ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଧରଣ୍ଯୁଵାଚ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାଫଲଂ ସମ୍ଯଗନୁକ୍ରମଵିଧିଂ ଵଦ

ଧରଣୀ କହିଲେ: ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାର ସଠିକ୍ ଫଳ ଓ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ପ୍ରକ୍ରିୟା କ୍ରମରେ କହ।

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ ଇଦମେଵ ପୁରା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଯଥା ପୃଷ୍ଟା ତ୍ଵଯା ହ୍ଯହମ୍

ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: ଏହି କଥା ପୂର୍ବରୁ କହିଯାଇଛି, ଯେପରି ତୁମେ ଏବେ ପଚାରିଛ।

ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସର୍ଵପୁରାଣୋକ୍ତଂ ତୀର୍ଥାନୁକ୍ରମଣଂ ପରମ୍

ସମସ୍ତ ପୁରାଣରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ତୀର୍ଥଗୁଡିକର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବିବରଣୀ ଶୁଣିଲା ପରେ—

ସର୍ଵଦେଵେଷୁ ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ସର୍ଵତୀର୍ଥେଷୁ ଯତ୍ଫଲମ୍

ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ ଯେତେ ଫଳ ମିଳେ,

ଯତ୍ଫଲଂ ଲଭ୍ଯତେ ଵିପ୍ରାସ୍ତସ୍ମାଚ୍ଛତଗୁଣୋତ୍ତରମ୍ 159.

ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଏଠାରେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ସେହିଠାରୁ ଏହା ଶତଗୁଣ ଅଧିକ।

ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଋଷଯୋ ଜଗ୍ମୁରଭିଵାଦ୍ଯ ସ୍ଵଯମ୍ଭୁଵମ୍

ଏପରି କହି, ଋଷିମାନେ ସ୍ୱୟଂଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ଚାଲିଗଲେ।

ଧ୍ରୁଵେଣ ସହିତାଶ୍ଚାସନ୍କାମଯାନାସ୍ତୁ ତଦ୍ଦିନମ୍

ଧ୍ରୁବଙ୍କ ସହିତ ଏହି ଦିନ ଚାହିଁଥିବା ପରି ଯାତ୍ରା କରିଗଲେ।

ମଥୁରୋପକ୍ରମଂ କୃତ୍ଵା ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ

ମଥୁରାର ପରିକ୍ରମା କରିଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ମଥୁରାମାହାତ୍ମ୍ଯେ ମଥୁରାପ୍ରଦକ୍ଷିଣାଦିକଂ ନାମୈକୋନଷଷ୍ଟ୍ଯଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ ମଥୁରାମାହାତ୍ମ୍ୟ ଅଂଶର 'ମଥୁରା ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା' ନାମକ ଏକୋଣଷଷ୍ଟିଅଧିକ ଶତତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।

ଅଥ ମଥୁରାପରିକ୍ରମପ୍ରାଦୁର୍ଭାଵଃ ଅଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ମଥୁରାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ କାର୍ତ୍ତିକସ୍ଯାସିତେ ନରଃ

ଏବେ ମଥୁରା ପରିକ୍ରମାର ପ୍ରକାଶ: କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ଅଷ୍ଟମୀ ଦିନରେ ଏକ ମଣିଷ ମଥୁରାକୁ ପହଞ୍ଚିବା ଉଚିତ।

ଵିଶ୍ରାଂତିଦର୍ଶନଂ କୃତ୍ଵା ଦୀର୍ଘଵିଷ୍ଣୁଂ ଚ କେଶଵମ୍

ସେ ବିଶ୍ରାମ ସ୍ଥଳ ଦେଖିବା ଓ ଦୀର୍ଘ ରୂପର ବିଷ୍ଣୁ, କେଶବଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରିବା ଉଚିତ।

ଉପଵାସରତଃ ସମ୍ଯଗଲ୍ପମେଧ୍ଯାଶନୋଽଥଵା

ଉପବାସରେ ଲଗିଥିବା, ସଠିକ ଭାବେ ଅଳ୍ପ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଭାବରେ,

ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯେଣ ତାଂ ରାତ୍ରିଂ କୃତ୍ଵା ସଙ୍କଲ୍ପ୍ଯ ମାନସେ

ସେ ରାତି ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ରଖି, ମନରେ ନିଶ୍ଚୟ କରି,

ତିଲାକ୍ଷତକୁଶାନ୍ ଗୃହ୍ଯ ପିତୃଦେଵାର୍ଥମୁଦ୍ଯତଃ

ତିଳ, ଅକ୍ଷତ ଓ କୁଶ ନେଇ, ପିତୃ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଇ,

ଯଥାନୁକ୍ରମଣଂ ତୈଶ୍ଚ ଧ୍ରୁଵାଦ୍ଯୈର୍ଋଷିଭିଃ କୃତମ୍

ଯେପରି ଧ୍ରୁବ ଓ ଅନ୍ୟ ଋଷିମାନେ ଏହି ସାମଗ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା କ୍ରମକ୍ରମେ କରିଥିଲେ,

ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା ଵର୍ତ୍ତମାନା ଭକ୍ତିଶ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତଃ

ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରିବା ଉଚିତ।

ଏଵଂ ଜାଗରଣଂ କୃତ୍ଵା ନଵମ୍ଯାଂ ନିଯତଃ ଶୁଚିଃ

ଏପରି ଜାଗରଣ କରି, ନବମୀ ଦିନ ଶୁଧ୍ଧ ଓ ନିୟମିତ ହେଇ,

ତଥା ପ୍ରାରଭଯେଦ୍ଯାତ୍ରାଂ ଯାଵନ୍ନୋଦଯତେ ରଵିଃ

ଏହିପରି ଭାବରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ପୂର୍ବରୁ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରକ୍ଷାଲ୍ଯ ପାଦାଵାଚମ୍ଯ ହନୁମନ୍ତଂ ପ୍ରସାଦଯେତ୍ 160.

ପାଦ ଧୋଇ ଓ ମୁଁହ ଧୋଇ, ହନୁମାନଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ।

ଵିଜ୍ଞାପ୍ଯ ସିଦ୍ଧିକର୍ତ୍ତାରଂ ଯାତ୍ରାସିଦ୍ଧିପ୍ରଦାଯକମ୍

ସିଦ୍ଧି ଦେବାର ଅନୁରୋଧ କରିବା, ଯିଏ ଯାତ୍ରାର ସଫଳତା ଦେଇଥାଏ।

ଯଥା ରାମସ୍ଯ ଯାତ୍ରାଯାଂ ସିଦ୍ଧିସ୍ତେ ସୁପ୍ରତିଷ୍ଠିତା

ଯେପରି ରାମଙ୍କ ଯାତ୍ରାରେ ସିଦ୍ଧି ଦୃଢ଼ ଭାବେ ସ୍ଥିତ ଥିଲା,

ଇତି ଵିଜ୍ଞାପ୍ଯ ଵିଧିଵଦ୍ଧନୂମନ୍ତଂ ଗଣେଶ୍ଵରମ୍

ଏହିପରି ଯଥାଯଥ ଭାବରେ ଧନୁମନ୍ତଙ୍କୁ, ଗଣମାନ୍ୟ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସୂଚନା ଦେଇ,

ତଥୈଵ ପଦ୍ମନାଭଂ ତୁ ଦୀର୍ଘଵିଷ୍ଣୁଂ ଭଯାପହମ୍

ସେଇପରି ପଦ୍ମନାଭ, ଦୀର୍ଘଦେହୀ ବିଷ୍ଣୁ, ଭୟ ଦୂର କରୁଥିବାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସୂଚନା କରି,

ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵସୁମତୀଂ ଦେଵୀଂ ତଥୈଵ ହ୍ଯପରାଜିତାମ୍

ବସୁମତୀ ଦେବୀଙ୍କୁ, ଯିଏ ଅଜୟା ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଦେଖି,

କଂସଵାସନିକାଂ ତଦ୍ଵଦୌଗ୍ରସେନାଂ ଚ ଚର୍ଚ୍ଚିକାମ୍

କଂସଙ୍କ ଗୃହରେ ବସୁଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ଏବଂ ପରେ ଉଗ୍ରସେନଙ୍କର ଚର୍ଚ୍ଚିକାଙ୍କୁ ଦେଖି,

ଜଯଦାଂ ଦେଵତାନାଂ ଚ ମାତରୋ ଦେଵପୂଜିତାଃ

ବିଜୟ ଦେଇଥିବା, ଦେବତାମାନେ ପୂଜିତ ଦେବୀମାନେ, ଦେବମାନେ ଯେଉଁମାନେଙ୍କୁ ମାଆ ଭାବେ ମାନନ୍ତି,

ମୌନଵ୍ରତଧରୋ ଗଚ୍ଛେଦ୍ଯାଵଦ୍ଦକ୍ଷିଣକୋଟିକେ

ମୌନ ଓ ବ୍ରତ ଧରି, ଦକ୍ଷିଣ କୋଣକୁ ପହଞ୍ଚିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଯିବା ଉଚିତ୍।

ନତ୍ଵା ଗଚ୍ଛେଦିକ୍ଷୁଵାସାଂ ଦେଵି କୃଷ୍ଣସୁପୂଜିତାମ୍ ଯାନି ତୀର୍ଥାନି ତାନ୍ଯେଵ ସ୍ଥାପିତାନି ମହର୍ଷିଭିଃ

ନମସ୍କାର କରି, ଇକ୍ଷୁବାସା ଦେବୀଙ୍କୁ ଯିଅଁକୁ କୃଷ୍ଣ ଭଲଭାବେ ପୂଜିଥିଲେ, ସେଠାକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍। ସେଠାରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ବଡ଼ ବଡ଼ ଋଷିମାନେ ସ୍ଥାପିତ କରିଥିଲେ।

ଖ୍ଯାତିଂ ଗତାନି ସର୍ଵାଣି ସର୍ଵପାପହରାଣି ଚ ଅର୍କସ୍ଥଲଂ ଵୀରସ୍ଥଲଂ କୁଶସ୍ଥଲମନନ୍ତରମ୍ ।। 160.

ସେଗୁଡ଼ିକ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହୋଇଛି ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରିଥାଏ: ଅର୍କସ୍ଥଳ, ବୀରସ୍ଥଳ ଏବଂ ପରେ କୁଶସ୍ଥଳ।