ଵରାହପୁରାଣମ୍

ନିରୀକ୍ଷିତୁଂ ନ ଶକ୍ନୋମି ପ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଚୈଵ ଗୁଣଵ୍ରତ

ହେ ଗୁଣୀ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖିପାରୁନି, ଏବଂ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବାକୁ ମଧ୍ୟ ସମର୍ଥ ନୁହେଁ।

ମମ ତ୍ଵଂ ଭକ୍ତିନମ୍ରସ୍ଯ ପ୍ରସାଦଂ କୁରୁ ସର୍ଵଦା

ମୁଁ ଯିଏ ଭକ୍ତିରେ ନମ୍ର ହୋଇଛି, ସେଠିପାଇଁ ଆପଣ ସଦା ମୋତେ କୃପା କରନ୍ତୁ।

ସୌମ୍ଯରୂପୋଽଭଵଦ୍ଦେଵୋ ଲୋକ ନାଥୋ ଜନାର୍ଦନଃ

ଲୋକନାଥ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଦେବ ମୃଦୁ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।

ଦେଵ ତ୍ଵଂ ସ୍ଵଲ୍ପକାଯୋଽସି ନାହମୁଦ୍ଧରଣକ୍ଷମଃ ୧୬୩.

ହେ ଦେବ, ଆପଣଙ୍କ ଦେହ ଛୋଟ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଉଠାଇପାରିବି ନାହିଁ।

ଅହଂ ତ୍ଵାଂ ନେତୁମିଚ୍ଛାମି ପୁରୀଂ ଲଙ୍କାମନୁତ୍ତମାମ୍

ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଅତିଶୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲଙ୍କା ପୁରୀକୁ ନେଇଯିବାକୁ ଚାହେଁ।

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ କପିଲସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରାଵଣୋ ଵାକ୍ଯ ମବ୍ରଵୀତ୍

ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: କପିଳଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ରାବଣ ଏମିତି କହିଲେ।

ତ୍ଵଦ୍ଦର୍ଶନାତ୍ସମୁତ୍ପନ୍ନା ଭକ୍ତିରଵ୍ଯଭିଚାରିଣୀ

ଆପଣଙ୍କ ଦର୍ଶନରୁ ମୋ ମନରେ ଅଚଳ ଭକ୍ତି ଜନ୍ମିଛି।

ଭକ୍ତିମୁଦ୍ଵହତସ୍ତସ୍ଯ ଲଘୁ ଵେଷୋଽଭଵତ୍ତଦା

ତାଙ୍କର ଭକ୍ତି ଥିବା ସମୟରେ, ତାଙ୍କ ଦେହ ହଲକା ହୋଇଗଲା।

ଆନଯାମାସ ଲଙ୍କାଯାଂ ସ୍ଥାପଯିତ୍ଵା ସ୍ଵକେ ଗୃହେ

ସେ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଘରରେ ରଖି, ପରେ ଲଙ୍କାକୁ ନେଇଗଲେ।

ଅଯୋଧ୍ଯାଧିପତୀ ରାମୋ ହନ୍ତୁଂ ରାକ୍ଷସପୁଙ୍ଗଵମ୍

ଅୟୋଧ୍ୟାର ରାଜା ରାମ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜଣକୁ ବଧ କଲେ।

ଵିଭୀଷଣଶ୍ଚ ଲଙ୍କାଯା ଆଧିପତ୍ଯେଽଭିଷେଚିତଃ

ଏବଂ ବିଭୀଷଣଙ୍କୁ ଲଙ୍କାର ରାଜା ଭାବେ ଅଭିଷେକ କରାଯାଇଥିଲା।

ଶ୍ରୀରାମ ଉଵାଚ ଦେଵୋ ମେ ଦୀଯତାଂ ରକ୍ଷଃ ଶକ୍ରଲୋକାଦ୍ଯ ଆଗତଃ

ଶ୍ରୀରାମ କହିଲେ: 'ଆଜି ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକରୁ ଆସିଥିବା ଏହି ଦେବତା ରାକ୍ଷସକୁ ମୋତେ ଦିଅ।'

ଅହନ୍ଯହନି ପୂଜାମି ଦେଵଂ ଵାରାହରୂପିଣମ୍

ମୁଁ ପ୍ରତିଦିନ ବରାହ ରୂପୀ ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ।

ତତଃ ସମର୍ପଯାମାସ କପିଲଂ ଦିଵ୍ଯରୂପିଣମ୍ ୧୬୩.

ତାପରେ ସେ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଥିବା କପିଳଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କଲେ।

ଅଯୋଧ୍ଯାଯାଂ ସ୍ଥାପଯିତ୍ଵା ପୂଜଯାମାସ ତଂ ତଦା

ଅୟୋଧ୍ୟାରେ ସେଉଁଠି ଥାପଣ କରି, ସେ ସମୟରେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।

ଲଵଣସ୍ଯ ଵଧାର୍ଥଂ ହି ଶତ୍ରୁଘ୍ନଂ ପ୍ରେଷଯତ୍ତଦା

ଲବଣଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ପାଇଁ ସେତେବେଳେ ଶତୃଘ୍ନଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ।

ଚତୁରଙ୍ଗବଲୋପେତୋ ଜଗାମ ମଥୁରାଂ ପ୍ରତି

ଚତୁରଙ୍ଗିଣୀ ସେନା ସହିତ ସେ ମଥୁରା ପ୍ରତି ଯାତ୍ରା କଲେ।

ଘାତଯିତ୍ଵା ତୁ ଶତ୍ରୁଘ୍ନଃ ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ମଥୁରାଂ ପୁରୀମ୍

ଶତୃଘ୍ନ ଲବଣଙ୍କୁ ବଧ କରି, ମଥୁରା ନଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।

ଷଡ୍ଵିଂଶତିସହସ୍ରାଣି ଵେଦଵେଦାଙ୍ଗପାରଗାନ୍

ଛବିଶି ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯେଉଁମାନେ ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସେଠାରେ ଥିଲେ।

ଏକସ୍ମିନ୍ଭୋଜିତେ ଵିପ୍ରେ କୋଟିର୍ଭଵତି ଭୋଜିତଃ

ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇଲେ, ଏକ କୋଟି ଲୋକ ଭୋଜନ କରିଥିବା ପରି ହୁଏ।

ଲଵଣସ୍ଯ ଵଧଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରାଘଵୋ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍

ଲବଣଙ୍କ ବଧ ଶୁଣି ରାଘବ କହିଲେ।

ରାଘଵସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶତ୍ରୁଘ୍ନୋ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍

ରାଘବଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଶତୃଘ୍ନ କହିଲେ।

ଦୀଯତାଂ ମମ ଦେଵୋଽଯଂ ଯଦି ମେ ଵରଦୋ ଭଵାନ୍

ଯଦି ଆପଣ ମୋତେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାକୁ ସମର୍ଥ, ତେବେ ଏହି ଦେବତାକୁ ମୋତେ ଦିଅ।

ନଯ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ଦେଵଂ ତ୍ଵଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଵାରାହରୂପିଣମ୍ ୧୬୩.

ହେ ଶତୃଘ୍ନ, ତୁମେ ବରାହ ରୂପୀ ଦିବ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ନେଉ।

ଧନ୍ଯାସ୍ତେ ମାଥୁରା ଲୋକାଃ ପଶ୍ଯନ୍ତି କପିଲଂ ସଦା

ମଥୁରାର ଲୋକମାନେ ଯେଉଁମାନେ ସଦା କପିଳଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ଧନ୍ୟ।

ଅନୁଲିପ୍ତଶ୍ଚ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ସର୍ଵପାପଂ ଵ୍ଯପୋହତି

ଅଭିଷିକ୍ତ ହେଇ ଶତୃଘ୍ନ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରନ୍ତି।

ସର୍ଵଂ ହରତି ଵୈ ପାପଂ ମୋକ୍ଷଂ ଚୈଵ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି

ସେ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ କରନ୍ତି ଏବଂ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାନ୍ତି।

ଦେଵମାଦାଯ ଶତ୍ରୁଘ୍ନୋ ଜଗାମ ମଥୁରାଂ ପୁରୀମ୍

ଶତୃଘ୍ନ ଦେବତାଙ୍କୁ ନେଇ ମଥୁରା ସହରକୁ ଗଲେ।

ତତ୍ର ମଧ୍ଯେ ତୁ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ପୂଜଯାମାସ ରାଘଵଃ

ସେଠାରେ ମଧ୍ୟଭାଗରେ ରାଘବ ତାଙ୍କୁ ବସାଇ ଭକ୍ତିସହିତ ପୂଜା କଲେ।