ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଭଗଵଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରେ ଲୋହାର୍ଗଲମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ନାମୈକପଂଚାଶଦଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ ଭଗବତ୍ ଶାସ୍ତ୍ର ଲୋହାର୍ଗଳର ମହାତ୍ମ୍ୟ ନାମକ ଏକଶତ ପଞ୍ଚାନ୍ନ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।

ଅଥ ମଥୁରାତୀର୍ଥ ପ୍ରଶଂସା ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦେଵସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଲୋହାର୍ଗଲନିଵାସିନଃ

ଏବେ ମଥୁରା ତୀର୍ଥର ପ୍ରଶଂସା: ଦେବଙ୍କର ମହାତ୍ମ୍ୟ ଶୁଣି, ଲୋହାର୍ଗଳର ନିବାସୀମାନେ—

ଧରଣ୍ଯୁଵାଚ ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦାଚ୍ଚ ଦେଵେଶ ଶ୍ରୁତଂ ଶାସ୍ତ୍ରଂ ମହୌଜସମ୍

ଧରଣୀ କହିଲେ: 'ଦେବେଶ, ତୁମ ଦୟାରେ ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶାସ୍ତ୍ର ଶୁଣିପାରିଲି।'

ତଵ ଶିଷ୍ଯା ଚ ଦାସୀ ଚ ତ୍ଵାମହଂ ଶରଣଙ୍ଗତା

ମୁଁ ତୁମର ଶିଷ୍ୟ ଓ ଦାସୀ, ଏବଂ ତୁମ ଚରଣରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି।

ତଵ ସମ୍ଭାଵନାଦ୍ଦେଵ ଜାତାସ୍ମି କନକୋଜ୍ଜ୍ଵଲା

ତୁମ ଦୟାରେ, ମୁଁ ସୁନା ଭଳି ଚମକୁଛି, ମହାପ୍ରଭୁ।

ଜଗଦ୍ଧାତୁର୍ଜଗଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରକୃତେ ନ ହି ପରିଶ୍ରମଃ

ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ପାଇଁ, ବିଶ୍ୱର ନୀତି ନିର୍ମାଣରେ କେହି କ୍ଲାନ୍ତି ନାହିଁ।

ଇତି କୃତ୍ଵା ଚ ମେ ଦେଵ ତ୍ଵାହ୍ଲାଦୋ ହୃଦି ଵର୍ତ୍ତତେ

ଏହି କାମ କରିବା ପରେ, ପ୍ରଭୁ, ମୋ ହୃଦୟରେ ଆନନ୍ଦ ବସିଛି।

ତୀର୍ଥଂ ତଦ୍ଵଦ କଲ୍ଯାଣଂ ତୀର୍ଥାନାମୁତ୍ତମୋତ୍ତମମ୍

ସେ ଶୁଭ ଏବଂ ସର୍ବୋତ୍ତମ ତୀର୍ଥ ବିଷୟରେ ମୋତେ କହ।

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ ସମାନଂ ମଥୁରାଯା ହି ପ୍ରିଯଂ ମମ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: ମୃତ୍ୟୁ, ମଥୁରା ମୋ ପାଇଁ ସମାନ ଭାବରେ ପ୍ରିୟ।

ସୂତ ଉଵାଚ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଶିରସା ଦେଵୀ ଵରାହଂ ପୁନରବ୍ରଵୀତ୍

ସୂତ କହିଲେ: ଦେବୀ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ବରାହଙ୍କୁ ପୁନି ପ୍ରସ୍ନ କଲେ।

ପୃଥିଵ୍ଯୁଵାଚ ଏତାନ୍ହିତ୍ଵା ମହାଭାଗ ମଥୁରାଂ କିଂ ପ୍ରଶଂସତି ।। 152.

ପୃଥିବୀ କହିଲେ: ମହାଭାଗ, ସେ ଅନ୍ୟ ତୀର୍ଥଗୁଡିକୁ ଛାଡି ମଥୁରାକୁ କାହିଁକି ପ୍ରଶଂସା କରୁଛନ୍ତି?

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ ମଥୁରେତି ଚ ଵିଖ୍ଯାତଂ ତସ୍ମାନ୍ନାସ୍ତି ପରଂ ମମ

ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: ମଥୁରା ଏହି ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ମୋ ପାଇଁ ଏଠାରୁ ଉପରେ କିଛି ନାହିଁ।

ସା ରମ୍ଯା ଚ ସୁଶସ୍ତା ଚ ଜନ୍ମଭୂମିସ୍ତଥା ମମ

ମଥୁରା ସୁନ୍ଦର ଓ ପ୍ରଶଂସନୀୟ, ଏହିଠା ମୋ ଜନ୍ମଭୂମି ମଧ୍ୟ।

ତତ୍ର ଵାସୀ ନରୋ ଯାତି ମୋକ୍ଷଂ ନାସ୍ତ୍ଯତ୍ର ସଂଶଯଃ

ଏଠାରେ ରହୁଥିବା ଲୋକ ମୁକ୍ତି ପାଉଛନ୍ତି; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ତତ୍ଫଲଂ ଲଭତେ ଦେଵି ମଥୁରାଯାଂ ଦିନେ ଦିନେ

ଦେବୀ, ମଥୁରାରେ ଦିନକୁ ଦିନ ସେଠି ଫଳ ମିଳିଥାଏ।

ତତ୍ଫଲଂ ଲଭତେ ଦେଵି ମଥୁରାଯାଂ କ୍ଷଣେନ ହି

ଦେବୀ, ମଥୁରାରେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ମଧ୍ୟ ସେଠି ଫଳ ମିଳିଥାଏ।

ତତ୍ଫଲଂ ଲଭତେ ଦେଵି ମଥୁରାଯାଂ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ

ଦେବୀ, ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜୟ କରିଛି, ସେ ମଥୁରାରେ ଏହି ଫଳ ପାଉଛି।

ମୂଢୋ ଭ୍ରମତି ସଂସାରେ ମୋହିତୋ ମମ ମାଯଯା

ମୋ ମାୟାରେ ମୁହିଁ, ଅଜ୍ଞାନୀ ଲୋକ ସଂସାରରେ ଭ୍ରମଣ କରେ।

ଅନ୍ଯେନୋଚ୍ଚାରିତଂ ଶଶ୍ଵତ୍ସୋଽପି ପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ

ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଲୋକ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ସଦା ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଉଛି।

ମଥୁରାଯାଂ ପ୍ରଯାନ୍ତ୍ଯତ୍ର ସୁପ୍ତେ ଚୈଵ ଜନାର୍ଦନେ

ମଥୁରାରେ, ଯେତେବେଳେ ଲୋକ ଯାଉଛନ୍ତି ଓ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଶୟନ କରୁଛନ୍ତି,

ତୃପ୍ତିଂ ପ୍ରଯାନ୍ତି ପିତରୋ ଯାଵତ୍ସ୍ଥିତ୍ଯଗ୍ରଜନ୍ମନଃ 152.

ସେମାନଙ୍କର ପୂର୍ବଜମାନେ ଉଚ୍ଚ ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଥିବା ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୃପ୍ତି ପାଉଛନ୍ତି।

ତେଽପି ଯାନ୍ତି ପରାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ମତ୍ପ୍ରସାଦାନ୍ନ ସଂଶଯଃ

ମୋର କୃପାରେ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧିକୁ ପାଇଥାନ୍ତି; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ଵିନା ସାଂଖ୍ଯେନ ଯୋଗେନ ମତ୍ପ୍ରସାଦାନ୍ନ ସଂଶଯଃ

ସାଂଖ୍ୟ ଓ ଯୋଗ ଛାଡ଼ି ମଧ୍ୟ, ମୋର କୃପାରେ ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଲାଭ କରନ୍ତି।

ବଲିଭିକ୍ଷାପ୍ରଦାତାରୋ ଦେଵାସ୍ତେ ନରଵିଗ୍ରହାଃ

ଯେମାନେ ବଳି ଓ ଭିକ୍ଷା ଦେଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମନୁଷ୍ୟ ଦେହରେ ଦେବତା।

ଯଯାତିଭୂପଵଂଶାଚ୍ଚ କ୍ଷତ୍ରିଯଃ କୁଲଵର୍ଦ୍ଧନଃ

ଯୟାତି ରାଜାଙ୍କ ବଂଶରୁ କୁଳକୁ ବଢ଼ାଇଥିବା କ୍ଷତ୍ରିୟ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି।

ମୂର୍ତିଂ ଚତୁର୍ଵିଧାଂ କୃତ୍ଵା ସ୍ଥାସ୍ଯାମି ଋଷିଭିଃ ସ୍ତୁତଃ

ମୁଁ ଚାରି ପ୍ରକାର ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଋଷିମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରିବେ, ଏଭଳି ରହିବି।

ଏକା ଚନ୍ଦନସଙ୍କାଶା ଦ୍ଵିତୀଯା କନକପ୍ରଭା

ଏହି ଚାରି ରୂପରେ ଗୋଟିଏ ଚନ୍ଦନ ପରି ଦେଖାଯିବ, ଦ୍ୱିତୀୟଟି ସୁନା ପରି ଚମକିବ।

ତତ୍ର ଗୁହ୍ଯାନି ନାମାନି ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ମମ ପ୍ରିଯେ

ସେଠାରେ, ମୋର ଗୁପ୍ତ ନାମଗୁଡ଼ିକ ରହିବ, ହେ ପ୍ରିୟେ।

ଯତ୍ରାହଂ ପାତଯିଷ୍ଯାମି ଦ୍ଵାତ୍ରିଂଶତ୍ତୁ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଯେଉଁଠି ମୁଁ ବତ୍ତିସଟିକୁ ପଡ଼ିବାକୁ ଦେବି, ହେ ଧରିତ୍ରୀ।