ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଵିଭୀଷଣଶ୍ଚ ଲଙ୍କାଯା ଆଧିପତ୍ଯେଽଭିଷେଚିତଃ

ଏବଂ ବିଭୀଷଣଙ୍କୁ ଲଙ୍କାର ରାଜା ଭାବେ ଅଭିଷେକ କରାଯାଇଥିଲା।

ଶ୍ରୀରାମ ଉଵାଚ ଦେଵୋ ମେ ଦୀଯତାଂ ରକ୍ଷଃ ଶକ୍ରଲୋକାଦ୍ଯ ଆଗତଃ

ଶ୍ରୀରାମ କହିଲେ: 'ଆଜି ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକରୁ ଆସିଥିବା ଏହି ଦେବତା ରାକ୍ଷସକୁ ମୋତେ ଦିଅ।'

ଅହନ୍ଯହନି ପୂଜାମି ଦେଵଂ ଵାରାହରୂପିଣମ୍

ମୁଁ ପ୍ରତିଦିନ ବରାହ ରୂପୀ ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ।

ତତଃ ସମର୍ପଯାମାସ କପିଲଂ ଦିଵ୍ଯରୂପିଣମ୍ ୧୬୩.

ତାପରେ ସେ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଥିବା କପିଳଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କଲେ।

ଅଯୋଧ୍ଯାଯାଂ ସ୍ଥାପଯିତ୍ଵା ପୂଜଯାମାସ ତଂ ତଦା

ଅୟୋଧ୍ୟାରେ ସେଉଁଠି ଥାପଣ କରି, ସେ ସମୟରେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।

ଲଵଣସ୍ଯ ଵଧାର୍ଥଂ ହି ଶତ୍ରୁଘ୍ନଂ ପ୍ରେଷଯତ୍ତଦା

ଲବଣଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ପାଇଁ ସେତେବେଳେ ଶତୃଘ୍ନଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ।

ଚତୁରଙ୍ଗବଲୋପେତୋ ଜଗାମ ମଥୁରାଂ ପ୍ରତି

ଚତୁରଙ୍ଗିଣୀ ସେନା ସହିତ ସେ ମଥୁରା ପ୍ରତି ଯାତ୍ରା କଲେ।

ଘାତଯିତ୍ଵା ତୁ ଶତ୍ରୁଘ୍ନଃ ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ମଥୁରାଂ ପୁରୀମ୍

ଶତୃଘ୍ନ ଲବଣଙ୍କୁ ବଧ କରି, ମଥୁରା ନଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।

ଷଡ୍ଵିଂଶତିସହସ୍ରାଣି ଵେଦଵେଦାଙ୍ଗପାରଗାନ୍

ଛବିଶି ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯେଉଁମାନେ ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସେଠାରେ ଥିଲେ।

ଏକସ୍ମିନ୍ଭୋଜିତେ ଵିପ୍ରେ କୋଟିର୍ଭଵତି ଭୋଜିତଃ

ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇଲେ, ଏକ କୋଟି ଲୋକ ଭୋଜନ କରିଥିବା ପରି ହୁଏ।

ଲଵଣସ୍ଯ ଵଧଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରାଘଵୋ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍

ଲବଣଙ୍କ ବଧ ଶୁଣି ରାଘବ କହିଲେ।

ରାଘଵସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶତ୍ରୁଘ୍ନୋ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍

ରାଘବଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଶତୃଘ୍ନ କହିଲେ।

ଦୀଯତାଂ ମମ ଦେଵୋଽଯଂ ଯଦି ମେ ଵରଦୋ ଭଵାନ୍

ଯଦି ଆପଣ ମୋତେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାକୁ ସମର୍ଥ, ତେବେ ଏହି ଦେବତାକୁ ମୋତେ ଦିଅ।

ନଯ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ଦେଵଂ ତ୍ଵଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଵାରାହରୂପିଣମ୍ ୧୬୩.

ହେ ଶତୃଘ୍ନ, ତୁମେ ବରାହ ରୂପୀ ଦିବ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ନେଉ।

ଧନ୍ଯାସ୍ତେ ମାଥୁରା ଲୋକାଃ ପଶ୍ଯନ୍ତି କପିଲଂ ସଦା

ମଥୁରାର ଲୋକମାନେ ଯେଉଁମାନେ ସଦା କପିଳଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ଧନ୍ୟ।

ଅନୁଲିପ୍ତଶ୍ଚ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ସର୍ଵପାପଂ ଵ୍ଯପୋହତି

ଅଭିଷିକ୍ତ ହେଇ ଶତୃଘ୍ନ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରନ୍ତି।

ସର୍ଵଂ ହରତି ଵୈ ପାପଂ ମୋକ୍ଷଂ ଚୈଵ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି

ସେ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ କରନ୍ତି ଏବଂ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାନ୍ତି।

ଦେଵମାଦାଯ ଶତ୍ରୁଘ୍ନୋ ଜଗାମ ମଥୁରାଂ ପୁରୀମ୍

ଶତୃଘ୍ନ ଦେବତାଙ୍କୁ ନେଇ ମଥୁରା ସହରକୁ ଗଲେ।

ତତ୍ର ମଧ୍ଯେ ତୁ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ପୂଜଯାମାସ ରାଘଵଃ

ସେଠାରେ ମଧ୍ୟଭାଗରେ ରାଘବ ତାଙ୍କୁ ବସାଇ ଭକ୍ତିସହିତ ପୂଜା କଲେ।

ଗଯାଯାଂ ପିଣ୍ଡଦାନେନ ଯତ୍ଫଲଂ ଜ୍ଯଷ୍ଠେପୁଷ୍କରେ

ଗୟାରେ ପିଣ୍ଡ ଦେଇ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, କିମ୍ବା ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁଷ୍କରରେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ,

ଵିଶ୍ରାନ୍ତିସଂଜ୍ଞକେ ତଦ୍ଵଦ୍ଗୋଵିନ୍ଦେ ଚ ତଥା ହରୌ

ସେଉଁପରି ବିଶ୍ରାନ୍ତି, ଗୋବିନ୍ଦ ଓ ହରିଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ ମଧ୍ୟ ସେଇ ଫଳ ମିଳେ।

ଉଦଯେ ମାମକଂ ତେଜଃ ସଦା ଵିଶ୍ରାଂତିସଂଜ୍ଞକେ କେଶଵେ ମାମକଂ ତେଜୋ ଦିନଭାଗେ ଚତୁର୍ଥକେ

ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟବେଳେ ମୋର ତେଜ ବିଶ୍ରାନ୍ତିରେ ସଦା ରହେ; ଚତୁର୍ଥ ପ୍ରହରରେ କେଶବଙ୍କୁ ମୋର ତେଜ ଉପସ୍ଥିତ ରହେ।

ଏଷା ଵିଦ୍ଯା ପୁରା ଦେଵି ନିତ୍ଯକାଲଂ ସୁଗୋ ପିତା

ହେ ଦେବୀ, ଏହି ଜ୍ଞାନ ପୁରୁଣା; ମୋର ପିତା ସଦା ନୀତିମାନ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ମଥୁରାମାହାତ୍ମ୍ଯେ କପିଲଵରାହମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ନାମ ତ୍ରିଷଷ୍ଟ୍ଯଧିକଶତ ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ ମଥୁରାମାହାତ୍ମ୍ୟରେ କପିଳବରାହମାହାତ୍ମ୍ୟ ନାମକ ଏକଶଠି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।

ଅଥାଽନ୍ନକୂଟପରିକ୍ରମପ୍ରଭାଵଃ ଅସ୍ତି ଗୋଵର୍ଦ୍ଧନଂ ନାମ କ୍ଷେତ୍ରଂ ପରମଦୁର୍ଲଭମ୍

ଏବେ ଅନ୍ନକୂଟ ପରିକ୍ରମାର ମହିମା: ଗୋବର୍ଧନ ନାମକ ଏକ କ୍ଷେତ୍ର ଅଛି, ଯାହା ପ୍ରାପ୍ତି ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ।

ହ୍ରଦଂ ତତ୍ର ମହାଭାଗେ ଦ୍ରୁମଗୁଲ୍ମଲତାଯୁତମ୍

ସେଠାରେ ଏକ ହ୍ରଦ ଅଛି, ଯାହା ଗଛ, ଝାଡ଼ି ଓ ଲତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।

ଐନ୍ଦ୍ରଂ ପୂର୍ଵେଣ ପାର୍ଶ୍ଵେନ ଯମତୀର୍ଥଂ ତୁ ଦକ୍ଷିଣେ

ପୂର୍ବଦିଗରେ ଇନ୍ଦ୍ର ହ୍ରଦ ଓ ଦକ୍ଷିଣଦିଗରେ ଯମତୀର୍ଥ ଅଛି।

ତେଷାଂ ମଧ୍ଯେ ସ୍ଥିତୋ ଭଦ୍ରେ କ୍ରୀଡଯିଷ୍ଯେ ଯଦୃଚ୍ଛଯା

ହେ ଭାଗ୍ୟବତୀ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହି ମୁଁ ଇଚ୍ଛାମତେ କ୍ରୀଡ଼ା କରିବି।

ମୋଦତେ ଶକ୍ରଲୋକେ ତୁ ସର୍ଵଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵଵିଵର୍ଜିତଃ

ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକରେ ସମସ୍ତ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ରହିତ ହୋଇ ଆନନ୍ଦ କରେ।