ଵରାହପୁରାଣମ୍

ତତ୍ର ପୂର୍ଵେଣ ପାର୍ଶ୍ଵେଣ ହ୍ଯଦୂରାଦର୍ଦ୍ଧଯୋଜନାତ୍

ସେଠାରେ, ପୂର୍ବ ଦିଗର ପାର୍ଶ୍ୱରେ, ଅଧ ଯୋଜନ ଦୂରରେ, ନିକଟରେ।

ଧାରାଃ ପତନ୍ତି କଲ୍ଯାଣି ପ୍ରସନ୍ନସଲିଲାସ୍ତଥା

ହେ କଳ୍ୟାଣୀ, ଏଠାରେ ଧାରା ପଡ଼ିଯାଏ ଏବଂ ଜଳ ସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ପ୍ରସନ୍ନ।

ଚତୁର୍ଣାଂ ଲୋକପାଲାନାଂ ଲୋକାନାପ୍ନୋତି ଚୋତ୍ତମାନ୍

ସେ ଚାରି ଦିଗର ରକ୍ଷକମାନଙ୍କର ଉତ୍ତମ ଲୋକକୁ ପାଇଯାଏ।

ଲୋକପାଲାନ୍ସମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ମମ ଲୋକେଷୁ ମୋଦତେ

ଦିଗର ରକ୍ଷକମାନେ ଛାଡ଼ି, ସେ ମୋ ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ କରେ।

ଶୁଦ୍ଧୈର୍ଭାଗଵତୈର୍ଭୂମେ ସର୍ଵସଂସାର ମୋକ୍ଷଣମ୍

ପୃଥିବୀରେ ଶୁଦ୍ଧ ଭାଗବତ ଭକ୍ତମାନେ ସହିତ, ସମସ୍ତ ସଂସାରରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ନ ଚ ତଦ୍ଵର୍ଦ୍ଧତେ ଚାମ୍ଭୋ ନ ଚୈଵ ପରିହୀଯତେ 150.

ସେ ଜଳ କେବେ ବଢେ ନାହିଁ, କେବେ କମି ଯାଏ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।

ଶ୍ରୂଯତେ ଗୀତନିର୍ଘୋଷଃ ଶ୍ରୁତିକର୍ମମନୋହରଃ

ସେଠାରେ ଗୀତର ଶବ୍ଦ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳେ, ଯାହା କାନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇ ମନକୁ ମୋହିତ କରେ।

ଜାମଦଗ୍ନ୍ଯସ୍ଯ ରାମସ୍ଯ ସ୍ଵାଶ୍ରମୋଽଥ ଭଵିଷ୍ଯତି

ଜାମଦଗ୍ନିଙ୍କ ପୁଅ ରାମଙ୍କର ଆଶ୍ରମ ସେଠାରେ ଥିବ।

ଶାଲ୍ମଲୀଂ ଚାଗ୍ରତଃ କୃତ୍ଵାଧିଷ୍ଠିତଶ୍ଚୋତ୍ତରାମୁଖଃ

ଶାଲମଳୀ ଗଛକୁ ସାମ୍ନାରେ ରଖି, ସେ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ରହିଥାନ୍ତି।

ଋଷିଲୋକଂ ତତୋ ଗତ୍ଵା ପଶ୍ଯେତ୍ତତ୍ରାପ୍ଯରୁନ୍ଧତୀମ୍

ଋଷିମାନଙ୍କର ଲୋକକୁ ଯାଇ, ସେଠାରେ ଅରୁନ୍ଧତୀଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ।

ଋଷିଲୋକଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ମମ ଲୋକଂ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ

ଋଷିମାନଙ୍କର ଲୋକକୁ ଛାଡି, ମୋର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚି ଯାଏ।

ଵର୍ଷାଣି ଦ୍ଵାଦଶୈତେନ ନମସ୍କାରଃ କୃତୋ ଭଵେତ୍

ଏହିପରି ଭାବେ, ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନମସ୍କାର କରାଯାଏ।

ପାପାତ୍ମାନୋ ନ ପଶ୍ଯନ୍ତି ମମ ମାଯାଵିମୋହିତାଃ

ପାପୀ ମନେ, ମୋର ମାୟାରେ ମୋହିତ ହୋଇ, ମୋତେ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।

ତତ୍ର ପଶ୍ଯନ୍ତି ସୁଶ୍ରୋଣି ଶୁଦ୍ଧା ଭାଗଵତା ନରାଃ

ହେ ସୁନ୍ଦର କଟିବନ୍ଧା, ସେଠାରେ ପବିତ୍ର ଭାଗବତ ଭକ୍ତମାନେ ମୋତେ ଦେଖନ୍ତି।

ଜଟାକୁଣ୍ଡମିତି ଖ୍ଯାତଂ ଵାଯଵ୍ଯାଂ ଦିଶି ସଂସ୍ଥିତମ୍

ଉତ୍ତରପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଥିବା ଏହାକୁ ଜଟାକୁଣ୍ଡ ଭାବରେ ପରିଚିତ।

ମଲଯସ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣେନ ସମୁଦ୍ରସ୍ଯୋତ୍ତରେ ତଥା 150.

ମଲୟ ପାହାଡ଼ର ଦକ୍ଷିଣରେ ଏବଂ ସମୁଦ୍ରର ଉତ୍ତରରେ ଅଛି।

ଅଗସ୍ତିଭକ୍ନଂ ଗତ୍ଵା ମୋଦତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ

ଅଗସ୍ତିଭକ୍ନକୁ ଯାଇ, ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରିବେ — ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ଅଗସ୍ତିଭଵନଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ମମ ଲୋକଂ ତୁ ଗଚ୍ଛତି

ଅଗସ୍ତିଙ୍କର ଗୃହକୁ ଛାଡି, ମୋର ଲୋକକୁ ଯାଏ।

ଵିସ୍ତାରଶ୍ଚ ମହାଭାଗେ ଅଗାଧଶ୍ଚ ମହାର୍ଣଵଃ

ହେ ମହାଭାଗେ, ବଡ଼ ସମୁଦ୍ର ବିଶାଳ ଏବଂ ଅପାର।

ଯଚ୍ଚ ପଶ୍ଯତି ସୁଶ୍ରୋଣି ସମନ୍ତାଦିତରୋ ଜନଃ

ହେ ସୁନ୍ଦର କଟିବନ୍ଧା, ଲୋକମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଯାହା ଦେଖନ୍ତି, ସେଉଁଠି

ନ ଵର୍ଦ୍ଧତେ ତତଶ୍ଚାମ୍ଭୋ ଯାଵତ୍ତିଷ୍ଠତି ତତ୍ପୁନଃ

ସେଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଜଳ ବଢେ ନାହିଁ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହା ରହିଥାଏ।

ଆଶ୍ଚର୍ଯଂ ଚ ପ୍ରମାଣଂ ଚ ଭକ୍ତିକୀର୍ତ୍ତିଵିଵର୍ଦ୍ଧନମ୍

ଏହା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ପ୍ରମାଣିତ, ଭକ୍ତିର କୀର୍ତିକୁ ବଢ଼ାଏ।

ଯସ୍ତୁ ଗଚ୍ଛତି ସୁଶ୍ରୋଣି ଅଷ୍ଟଭକ୍ତପଥେ ସ୍ଥିତଃ

ହେ ସୁନ୍ଦର କଟିବନ୍ଧା, ଯିଏ ଅଷ୍ଟଭକ୍ତିର ପଥରେ ଚାଲିଯାଏ,

ଯ ଏତତ୍ପଠତେ ନିତ୍ଯଂ ଯଶ୍ଚୈଵଂ ଶୃଣୁଯାନ୍ମୁଦା

ଯେଉଁଠି ଏହି ଗାଥାକୁ ପ୍ରତିଦିନ ପଢ଼ିବେ, ଏବଂ ଯେଉଁଠି ଏହାକୁ ଆନନ୍ଦରେ ଶୁଣିବେ,

ଏତନ୍ମରଣକାଲେ ନ ଵିସ୍ମର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ କଦାଚନ

ମୃତ୍ୟୁବେଳେ କେବେ ଏହି ଗାଥାକୁ ଭୁଲିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କୌଣସି ପରିସ୍ଥିତିରେ ମଧ୍ୟ ।

ଏତତ୍ତେ କଥିତଂ ଭଦ୍ରେ ତ୍ଵଯା ପୃଷ୍ଟଂ ଚ ମାଂ ପ୍ରତି 150.

ଓ ଭାଗ୍ୟବତୀ, ତୁମେ ଯାହା ପଚାରିଥିଲା, ସେଥିରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା କହିଦେଲି ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଭଗଵଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରେ ସାନଂଦୂରମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ନାମ ପଂଚାଶଦଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣର ଦିବ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ରରେ 'ସାନନ୍ଦୂରର ମହିମା' ନାମକ ଏକଶତ ପଞ୍ଚାଶତମ ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ ।

ଅଥ ଲୋହାର୍ଗଲମାହାତ୍ମ୍ଯମ୍ ସାନନ୍ଦୂରସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯମେତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵସୁନ୍ଧରା

ଏବେ ଲୋହାର୍ଗଳର ମହିମା: ସାନନ୍ଦୂରର ମହିମା ଶୁଣିବା ପରେ, ବସୁନ୍ଧରା—

ଧରଣ୍ଯୁଵାଚ ଯଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ସୁମହାଭାଗ ଜାତାଽସ୍ମି ଵିଗତଜ୍ଵରା

ଧରଣୀ କହିଲେ: ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ଏହି କଥା ଶୁଣିବା ପରେ ମୁଁ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଛି ।