ଵରାହପୁରାଣମ୍

ତୃପ୍ତିଂ ପ୍ରଯାନ୍ତି ପିତରୋ ଯାଵତ୍ସ୍ଥିତ୍ଯଗ୍ରଜନ୍ମନଃ 152.

ସେମାନଙ୍କର ପୂର୍ବଜମାନେ ଉଚ୍ଚ ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଥିବା ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୃପ୍ତି ପାଉଛନ୍ତି।

ତେଽପି ଯାନ୍ତି ପରାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ମତ୍ପ୍ରସାଦାନ୍ନ ସଂଶଯଃ

ମୋର କୃପାରେ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧିକୁ ପାଇଥାନ୍ତି; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ଵିନା ସାଂଖ୍ଯେନ ଯୋଗେନ ମତ୍ପ୍ରସାଦାନ୍ନ ସଂଶଯଃ

ସାଂଖ୍ୟ ଓ ଯୋଗ ଛାଡ଼ି ମଧ୍ୟ, ମୋର କୃପାରେ ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଲାଭ କରନ୍ତି।

ବଲିଭିକ୍ଷାପ୍ରଦାତାରୋ ଦେଵାସ୍ତେ ନରଵିଗ୍ରହାଃ

ଯେମାନେ ବଳି ଓ ଭିକ୍ଷା ଦେଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମନୁଷ୍ୟ ଦେହରେ ଦେବତା।

ଯଯାତିଭୂପଵଂଶାଚ୍ଚ କ୍ଷତ୍ରିଯଃ କୁଲଵର୍ଦ୍ଧନଃ

ଯୟାତି ରାଜାଙ୍କ ବଂଶରୁ କୁଳକୁ ବଢ଼ାଇଥିବା କ୍ଷତ୍ରିୟ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି।

ମୂର୍ତିଂ ଚତୁର୍ଵିଧାଂ କୃତ୍ଵା ସ୍ଥାସ୍ଯାମି ଋଷିଭିଃ ସ୍ତୁତଃ

ମୁଁ ଚାରି ପ୍ରକାର ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଋଷିମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରିବେ, ଏଭଳି ରହିବି।

ଏକା ଚନ୍ଦନସଙ୍କାଶା ଦ୍ଵିତୀଯା କନକପ୍ରଭା

ଏହି ଚାରି ରୂପରେ ଗୋଟିଏ ଚନ୍ଦନ ପରି ଦେଖାଯିବ, ଦ୍ୱିତୀୟଟି ସୁନା ପରି ଚମକିବ।

ତତ୍ର ଗୁହ୍ଯାନି ନାମାନି ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ମମ ପ୍ରିଯେ

ସେଠାରେ, ମୋର ଗୁପ୍ତ ନାମଗୁଡ଼ିକ ରହିବ, ହେ ପ୍ରିୟେ।

ଯତ୍ରାହଂ ପାତଯିଷ୍ଯାମି ଦ୍ଵାତ୍ରିଂଶତ୍ତୁ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଯେଉଁଠି ମୁଁ ବତ୍ତିସଟିକୁ ପଡ଼ିବାକୁ ଦେବି, ହେ ଧରିତ୍ରୀ।

ଯମୁନା ଯତ୍ର ସୁଵହା ନିତ୍ଯଂ ସନ୍ନିହିତା ଧ୍ରୁଵମ୍

ଯେଉଁଠି ଯମୁନା ନିତ୍ୟ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଓ ଅଚଳ ଭାବେ ଉପସ୍ଥିତ।

ଗଙ୍ଗାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ପ୍ରଯାଗେ ଯା ଵେଣୀତି ପ୍ରଥିତା ଭୁଵି 152.

ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ପ୍ରୟାଗରେ ଗଙ୍ଗାକୁ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ମିଳେ, ସେଠିକୁ ବେଣୀ ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ।

ଯମୁନା ଵିଶ୍ରୁତା ଦେଵି ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା

ସେଠି ଯମୁନା ବିଶ୍ରୁତ, ହେ ଦେବୀ; ଏଠାରେ ଅଧିକ ତଦନ୍ତର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ।

ଯେଷୁ ସ୍ନାନେ ନରୋ ଦେଵି ମମ ଲୋକେ ମହୀଯତେ

ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ନରେ ନାହାନ୍ତି, ହେ ଦେବୀ, ସେମାନେ ମୋର ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି।

ନ ଜାଯତ ସ ମର୍ତ୍ତ୍ଯେଷୁ ଜାଯତେ ଚ ଚତୁର୍ଭୁଜଃ

ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଉନାହାନ୍ତି; ବରଂ, ଚାରିହାତ ରୂପରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।

ତଥାତ୍ର ମୁଞ୍ଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ସେଠି ପ୍ରାଣ ଛାଡ଼ିଲେ, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି।

ଯସ୍ମିନ୍ସ୍ନାତୋ ନରୋ ଦେଵି ମମ ଲୋକଂ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ

ଯେଉଁଠି ନହାନ୍ତି, ହେ ଦେବୀ, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

ତତ୍ଫଲଂ ଲଭତେ ଦେଵି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦେଵଂ ଗତଶ୍ରମଃ

ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖି, କ୍ଳାନ୍ତି ହୀନ ହୋଇ, ସେଉଁଠି ଫଳ ପାଆନ୍ତି, ହେ ଦେବୀ।

ତତ୍ଫଲଂ ଲଭତେ ସ୍ନାତୋ ଯଥା ଵିଶ୍ରାନ୍ତିସଂଜ୍ଞକେ

ଯେପରି ବିଶ୍ରାନ୍ତି ନାମକ ସ୍ଥାନରେ ନହାଇଲେ ଫଳ ମିଳେ, ସେପରି ନହାଇ ସେଉଁଠି ଫଳ ଲାଭ କରନ୍ତି।

କୃତ୍ଵା ପ୍ରଦକ୍ଷିଣେ ଦ୍ଵେ ତୁ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ଦୁଇଥର ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କଲେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।

ଯସ୍ମିନ୍ସ୍ନାତୋ ନରୋ ଦେଵି ମମ ଲୋକଂ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ

ହେ ଦେବୀ, ଯେଉଁଠାରେ ଯେ କେହି ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ଯସ୍ମିନ୍ସ୍ନାତୋ ନରୋ ଦେଵି ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମଫଲଂ ଲଭେତ୍ 152.

ହେ ଦେବୀ, ଯେଉଁଠାରେ ଯେ କେହି ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ।

ଅଥାତ୍ର ମୁଂଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ମମ ଲୋକେ ସ ଗଚ୍ଛତି

ଏଠାରେ ଯଦି କେହି ଜୀବନ ଛାଡ଼ିଦେଉଛି, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ଯାଏ।

ସ୍ନାନମାତ୍ରେଣ ତତ୍ରାପି ନାକପୃଷ୍ଠେ ସ ମୋଦତେ

କେବଳ ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗର ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରେ ଆନନ୍ଦ କରେ।

ତସ୍ମିନ୍ସ୍ନାତୋ ନରୋ ଦେଵି ମମ ଲୋକେ ମହୀଯତେ

ହେ ଦେବୀ, ଯେଉଁଠାରେ ଯେ କେହି ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ମୋର ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।

ପାଂଚାଲଵିଷଯେ ଦେଵି କାମ୍ପିଲ୍ଯଂ ଚ ପୁରୋତ୍ତମମ୍

ହେ ଦେବୀ, ପାଞ୍ଚାଳ ଦେଶରେ କାମ୍ପିଲ୍ୟ ନାମକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନଗର ଅଛି।

ତସ୍ମିଂସ୍ତୁ ଵସତେ ଦେଵି ତିଂଦୁକୋ ନାମ ନାପିତଃ

ହେ ଦେବୀ, ସେଠାରେ ତିଣ୍ଡୁକ ନାମକ ଏକ ନାପିତ ବସୁଥିଲେ।

କାଲେନ ମହତା ତସ୍ଯ କୁଟୁମ୍ବଂ ଚ କ୍ଷଯଂ ଗତମ୍

ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ତାଙ୍କର ପରିବାର ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା।

ସର୍ଵସଂଗଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ସୋଽଗଚ୍ଛନ୍ମଥୁରାଂ ତଦା

ସେ ସମସ୍ତ ସଂସାରିକ ଆସକ୍ତି ଛାଡ଼ି, ତାପରେ ମଥୁରାକୁ ଗଲେ।

ତସ୍ଯ କର୍ମଶତଂ କୃତ୍ଵା ସ୍ନାତ୍ଵୈଵ ଯମୁନାଂ ନଦୀମ୍

ସେଠାରେ ସେ ଶତ କର୍ମ କରି, ଯମୁନା ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କଲେ।