ଵରାହପୁରାଣମ୍

ତାଵତ୍କଶ୍ଚିନ୍ନ ଗୃହ୍ଣାତି ଯାଵତ୍ତେନ ନ ଭକ୍ଷିତଃ

ସେ ଗାଠି ତାହା ଖାଇ ନେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେହି ଉଠାଏ ନାହିଁ।

ଅଗାଧଂ ଚାପ୍ଯପାରଂ ଚ ରକ୍ତପଦ୍ମଵିଭୂଷିତମ୍

ଏହା ଅପାର ଏବଂ ଅଗାଧ, ଲାଲ କମଳରେ ସଜିତ।

ବୁଧସ୍ଯ ଭଵନଂ ଗତ୍ଵା ମୋଦତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ

ବୁଧର ଗୃହକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ ଆନନ୍ଦ ମିଳେ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ବୁଧସ୍ଯ ଭଵନଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ମମ ଲୋକଂ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ

ବୁଧର ଗୃହ ଛାଡି ମୋର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଏ।

ମନୁଜାସ୍ତନ୍ନ ପଶ୍ଯନ୍ତି ମମ କର୍ମରତା ନ ଯେ

ମୋର କର୍ମରେ ଲଗ୍ନ ନଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସେଠାକୁ ଦେଖିପାରନାହିଁ।

ମନୋଜ୍ଞଂ ରମଣୀଯଂ ଚ ଜଲଜୈଶ୍ଚାପି ସଂଵୃତମ୍ 150.

ଏହା ମନୋହର ଏବଂ ରମଣୀୟ, କମଳ ଫୁଲରେ ଢକା।

ଏକଂ ତୁ ଦୃଶ୍ଯତେ ଶ୍ଵେତମବ୍ଜଂ ରୁକ୍ମମଯଂ ତଥା

ସେଠାରେ ଏକ ଧଳା କମଳ ଦେଖାଯାଏ, ଏବଂ ଏକ ସୁବର୍ଣ୍ଣ କମଳ ମଧ୍ୟ।

ଧାରା ଚୈକା ପ୍ରପତତି ସ୍ଥୂଲା ମୁସଲସନ୍ନିଭା

ଏକଟି ଘନ ଧାରା, ମୁସଳ ପରି ଦେଖାଯାଏ, ତଳକୁ ପଡ଼ିଯାଏ।

ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ସମାସାଦ୍ଯ ମୋଦତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଲା ପରେ ସେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ବ୍ରହ୍ମଣା ସମନୁଜ୍ଞାତୋ ମମ ଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଅନୁମତି ପାଇଁ, ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ମଧ୍ୟ ପହଞ୍ଚିଯାଏ।

ମଦ୍ଭକ୍ତା ଯଚ୍ଚ ପଶ୍ଯନ୍ତି ଘୋରସଂସାରମୋକ୍ଷଣମ୍

ମୋର ଭକ୍ତମାନେ, ଭୟଙ୍କର ସଂସାରରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଖି, ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି।

ଭୂମେ ପତତି ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ଯାଵତ୍ସୂର୍ଯସ୍ତୁ ତିଷ୍ଠତି

ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଏହି ଧାରା ପୃଥିବୀରେ ପଡ଼ିଯାଏ।

ଏଵଂ ତତ୍ର ମହାଶ୍ଚର୍ଯଂ ପୁଣ୍ଯବ୍ରହ୍ମସରୋଵରେ

ଏଭଳି, ପୁଣ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମା ସରୋବରରେ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ।

ସମୁଦ୍ରଶ୍ଚୈଵ ରାମଶ୍ଚ ସମେଷ୍ଯେତେ ଵରାଙ୍ଗନେ

ସମୁଦ୍ର ଓ ରାମ, ହେ ସୁନ୍ଦର ଅଙ୍ଗବତୀ, ସେଠାରେ ଏକାଠି ହେବେ।

ବହୁଗୁଲ୍ମଲତାକୀର୍ଣଂ ଶୋଭିତଂ ଚ ଵିହଙ୍ଗମୈଃ

ଅନେକ ଜ୍ବାଳି ଓ ଲତାରେ ଭରିଥିବା, ପକ୍ଷୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।

ମଣ୍ଡିତଂ କୁମୁଦୈଃ ପଦ୍ମୈଃ ସୁଗନ୍ଧୈଶ୍ଚୋତ୍ତମୈସ୍ତଯା 150.

କୁମୁଦ ଓ ପଦ୍ମ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ମଣ୍ଡିତ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ସୁଗନ୍ଧରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ।

ସମୁଦ୍ରଭଵନଂ ଗତ୍ଵା ମମ ଲୋକଂ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ

ସମୁଦ୍ରର ନିବାସକୁ ଯାଇ, ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ପାଇଯାଏ।

ଯଦ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମନୁଜାସ୍ତତ୍ର ଭ୍ରମନ୍ତି ଵିଗତଜ୍ଵରାଃ

ସେଠାକୁ ଦେଖି, ଲୋକମାନେ ସେଠାରେ ଘୁଞ୍ଚିବା, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର ହୋଇଯାଏ।

ଏକମପ୍ଯତ୍ର ପଶ୍ଯନ୍ତି ନ କେପି ଵସୁଧେ ନରାଃ

ପୃଥିବୀରେ କେହି ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ କୌଣସି ନିବାସ ଦେଖିନାହାନ୍ତି।

ପ୍ରପନ୍ନେନାପି ମାର୍ଗଂ ତଚ୍ଛିଦ୍ରଂ ତତ୍ର ନ ପଶ୍ଯତି

ଏଠାରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, କେହି ମାର୍ଗ କିମ୍ବା ଖୋଲା ଦ୍ୱାର ଦେଖିନାହାନ୍ତି।

ତତ୍ର ପୂର୍ଵେଣ ପାର୍ଶ୍ଵେଣ ହ୍ଯଦୂରାଦର୍ଦ୍ଧଯୋଜନାତ୍

ସେଠାରେ, ପୂର୍ବ ଦିଗର ପାର୍ଶ୍ୱରେ, ଅଧ ଯୋଜନ ଦୂରରେ, ନିକଟରେ।

ଧାରାଃ ପତନ୍ତି କଲ୍ଯାଣି ପ୍ରସନ୍ନସଲିଲାସ୍ତଥା

ହେ କଳ୍ୟାଣୀ, ଏଠାରେ ଧାରା ପଡ଼ିଯାଏ ଏବଂ ଜଳ ସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ପ୍ରସନ୍ନ।

ଚତୁର୍ଣାଂ ଲୋକପାଲାନାଂ ଲୋକାନାପ୍ନୋତି ଚୋତ୍ତମାନ୍

ସେ ଚାରି ଦିଗର ରକ୍ଷକମାନଙ୍କର ଉତ୍ତମ ଲୋକକୁ ପାଇଯାଏ।

ଲୋକପାଲାନ୍ସମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ମମ ଲୋକେଷୁ ମୋଦତେ

ଦିଗର ରକ୍ଷକମାନେ ଛାଡ଼ି, ସେ ମୋ ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ କରେ।

ଶୁଦ୍ଧୈର୍ଭାଗଵତୈର୍ଭୂମେ ସର୍ଵସଂସାର ମୋକ୍ଷଣମ୍

ପୃଥିବୀରେ ଶୁଦ୍ଧ ଭାଗବତ ଭକ୍ତମାନେ ସହିତ, ସମସ୍ତ ସଂସାରରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ନ ଚ ତଦ୍ଵର୍ଦ୍ଧତେ ଚାମ୍ଭୋ ନ ଚୈଵ ପରିହୀଯତେ 150.

ସେ ଜଳ କେବେ ବଢେ ନାହିଁ, କେବେ କମି ଯାଏ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।

ଶ୍ରୂଯତେ ଗୀତନିର୍ଘୋଷଃ ଶ୍ରୁତିକର୍ମମନୋହରଃ

ସେଠାରେ ଗୀତର ଶବ୍ଦ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳେ, ଯାହା କାନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇ ମନକୁ ମୋହିତ କରେ।

ଜାମଦଗ୍ନ୍ଯସ୍ଯ ରାମସ୍ଯ ସ୍ଵାଶ୍ରମୋଽଥ ଭଵିଷ୍ଯତି

ଜାମଦଗ୍ନିଙ୍କ ପୁଅ ରାମଙ୍କର ଆଶ୍ରମ ସେଠାରେ ଥିବ।

ଶାଲ୍ମଲୀଂ ଚାଗ୍ରତଃ କୃତ୍ଵାଧିଷ୍ଠିତଶ୍ଚୋତ୍ତରାମୁଖଃ

ଶାଲମଳୀ ଗଛକୁ ସାମ୍ନାରେ ରଖି, ସେ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ରହିଥାନ୍ତି।