ପୁଣ୍ଯେଯଂ ପ୍ରତିମା ଦିଵ୍ଯା ତୈଜସୀ ଦିଵ୍ଯରୂପିଣୀ
ଏହି ପ୍ରତିମା ପବିତ୍ର, ଦିବ୍ୟ, ତେଜରେ ଗଠିତ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ଆକୃତିର।
ମନସା ନିର୍ମିତା ତେନ ଵାରାହୀ ପ୍ରତିମା ଶୁଭା
ତାଙ୍କର ମନରେ ଭାବି, ସେ ଶୁଭ ବାରାହୀ ପ୍ରତିମା ତିଆରି କରିଥିଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରେଣାରାଧିତୋ ଦେଵି କପିଲୋ ମୁନିସତ୍ତମଃ
ହେ ଦେବୀ, ମହାମୁନି କପିଳଙ୍କୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଆଦର ସହିତ ପୂଜା କରିଥିଲେ।
ଦେଵେ ଲବ୍ଧେ ଵରାରୋହେ ଶକ୍ରୋ ହର୍ଷସମନ୍ଵିତଃ
ସୁନ୍ଦରୀ ଦେବୀ ଦ୍ୱାରା ବର ପ୍ରାପ୍ତ ହେବା ପରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ତୁ ତଦା ପ୍ରାପ୍ତଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଜ୍ଞାନମନୁତ୍ତମମ୍
ସେଇ ସମୟରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ପାଇଥିଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକଂ ଗତଃ ସୋଽଥ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଜେତୁଂ ମହାବଲଃ ୧୬୩.
ତାପରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ସ୍ୱର୍ଗ ଜିତିବା ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ଗଲେ।
ରାଵଣେନ ଜିତା ଦେଵାଃ ଶକ୍ରଶ୍ଚୈଵ ମହାବଲଃ
ରାବଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ଓ ଶକ୍ର ମଧ୍ୟ ହାରିଗଲେ।
ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ରାଵଣସ୍ତତ୍ର ଗୃହେ ରତ୍ନଵିଭୂଷିତେ
ସେଠାରେ, ରାବଣ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ତେନ ସଂମୋହିତୋ ଦେଵି ରାଵଣୋ ନାମ ରାକ୍ଷସଃ
ହେ ଦେବୀ, ରାବଣ ନାମକ ରାକ୍ଷସ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୋହିତ ହୋଇଥିଲେ।
ଦାମୋଦର ହଷୀକେଶ ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷଵିଦାରଣ
ହେ ଦାମୋଦର, ହେ ହୃଷୀକେଶ, ହେ ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ ବିଧ୍ୱଂସକ,
କୂର୍ମରୂପ ନମସ୍ତେଽସ୍ତୁ ନାରାଯଣ ନମୋସ୍ତୁ ତେ
କୂର୍ମ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ନାରାୟଣ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ନିରୀକ୍ଷିତୁଂ ନ ଶକ୍ନୋମି ପ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଚୈଵ ଗୁଣଵ୍ରତ
ହେ ଗୁଣୀ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖିପାରୁନି, ଏବଂ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବାକୁ ମଧ୍ୟ ସମର୍ଥ ନୁହେଁ।
ମମ ତ୍ଵଂ ଭକ୍ତିନମ୍ରସ୍ଯ ପ୍ରସାଦଂ କୁରୁ ସର୍ଵଦା
ମୁଁ ଯିଏ ଭକ୍ତିରେ ନମ୍ର ହୋଇଛି, ସେଠିପାଇଁ ଆପଣ ସଦା ମୋତେ କୃପା କରନ୍ତୁ।
ସୌମ୍ଯରୂପୋଽଭଵଦ୍ଦେଵୋ ଲୋକ ନାଥୋ ଜନାର୍ଦନଃ
ଲୋକନାଥ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଦେବ ମୃଦୁ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ଦେଵ ତ୍ଵଂ ସ୍ଵଲ୍ପକାଯୋଽସି ନାହମୁଦ୍ଧରଣକ୍ଷମଃ ୧୬୩.
ହେ ଦେବ, ଆପଣଙ୍କ ଦେହ ଛୋଟ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଉଠାଇପାରିବି ନାହିଁ।
ଅହଂ ତ୍ଵାଂ ନେତୁମିଚ୍ଛାମି ପୁରୀଂ ଲଙ୍କାମନୁତ୍ତମାମ୍
ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଅତିଶୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲଙ୍କା ପୁରୀକୁ ନେଇଯିବାକୁ ଚାହେଁ।
ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ କପିଲସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରାଵଣୋ ଵାକ୍ଯ ମବ୍ରଵୀତ୍
ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: କପିଳଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ରାବଣ ଏମିତି କହିଲେ।
ତ୍ଵଦ୍ଦର୍ଶନାତ୍ସମୁତ୍ପନ୍ନା ଭକ୍ତିରଵ୍ଯଭିଚାରିଣୀ
ଆପଣଙ୍କ ଦର୍ଶନରୁ ମୋ ମନରେ ଅଚଳ ଭକ୍ତି ଜନ୍ମିଛି।
ଭକ୍ତିମୁଦ୍ଵହତସ୍ତସ୍ଯ ଲଘୁ ଵେଷୋଽଭଵତ୍ତଦା
ତାଙ୍କର ଭକ୍ତି ଥିବା ସମୟରେ, ତାଙ୍କ ଦେହ ହଲକା ହୋଇଗଲା।
ଆନଯାମାସ ଲଙ୍କାଯାଂ ସ୍ଥାପଯିତ୍ଵା ସ୍ଵକେ ଗୃହେ
ସେ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଘରରେ ରଖି, ପରେ ଲଙ୍କାକୁ ନେଇଗଲେ।
ଅଯୋଧ୍ଯାଧିପତୀ ରାମୋ ହନ୍ତୁଂ ରାକ୍ଷସପୁଙ୍ଗଵମ୍
ଅୟୋଧ୍ୟାର ରାଜା ରାମ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜଣକୁ ବଧ କଲେ।
ଵିଭୀଷଣଶ୍ଚ ଲଙ୍କାଯା ଆଧିପତ୍ଯେଽଭିଷେଚିତଃ
ଏବଂ ବିଭୀଷଣଙ୍କୁ ଲଙ୍କାର ରାଜା ଭାବେ ଅଭିଷେକ କରାଯାଇଥିଲା।
ଶ୍ରୀରାମ ଉଵାଚ ଦେଵୋ ମେ ଦୀଯତାଂ ରକ୍ଷଃ ଶକ୍ରଲୋକାଦ୍ଯ ଆଗତଃ
ଶ୍ରୀରାମ କହିଲେ: 'ଆଜି ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକରୁ ଆସିଥିବା ଏହି ଦେବତା ରାକ୍ଷସକୁ ମୋତେ ଦିଅ।'
ଅହନ୍ଯହନି ପୂଜାମି ଦେଵଂ ଵାରାହରୂପିଣମ୍
ମୁଁ ପ୍ରତିଦିନ ବରାହ ରୂପୀ ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ।
ତତଃ ସମର୍ପଯାମାସ କପିଲଂ ଦିଵ୍ଯରୂପିଣମ୍ ୧୬୩.
ତାପରେ ସେ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଥିବା କପିଳଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କଲେ।
ଅଯୋଧ୍ଯାଯାଂ ସ୍ଥାପଯିତ୍ଵା ପୂଜଯାମାସ ତଂ ତଦା
ଅୟୋଧ୍ୟାରେ ସେଉଁଠି ଥାପଣ କରି, ସେ ସମୟରେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଲଵଣସ୍ଯ ଵଧାର୍ଥଂ ହି ଶତ୍ରୁଘ୍ନଂ ପ୍ରେଷଯତ୍ତଦା
ଲବଣଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ପାଇଁ ସେତେବେଳେ ଶତୃଘ୍ନଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ।
ଚତୁରଙ୍ଗବଲୋପେତୋ ଜଗାମ ମଥୁରାଂ ପ୍ରତି
ଚତୁରଙ୍ଗିଣୀ ସେନା ସହିତ ସେ ମଥୁରା ପ୍ରତି ଯାତ୍ରା କଲେ।
ଘାତଯିତ୍ଵା ତୁ ଶତ୍ରୁଘ୍ନଃ ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ମଥୁରାଂ ପୁରୀମ୍
ଶତୃଘ୍ନ ଲବଣଙ୍କୁ ବଧ କରି, ମଥୁରା ନଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଷଡ୍ଵିଂଶତିସହସ୍ରାଣି ଵେଦଵେଦାଙ୍ଗପାରଗାନ୍
ଛବିଶି ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯେଉଁମାନେ ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସେଠାରେ ଥିଲେ।