ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ଵିଧାନେନ ଯଥା ଵା ତଵ ରୋଚତେ

ଯଥା ନିୟମ ଅନୁସାରେ କିମ୍ବା ତୁମ ପସନ୍ଦ ଅନୁଯାୟୀ।

ତେନ ସତ୍ଯେନ ମାଂ ଭୁଙ୍କ୍ଷ୍ଵ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ ଦାରୁଣ

ଏହି ସତ୍ୟର ଶକ୍ତିରେ, ହେ ଭୟଙ୍କର ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ, ମୋତେ ଭୋଜନ କର।

ଉଵାଚ ମଧୁରଂ ଵାକ୍ଯଂ ସୁଧନଂ ତଦନନ୍ତରମ୍

ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ ସୁଧନଙ୍କୁ ମଧୁର କଥା କହିଲେ।

ଵଣିକ୍ ତ୍ଵଂ ଚାତିଵିଜ୍ଞସ୍ତୁ ଯସ୍ଯ ତେ ଗତିରୀଦୃଶୀ

ତୁମେ ବଣିକ ଏବଂ ବହୁତ ବୁଦ୍ଧିମାନ; ଏହି ପଥ ତୁମେ ପାଇଛ।

ସତ୍ଯପୁଣ୍ଯପ୍ରଭାଵେଣ ଯଥାହଂ ମୁକ୍ତିମାପ୍ନୁଯାମ୍ ନାହଂ ଦାସ୍ଯାମି ତେ ପୁଣ୍ଯଂ ନୃତ୍ଯସ୍ଯ ନରଭୋଜନ

ସତ୍ୟ ଓ ପୁଣ୍ୟର ଶକ୍ତିରେ, ମୁଁ ମୁକ୍ତି ପାଉ; ମୁଁ ତୁମ ନୃତ୍ୟର ପୁଣ୍ୟକୁ ମନୁଷ୍ୟ ଭୋଜନ ଭାବେ ନେବି ନାହିଁ।

ଅର୍ଦ୍ଧଂ ଵାଥ ସମସ୍ତଂ ଵା ପ୍ରହରଂ ଚାର୍ଦ୍ଧମେଵ ଵା

ଅର୍ଦ୍ଧ କିମ୍ବା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ, କିମ୍ବା ଅର୍ଦ୍ଧ ଘଣ୍ଟା ମାତ୍ର ହେଉ,

ଏକନୃତ୍ଯସ୍ଯ ମେ ପୁଣ୍ଯଂ ଦଦ ତ୍ଵଂ ଵଣିଗୁତ୍ତମ ନାଽହଂ ଦାସ୍ଯାମି ତେ ପୁଣ୍ଯଂ ଯଥୋକ୍ତଂ ଚ ସମାଚର ।। 155.

ହେ ବଣିକମଣ୍ଡଳର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋତେ ଏକ ନୃତ୍ୟର ପୁଣ୍ୟ ଦିଅ; ମୁଁ ତୁମକୁ ଯଥାକଥିତ ଭଳି ପୁଣ୍ୟ ଦେବି ନାହିଁ—ଏହିପରି କର।

କେନ ତ୍ଵଂ କର୍ମଦୋଷେଣ ରାକ୍ଷସତ୍ଵମୁପାଗତଃ

କେଉଁ କର୍ମର ଦୋଷରେ ତୁମେ ଏହି ରାକ୍ଷସ ଦେହ ପାଇଛ?

ସୁଧନସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵିହସିତ୍ଵାହ ରାକ୍ଷସଃ

ସୁଧନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ରାକ୍ଷସ ହସିଲେ ଏବଂ କହିଲେ।

ଅଗ୍ନିଦତ୍ତସ୍ତୁ ଵୈ ନାମ ଛାନ୍ଦସୋ ବ୍ରାହ୍ମଣୋତ୍ତମଃ

ଚାନ୍ଦସ ଗୋତ୍ରର ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ନାମ ଥିଲା ଅଗ୍ନିଦତ୍ତ।

ମୃତସ୍ସୁଗୃହକାମେନ ରାକ୍ଷସତ୍ଵମୁପାଗତଃ

ସେ ଭଲ ଘର ପାଇବା ଇଚ୍ଛାରେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ରାକ୍ଷସ ଭାବକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।

ଏକଵିଶ୍ରାମପୁଣ୍ଯଂ ମେ ଦେହି ତ୍ଵଂ ଵଣିଗୁତ୍ତମ

ଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ୟବସାୟୀ, ମୁଁ ଏକ ବିଶ୍ରାମର ପୁଣ୍ୟ ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଛି।

ସାଧୁ ରାକ୍ଷସ ଦତ୍ତଂ ତେ ଏକନୃତ୍ଯଂ ମଯା ତଵ

ଭଲ କରିଛ, ରାକ୍ଷସ; ମୁଁ ତୋତେ ଏକ ନୃତ୍ୟ ଦେଇଛି।

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ ଅଗ୍ରତସ୍ତୁ ସ୍ଥିତଂ ଦେଵଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଽସୌ ଧରଣୀଂ ଗତଃ

ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ— ସେ ଆଗରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଧରଣୀକୁ ଯାଇଲେ।

ଉଵାଚ ମଧୁରଂ ଵାକ୍ଯଂ ଦେଵଦେଵୋ ଜନାର୍ଦନଃ

ଦେବଦେବ ଜନାର୍ଦନ ମଧୁର କଥା କହିଲେ।

ଵିମାନଵରମାରୁହ୍ଯ ମମ ଲୋକଂ ଵ୍ରଜସ୍ଵ ଚ

ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିମାନକୁ ଚଢ଼ି ମୋର ଲୋକକୁ ଯାଅ।

ସୁଧନଃ ସଶରୀରୋଽପି ସକୁଟୁଂବୋ ଦିଵଂ ଯଯୌ 155.

ସୁଧନ ତାଙ୍କର ଶରୀର ଓ ପରିବାର ସହିତ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇଲେ।

ଏଷ ତୀର୍ଥପ୍ରଭାଵୋ ଵୈ କଥିତସ୍ତେ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଏହି ତୀର୍ଥର ଶକ୍ତି ବସୁନ୍ଧରେ, ତୋତେ ଏଭଳି କହାଯାଇଛି।

ତସ୍ଯ ତୀର୍ଥପ୍ରଭାଵେଣ ସୁଧନୋ ମୁକ୍ତିମାପ୍ତଵାନ୍

ସେ ତୀର୍ଥର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସୁଧନ ମୁକ୍ତି ପାଇଲେ।

ତସ୍ମିନ୍ସ୍ନାତସ୍ଯ ଵସୁଧେ ରାଜସୂଯଫଲଂ ଭଵେତ୍

ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ବସୁନ୍ଧରେ, ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଉଥିବେ।

ଵୃଷୋତ୍ସର୍ଗଂ ନରଃ କୁର୍ଵଂସ୍ତାରଯେତ୍ସକୁଲୋଦ୍ଭଵାନ୍

ଏଠାରେ ବୃଷ ଛାଡ଼ିବା କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା ମନୁଷ୍ୟ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ବଂଶଜଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିବେ।

ପିତରସ୍ତାରିତାସ୍ତେନ ସଦୈଵ ପ୍ରପିତାମହାଃ

ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପିତୃପୁରୁଷ ଓ ପ୍ରପିତାମହମାନେ ସଦା ଉଦ୍ଧାର ହେଇଥିବେ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରଣେ ମଥୁରାମାହାତ୍ମ୍ଯେ ଅକୂର ତୀର୍ଥପ୍ରଭାଵୋ ନାମ ପଂଚପଂଚାଶଦଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏଭଳି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ ମଥୁରାର ମହାତ୍ମ୍ୟରେ ଅକୂର ତୀର୍ଥର ଶକ୍ତି ନାମକ ଏହି ଏକଶତ ପଞ୍ଚାନବେ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଟେ।

ଅଥ ମଥୁରାପ୍ରାଦୁର୍ଭାଵଃ ଵତ୍ସକ୍ରୀଡନକଂ ନାମ ତୀର୍ଥଂ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ପରଂ ମମ

ଏବେ ମଥୁରାର ପ୍ରକଟ ହେବା; ମୁଁ ମୋ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଭାବରେ ଭାବିଥିବା ବତ୍ସକ୍ରୀଡ଼ନକ ନାମକ ତୀର୍ଥ ବିଷୟରେ କହିବି।

ସ୍ନାନମାତ୍ରେଣ ତତ୍ରୈଵ ଵାଯୁଲୋକଂ ଵ୍ରଜେନ୍ନରଃ

ଏଠାରେ କେବଳ ସ୍ନାନ କରିଲେ ମନୁଷ୍ୟ ବାୟୁଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।

ପୁନରନ୍ଯତ୍ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ

ମୁଁ ଆଉ ଏକ କଥା କହିବି, ବସୁନ୍ଧରେ, ଏହା ଶୁଣ।

ସାଲୈସ୍ତାଲୈଶ୍ଚ ତରୁଭିସ୍ତମାଲୈରର୍ଜ୍ଜୁନୈସ୍ତଥା

ସାଲ, ତାଳ, ତମାଳ ଓ ଅର୍ଜୁନ ଗଛରେ ଏଠା ଭରିଛି।

ତସ୍ମିନ୍ଭାଣ୍ଡୀରକେ ସ୍ନାତୋ ନିଯତୋ ନିଯତାଶନଃ

ଭାଣ୍ଡୀରକରେ ସ୍ନାନ କରି, ନିୟମିତ ଓ ସଂଯମିତ ଭୋଜନ କରିଥିବା ଲୋକ

ତତ୍ରାଽଥ ମୁଞ୍ଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ମମ ଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି

ସେଠାରେ, ପରେ, ପ୍ରାଣ ଛାଡି ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।