ଵରାହପୁରାଣମ୍

ତୀର୍ଥାନ୍ଯେତାନି ପୁଣ୍ଯାନି ଯଥା ଵିଶ୍ରାନ୍ତିସଂଜ୍ଞକମ୍

ଏହି ତୀର୍ଥଗୁଡିକୁ 'ବିଶ୍ରାନ୍ତି' ନାମରେ ଜଣାଯାଏ, ଯେଉଁଠି ବିଶ୍ରାମ ମିଳେ।

ଦେଵାନ୍ପିତୄନ୍ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ତତୋ ଦେଵଂ ପ୍ରସାଦଯେତ୍

ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନେ ଉପାସନା କରି, ପରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ।

ମଥୁରାକ୍ରମଣୀଯଂ ମେ ସଫଲଂ ସ୍ଯାତ୍ତଵାଜ୍ଞଯା

ତୁମର ଆଜ୍ଞାରେ, ମଥୁରା ଯାତ୍ରା ମୋ ପାଇଁ ଫଳଦାୟକ ହେବ।

ଵିଶ୍ରାନ୍ତିସଂଜ୍ଞକେ ସ୍ନାନଂ କୃତ୍ଵା ଚ ପିତୃତର୍ପଣମ୍

ବିଶ୍ରାନ୍ତି ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ତର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।

ସୁମଙ୍ଗଲାଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେଦ୍ଯାତ୍ରାସିଦ୍ଧିଂ ପ୍ରସାଦଯେତ୍

ତାପରେ ସୁମଙ୍ଗଳାକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯାତ୍ରାର ସଫଳତା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଉଚିତ।

ଯାତ୍ରେଯଂ ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦେନ ସଫଲା ମେ ଭଵତ୍ଵିତି

ତୁମର କୃପାରେ ଏହି ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ମୋ ପାଇଁ ସଫଳ ହେଉ।

ଵିଶ୍ରାନ୍ତସ୍ତୁ ପରିକ୍ରମ୍ଯ ତ୍ରାତସ୍ତତ୍ର ମହାତପାଃ

ସେ ମହାତପସ୍ବୀ ପରିକ୍ରମା କରି ଶାନ୍ତିରେ ସେଠାରେ ବିଶ୍ରାମ କଲେ।

ସ୍ଵନାମ୍ନା ଚିହ୍ନିତଂ ସ୍ଥାପ୍ଯ ତଦା ଯାତ୍ରାଫଲଂ ଲଭେତ୍

ସେ ନିଜ ନାମରେ ଚିହ୍ନ ରଖିଲେ, ତାପରେ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାର ଫଳ ଲାଭ କଲେ।

ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଗଚ୍ଛେତ୍ତତୋ ଦେଵୀଂ ଯା କୃଷ୍ଣେନ ଵିନିର୍ମିତା 160.

ଏହା ଦେଖି ପରେ, ମନୁଷ୍ୟ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଯିବା ଉଚିତ।

ସୁଖଵାସଂ ଚ ଵରଦଂ କୃଷ୍ଣସ୍ଯାକ୍ଲିଷ୍ଟକର୍ମଣଃ

ସେଠାରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅକ୍ଳାନ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ଏକ ସୁଖଦ ନିବାସ ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିବା ସ୍ଥାନ ଅଛି।

ସ୍ଵାନୁକୂଲଃ ସ୍ଵରୋ ଯତ୍ର ପ୍ରଵେଶେ ଦକ୍ଷିଣଃ ସ୍ଵନଃ

ଯେଉଁଠାରେ ଶବ୍ଦ ଅନୁକୂଳ ହୁଏ, ଦକ୍ଷିଣ ପକ୍ଷରେ ପ୍ରବେଶଦ୍ୱାରରେ ମଙ୍ଗଳମୟ ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଯାଏ।

ଭଯାର୍ତେନ ଚ କୃଷ୍ଣେନ ଧ୍ଯାତା ଦେଵୀ ଚ ଚଣ୍ଡିକା

ଭୟରେ କୃଷ୍ଣ ଚଣ୍ଡିକା ଦେବୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ।

ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସର୍ଵାର୍ତ୍ତିହରଣଂ ଯସ୍ଯା ଦେଵ୍ଯାଃ ସୁଖୀ ନରଃ

ଯିଏ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କରନ୍ତି, ସେଇ ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖି ମଣିଷ ସୁଖୀ ହୁଏ।

କୃଷ୍ଣସ୍ଯ କଂସଘାତାର୍ଥଂ ସଂଭୂତା ସା ତଥୋତ୍ତରେ

କୃଷ୍ଣ କଂସଙ୍କୁ ମାରିବା ପାଇଁ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ।

ଵଜ୍ରାନନଂ ତତୋ ଧ୍ଯାତ୍ଵା କୃଷ୍ଣୋ ମଲ୍ଲଜିଘାଂସଯା

ପରେ, ମଲ୍ଲମାନେଙ୍କୁ ହରାଇବା ଇଚ୍ଛାରେ କୃଷ୍ଣ ବଜ୍ରାନନଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ।

ଵାଞ୍ଛିତାର୍ଥଫଲଂ ଚକ୍ରେ କୃଷ୍ଣେନାସ୍ଯ ମନୋରଥାନ୍

କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କର ଆଶାକାଙ୍କ୍ଷା ପୂରଣ କରି ଚାହିଦା ଫଳ ଦେଲେ।

ଉପଯାଚିତଂ ତୁ ମାଙ୍ଗଲ୍ଯଂ ସର୍ଵପାପହରଂ ଶୁଭମ୍

ସେ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରୁଥିବା ଶୁଭ ମଙ୍ଗଳ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହିଲେ।

ସୂର୍ଯଂ ତଂ ଵରଦଂ ଦେଵଂ ମାଥୁରାଣାଂ କୁଲେଶ୍ଵରମ୍

ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଯିଏ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥାନ୍ତି, ମଥୁରାବଂଶର ମୁଖ୍ୟ ଦେବତା।

ଏଵଂ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ କୃତ୍ଵା ନଵମ୍ଯାଂ ଶୁକ୍ଲକୌମୁଦେ 160.

ଏଭଳି, କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ନବମୀ ତାରିଖରେ ପରିକ୍ରମା କରାଯାଏ।

କ୍ରମତଃ ପଦଵିନ୍ଯାସାଦ୍ଯାଵନ୍ତଃ ସର୍ଵତୋ ଦିଶଃ

ପଦେ ପଦେ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ, ଯେତେ ଦିଗ ଅଛି ସେମାନେ ସବୁ।

ବ୍ରହ୍ମଘ୍ନଶ୍ଚ ସୁରାପଶ୍ଚ ଚୌରା ଭଗ୍ନଵ୍ରତାଶ୍ଚ ଯେ

ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନନ କରନ୍ତି, ମଦ୍ୟପାନ କରନ୍ତି, ଚୋରି କରନ୍ତି କିମ୍ବା ବ୍ରତ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି—

ମଥୁରାକ୍ରମଣଂ କୃତ୍ଵା ଵିପାପ୍ମାନୋ ଭଵନ୍ତି ତେ

ମଥୁରା ପରିକ୍ରମା କରିଲେ ସେମାନେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।

ତସ୍ଯ ସନ୍ଦର୍ଶନାଦନ୍ଯେ ପୂତାଃ ସ୍ଯୁର୍ଵିଗତାମଯାଃ

ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ଓ ରୋଗମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।

ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତାସ୍ତେ ଯାନ୍ତି ପରମଂ ପଦମ୍

ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ମଥୁରା ପରିକ୍ରମପ୍ରାଦୁର୍ଭାଵୋ ନାମ ଷଷ୍ଟ୍ଯଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ 'ମଥୁରା ପରିକ୍ରମା ପ୍ରକାଶ' ନାମକ ଏକଶଠିଏ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।

ଅଥ ଦେଵଵନପ୍ରଭାଵଃ ଯେ ଧର୍ମଵିମୁଖା ମୂଢାଃ ସର୍ଵଜ୍ଞାନଵିଵର୍ଜିତାଃ

ଏବେ ଦେବବନର ମହିମା; ଯେମାନେ ଧର୍ମରୁ ଦୂରେଇଯାଇଛନ୍ତି, ମୂଢ଼ ଓ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନରୁ ବଞ୍ଚିତ, ସେମାନେ—

ଅଭୁକ୍ତ୍ଵା ନାରକଂ ଦୁଃଖଂ ସୁକୃତୈଃ ପୁଣ୍ଯଦୈର୍ନୃଣାମ୍

ନରକର ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରିନଥିବା ସତ୍ୱେ, ସେମାନେ ନିଜ ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା—

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ ନରକାର୍ତ୍ତିହରା ଦେଵୀ ମଥୁରା ପାପଘାତିନୀ

ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: ନରକର କଷ୍ଟ ଦୂର କରୁଥିବା ଦେବୀ, ମଥୁରା, ପାପକୁ ନଶ୍ୱ କରେ।

ମଥୁରାଵାସିନୋ ଯେ ଚ ତୀର୍ଥାନାଂ ଚୋପସେଵକାଃ

ଯେମାନେ ମଥୁରାରେ ବସବାସ କରନ୍ତି ଓ ତୀର୍ଥଗୁଡ଼ିକର ସେବା କରନ୍ତି—