ଵରାହପୁରାଣମ୍

ନ ଵର୍ଦ୍ଧତେ ତତଶ୍ଚାମ୍ଭୋ ଯାଵତ୍ତିଷ୍ଠତି ତତ୍ପୁନଃ

ସେଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଜଳ ବଢେ ନାହିଁ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହା ରହିଥାଏ।

ଆଶ୍ଚର୍ଯଂ ଚ ପ୍ରମାଣଂ ଚ ଭକ୍ତିକୀର୍ତ୍ତିଵିଵର୍ଦ୍ଧନମ୍

ଏହା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ପ୍ରମାଣିତ, ଭକ୍ତିର କୀର୍ତିକୁ ବଢ଼ାଏ।

ଯସ୍ତୁ ଗଚ୍ଛତି ସୁଶ୍ରୋଣି ଅଷ୍ଟଭକ୍ତପଥେ ସ୍ଥିତଃ

ହେ ସୁନ୍ଦର କଟିବନ୍ଧା, ଯିଏ ଅଷ୍ଟଭକ୍ତିର ପଥରେ ଚାଲିଯାଏ,

ଯ ଏତତ୍ପଠତେ ନିତ୍ଯଂ ଯଶ୍ଚୈଵଂ ଶୃଣୁଯାନ୍ମୁଦା

ଯେଉଁଠି ଏହି ଗାଥାକୁ ପ୍ରତିଦିନ ପଢ଼ିବେ, ଏବଂ ଯେଉଁଠି ଏହାକୁ ଆନନ୍ଦରେ ଶୁଣିବେ,

ଏତନ୍ମରଣକାଲେ ନ ଵିସ୍ମର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ କଦାଚନ

ମୃତ୍ୟୁବେଳେ କେବେ ଏହି ଗାଥାକୁ ଭୁଲିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କୌଣସି ପରିସ୍ଥିତିରେ ମଧ୍ୟ ।

ଏତତ୍ତେ କଥିତଂ ଭଦ୍ରେ ତ୍ଵଯା ପୃଷ୍ଟଂ ଚ ମାଂ ପ୍ରତି 150.

ଓ ଭାଗ୍ୟବତୀ, ତୁମେ ଯାହା ପଚାରିଥିଲା, ସେଥିରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା କହିଦେଲି ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଭଗଵଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରେ ସାନଂଦୂରମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ନାମ ପଂଚାଶଦଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣର ଦିବ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ରରେ 'ସାନନ୍ଦୂରର ମହିମା' ନାମକ ଏକଶତ ପଞ୍ଚାଶତମ ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ ।

ଅଥ ଲୋହାର୍ଗଲମାହାତ୍ମ୍ଯମ୍ ସାନନ୍ଦୂରସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯମେତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵସୁନ୍ଧରା

ଏବେ ଲୋହାର୍ଗଳର ମହିମା: ସାନନ୍ଦୂରର ମହିମା ଶୁଣିବା ପରେ, ବସୁନ୍ଧରା—

ଧରଣ୍ଯୁଵାଚ ଯଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ସୁମହାଭାଗ ଜାତାଽସ୍ମି ଵିଗତଜ୍ଵରା

ଧରଣୀ କହିଲେ: ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ଏହି କଥା ଶୁଣିବା ପରେ ମୁଁ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଛି ।

ଅପରଂ ଵାଽସ୍ତି ଚେତ୍କିଂଚିଦ୍ଗୁହ୍ଯଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ ଶୁଭାଵହମ୍

ଅନ୍ୟ କିଛି ଗୁପ୍ତ ଏବଂ ଶୁଭ କ୍ଷେତ୍ର ଅଛି କି ?

ସୁରକରଣ ନୃସିଂହ ଲୋକନାଥ ଯୁତସସୁରସୁରଧୀର ଦେଵଵୀର

ହେ ଦେବତାଙ୍କର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ନୃସିଂହ, ଲୋକମାନଙ୍କର ନାଥ, ଦେବ ଏବଂ ଅସୁରମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ଘେରିଛନ୍ତି, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦୃଢ଼, ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୀର,

ଗଦ୍ଗଦଂ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପୃଥିଵ୍ଯାଃ ସ ଜନାର୍ଦନଃ

ପୃଥିବୀର କମ୍ପିତ କଥା ଶୁଣି, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ—

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ ଗୁହ୍ଯମନ୍ଯତ୍ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ମଦ୍ଵ୍ରତଃ କର୍ମଣୋ ଜନିଃ

ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: ମୁଁ ଆଉ ଏକ ଗୁପ୍ତ କଥା କହିବି, ମୋର ବ୍ରତ ଓ କାର୍ଯ୍ୟର ଉତ୍ପତ୍ତି ।

ତତଃ ସିଦ୍ଧଵଟେ ଗତ୍ଵା ତ୍ରିଂଶଦ୍ଯୋଜନଦୂରତଃ

ତାପରେ, ସିଦ୍ଧବଟକୁ ଯାଇ, ତିରିଶ ଯୋଜନ ଦୂରରେ,

ତତ୍ର ଲୋହାର୍ଗଲେ କ୍ଷେତ୍ରେ ନିଵାସୋ ଵିହିତଃ ଶୁଭଃ

ସେଠାରେ ଲୋହାର୍ଗଳ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏକ ଶୁଭ ନିବାସ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି ।

ଦୁର୍ଗମଂ ଦୁଃସହଂ ଚୈଵ ପାପୈଃ ସର୍ଵତ୍ର ଵେଷ୍ଟିତମ୍

ସେଠା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟଦାୟକ ଏବଂ ସହିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପାପରେ ଘେରା ।

ତତ୍ର ତିଷ୍ଠାମ୍ଯହଂ ଭଦ୍ରେ ଉଦୀଚୀଂ ଦିଶମାଶ୍ରିତଃ 151.

ସେଠି ମୁଁ ରହୁଛି, ଓ ଭାଗ୍ୟବତୀ, ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ନିବାସ କରି ।

ତତୋ ମେ ଦାନଵାଃ ସର୍ଵେ କ୍ରମନ୍ତୋ ଲୋକମୁତ୍ତମମ୍

ସେଠାରୁ, ସମସ୍ତ ଦାନବମାନେ ଉତ୍ତମ ଲୋକକୁ ଯାଇ ପହଞ୍ଚନ୍ତି ।

ତତ୍ର ବ୍ରହ୍ମା ଚ ରୁଦ୍ରାଶ୍ଚ ସ୍କନ୍ଦେନ୍ଦ୍ରୋ ସମୁରୁଦ୍ଗଣାଃ

ସେଠାରେ ବ୍ରହ୍ମା, ରୁଦ୍ରମାନେ, ସ୍କନ୍ଦ, ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ମାରୁତମାନଙ୍କ ଦଳ,

ସୋମୋ ବୃହସ୍ପତିଶ୍ଚୈଵ ଯେ ଚାନ୍ଯେ ଵୈ ଦିଵୌକସଃ

ସୋମ, ବୃହସ୍ପତି ଏବଂ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦେବଲୋକବାସୀମାନେ,

ଶତକୋଟିସହସ୍ରାଣି ଶୀଘ୍ରମେଵ ନିପାତିତମ୍

ଶତ କୋଟି ସହସ୍ର ଅତି ଶୀଘ୍ର ଭାବରେ ସେଠାରେ ପତିତ ହୋଇଥିଲେ ।

ଏଵଂ ଲୋହାର୍ଗଲଂ ନାମ କ୍ଷେତ୍ରଂ ଚୈଵ ମଯା କୃତମ୍

ଏଭଳି, ମୁଁ ଲୋହାର୍ଗଳ ନାମକ ଏକ କ୍ଷେତ୍ର ସ୍ଥାପନ କରିଛି ।

ତେଷାଂ ସଂସ୍ଥାପନଂ ତତ୍ର କୃତଂ ଚୈଵ ମହୌଜସାମ୍

ସେଠାରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜୀବମାନଙ୍କର ସ୍ଥାପନା ମଧ୍ୟ ସଫଳ ହୋଇଛି ।

ସୋପି ଭାଗଵତୋ ଭୂମେ ଭଵତ୍ଯେଵ ସୁନିଷ୍ଠିତଃ

ସେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରି, ଭୂମିରେ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଅବସ୍ଥିତ ହୁଏ ।

ଉପୋଷ୍ଯ ଚ ତ୍ରିରାତ୍ରଂ ତୁ ଵିଧିଦୃଷ୍ଟେନ କର୍ମଣା

ଏଉଁ, ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରି, ନିୟମିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପରେ,

ଅଥାତ୍ର ମୁଂଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ସ୍ଵକର୍ମପରିନିଷ୍ଠିତଃ

ତାପରେ, ସେଠାରେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତ କରି, ଜୀବନ ଛାଡ଼ିଦିଏ ।

ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ତେ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯତ୍ର ତତ୍ପରମାଦ୍ଭୁତମ୍ 151.

ଏହା ସହିତ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଉ ଏକ ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ନିକେତନ ବିଷୟରେ କହିବି ।

ଚତୁର୍ଵିଂଶତିଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ମାସେନ ଵିଧିନା ମମ

ଚବିଶ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ, ପ୍ରତି ମାସର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ମୋ ପାଇଁ,

ଅଶ୍ଵୋ ମେ କଲ୍ପିତସ୍ତତ୍ର ସର୍ଵରତ୍ନଵିଭୂଷିତଃ

ସେଠାରେ, ସମସ୍ତ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ ଏକ ଘୋଡ଼ା ମୋ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ ।