ଵରାହପୁରାଣମ୍

ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣଃ ସଂଶିତଵ୍ରତଃ

ସେଇ କଥା ଶୁଣି, ସଂଯମୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉତ୍ତର କଲେ।

ନାନ୍ଯତ୍ର ତଵ ସଂଶୁଦ୍ଧିଃ କଦାଚିତ୍ପିତୃଘାତିନଃ

ହେ ପିତୃଘାତକ, ତୁମର ପବିତ୍ରତା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଠାରେ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।

ତତଃ କାଲେନ ମହତା ସମ୍ପ୍ରାପ୍ତୋ ମଥୁରାଂ ପୁରୀମ୍

ତାପରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ ସେ ମଥୁରା ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।

କନ୍ଯାପୁରନିଵାସୀ ତୁ କୁଶିକୋଽଯଂ ନରାଧିପଃ

କନ୍ୟାପୁରରେ ରହୁଛନ୍ତି ଏହି କୁଶିକ ନାମକ ରାଜା।

ଦ୍ଵେସହସ୍ରେ ତୁ ଵିପ୍ରାଣାଂ ତସ୍ଯ ସତ୍ରେ ଚ ଭୁଞ୍ଜତେ

ତାଙ୍କର ଯଜ୍ଞରେ ଦୁଇ ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭାଗ ନେଇ ଖାଆନ୍ତି।

ତତଃ କାଲେନ ମହତା ଚିନ୍ତାଭୂଚ୍ଛ୍ଵଶୁରସ୍ଯ ଚ 162.

ତାପରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କ ମନରେ ଚିନ୍ତା ଉପଜିଲା।

ସ୍ଵାଂ ସୁତାଂ ଚୋଦଯାମାସ ଗଚ୍ଛ ତାଂ ମଥୁରାଂ ପୁରୀମ୍

ସେ ନିଜ ଝିଅକୁ କହିଲେ: 'ତୁ ମଥୁରା ନଗରକୁ ଯାଅ।'

ଦିଵ୍ଯଜ୍ଞାନେନ ଚ ତଦା ନିତ୍ଯଂ ସା ଭର୍ତୃସନ୍ନିଧୌ

ତାପରେ ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନରେ, ସେ ସଦା ପତିଙ୍କ ସହିତ ରହୁଥିଲେ।

ଦିଵସସ୍ଯାଵସାନେ ତୁ ଭୋଜନଂ ଗୃହ୍ଯ ଗଚ୍ଛତି

ଦିନ ଶେଷରେ ସେ ଭୋଜନ ନେଇ ଚାଲିଯାଏ।

ପାତ୍ରଂ ନିଃକ୍ଷିପ୍ଯ କୁଣ୍ଡେ ତୁ ସତ୍ରେ ଵସତି ସର୍ଵଦା

ପାତ୍ରକୁ କୁଣ୍ଡରେ ରଖି, ସେ ସଦା ଯଜ୍ଞସ୍ଥଳରେ ବସିଥାଏ।

ତତଃ କାଲେନ ମହତା ତୈଃ ପୃଷ୍ଟଃ ସ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ

ତାପରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସେମାନେ ପଚାରିଲେ।

କଥଯାମାସ ଵୃତ୍ତାନ୍ତଂ ତଂ ସର୍ଵଂ ଚାତ୍ମନୋ ହି ସଃ

ସେ ନିଜ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଘଟଣା ସବୁ କହିଦେଲେ।

ଇଦମୂଚୁସ୍ତତୋ ଵିପ୍ରାଃ ଶୁଦ୍ରୋଽସୀତି ଦ୍ଵିଜଂ ପ୍ରତି

ତାପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କହିଲେ: 'ତୁମେ ଏବେ ଶୂଦ୍ର।'

ଅସ୍ମାକଂ ଵଦନାଚ୍ଚୈଵ ପୁନଃ ସିଦ୍ଧୋଽସି ଵୈ ଦ୍ଵିଜ

କିନ୍ତୁ ଆମର ଉଚ୍ଚାରଣରେ, ତୁମେ ପୁନି ବ୍ରାହ୍ମଣ ହେଲେ।

ସ୍ନାନାର୍ଥଂ ତୁ ତତଃ ସ୍ଥାନାଚ୍ଚକ୍ରତୀର୍ଥଂ ସମାଗତଃ

ତାପରେ ସ୍ନାନ ପାଇଁ ସେ ଚକ୍ରତୀର୍ଥକୁ ଗଲେ।

ସା ତୁ ହୃଷ୍ଟେନ ମନସା ଭର୍ତାରଂ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍ 162.

ସେ ଖୁସି ହୃଦୟରେ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।

ପ୍ରିଯାଵଚନମାକର୍ଣ୍ଯ ଭର୍ତା ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍

ତାଙ୍କର ପ୍ରେମଭରା କଥା ଶୁଣି ସ୍ୱାମୀ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।

ଭର୍ତ୍ତୁର୍ଵଚନମାକର୍ଣ୍ଯ ପତ୍ନୀ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍

ସ୍ୱାମୀଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ପତ୍ନୀ ପୁଣି କହିଲେ।

ଚକ୍ରତୀର୍ଥପ୍ରଭାଵେଣ ମୁକ୍ତୋଽସି ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମ

ଚକ୍ରତୀର୍ଥର ଶକ୍ତିରେ ତୁମେ ମୁକ୍ତ ହେଲା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ।

ତଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଜଗାମାଥ କଲ୍ପଗ୍ରାମଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ

ତାଙ୍କ ସହିତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ କଳ୍ପଗ୍ରାମକୁ ଗଲେ।

ନିତ୍ଯଂ ଚ ଭୁଞ୍ଜତେ ଯତ୍ର ପାତ୍ରଂ ଦ୍ରଵ୍ଯସମର୍ପିତମ୍

ଯେଉଁଠାରେ ଦାନ ଦିଆଯାଇଥାଏ, ସେଠାରେ ସେମାନେ ସବୁବେଳେ ଭୋଜନ କରନ୍ତି।

କଲ୍ପଗ୍ରାମାଚ୍ଛତଗୁଣଂ ଚକ୍ରତୀର୍ଥଂ ଵସୁନ୍ଧରେ

ହେ ଧରିତ୍ରୀ, ଚକ୍ରତୀର୍ଥ କଳ୍ପଗ୍ରାମଠାରୁ ଶତଗୁଣ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ।

କଲ୍ପଗ୍ରାମେଣ କିଂ ତସ୍ଯ ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ଚ ଵା ଶୁଭେ

ଶୁଭେ, ସେଠାରେ କଳ୍ପଗ୍ରାମ କିମ୍ବା ବାରାଣସୀ କ'ଣ ଅର୍ଥ ରଖେ?

ଅପି କୀଟଃ ପତଙ୍ଗୋ ଵା ଜାଯତେ ସ ଚତୁର୍ଭୁଜଃ

ସେଠାରେ ଯଦି କିଏ କୀଟ କିମ୍ବା ପୋକ ଭଳି ଜନ୍ମ ନେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଚାରିବାହୁ ରୂପ ପାଏ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ମଥୁରାମାହାତ୍ମ୍ଯେ ଚକ୍ରତୀର୍ଥପ୍ରଭାଵୋ ନାମ ଦ୍ଵିଷଷ୍ଟଯଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ ମଥୁରାମାହାତ୍ମ୍ୟରେ 'ଚକ୍ରତୀର୍ଥର ମହିମା' ନାମକ ଏକଶତ ବିଷ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।

ଅଥ କପିଲଵରାହମାହାତ୍ମ୍ଯମ୍ ପୁନରନ୍ଯତ୍ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ କପିଳବରାହଙ୍କର ମହିମା ଆଉ ଏକ କଥା କହିବି, ଶୁଣ ଧରିତ୍ରୀ।

ମିଥିଲାଯାଂ ପୁରୀ ରମ୍ଯା ଜନକେନ ଚ ପାଲିତା

ମିଥିଲା ନାମକ ସୁନ୍ଦର ସହର ଯାହାକୁ ଜନକ ରାଜା ଶାସନ କରୁଥିଲେ।

ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯା ଵୈଶ୍ଯାଃ ଶୂଦ୍ରାଶ୍ଚାପି ଵସୁନ୍ଧରେ

ହେ ଧରିତ୍ରୀ, ସେଠାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ଓ ଶୂଦ୍ରମାନେ ଥିଲେ।

ତେଷାଂ ଚ ଭକ୍ତିରୁତ୍ପନ୍ନା ମଥୁରାଂ ପ୍ରତି ସୁନ୍ଦରି

ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ମଥୁରା ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଜନ୍ମ ନେଲା।