ଵରାହପୁରାଣମ୍

ପୃଥିଵ୍ଯୁଵାଚ ଏତାନ୍ହିତ୍ଵା ମହାଭାଗ ମଥୁରାଂ କିଂ ପ୍ରଶଂସତି ।। 152.

ପୃଥିବୀ କହିଲେ: ମହାଭାଗ, ସେ ଅନ୍ୟ ତୀର୍ଥଗୁଡିକୁ ଛାଡି ମଥୁରାକୁ କାହିଁକି ପ୍ରଶଂସା କରୁଛନ୍ତି?

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ ମଥୁରେତି ଚ ଵିଖ୍ଯାତଂ ତସ୍ମାନ୍ନାସ୍ତି ପରଂ ମମ

ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: ମଥୁରା ଏହି ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ମୋ ପାଇଁ ଏଠାରୁ ଉପରେ କିଛି ନାହିଁ।

ସା ରମ୍ଯା ଚ ସୁଶସ୍ତା ଚ ଜନ୍ମଭୂମିସ୍ତଥା ମମ

ମଥୁରା ସୁନ୍ଦର ଓ ପ୍ରଶଂସନୀୟ, ଏହିଠା ମୋ ଜନ୍ମଭୂମି ମଧ୍ୟ।

ତତ୍ର ଵାସୀ ନରୋ ଯାତି ମୋକ୍ଷଂ ନାସ୍ତ୍ଯତ୍ର ସଂଶଯଃ

ଏଠାରେ ରହୁଥିବା ଲୋକ ମୁକ୍ତି ପାଉଛନ୍ତି; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ତତ୍ଫଲଂ ଲଭତେ ଦେଵି ମଥୁରାଯାଂ ଦିନେ ଦିନେ

ଦେବୀ, ମଥୁରାରେ ଦିନକୁ ଦିନ ସେଠି ଫଳ ମିଳିଥାଏ।

ତତ୍ଫଲଂ ଲଭତେ ଦେଵି ମଥୁରାଯାଂ କ୍ଷଣେନ ହି

ଦେବୀ, ମଥୁରାରେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ମଧ୍ୟ ସେଠି ଫଳ ମିଳିଥାଏ।

ତତ୍ଫଲଂ ଲଭତେ ଦେଵି ମଥୁରାଯାଂ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ

ଦେବୀ, ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜୟ କରିଛି, ସେ ମଥୁରାରେ ଏହି ଫଳ ପାଉଛି।

ମୂଢୋ ଭ୍ରମତି ସଂସାରେ ମୋହିତୋ ମମ ମାଯଯା

ମୋ ମାୟାରେ ମୁହିଁ, ଅଜ୍ଞାନୀ ଲୋକ ସଂସାରରେ ଭ୍ରମଣ କରେ।

ଅନ୍ଯେନୋଚ୍ଚାରିତଂ ଶଶ୍ଵତ୍ସୋଽପି ପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ

ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଲୋକ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ସଦା ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଉଛି।

ମଥୁରାଯାଂ ପ୍ରଯାନ୍ତ୍ଯତ୍ର ସୁପ୍ତେ ଚୈଵ ଜନାର୍ଦନେ

ମଥୁରାରେ, ଯେତେବେଳେ ଲୋକ ଯାଉଛନ୍ତି ଓ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଶୟନ କରୁଛନ୍ତି,

ତୃପ୍ତିଂ ପ୍ରଯାନ୍ତି ପିତରୋ ଯାଵତ୍ସ୍ଥିତ୍ଯଗ୍ରଜନ୍ମନଃ 152.

ସେମାନଙ୍କର ପୂର୍ବଜମାନେ ଉଚ୍ଚ ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଥିବା ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୃପ୍ତି ପାଉଛନ୍ତି।

ତେଽପି ଯାନ୍ତି ପରାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ମତ୍ପ୍ରସାଦାନ୍ନ ସଂଶଯଃ

ମୋର କୃପାରେ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧିକୁ ପାଇଥାନ୍ତି; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ଵିନା ସାଂଖ୍ଯେନ ଯୋଗେନ ମତ୍ପ୍ରସାଦାନ୍ନ ସଂଶଯଃ

ସାଂଖ୍ୟ ଓ ଯୋଗ ଛାଡ଼ି ମଧ୍ୟ, ମୋର କୃପାରେ ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଲାଭ କରନ୍ତି।

ବଲିଭିକ୍ଷାପ୍ରଦାତାରୋ ଦେଵାସ୍ତେ ନରଵିଗ୍ରହାଃ

ଯେମାନେ ବଳି ଓ ଭିକ୍ଷା ଦେଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମନୁଷ୍ୟ ଦେହରେ ଦେବତା।

ଯଯାତିଭୂପଵଂଶାଚ୍ଚ କ୍ଷତ୍ରିଯଃ କୁଲଵର୍ଦ୍ଧନଃ

ଯୟାତି ରାଜାଙ୍କ ବଂଶରୁ କୁଳକୁ ବଢ଼ାଇଥିବା କ୍ଷତ୍ରିୟ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି।

ମୂର୍ତିଂ ଚତୁର୍ଵିଧାଂ କୃତ୍ଵା ସ୍ଥାସ୍ଯାମି ଋଷିଭିଃ ସ୍ତୁତଃ

ମୁଁ ଚାରି ପ୍ରକାର ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଋଷିମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରିବେ, ଏଭଳି ରହିବି।

ଏକା ଚନ୍ଦନସଙ୍କାଶା ଦ୍ଵିତୀଯା କନକପ୍ରଭା

ଏହି ଚାରି ରୂପରେ ଗୋଟିଏ ଚନ୍ଦନ ପରି ଦେଖାଯିବ, ଦ୍ୱିତୀୟଟି ସୁନା ପରି ଚମକିବ।

ତତ୍ର ଗୁହ୍ଯାନି ନାମାନି ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ମମ ପ୍ରିଯେ

ସେଠାରେ, ମୋର ଗୁପ୍ତ ନାମଗୁଡ଼ିକ ରହିବ, ହେ ପ୍ରିୟେ।

ଯତ୍ରାହଂ ପାତଯିଷ୍ଯାମି ଦ୍ଵାତ୍ରିଂଶତ୍ତୁ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଯେଉଁଠି ମୁଁ ବତ୍ତିସଟିକୁ ପଡ଼ିବାକୁ ଦେବି, ହେ ଧରିତ୍ରୀ।

ଯମୁନା ଯତ୍ର ସୁଵହା ନିତ୍ଯଂ ସନ୍ନିହିତା ଧ୍ରୁଵମ୍

ଯେଉଁଠି ଯମୁନା ନିତ୍ୟ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଓ ଅଚଳ ଭାବେ ଉପସ୍ଥିତ।

ଗଙ୍ଗାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ପ୍ରଯାଗେ ଯା ଵେଣୀତି ପ୍ରଥିତା ଭୁଵି 152.

ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ପ୍ରୟାଗରେ ଗଙ୍ଗାକୁ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ମିଳେ, ସେଠିକୁ ବେଣୀ ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ।

ଯମୁନା ଵିଶ୍ରୁତା ଦେଵି ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା

ସେଠି ଯମୁନା ବିଶ୍ରୁତ, ହେ ଦେବୀ; ଏଠାରେ ଅଧିକ ତଦନ୍ତର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ।

ଯେଷୁ ସ୍ନାନେ ନରୋ ଦେଵି ମମ ଲୋକେ ମହୀଯତେ

ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ନରେ ନାହାନ୍ତି, ହେ ଦେବୀ, ସେମାନେ ମୋର ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି।

ନ ଜାଯତ ସ ମର୍ତ୍ତ୍ଯେଷୁ ଜାଯତେ ଚ ଚତୁର୍ଭୁଜଃ

ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଉନାହାନ୍ତି; ବରଂ, ଚାରିହାତ ରୂପରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।

ତଥାତ୍ର ମୁଞ୍ଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ସେଠି ପ୍ରାଣ ଛାଡ଼ିଲେ, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି।

ଯସ୍ମିନ୍ସ୍ନାତୋ ନରୋ ଦେଵି ମମ ଲୋକଂ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ

ଯେଉଁଠି ନହାନ୍ତି, ହେ ଦେବୀ, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

ତତ୍ଫଲଂ ଲଭତେ ଦେଵି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦେଵଂ ଗତଶ୍ରମଃ

ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖି, କ୍ଳାନ୍ତି ହୀନ ହୋଇ, ସେଉଁଠି ଫଳ ପାଆନ୍ତି, ହେ ଦେବୀ।

ତତ୍ଫଲଂ ଲଭତେ ସ୍ନାତୋ ଯଥା ଵିଶ୍ରାନ୍ତିସଂଜ୍ଞକେ

ଯେପରି ବିଶ୍ରାନ୍ତି ନାମକ ସ୍ଥାନରେ ନହାଇଲେ ଫଳ ମିଳେ, ସେପରି ନହାଇ ସେଉଁଠି ଫଳ ଲାଭ କରନ୍ତି।

କୃତ୍ଵା ପ୍ରଦକ୍ଷିଣେ ଦ୍ଵେ ତୁ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ଦୁଇଥର ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କଲେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।