ଵରାହପୁରାଣମ୍

ତତ୍ରାଥ ମୁଞ୍ଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ମମ ଲୋକେ ମହୀଯତେ 152.

ସେଠାରେ ଯଦି କେହି ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ମୋର ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।

ପିତୄଂସ୍ତାରଯତେ ସର୍ଵଂ ପିତୃପକ୍ଷେ ଵିଶେଷତଃ

ସେ ସମସ୍ତ ପୂର୍ବଜଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ, ବିଶେଷକରି ପିତୃପକ୍ଷରେ।

ତସ୍ମିନ୍ ସ୍ନାତେ ନରୋ ଦେଵି ମମ ଲୋକଂ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ

ହେ ଦେବୀ, ସେଠାରେ ଯେଉଁ ମଣିଷ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।

ତତ୍ର ସ୍ନାତୋ ନରୋ ଦେଵି ଋଷିଲୋକଂ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ

ହେ ଦେବୀ, ସେଠାରେ ଯେଉଁ ମଣିଷ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ଋଷିମାନଙ୍କର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।

ଦକ୍ଷିଣେ ଋଷିତୀର୍ଥସ୍ଯ ମୋକ୍ଷତୀର୍ଥଂ ପରଂ ମମ

ଋଷିତୀର୍ଥର ଦକ୍ଷିଣରେ ମୋର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୋକ୍ଷତୀର୍ଥ ଅଛି।

ତତ୍ର ଵୈ କୋଟିତୀର୍ଥଂ ହି ଦେଵାନାମପି ଦୁର୍ଲ୍ଲଭମ୍

ସେଠାରେ କୋଟିତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯାହା ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।

କୋଟିତୀର୍ଥେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ସନ୍ତର୍ପ୍ଯ ପିତୃଦେଵତାଃ

କୋଟିତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ପୂର୍ବଜ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କରି,

କୋଟିତୀର୍ଥେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ମହୀଯତେ

କୋଟିତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିଥିବା ମଣିଷ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।

ପିଣ୍ଡଦାନାତ୍ତୁ ତତ୍ରୈଵ ପିତୃଲୋକେ ସ ଗଚ୍ଛତି ତତ୍ଫଲଂ ଲଭତେ ଦେଵି ଜ୍ଯେଷ୍ଠେ ଦାନାନ୍ନ ସଂଶଯଃ

ସେଠାରେ ପିଣ୍ଡଦାନ କଲେ, ସେ ପିତୃଲୋକକୁ ଯାଏ; ହେ ଦେବୀ, ବିଶେଷକରି ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସରେ ଦାନ କଲେ, ସେ ଫଳ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମିଳେ।

ଦ୍ଵାଦଶୈତାନି ତୀର୍ଥାନି ଦେଵାନାଂ ଦୁର୍ଲ୍ଲଭାନି ଚ

ଏହି ବାରଟି ତୀର୍ଥ ଦେବତାମାନେ ପାଇବାକୁ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ।

ଯେଷାଂ ସ୍ମରଣମାତ୍ରେଣ ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ 152.

ଏମାନଙ୍କୁ କେବଳ ସ୍ମରଣ କଲେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ମଥୁରାମାହାତ୍ମ୍ଯେ ମଥୁରାତୀର୍ଥପ୍ରଶଂସା ନାମ ଦ୍ଵାପଂଚାଶଦଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ ମଥୁରାମାହାତ୍ମ୍ୟ ଅଂଶରେ 'ମଥୁରା ତୀର୍ଥର ମହିମା' ନାମକ ଏକଶତ ବାଉନ୍ତି ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।

ଅଥ ମଥୁରାତୀର୍ଥମାହାତ୍ମ୍ଯମ୍ ଉତ୍ତରେ ଶିଵକୁଣ୍ଡାଚ୍ଚ ତୀର୍ଥାନାଂ ନଵକଂ ସ୍ମୃତମ୍

ଏବେ ମଥୁରା ତୀର୍ଥର ମହିମା: ଶିବକୁଣ୍ଡର ଉତ୍ତରେ ନବଟି ତୀର୍ଥ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।

ତତ୍ରୈଵ ସ୍ନାନମାତ୍ରେଣ ସୌଭାଗ୍ଯଂ ଜାଯତେ ପରମ୍

ସେଠାରେ କେବଳ ସ୍ନାନ କଲେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୌଭାଗ୍ୟ ମିଳେ।

ତସ୍ମିନ୍ ସ୍ନାତୋ ନରୋ ଦେଵି ମମ ଲୋକେ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ

ହେ ଦେବୀ, ସେଠାରେ ଯେଉଁ ମଣିଷ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।

ତତ୍ର ସ୍ନାତୋ ମୃତୋ ଵାପି ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ସେଠାରେ ଯେଉଁଠି ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ସ୍ନାନ କରେ କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।

ତସ୍ମିନ୍ ସଂଯମନେ ତୀର୍ଥେ ଯଦ୍ଯଦ୍ଵୃତ୍ତଂ ପୁରାତନମ୍

ସେଇ ପବିତ୍ର ସଂୟମ ତୀର୍ଥରେ ପୁରୁଣା କାଳରେ ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଥିଲା,

ଵସତେ ନୈମିଷାରଣ୍ଯେ ସୁପ୍ରତୀତେଽତିପାପକୃତ୍

ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନୈମିଷାରଣ୍ୟରେ ଯେଉଁଠି ବଡ଼ ପାପ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ୟ ବସେ,

ତତ୍ର ପ୍ରାପ୍ଯ ଚ କାଲିନ୍ଦୀଂ କୃଷ୍ଣପକ୍ଷେ ଚତୁର୍ଦଶୀମ୍

ସେଠାରେ, କୃଷ୍ଣପକ୍ଷର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତାରିଖରେ, ଯେଉଁଠି ଯମୁନାକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ,

ତତାର ଯମୁନାଂ ସୋଽଥ ପ୍ରାପ୍ଯ ସଂଯମନଂ ଶୁଭେ

ସେ ଯମୁନା ନଦୀକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ପରେ ଶୁଭ ସଂୟମ ସ୍ଥଳକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ,

ମଗ୍ନମାତ୍ରସ୍ତତଃ ପାପଃ ସଦ୍ଯଃ ପ୍ରାଣୈର୍ଵ୍ଯଯୁଜ୍ଯତ

ତାହାପରେ, ତାଙ୍କର ପାପ ମାତ୍ର ମାଆ ପରି ଡୁବିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ପ୍ରାଣ ସହିତ ଦୂରେଇଯାଇଥିଲା।

ସୌରାଷ୍ଟ୍ରଵିଷଯେ ଦେଵି କ୍ଷତ୍ରିଯୋଽଭୂଦ୍ଧନୁର୍ଦ୍ଧରଃ 153.

ସୌରାଷ୍ଟ୍ର ଦେଶରେ, ହେ ଦେବୀ, ଧନୁର୍ଧର ନାମକ ଜଣେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଥିଲେ।

ପାଲଯାମାସ ଵସୁଧାଂ କ୍ଷତ୍ରଧର୍ମଂ ସମାଶ୍ରିତଃ

ସେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଧର୍ମକୁ ଅନୁସରି, ପୃଥିବୀର ଶାସନ କରୁଥିଲେ।

ପତ୍ନୀ ଶତାନାଂ ମୁଖ୍ଯାନାଂ ପ୍ରଵରା ସା ଵସୁନ୍ଘରେ

ତାଙ୍କର ଶତମାନ୍ୟ ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ, ବସୁଘରା ନାମକ ମୁଖ୍ୟ ଓ ଉତ୍ତମ ଥିଲେ।

ପ୍ରାସାଦେଷୁ ଚ ରମ୍ଯେଷୁ ନଦୀନାଂ ପୁଲିନେଷୁ ଚ

ସେ ଶୋଭାମୟ ପ୍ରାସାଦରେ ଓ ନଦୀ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ସମୟ କାଟୁଥିଲେ।

କାଲୋ ଗଚ୍ଛତି ରାଜା ତୁ ଭୋଗାସକ୍ତିଂ ଚ ଵିଂଦତି

ସମୟ ବିତିଗଲା, ରାଜା ଭୋଗରେ ଆସକ୍ତ ହେବାକୁ ଲାଗିଲେ।

ପୁତ୍ରାଃ ସପ୍ତ ତଥା ଜାତାଃ କନ୍ଯାଃ ପଂଚ ସୁଶୋଭନାଃ

ସେଠାରେ ସାତିଜଣ ପୁଅ ଓ ପାଞ୍ଚଜଣ ସୁନ୍ଦର କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେଲେ।

ପୁତ୍ରାନ୍ସଂସ୍ଥାପଯାମାସ ସ୍ଥାନେଷୁ ଵସୁଧାଧିପାନ୍

ସେ ତାଙ୍କର ପୁଅମାନଙ୍କୁ ପୃଥିବୀର ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ରାଜା ବାପ୍ତ କରିଥିଲେ।

ତତ୍ର ପ୍ରବୁଦ୍ଧୋ ନୃପତିର୍ହାହେତି ଵଦତେ ମୁହୁଃ

ସେଠାରେ, ସଚେତନ ହୋଇଥିବା ରାଜା ବାରମ୍ବାର 'ହାହା' ବୋଲି କାନ୍ଦୁଥିଲେ।