ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଶୋଧକାନି ଚ ପାପାନାଂ ମୃଦୂନି ଚ ଶୁଭାନି ଚ

ପାପ ପରିଶୋଧନ କାର୍ଯ୍ୟ, ମୃଦୁ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଏଠି ଅଛି।

ନାନ୍ଯଂ ଵହନ୍ତି ତେ ଚାଶ୍ଵା ମମ ଵାହା ଦୁରତ୍ଯଯାଃ

ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଜଣେ ଏହାକୁ ବହନ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ମୋର ଘୋଡାମାନେ ଅତି କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ।

ଚତୁର୍ଧାରାଃ ପତନ୍ତ୍ଯତ୍ର ଶଙ୍ଖଵର୍ଣା ମନୋଜଵାଃ

ଏଠି ଚାରିଟି ଧାରା ପଡ଼ୁଛି, ମନର ତେଜ ଭଳି ତେଜ ଓ ଶଂଖ ଭଳି ସ୍ଵେତ।

ଲୋକଂ ଚୈତ୍ରାଙ୍ଗଦଂ ଗତ୍ଵା ଗନ୍ଧର୍ଵୈଃ ସହ ମୋଦତେ

ଚୈତ୍ରାଙ୍ଗଦ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରେ।

ଗନ୍ଧର୍ଵଲୋକମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ଗନ୍ଧର୍ବ ଲୋକକୁ ଛାଡ଼ି, ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଏ।

ପଂଚ ଧାରାଃ ପତନ୍ତ୍ଯତ୍ର ତାଲଵୃକ୍ଷସମୋପମାଃ

ଏଠି ପାଞ୍ଚଟି ଧାରା ପଡ଼ୁଛି, ତାଳ ଗଛ ଭଳି ଦେଖାଯାଏ।

ଦେଵର୍ଷିନାରଦଂ ପଶ୍ଯେନ୍ମୋଦତେ ତେନ ଵୈ ସମମ୍ 151.

ସେ ଦେବ ଋଷି ନାରଦଙ୍କୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରେ।

ପ୍ରମୁଚ୍ଯ ନାରଦଂ ଦ୍ଵିଵ୍ଯଂ ମମଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି

ନାରଦଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ସେ ମୋର ଦିବ୍ୟ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଏ।

ଧାରାଃ ପତନ୍ତି ତିସ୍ରସ୍ତୁ ନ ସ୍ଥୂଲା ନାତି ଵୈ କୃଶାଃ

ଏଠି ତିନିଟି ଧାରା ପଡ଼ୁଛି, ନ ଅତି ମୋଟ, ନ ଅତି ପତଳା।

ଵାସିଷ୍ଠଂ ଲୋକମାସାଦ୍ଯ ମୋଦତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ ।୪୩ ଵାସିଷ୍ଠଂ ଲୋକମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ମମ ଲୋକଂ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ

ବାସିଷ୍ଠ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ଆନନ୍ଦ କରେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ବାସିଷ୍ଠ ଲୋକକୁ ଛାଡ଼ି, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଏ।

ପଂଚ ଧାରାଃ ପତନ୍ତ୍ଯତ୍ର ହିମକୂଟଵିନିଃସୃତାଃ

ଏଠି ପାଞ୍ଚଟି ଧାରା ପଡ଼ୁଛି, ହିମ ପାହାଡ଼ରୁ ଆସିଛି।

ସ ତତ୍ର ଗଚ୍ଛେଦ୍ଵୈ ଭୂମେ ଯତ୍ର ପଂଚଶିଖୋ ମୁନିଃ

ସେ ଏଠି ପହଞ୍ଚି, ଯେଉଁଠି ପାଞ୍ଚଶିଖ ମୁନି ଅଛନ୍ତି।

ପଂଚଚୂଡଂ ସମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ସ ଯାତି ପରମାଂ ଗତିମ୍

ପାଞ୍ଚଚୂଡ଼ାକୁ ଛାଡ଼ି, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତିକୁ ପାଉଛି।

ସପ୍ତ ଧାରାଃ ପତନ୍ତ୍ଯତ୍ର ହିମଵତ୍ପର୍ଵତସ୍ଥିତାଃ

ଏଠି ସାତଟି ଧାରା ପଡ଼ୁଛି, ହିମବତ ପାହାଡ଼ରେ ଅବସ୍ଥିତ।

ମୋଦତେ ଋଷିଲୋକେଷୁ ଋଷିକନ୍ଯାଭିସଂଵୃତଃ

ସେ ଋଷିମାନଙ୍କ ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ କରେ, ଋଷିକନ୍ୟାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିବା।

ସପ୍ତର୍ଷୀନ୍ସ ସମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ମୋଦତେ ମମ ସଂସ୍ଥିତଃ 151.

ସେ ସପ୍ତ ଋଷିଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ମୋ ଲୋକରେ ଅବସ୍ଥିତ ହୋଇ ଆନନ୍ଦ କରେ।

ତତ୍ର ଧାରା ପତତ୍ଯେକା ଶରଭଙ୍ଗଶ୍ରିତା ନଦୀ

ଏଠି ଏକଟି ଧାରା ପଡ଼ୁଛି, ଶରଭଙ୍ଗ ସଂପୃକ୍ତ ନଦୀ।

ମୋଦତେ ତସ୍ଯ ଲୋକେଷୁ ଋଷିକନ୍ଯାପ୍ରମୋଦିତଃ

ସେ ଏହି ଲୋକଗୁଡିକରେ ଋଷିମାନଙ୍କର କନ୍ୟାମାନେ ସହ ଆନନ୍ଦରେ ରହିଥାଏ ।

ଶରଭଙ୍ଗଂ ସମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ମମ ଲୋକେ ମହୀଯତେ

ଶରଭଙ୍ଗକୁ ଛାଡି ମୋର ଲୋକରେ ସେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ ।

ଭୂମିଂ ନୀତ୍ଵା ଜଲଂ ତତ୍ର ତିଷ୍ଠତ୍ଯେଵ ଵରାନନେ

ପୃଥିବୀକୁ ନେଇ ଜଳ ସେଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ ରହିଥାଏ, ଶ୍ରେଷ୍ଠମୁଖୀ ।

ଗଚ୍ଛତ୍ଯଙ୍ଗିରସୋ ଲୋକଂ ସୁଖଭାଗୀ ନ ସଂଶଯଃ

ଅଙ୍ଗିରା ନିଜ ଲୋକକୁ ଯାଇ ସୁଖରେ ଅନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରେ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।

ଅଗ୍ନିଲୋକଂ ସମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ଅଗ୍ନିର ଲୋକକୁ ଛାଡି ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ ।

ଧାରା ଚୈକା ପତତ୍ଯତ୍ର ହିମକୂଟସମାଶ୍ରିତା

ଏଠାରେ ଏକ ଧାରା ହିମଶୃଙ୍ଗରେ ଆଶ୍ରୟ କରି ଝରିପଡ଼େ ।

ଗତ୍ଵା ବୃହସ୍ପତେର୍ଲୋକଂ ମୁନିକନ୍ଯାଭିମୋଦିତଃ

ବୃହସ୍ପତିର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚି ମୁନିମାନଙ୍କର କନ୍ୟାମାନେ ସହ ଆନନ୍ଦ ଭରି ରହିଥାଏ ।

ସୋଽପି ଯାତି ପରାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ସମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ବୃହସ୍ପତିମ୍

ସେ ବୃହସ୍ପତିକୁ ଛାଡି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ ।

ଧାରା ଚୈକା ପତତ୍ଯତ୍ର ଦୃଶ୍ଯତେ ହିମସଂଶ୍ରଯାତ୍ 151.

ଏଠାରେ ଏକ ଧାରା ହିମଶୃଙ୍ଗର ଆଶ୍ରୟରୁ ଦେଖାଯାଏ ।

ଗତ୍ଵା ବୃହସ୍ପତେର୍ଲୋକଂ ମୁନିକନ୍ଯାଭିମୋହିତଃ

ବୃହସ୍ପତିର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚି ମୁନିମାନଙ୍କର କନ୍ୟାମାନେ ସହ ମୋହିତ ହୁଏ ।

ଅଥାତ୍ର ମୁଂଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ପରେ, ମୋର କର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି ଏଠାରେ ସେ ଜୀବନ ଛାଡିଦେଇଥାଏ ।

କାର୍ତ୍ତିକେଯସ୍ଯ କୁଣ୍ଡଂ ତୁ ଗୁହ୍ଯଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ ପରଂ ମମ

କାର୍ତ୍ତିକେୟଙ୍କର କୁଣ୍ଡ ମୋର ଗୁପ୍ତ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ କ୍ଷେତ୍ର ।