ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଅଥାତ୍ର ମୁଂଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍କୃତ୍ଵା ଚାନ୍ଦ୍ରାଯଣଂ ଶୁଚିଃ

ପରେ, ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ କ୍ରିୟା କରି ଶୁଚି ହେଇ ଏଠାରେ ସେ ଜୀବନ ଛାଡିଦେଇଥାଏ ।

ଉମାକୁଣ୍ଡମିତି ଖ୍ଯାତଂ ତସ୍ମିନ୍କ୍ଷେତ୍ରେ ପରଂ ମମ

ଏହା ଉମାଙ୍କର କୁଣ୍ଡ ଭାବେ ପରିଚିତ, ମୋର ସର୍ବୋଚ୍ଚ କ୍ଷେତ୍ର ।

ତତ୍ର ସ୍ନାନଂ ତୁ କୁର୍ଵୀତ ଦଶରାତ୍ରୋଷିତୋ ନରଃ

ଏଠାରେ ଏକ ମଣିଷ ଦଶ ରାତି ରହିବା ପରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ ।

ଅଥ ପ୍ରାଣାନ୍ପ୍ରମୁଂଚେତ ଦଶରାତ୍ରୋଷିତୋ ନରଃ

ପରେ, ଦଶ ରାତି ରହିବା ପରେ ଏକ ମଣିଷ ଜୀବନ ଛାଡିଦେଇଥାଏ ।

ମହେଶ୍ଵରସ୍ଯ ଵୈ କୁଣ୍ଡଂ ଯତ୍ର ଚୋଦ୍ଵାହିତା ଉମା

ଏହା ମହେଶ୍ୱରଙ୍କର କୁଣ୍ଡ, ଯେଉଁଠାରେ ଉମାଙ୍କୁ ବିବାହ କରାଯାଇଥିଲା ।

ତିସ୍ରୋ ଧାରାଃ ପତନ୍ତ୍ଯତ୍ର ହିମଵତ୍ପର୍ଵତାଶ୍ରିତାଃ 151.

ହିମାଳୟ ପାହାଡ଼ରୁ ତିନିଟି ଝରଣା ଏଠାରେ ଝରିପଡ଼ିଛି।

ତତ୍ର ସ୍ନାନଂ ତୁ କୁର୍ଵୀତ ଦ୍ଵାଦଶାହୋଷିତୋ ନରଃ

ଏଠାରେ, ଯିଏ ଦ୍ୱାଦଶ ଦିନର ବ୍ରତ ରଖିଥାଏ, ସେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।

ଅଥାତ୍ର ମୁଞ୍ଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍କୃତ୍ଵା କର୍ମ ସୁଦୁଷ୍କରମ୍

ଏଠାରେ, ଯଦି କେହି ବହୁ କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ପରେ ଜୀବନ ଛାଡ଼ିଦିଏ,

ପ୍ରଖ୍ଯାତଂ ବ୍ରହ୍ମକୁଣ୍ଡଂ ତୁ ଵେଦା ଯତ୍ର ସମୁତ୍ଥିତାଃ

ଏହା ହେଉଛି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବ୍ରହ୍ମକୁଣ୍ଡ, ଯେଉଁଠାରେ ବେଦ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଥିଲା।

ତତଃ ପୂର୍ଵେଣ ପାର୍ଶ୍ଵେନ ସମା ଧାରା ପତେଚ୍ଛୁଭା

ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ସମାନ ଆକାରର ଏକ ଶୁଭ ଝରଣା ଝରିପଡ଼େ।

ପୁନରସ୍ଯୋତ୍ତରେ ପାର୍ଶ୍ଵେ ସୁଵର୍ଣସଦୃଶୋପମା

ପୁଣି, ଉତ୍ତର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ଏକ ଅଛି।

ଅଥ ପଶ୍ଚିମପାର୍ଶ୍ଵେନ ଯଜୁର୍ଵେଦେନ ସଂଯୁତା

ପଶ୍ଚିମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଏକ ଝରଣା ଅଛି, ଯାହା ଯଜୁର୍ବେଦ ସହିତ ଜଡ଼ିତ।

ଏକା ଧାରା ପତତ୍ଯତ୍ର ଇନ୍ଦ୍ରଗୋପକସନ୍ନିଭା

ଏଠାରେ ଏକ ଝରଣା ଝରିପଡ଼େ, ଯାହା ଇନ୍ଦ୍ରଗୋପ ପୋକାର ରଙ୍ଗ ପରି।

ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ସମାସାଦ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଣା ସହ ମୋଦତେ

ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସହ ଏଠାରେ ଆନନ୍ଦ କରାଯାଏ।

ସିଦ୍ଧିକାମେନ ମର୍ତ୍ଯେନ ଗନ୍ତଵ୍ଯଂ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ 151.

ଯିଏ ସିଦ୍ଧି ଚାହେ, ସେଠାକୁ ଯିବା ଆବଶ୍ୟକ; ଏଥିରେ କେହି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ନ ତସ୍ଯ କର୍ମ ଵିଦ୍ଯେତ ସ ଏଵମପି ସଂସ୍ଥିତଃ

ସେଠି ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିନାହିଁ।

ପଵିତ୍ରାଣାଂ ପଵିତ୍ରଂ ତୁ ନ ଦେଯଂ ଯସ୍ଯ କସ୍ଯଚିତ୍

ପବିତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସବୁଠୁ ପବିତ୍ର ଜିନିଷ କାହାକୁ ଚାହିଁ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ତାରିତାନି କୁଲାନି ସ୍ଯୁରୁଭଯତ୍ର ଦଶାପି ଚ

ଉଭୟ ପକ୍ଷର ଦଶ ପିଢ଼ିକୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ଯଦୀଚ୍ଛେତ୍ପରମାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ସର୍ଵସଂସାରମୋକ୍ଷଣୀମ୍

ଯଦି କେହି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି, ସମସ୍ତ ସଂସାରରୁ ମୁକ୍ତି ଚାହେ,

ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ପଦ୍ମପତ୍ରାକ୍ଷି ଗୁହ୍ଯଂ ଯଚ୍ଚ ମହୌଜସମ୍

ପଦ୍ମପତ୍ର ନୟନୀ, ଏହି ମହାତ୍ମ୍ୟ ଗୁପ୍ତ ଏବଂ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଭଗଵଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରେ ଲୋହାର୍ଗଲମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ନାମୈକପଂଚାଶଦଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ ଭଗବତ୍ ଶାସ୍ତ୍ର ଲୋହାର୍ଗଳର ମହାତ୍ମ୍ୟ ନାମକ ଏକଶତ ପଞ୍ଚାନ୍ନ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।

ଅଥ ମଥୁରାତୀର୍ଥ ପ୍ରଶଂସା ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦେଵସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଲୋହାର୍ଗଲନିଵାସିନଃ

ଏବେ ମଥୁରା ତୀର୍ଥର ପ୍ରଶଂସା: ଦେବଙ୍କର ମହାତ୍ମ୍ୟ ଶୁଣି, ଲୋହାର୍ଗଳର ନିବାସୀମାନେ—

ଧରଣ୍ଯୁଵାଚ ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦାଚ୍ଚ ଦେଵେଶ ଶ୍ରୁତଂ ଶାସ୍ତ୍ରଂ ମହୌଜସମ୍

ଧରଣୀ କହିଲେ: 'ଦେବେଶ, ତୁମ ଦୟାରେ ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶାସ୍ତ୍ର ଶୁଣିପାରିଲି।'

ତଵ ଶିଷ୍ଯା ଚ ଦାସୀ ଚ ତ୍ଵାମହଂ ଶରଣଙ୍ଗତା

ମୁଁ ତୁମର ଶିଷ୍ୟ ଓ ଦାସୀ, ଏବଂ ତୁମ ଚରଣରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି।

ତଵ ସମ୍ଭାଵନାଦ୍ଦେଵ ଜାତାସ୍ମି କନକୋଜ୍ଜ୍ଵଲା

ତୁମ ଦୟାରେ, ମୁଁ ସୁନା ଭଳି ଚମକୁଛି, ମହାପ୍ରଭୁ।

ଜଗଦ୍ଧାତୁର୍ଜଗଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରକୃତେ ନ ହି ପରିଶ୍ରମଃ

ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ପାଇଁ, ବିଶ୍ୱର ନୀତି ନିର୍ମାଣରେ କେହି କ୍ଲାନ୍ତି ନାହିଁ।

ଇତି କୃତ୍ଵା ଚ ମେ ଦେଵ ତ୍ଵାହ୍ଲାଦୋ ହୃଦି ଵର୍ତ୍ତତେ

ଏହି କାମ କରିବା ପରେ, ପ୍ରଭୁ, ମୋ ହୃଦୟରେ ଆନନ୍ଦ ବସିଛି।

ତୀର୍ଥଂ ତଦ୍ଵଦ କଲ୍ଯାଣଂ ତୀର୍ଥାନାମୁତ୍ତମୋତ୍ତମମ୍

ସେ ଶୁଭ ଏବଂ ସର୍ବୋତ୍ତମ ତୀର୍ଥ ବିଷୟରେ ମୋତେ କହ।

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ ସମାନଂ ମଥୁରାଯା ହି ପ୍ରିଯଂ ମମ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: ମୃତ୍ୟୁ, ମଥୁରା ମୋ ପାଇଁ ସମାନ ଭାବରେ ପ୍ରିୟ।