ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଶ୍ଵେତପର୍ଵତମାରୁହ୍ଯ ପତମାନଃ କୁରୂନ୍ବହୂନ୍

ଶ୍ୱେତ ପର୍ବତକୁ ଚଢ଼ି, ମୁଁ ଅନେକ କୁରୁମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅବତରି ଯାଏ ।

ଅନେକାନ୍ଯେଵ ରୂପାଣି ପାତଯିତ୍ଵା ନଭସ୍ତଲାତ୍

ଆକାଶରୁ ଅନେକ ରୂପକୁ ଖସାଇଦେଇ,

ସୂତ ଉଵାଚ ଵିସ୍ମଯଂ ପରମଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଵିଷ୍ଣୁମାଯୋପବୃଂହିତଃ

ସୂତ କହିଲେ: ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇ, ସେ ଅତ୍ୟଧିକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଗଲେ ।

ତତଃ ସ ଵିସ୍ମଯାଵିଷ୍ଟୋ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ରୋ ମହାମତିଃ

ତାପରେ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଡୁବିଥିବା, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ ମନେ,

ସନତ୍କୁମାର ଉଵାଚ ଦେଵି ଯଲ୍ଲୋକନାଥସ୍ଯ ସାକ୍ଷାଦ୍ଦର୍ଶନମାଗତା

ସନତକୁମାର କହିଲେ: ଦେବୀ, ତୁମେ ସାକ୍ଷାତ୍ ଲୋକନାଥଙ୍କୁ ଦେଖିଛ ।

ପଦ୍ମପତ୍ରଵିଶାଲାକ୍ଷୋ ଯତ୍ତ୍ଵଯା ପରିଭାଷିତଃ

ପଦ୍ମପତ୍ର ପରି ବିଶାଳ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଯିଏକୁ ତୁମେ ସମ୍ବୋଧନ କରିଥିଲା,

ଯଥା ଯଥା ଵଦସି ଚ ଧର୍ମସଂହିତଂ ଗୁହ୍ଯଂ ପରଂ ଦେଵଵରପ୍ରଣୀତମ୍ 151.

ତୁମେ ଯେପରି ଧର୍ମର ଗୁପ୍ତ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପଦେଶ କହୁଛ, ଯାହା ଦେବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ।

ତତଃ ସ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷଃ କିମାଚଷ୍ଟ ତତଃ ପରମ୍

ତାପରେ, ସେ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ କଣ କହିଲେ ?

( ସୂତଉଵାଚ) ଉଵାଚ ମଧୁରଂ ଵାକ୍ଯମାଭାଷ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସୁତମ୍

ସୂତ କହିଲେ: ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି, ମଧୁର କଥା କହିଲେ ।

ଶୃଣୁ ଵତ୍ସ ଜଗନ୍ନାଥୋ ଯଥା ମାମାହ ଚୋଦିତଃ ଏଵଂ ତତ୍ରୈଵ କର୍ମାଣି କ୍ରିଯନ୍ତେ ଵିଧିପୂର୍ଵକମ୍

ଶୁଣ, ପୁଅ, ଜଗତ୍‌ନାଥ ମୋତେ ଯେମିତି ନିର୍ଦେଶ କରିଥିଲେ, ସେଠି ଏହି କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କରାଯାଉଛି।

ଶୋଧକାନି ଚ ପାପାନାଂ ମୃଦୂନି ଚ ଶୁଭାନି ଚ

ପାପ ପରିଶୋଧନ କାର୍ଯ୍ୟ, ମୃଦୁ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଏଠି ଅଛି।

ନାନ୍ଯଂ ଵହନ୍ତି ତେ ଚାଶ୍ଵା ମମ ଵାହା ଦୁରତ୍ଯଯାଃ

ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଜଣେ ଏହାକୁ ବହନ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ମୋର ଘୋଡାମାନେ ଅତି କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ।

ଚତୁର୍ଧାରାଃ ପତନ୍ତ୍ଯତ୍ର ଶଙ୍ଖଵର୍ଣା ମନୋଜଵାଃ

ଏଠି ଚାରିଟି ଧାରା ପଡ଼ୁଛି, ମନର ତେଜ ଭଳି ତେଜ ଓ ଶଂଖ ଭଳି ସ୍ଵେତ।

ଲୋକଂ ଚୈତ୍ରାଙ୍ଗଦଂ ଗତ୍ଵା ଗନ୍ଧର୍ଵୈଃ ସହ ମୋଦତେ

ଚୈତ୍ରାଙ୍ଗଦ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରେ।

ଗନ୍ଧର୍ଵଲୋକମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ଗନ୍ଧର୍ବ ଲୋକକୁ ଛାଡ଼ି, ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଏ।

ପଂଚ ଧାରାଃ ପତନ୍ତ୍ଯତ୍ର ତାଲଵୃକ୍ଷସମୋପମାଃ

ଏଠି ପାଞ୍ଚଟି ଧାରା ପଡ଼ୁଛି, ତାଳ ଗଛ ଭଳି ଦେଖାଯାଏ।

ଦେଵର୍ଷିନାରଦଂ ପଶ୍ଯେନ୍ମୋଦତେ ତେନ ଵୈ ସମମ୍ 151.

ସେ ଦେବ ଋଷି ନାରଦଙ୍କୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରେ।

ପ୍ରମୁଚ୍ଯ ନାରଦଂ ଦ୍ଵିଵ୍ଯଂ ମମଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି

ନାରଦଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ସେ ମୋର ଦିବ୍ୟ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଏ।

ଧାରାଃ ପତନ୍ତି ତିସ୍ରସ୍ତୁ ନ ସ୍ଥୂଲା ନାତି ଵୈ କୃଶାଃ

ଏଠି ତିନିଟି ଧାରା ପଡ଼ୁଛି, ନ ଅତି ମୋଟ, ନ ଅତି ପତଳା।

ଵାସିଷ୍ଠଂ ଲୋକମାସାଦ୍ଯ ମୋଦତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ ।୪୩ ଵାସିଷ୍ଠଂ ଲୋକମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ମମ ଲୋକଂ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ

ବାସିଷ୍ଠ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ଆନନ୍ଦ କରେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ବାସିଷ୍ଠ ଲୋକକୁ ଛାଡ଼ି, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଏ।

ପଂଚ ଧାରାଃ ପତନ୍ତ୍ଯତ୍ର ହିମକୂଟଵିନିଃସୃତାଃ

ଏଠି ପାଞ୍ଚଟି ଧାରା ପଡ଼ୁଛି, ହିମ ପାହାଡ଼ରୁ ଆସିଛି।

ସ ତତ୍ର ଗଚ୍ଛେଦ୍ଵୈ ଭୂମେ ଯତ୍ର ପଂଚଶିଖୋ ମୁନିଃ

ସେ ଏଠି ପହଞ୍ଚି, ଯେଉଁଠି ପାଞ୍ଚଶିଖ ମୁନି ଅଛନ୍ତି।

ପଂଚଚୂଡଂ ସମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ସ ଯାତି ପରମାଂ ଗତିମ୍

ପାଞ୍ଚଚୂଡ଼ାକୁ ଛାଡ଼ି, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତିକୁ ପାଉଛି।

ସପ୍ତ ଧାରାଃ ପତନ୍ତ୍ଯତ୍ର ହିମଵତ୍ପର୍ଵତସ୍ଥିତାଃ

ଏଠି ସାତଟି ଧାରା ପଡ଼ୁଛି, ହିମବତ ପାହାଡ଼ରେ ଅବସ୍ଥିତ।

ମୋଦତେ ଋଷିଲୋକେଷୁ ଋଷିକନ୍ଯାଭିସଂଵୃତଃ

ସେ ଋଷିମାନଙ୍କ ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ କରେ, ଋଷିକନ୍ୟାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିବା।

ସପ୍ତର୍ଷୀନ୍ସ ସମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ମୋଦତେ ମମ ସଂସ୍ଥିତଃ 151.

ସେ ସପ୍ତ ଋଷିଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ମୋ ଲୋକରେ ଅବସ୍ଥିତ ହୋଇ ଆନନ୍ଦ କରେ।

ତତ୍ର ଧାରା ପତତ୍ଯେକା ଶରଭଙ୍ଗଶ୍ରିତା ନଦୀ

ଏଠି ଏକଟି ଧାରା ପଡ଼ୁଛି, ଶରଭଙ୍ଗ ସଂପୃକ୍ତ ନଦୀ।

ମୋଦତେ ତସ୍ଯ ଲୋକେଷୁ ଋଷିକନ୍ଯାପ୍ରମୋଦିତଃ

ସେ ଏହି ଲୋକଗୁଡିକରେ ଋଷିମାନଙ୍କର କନ୍ୟାମାନେ ସହ ଆନନ୍ଦରେ ରହିଥାଏ ।

ଶରଭଙ୍ଗଂ ସମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ମମ ଲୋକେ ମହୀଯତେ

ଶରଭଙ୍ଗକୁ ଛାଡି ମୋର ଲୋକରେ ସେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ ।