ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଧାରାପତନକେ ତୀର୍ଥେ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଜୀଵିତମାତ୍ମନଃ

ଧାରାପତନକ ତୀର୍ଥରେ ସେ ନିଜ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କଲେ।

ସ୍ଵାଂ ଚାପ୍ଯକଥଯତ୍ତସ୍ଯୈ ଯଥା ସଂଯମନେ ମୃତଃ 154.

ସେ ତାଙ୍କୁ ନିଜ କଥା ମଧ୍ୟ କହିଲେ, କିପରି ସେ ଯମର ଦେଶରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ।

ମାଂ ପଶ୍ଯନ୍ତୌ ନିଯମତସ୍ତତ୍ରୈଵ ନିଧନଂ ଗତୌ

ସେମାନେ ମୋତେ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ, ଭାଗ୍ୟକ୍ରମେ ଦୁଇଜଣେ ସେଠାରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ।

ଏତତ୍ତେ କଥିତଂ ଦେଵି ଆଶ୍ଚର୍ଯଂ ଯଦଭୂନ୍ମହତ୍

ହେ ଦେବୀ, ଏହି ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟଣା ତୁମକୁ କହିଦେଲି।

ନାକଲୋକମଵାପ୍ନୋତି ତ୍ଯକ୍ତପାପୋ ନ ସଂଶଯଃ

ଯିଏ ପାପ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପିତୃଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏନାହିଁ।

ଵିଷ୍ଣୁଲୋକମଵାପ୍ନୋତି ଦିଵ୍ଯମୂର୍ତିଶ୍ଚତୁର୍ଭୁଜଃ

ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ଦିବ୍ୟ ଦେହ ଓ ଚାରିଟି ହାତ ସହିତ।

ଅଥାତ୍ର ମୁଂଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ଏଠାରେ ଯେତେବେଳେ ସେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ଯାଏ।

ଯତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ଦିଵଂ ଯାନ୍ତି ଯେ ମୃତାସ୍ତେଽପୁନର୍ଭଵାଃ

ଯେଉଁଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିବାମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାନ୍ତି ଏବଂ ପୁଣି ଜନ୍ମ ନେଇନାହାନ୍ତି।

ଅଥାଽତ୍ର ମୁଂଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ଏଠାରେ ଯେତେବେଳେ ସେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ଯାଏ।

ପୁନରନ୍ଯତ୍ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଏବେ ମୁଁ ଆଉ ଏକ କଥା କହିବି, ଏହା ଶୁଣ, ହେ ବସୁନ୍ଧରା।

ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ଚ ପୀତ୍ଵା ଚ ନିଯତୋ ନିଯତାଶନଃ

ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ପାନ କରି, ନିୟମ ଓ ନିୟମିତ ଖାଦ୍ୟ ଅନୁସରଣ କରି—

ସୋମତୀର୍ଥେ ତୁ ଵସୁଧେ ପଵିତ୍ରେ ଯମୁନାମ୍ଭସି 154.

ହେ ବସୁଧା, ପବିତ୍ର ସୋମତୀର୍ଥରେ, ଯମୁନା ନଦୀର ପାଣିରେ—

ତତ୍ରାଭିଷେକଂ କୁର୍ଵୀତ ସ୍ଵକର୍ମପରିନିଷ୍ଠିତଃ

ସେଠାରେ ନିଜ କର୍ମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ।

ଅଥାତ୍ର ମୁଂଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ଏଠାରେ ଯେତେବେଳେ ସେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ଯାଏ।

ତତ୍ର ସ୍ନାତୋ ନରୋ ଦେଵି ଅଵର୍ଣୋଽପି ଯତିର୍ଭଵେତ୍

ହେ ଦେବୀ, ସେଠାରେ ଯଦି କେହି ସ୍ନାନ କରେ, ଜାତି ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ଯତି ହୁଏ।

ଯସ୍ତତ୍ର କୁରୁତେ ସ୍ନାନଂ ତ୍ରିରାତ୍ରୋପୋଷିତୋ ନରଃ

ଯିଏ ସେଠାରେ ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରି ସ୍ନାନ କରେ—

ଅଥାତ୍ର ମୁଂଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ଏଠାରେ ଯେତେବେଳେ ସେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ଯାଏ।

ତତ୍ର ଯେ ସ୍ନାନ୍ତି ନିଯତାସ୍ତେଷାଂ ସ୍ଵର୍ଗୋ ନ ଦୁର୍ଲଭଃ

ସେଠାରେ ଯେମାନେ ନିୟମିତ ଭାବେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତି କେବେ ଦୁର୍ଲଭ ନୁହେଁ।

ବ୍ରହ୍ମଣା ସୃଷ୍ଟିକାଲେ ତୁ ମନସା ନିର୍ମିତଂ ପୁରା

ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କର ମନରେ ଏହାକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ।

ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ଦିଵଂ ଯାନ୍ତି ଯେ ମୃତାସ୍ତେଽପୁନର୍ଭଵାଃ

ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି ଯେଉଁମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି ଏବଂ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନେଇନାହାନ୍ତି।

ଯତ୍ର ସ୍ନାତାନ୍ମନୁଷ୍ଯାଂଶ୍ଚ ଵିଘ୍ନରାଜୋ ନ ପୀଡଯେତ୍

ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ମଣିଷମାନେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ସେଠାରେ ବିଘ୍ନରାଜ ସେମାନଙ୍କୁ କେବେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦିଏ ନାହିଁ।

ତସ୍ମିଂସ୍ତୀର୍ଥଵରେ ସ୍ନାତଂ ନ ପୀଡଯତି ଵିଘ୍ନରାଟ୍ 154.

ସେ ଉତ୍ତମ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କଲେ ବିଘ୍ନରାଜ କେବେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦିଏ ନାହିଁ।

ଅଵିଘ୍ନଂ କୁରୁତେ ତସ୍ଯ ସତତଂ ପାର୍ଵତୀସୁତଃ

ପାର୍ବତୀଙ୍କ ପୁଅ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସଦା ବିଘ୍ନ ଦୂର କରନ୍ତି।

ତତଃ ପରେ କୋଟିତୀର୍ଥେ ପଵିତ୍ରଂ ପରମଂ ସ୍ମୃତମ୍

ତାପରେ କୋଟିତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯାହାକୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ପବିତ୍ର ବୋଲି ମନାଯାଏ।

ତଥାତ୍ର ମୁଞ୍ଚତେ ପ୍ରାଣାଁଲ୍ଲୋଭମୋହଵିଵର୍ଜିତଃ

ସେଠାରେ ଯିଏ ଲୋଭ ଓ ମୋହ ଛାଡ଼ି ଦେଇ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ମୁକ୍ତି ପାଏ।

ଅତଃ ପରଂ ଶିଵକ୍ଷେତ୍ରମର୍ଦ୍ଧକ୍ରୋଶଂ ତୁ ଦୁଷ୍କରମ୍

ଏହା ପରେ ଅଛି ଶିବକ୍ଷେତ୍ର, ଯାହା ଅର୍ଧ କ୍ରୋଶ ଦୂରରେ ଅଛି ଏବଂ ପହଞ୍ଚିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟକର।

ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ଚ ପୀତ୍ଵା ଚ ମାଥୁରଂ ଲଭତେ ଫଲମ୍

ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି ଓ ପାନ କରି, ମାଥୁରା ତୀର୍ଥର ଫଳ ମିଳେ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ମଥୁରାମାହାତ୍ମ୍ଯେ ଯମୁନାତୀର୍ଥପ୍ରଭାଵୋ ନାମ ଚତୁଷ୍ପଞ୍ଚାଶଦଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏଭଳି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣର ମଥୁରାମାହାତ୍ମ୍ୟରେ ଯମୁନାତୀର୍ଥର ମହିମା ନାମକ ଏକଶତଚତୁର୍ଦ୍ଧ ପଠାଧିକ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।

ଅଥାଽକ୍ରୂରତୀର୍ଥପ୍ରଭାଵଃ ପୁନରନ୍ଯତ୍ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ମର୍ତ୍ତ୍ଯଲୋକେ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍

ଏବେ ମୁଁ ପୁଣି ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ଅକୃରା ତୀର୍ଥର ମହିମା କହିବି।