ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଅଯନେ ଵିଷୁଵେ ଚୈଵ ତଥା ଵିଷ୍ଣୁପଦୀଷୁ ଚ

ଉତ୍ତରାୟଣ, ଦକ୍ଷିଣାୟଣ, ବିଷୁବ ଓ ବିଷ୍ଣୁପଦୀ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ,

ଅକ୍ରୂରେତି ଚ ଵିଖ୍ଯାତଂ ମମ କ୍ଷେତ୍ରଂ ଵସୁନ୍ଧରେ

ମୋର ଏହି କ୍ଷେତ୍ର, ହେ ଧରିତ୍ରୀ, ଅକୃରା ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।

ରାଜସୂଯାଶ୍ଵମେଧାଭ୍ଯାଂ ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ମାନଵଃ

ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ମଣିଷ ରାଜସୂୟ ଓ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ।

ତତ୍ସ୍ନାନାତ୍ଫଲମାପ୍ନୋତି ପ୍ରଯାଗସ୍ନାନଜଂ ଫଲମ୍

ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ପ୍ରୟାଗରେ ସ୍ନାନ କରିବାର ଫଳ ମିଳେ।

ନାମ୍ନା ତୁ ସୁଧନୋ ନାମ ମମ ଭକ୍ତଃ ସଦୈଵ ହି

ନାମରେ ସୁଧନ ମୋର ଭକ୍ତ ହେବା ସଦା ପ୍ରସିଦ୍ଧ।

ବନ୍ଧୁପୁତ୍ରକଲତ୍ରୈଶ୍ଚ ଗୃହେ ପ୍ରୀତିରନୁତ୍ତମା

ସେ ଘରେ ନିଜ ପରିବାର, ପୁଅ ଓ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ସହ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ନେହ ଅନୁଭବ କରେ।

ଗଚ୍ଛନ୍ତି ଦିଵସାସ୍ତସ୍ଯ ମାସାଃ ସଂଵତ୍ସରାସ୍ତଥା

ତାଙ୍କର ଦିନ, ମାସ ଓ ବର୍ଷ ଏଭଳି କଟିଯାଏ।

ମାନକୂଟଂ ତୁଲାକୂଟଂ ନ କରୋତି ସ କର୍ହିଚିତ୍ 155.

ସେ କେବେ ବଜାରରେ ମାପ ଓ ତୁଳାରେ ଧୋଖା ନାହିଁ କରେ।

ନିତ୍ଯଂ କାଲଂ ଚ କୁରୁତେ ହରିପୂଜନମୁତ୍ତମମ୍

ସେ ପ୍ରତିଦିନ ସମୟ ଦେଇ ହରିଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ଭାବରେ ପୂଜା କରେ।

ଉପହାରେଣ ଦିଵ୍ଯେନ ଧୂପେନ ଚ ସୁଗନ୍ଧିନା

ଦିବ୍ୟ ଉପହାର ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ଧୂପ ଦେଇ ସେ ପୂଜା କରେ।

ଉପଵାସଂ ତୁ କୁରୁତେ ରାତ୍ରୌ ଜାଗରଣଂ ତଥା

ସେ ଉପବାସ ରହେ ଓ ରାତିରେ ଜାଗି ରହେ।

ତତ୍ରାଗତ୍ଯ ମମାଗ୍ରେଽସୌ ନୃତ୍ଯତେ ଶୁଭଦର୍ଶନଃ

ସେ ଏଠାରେ ଆସି, ମୋ ସାମ୍ନାରେ ଶୁଭ ରୂପରେ ନୃତ୍ୟ କରେ।

ଚଲମାନୋ ଗୃହୀତସ୍ତୁ ଚରଣେ ବ୍ରହ୍ମରକ୍ଷସା

ସେ ଚାଲିଥିବାବେଳେ, ଏକ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ ତାଙ୍କର ପାଦ ଧରି ଧରିଲା।

ପାଦେ ଗୃହୀତ୍ଵା ଵସୁଧେ ଇଦଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍

ପାଦ ଧରି, ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ ମାଟିକୁ ଏହି କଥା କହିଲା।

ରାକ୍ଷସୋଽହଂ ଵଣିକ୍ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଵସାମି ଵନମାଶ୍ରିତଃ

ରାକ୍ଷସ କହିଲା: ମୁଁ ଏକ ରାକ୍ଷସ, ହେ ବ୍ୟପାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ଜଙ୍ଗଲରେ ରହୁଛି।

ସୁଧନ ଉଵାଚ ଭକ୍ଷଯିଷ୍ଯସି ମେ ଗାତ୍ରଂ ମିଷ୍ଟାନ୍ନପରିପୋଷିତମ୍

ସୁଧନ କହିଲେ: ତୁମେ ମୋ ଦେହ, ଯାହା ସୁସ୍ୱାଦୁ ଖାଦ୍ୟରେ ପୋଷିତ, ଖାଇଦେବୁ କି?

ଜାଗରଂ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ କର୍ତୁମିଚ୍ଛାମି ରାକ୍ଷସ

ମୁଁ ଦେବଦେବଙ୍କ ପାଇଁ ରାତି ଜାଗିବାକୁ ଚାହେଁ, ହେ ରାକ୍ଷସ।

ତତ୍ର ଜାଗରଣଂ କୃତ୍ଵା ପ୍ରଭାତେ ତଵ ସନ୍ନିଧୌ 155.

ସେଠାରେ ରାତି ଜାଗି, ପ୍ରଭାତେ ତୁମ ସାମ୍ନାରେ,

ତତଃ ଖାଦିଷ୍ଯସେ ଗାତ୍ରଂ ଵିନିଵୃତ୍ତସ୍ଯ ଜାଗରାତ୍

ତାପରେ ମୁଁ ଜାଗିବା ସେଷ କଲେ, ତୁମେ ମୋ ଦେହ ଖାଇପାରିବ।

ମା କୁରୁ ଵ୍ରତଭଙ୍ଗଂ ମେ ରକ୍ଷୋ ନାରାଯଣସ୍ଯ ହି

ମୋ ବ୍ରତ ଭଙ୍ଗ କରନି, ହେ ରାକ୍ଷସ, ଏହା ନାରାୟଣଙ୍କ ପାଇଁ।

ସୁଧନସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମରକ୍ଷଃ କ୍ଷୁଧାର୍ଦିତଃ

ସୁଧନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଭୋକରେ ପୀଡିତ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ

ମିଥ୍ଯା ପ୍ରଭାଷସେ ସାଧୋ ତ୍ଵଂ ପୁନଃ କଥମେଷ୍ଯସି

କହିଲା: ତୁମେ ମିଥ୍ୟା କହୁଛ, ହେ ସଜ୍ଜନ; ପୁଣି କିପରି ଫେରିଆସିବ?

ରାକ୍ଷସସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ଵଣିଗ୍ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍

ରାକ୍ଷସଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ବ୍ୟପାରୀ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।

ସିଦ୍ଧିଂ ଲଭନ୍ତେ ସତ୍ଯେନ ଋଷଯୋ ଵେଦପାରଗାଃ

ଯେ ଋଷିମାନେ ବେଦକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସତ୍ୟର ଦ୍ୱାରା ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରନ୍ତି।

ପ୍ରାପ୍ତଶ୍ଚ ମାନୁଷୋ ଭାଵୋ ଵିହିତେନାନ୍ତରାତ୍ମନା

ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଉପାୟରେ ଅନ୍ତରାତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ମାନବ ଜନ୍ମ ମିଳେ।

କୃତ୍ଵା ଜାଗରଣଂ ତତ୍ର ନୃତ୍ଯଂ କୃତ୍ଵା ଯଥାସୁଖମ୍

ସେଠାରେ ଜାଗି ରହି, ଯେଉଁଠି ଇଚ୍ଛା କରେ, ସେଠି ନୃତ୍ୟ କରେ।

ସତ୍ଯେନ ଦୀଯତେ କନ୍ଯା ସତ୍ଯଂ ଜଲ୍ପନ୍ତି ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ

ସତ୍ୟରେ କନ୍ୟାକୁ ବିବାହରେ ଦିଆଯାଏ; ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସତ୍ୟ କଥା କହନ୍ତି।

ସ୍ଵର୍ଗମିଚ୍ଛନ୍ତି ସତ୍ଯେନ ମୋକ୍ଷଃ ସତ୍ଯେନ ଲଭ୍ଯତେ 155.

ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗ ଆଶା କରନ୍ତି; ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମୋକ୍ଷ ମିଳେ।

ଯମଃ ସତ୍ଯେନ ହରତି ସତ୍ଯାଦିନ୍ଦ୍ରୋ ଵିରାଜତେ

ଯମ ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ନେଇଥାନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ର ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି।