ଵରାହପୁରାଣମ୍

ତସ୍ଯ ପାପେନ ଲିପ୍ଯେଽହଂ ଯଦି ନାଯାମି ତେ ପୁରଃ

ମୁଁ ତାଙ୍କର ଅପରାଧରେ ଲିପ୍ତ ହେଉଛି, ଯଦି ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ନ ଆସିବି।

ଦତ୍ତ୍ଵା ଚ ଭୂମିଦାନଂ ଯୋ ହ୍ଯପକାରଂ କରୋତି ଚ

ଯେଉଁଠି ଲୋକେ ଭୂମି ଦାନ କରି, ପରେ କିଛି କ୍ଷତି କରନ୍ତି,

ପୂର୍ଵଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ସ୍ତ୍ରିଯଂ ଯସ୍ତୁ ସୁଖମାପ୍ଯ ଵିହୃତ୍ଯ ଚ

ଯିଏ ପ୍ରଥମେ ଜନାନୀ ସହ ଭୋଗ କରି, ଆନନ୍ଦ ଓ ବିହାର ଲାଭ କରେ,

ପଙ୍କ୍ତିଭେଦଂ ତୁ ଯଃ କୁର୍ଯାଦେକପଂକ୍ତ୍ଯାଶିନାଂ ଧୁଵମ୍

ଯିଏ ଏକ ଶାରିରେ ବସି ଭୋଜନ କରୁଥିବା ମଧ୍ୟରେ ବିଭେଦ ସୃଷ୍ଟି କରେ,

ଅମାଵସ୍ଯାଂ ମହାରକ୍ଷଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୃତ୍ଵା ସ୍ତ୍ରିଯଂ ଵ୍ରଜେତ୍

ଅମାବାସ୍ୟାରେ ବଡ଼ ରକ୍ଷାକାରୀ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି, ପରେ ଜନାନୀଙ୍କୁ ଯାଆନ୍ତି।

ଅଷ୍ଟାଷ୍ଟମୀ ତ୍ଵମାଵାସ୍ଯା ଉଭେ ପକ୍ଷେ ଚତୁର୍ଦଶୀ

ଅଷ୍ଟମୀ ଓ ଅମାବାସ୍ୟା, ଦୁଇ ପକ୍ଷର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥି,

ଗୁରୋର୍ଭ୍ରାତୁଃ ସୁତସ୍ଯାପି ସଖ୍ଯୁର୍ଵୈ ମାତୁଲସ୍ଯ ଚ

ଗୁରୁ, ଭାଇ, ପୁଅ, ବନ୍ଧୁ ଓ ମାମାଙ୍କୁ,

ଅଭିଗଚ୍ଛତି ମନ୍ଦାତ୍ମା ତତ୍ପାପଂ ମେ ଭଵେତ୍ତଦା 155.

ଯଦି କୌଣସି ମୂଢ଼ ମନ୍ତି ଲୋକେ ସେମାନଙ୍କୁ ଯାଆନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନଙ୍କର ପାପ ମୋର ହୁଏ।

ତସ୍ଯ ପାପେନ ଲିପ୍ଯେଽହଂ ଯଦ୍ଯହଂ ନାଗମେ ପୁନଃ

ଯଦି ମୁଁ ପୁଣି ଆସି ନପାରିବି, ତେବେ ତାଙ୍କର ପାପରେ ମୁଁ ଲିପ୍ତ ହେଉଛି।

ତେନ ପାପେନ ଲିପ୍ଯେଽହଂ ଯଦ୍ଯହଂ ନାଗମେ ପୁନଃ

ତାହାର ପାପରେ ମୁଁ ଲିପ୍ତ ହେଉଛି, ଯଦି ମୁଁ ପୁଣି ଆସି ନପାରିବି।

ତେଷାଂ ପାପେନ ଲିପ୍ଯେଽହଂ ଯଦ୍ଯହଂ ନାଗମେ ପୁନଃ

ସେମାନଙ୍କର ପାପରେ ମୁଁ ଲିପ୍ତ ହେଉଛି, ଯଦି ମୁଁ ପୁଣି ଆସି ନପାରିବି।

ଯା ଗତିସ୍ତାଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେଽହଂ ଯଦ୍ଯହଂ ନାଗମେ ପୁନଃ ସୁଧନସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସନ୍ତୁଷ୍ଟୋ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସଃ

ସୁଧନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ ଖୁସି ହେଲେ ଏବଂ କହିଲେ, "ମୁଁ ଏହି ମୁକ୍ତିର ପଥକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବି, ଯଦି ମୁଁ ପୁଣି ଆସିବି ନାହିଁ।"

ଉଵାଚ ମଧୁରଂ ଵାକ୍ଯଂ ଗଚ୍ଛ ଶୀଘ୍ରଂ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ

ସେ ମଧୁର କଥା କହିଲେ, "ତୁମେ ଦ୍ରୁତ ଯାଅ, ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।"

ପୁନର୍ନୃତ୍ଯତି ଚୈଵାଗ୍ରେ ମମ ଭକ୍ତୋ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ

ପୁଣି, ମୋର ଭକ୍ତ ଆଗରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ ନୃତ୍ୟ କରିଲେ।

ପୁନଃ ପୁନର୍ଵୈ ଉଚ୍ଚାର୍ଯ ନମୋ ନାରାଯଣାଯ ଚ

ସେ ପୁଣିପୁଣି "ନମୋ ନାରାୟଣ" ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥିଲେ।

ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମାଂ ଦିଵ୍ଯରୂପଂ ତୁ ଗତୋଽସୌ ମଥୁରାଂ ପୁରୀମ୍

ମୋତେ ଦିବ୍ୟ ରୂପରେ ଦେଖି, ସେ ମଥୁରା ନଗରକୁ ଚାଲିଗଲେ।

ସ ଚ ପୃଷ୍ଟୋ ମଯା ଦେଵି କ୍ଵ ଭଵାନ୍ପ୍ରସ୍ଥିତୋ ଦ୍ରୁତମ୍

ହେ ଦେବୀ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲି, "ତୁମେ ଏତେ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୋଇ କେଉଁଠି ଯାଉଛ?"

ଅହଂ ଗଚ୍ଛାମି ତ୍ଵରିତୋ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସସନ୍ନିଧୌ 155.

ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ମୁଁ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଯାଉଛି।"

ଜୀଵତୋ ଧର୍ମମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ମୃତେ ଧର୍ମଃ କୁତୋ ଯଶଃ ୫୧- ଆଗତୋଽହଂ ମହାଭାଗ ନର୍ତ୍ତଯିତ୍ଵା ଯଥାସୁଖମ୍

ଜୀବନରେ ଧର୍ମର ମହିମା ମିଳେ; ମୃତ୍ୟୁ ପରେ କେଉଁଠୁ ଧର୍ମ କିମ୍ବା ଯଶ? ହେ ମହାଭାଗ, ମୁଁ ଇଚ୍ଛାମତ ନୃତ୍ୟ କରି ଏଠାକୁ ଆସିଛି।

ଵିଷ୍ଣଵେ ଲୋକନାଥାଯ ଚାଗତୋ ହରିଜାଗରାତ୍

ମୁଁ ହରିଙ୍କ ପାଇଁ ରାତି ଜାଗି ଯେଉଁଠାରୁ ଆସିଛି, ସେହି ବିଶ୍ୱର ନାଥ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି।

ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ଵିଧାନେନ ଯଥା ଵା ତଵ ରୋଚତେ

ଯଥା ନିୟମ ଅନୁସାରେ କିମ୍ବା ତୁମ ପସନ୍ଦ ଅନୁଯାୟୀ।

ତେନ ସତ୍ଯେନ ମାଂ ଭୁଙ୍କ୍ଷ୍ଵ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ ଦାରୁଣ

ଏହି ସତ୍ୟର ଶକ୍ତିରେ, ହେ ଭୟଙ୍କର ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ, ମୋତେ ଭୋଜନ କର।

ଉଵାଚ ମଧୁରଂ ଵାକ୍ଯଂ ସୁଧନଂ ତଦନନ୍ତରମ୍

ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ ସୁଧନଙ୍କୁ ମଧୁର କଥା କହିଲେ।

ଵଣିକ୍ ତ୍ଵଂ ଚାତିଵିଜ୍ଞସ୍ତୁ ଯସ୍ଯ ତେ ଗତିରୀଦୃଶୀ

ତୁମେ ବଣିକ ଏବଂ ବହୁତ ବୁଦ୍ଧିମାନ; ଏହି ପଥ ତୁମେ ପାଇଛ।

ସତ୍ଯପୁଣ୍ଯପ୍ରଭାଵେଣ ଯଥାହଂ ମୁକ୍ତିମାପ୍ନୁଯାମ୍ ନାହଂ ଦାସ୍ଯାମି ତେ ପୁଣ୍ଯଂ ନୃତ୍ଯସ୍ଯ ନରଭୋଜନ

ସତ୍ୟ ଓ ପୁଣ୍ୟର ଶକ୍ତିରେ, ମୁଁ ମୁକ୍ତି ପାଉ; ମୁଁ ତୁମ ନୃତ୍ୟର ପୁଣ୍ୟକୁ ମନୁଷ୍ୟ ଭୋଜନ ଭାବେ ନେବି ନାହିଁ।

ଅର୍ଦ୍ଧଂ ଵାଥ ସମସ୍ତଂ ଵା ପ୍ରହରଂ ଚାର୍ଦ୍ଧମେଵ ଵା

ଅର୍ଦ୍ଧ କିମ୍ବା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ, କିମ୍ବା ଅର୍ଦ୍ଧ ଘଣ୍ଟା ମାତ୍ର ହେଉ,

ଏକନୃତ୍ଯସ୍ଯ ମେ ପୁଣ୍ଯଂ ଦଦ ତ୍ଵଂ ଵଣିଗୁତ୍ତମ ନାଽହଂ ଦାସ୍ଯାମି ତେ ପୁଣ୍ଯଂ ଯଥୋକ୍ତଂ ଚ ସମାଚର ।। 155.

ହେ ବଣିକମଣ୍ଡଳର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋତେ ଏକ ନୃତ୍ୟର ପୁଣ୍ୟ ଦିଅ; ମୁଁ ତୁମକୁ ଯଥାକଥିତ ଭଳି ପୁଣ୍ୟ ଦେବି ନାହିଁ—ଏହିପରି କର।

କେନ ତ୍ଵଂ କର୍ମଦୋଷେଣ ରାକ୍ଷସତ୍ଵମୁପାଗତଃ

କେଉଁ କର୍ମର ଦୋଷରେ ତୁମେ ଏହି ରାକ୍ଷସ ଦେହ ପାଇଛ?

ସୁଧନସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵିହସିତ୍ଵାହ ରାକ୍ଷସଃ

ସୁଧନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ରାକ୍ଷସ ହସିଲେ ଏବଂ କହିଲେ।