟ ପରିକ୍ରମାର ମହିମା: ଗୋବର୍ଧନ ନାମକ ଏକ କ୍ଷେତ୍ର ଅଛି, ଯାହା ପ୍ରାପ୍ତି ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ।

ହ୍ରଦଂ ତତ୍ର ମହାଭାଗେ ଦ୍ରୁମଗୁଲ୍ମଲତାଯୁତମ୍

ସେଠାରେ ଏକ ହ୍ରଦ ଅଛି, ଯାହା ଗଛ, ଝାଡ଼ି ଓ ଲତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।

ଐନ୍ଦ୍ରଂ ପୂର୍ଵେଣ ପାର୍ଶ୍ଵେନ ଯମତୀର୍ଥଂ ତୁ ଦକ୍ଷିଣେ

ପୂର୍ବଦିଗରେ ଇନ୍ଦ୍ର ହ୍ରଦ ଓ ଦକ୍ଷିଣଦିଗରେ ଯମତୀର୍ଥ ଅଛି।

ତେଷାଂ ମଧ୍ଯେ ସ୍ଥିତୋ ଭଦ୍ରେ କ୍ରୀଡଯିଷ୍ଯେ ଯଦୃଚ୍ଛଯା

ହେ ଭାଗ୍ୟବତୀ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହି ମୁଁ ଇଚ୍ଛାମତେ କ୍ରୀଡ଼ା କରିବି।

ମୋଦତେ ଶକ୍ରଲୋକେ ତୁ ସର୍ଵଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵଵିଵର୍ଜିତଃ

ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକରେ ସମସ୍ତ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ରହିତ ହୋଇ ଆନନ୍ଦ କରେ।

ଯମସ୍ଯ ଭଵନଂ ଗତ୍ଵା ମୋଦତେ କୃତନିଶ୍ଚଯଃ ତତ୍ରୈଵ ଵାରୁଣଂ ତୀର୍ଥମାସାଦ୍ଯ ସ୍ନାନମାଚରେତ୍

ଯମଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାଇ ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରି ଆନନ୍ଦ କରେ; ସେଠାରେ ବାରୁଣୀ ତୀର୍ଥକୁ ପହଞ୍ଚି ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।

ଵାରୁଣଂ ଭଵନଂ ଗତ୍ଵା ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵକିଲ୍ବିଷାତ୍

ବାରୁଣୀ ଗୃହକୁ ଯାଇ ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।

ଵାରୁଣଂ ଲୋକମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ବାରୁଣୀ ଲୋକକୁ ଛାଡ଼ି ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ଯାଏ।

ଅଥାଽତ୍ର ମୁଞ୍ଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ମମ ଲୋକେ ସ ଗଚ୍ଛତି 164.

ଏଠାରେ ଯଦି ସେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ମଧ୍ୟ ମୋ ଲୋକକୁ ଯାଏ।

ନ ତସ୍ଯ ପୁନରାଵୃତ୍ତିର୍ଦେଵି ସତ୍ଯଂ ବ୍ରଵୀମି ତେ

ହେ ଦେବୀ, ସେ ପୁନି ଫେରି ଆସେନି; ମୁଁ ତୁମକୁ ସତ୍ୟ କହୁଛି।

ଅନ୍ନକୂଟଂ ପରିକ୍ରମ୍ଯ କିଂ ପୁନଃ ପରିଶୋଚତି

ଅନ୍ନକୂଟ ପରିକ୍ରମା କରିଲାପରେ ସେ କାହିଁକି ପୁନି ଦୁଃଖିତ ହେବ?

ଦତ୍ତ୍ଵା ପିଣ୍ଡଂ ପିତୃଭ୍ଯଶ୍ଚ ରାଜସୂଯଫଲଂ ଭଵେତ୍

ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ପିଣ୍ଡ ଦେଇଲେ, ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ।

ତତ୍ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ଯତେ ତତ୍ର ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା

ଏହି ଫଳ ସେଠାରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମିଳେ; ଏନେଇ ଆଉ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ କିମ୍ବା ଚିନ୍ତା ଦରକାର ନାହିଁ।

ରାଜସୂଯାଶ୍ଵମେଧାନାଂ ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତ୍ଯସଂଶଯମ୍

ନିଶ୍ଚୟ ରାଜସୂୟ ଓ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ।

ପୃଥିଵ୍ଯୁଵାଚ ପ୍ରଭାଵଗୁଣମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ତଦ୍ଭଵାନ୍ଵକ୍ତୁମର୍ହତି

ପୃଥିବୀ କହିଲେ: ଏହାର ଶକ୍ତି, ଗୁଣ ଓ ମହତ୍ତ୍ୱ ବିଷୟରେ ଆପଣ କହିବାକୁ ଉଚିତ।