ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ ଉତ୍ତରେ ତୁ ସମୁଦ୍ରସ୍ଯ ମଲଯସ୍ଯ ତୁ ଦକ୍ଷିଣେ

ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: ସମୁଦ୍ରର ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଏବଂ ମଲୟ ପର୍ବତର ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ,

ତତ୍ର ତିଷ୍ଠାମି ଵସୁଧେ ଉଦୀଚୀଂ ଦିଶମାଶ୍ରିତଃ

ସେଠାରେ ମୁଁ ରହୁଛି, ଭୂମି, ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଅବସ୍ଥିତ।

ଆଯସୀଂ ତାଂ ଵଦନ୍ତ୍ଯେକେ ଅନ୍ଯେ ତାମ୍ରମଯୀଂ ତଯା

କେହି ଏହାକୁ ଲୋହା ତିଆରି ଭାବିନ୍ତି, ଅନ୍ୟେ କହନ୍ତି ଏହା ତାମ୍ବାର ତିଆରି।

ଶିଲାମଯୀମିତ୍ଯପରେ ମହଦାଶ୍ଚର୍ଯରୂପିଣୀମ୍

ଅନ୍ୟେ କହନ୍ତି ଏହା ପଥରର ତିଆରି, ଏହା ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ରୂପର।

ମନୁଜା ଯତ୍ର ମୁଚ୍ଯନ୍ତେ ଗତାଃ ସଂସାରସାଗରମ୍

ସେଠାରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସଂସାରର ସାଗର ଚାଲି ଯାଇ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି।

ସୌଵର୍ଣଂ ଦୃଶ୍ଯତେ ପଦ୍ମଂ ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ତୁ ଦିଵାକରେ 150.

ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଚ୍ଚରେ ଥିବାବେଳେ, ସେଠାରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ କମଳ ଦେଖାଯାଏ।

ତତ୍ରାପି ଶୃଣୁ ଚାଶ୍ଚର୍ଯଂ ଯଶ୍ଚାପି ପରିଵର୍ତ୍ତତେ

ସେଠାରେ ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଶୁଣ, ଯାହା କିଛି ଘୂରିଥାଏ,

ସମୁଦ୍ରମଧ୍ଯେ ତିଷ୍ଠନ୍ତଂ କୋଽପି ତତ୍ର ନ ପଶ୍ଯତି

ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ରହିଥିବା ଏହାକୁ କେହି ଦେଖି ପାରନାହିଁ।

ମମ ଭକ୍ତା ହି ପଶ୍ଯଂତି ଵିଦ୍ଯମାନା ସ୍ଵକର୍ମଣା

ମୋର ଭକ୍ତମାନେ, ନିଜ କର୍ମରେ ଅବସ୍ଥିତ, ଏହାକୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି।

କ୍ଷିପ୍ତଃ ପିଣ୍ଡଶ୍ଚ ତନ୍ମଧ୍ଯେ ଯେନ କେନ ଵିକର୍ମିଣା

ଯଦି କେହି ଦୁଷ୍ଟ କର୍ମ କରି ଏହାର ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଗାଠି ପେଲେ,

ତାଵତ୍କଶ୍ଚିନ୍ନ ଗୃହ୍ଣାତି ଯାଵତ୍ତେନ ନ ଭକ୍ଷିତଃ

ସେ ଗାଠି ତାହା ଖାଇ ନେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେହି ଉଠାଏ ନାହିଁ।

ଅଗାଧଂ ଚାପ୍ଯପାରଂ ଚ ରକ୍ତପଦ୍ମଵିଭୂଷିତମ୍

ଏହା ଅପାର ଏବଂ ଅଗାଧ, ଲାଲ କମଳରେ ସଜିତ।

ବୁଧସ୍ଯ ଭଵନଂ ଗତ୍ଵା ମୋଦତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ

ବୁଧର ଗୃହକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ ଆନନ୍ଦ ମିଳେ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ବୁଧସ୍ଯ ଭଵନଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ମମ ଲୋକଂ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ

ବୁଧର ଗୃହ ଛାଡି ମୋର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଏ।

ମନୁଜାସ୍ତନ୍ନ ପଶ୍ଯନ୍ତି ମମ କର୍ମରତା ନ ଯେ

ମୋର କର୍ମରେ ଲଗ୍ନ ନଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସେଠାକୁ ଦେଖିପାରନାହିଁ।

ମନୋଜ୍ଞଂ ରମଣୀଯଂ ଚ ଜଲଜୈଶ୍ଚାପି ସଂଵୃତମ୍ 150.

ଏହା ମନୋହର ଏବଂ ରମଣୀୟ, କମଳ ଫୁଲରେ ଢକା।

ଏକଂ ତୁ ଦୃଶ୍ଯତେ ଶ୍ଵେତମବ୍ଜଂ ରୁକ୍ମମଯଂ ତଥା

ସେଠାରେ ଏକ ଧଳା କମଳ ଦେଖାଯାଏ, ଏବଂ ଏକ ସୁବର୍ଣ୍ଣ କମଳ ମଧ୍ୟ।

ଧାରା ଚୈକା ପ୍ରପତତି ସ୍ଥୂଲା ମୁସଲସନ୍ନିଭା

ଏକଟି ଘନ ଧାରା, ମୁସଳ ପରି ଦେଖାଯାଏ, ତଳକୁ ପଡ଼ିଯାଏ।

ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ସମାସାଦ୍ଯ ମୋଦତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଲା ପରେ ସେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ବ୍ରହ୍ମଣା ସମନୁଜ୍ଞାତୋ ମମ ଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଅନୁମତି ପାଇଁ, ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ମଧ୍ୟ ପହଞ୍ଚିଯାଏ।

ମଦ୍ଭକ୍ତା ଯଚ୍ଚ ପଶ୍ଯନ୍ତି ଘୋରସଂସାରମୋକ୍ଷଣମ୍

ମୋର ଭକ୍ତମାନେ, ଭୟଙ୍କର ସଂସାରରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଖି, ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି।

ଭୂମେ ପତତି ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ଯାଵତ୍ସୂର୍ଯସ୍ତୁ ତିଷ୍ଠତି

ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଏହି ଧାରା ପୃଥିବୀରେ ପଡ଼ିଯାଏ।

ଏଵଂ ତତ୍ର ମହାଶ୍ଚର୍ଯଂ ପୁଣ୍ଯବ୍ରହ୍ମସରୋଵରେ

ଏଭଳି, ପୁଣ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମା ସରୋବରରେ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ।

ସମୁଦ୍ରଶ୍ଚୈଵ ରାମଶ୍ଚ ସମେଷ୍ଯେତେ ଵରାଙ୍ଗନେ

ସମୁଦ୍ର ଓ ରାମ, ହେ ସୁନ୍ଦର ଅଙ୍ଗବତୀ, ସେଠାରେ ଏକାଠି ହେବେ।

ବହୁଗୁଲ୍ମଲତାକୀର୍ଣଂ ଶୋଭିତଂ ଚ ଵିହଙ୍ଗମୈଃ

ଅନେକ ଜ୍ବାଳି ଓ ଲତାରେ ଭରିଥିବା, ପକ୍ଷୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।

ମଣ୍ଡିତଂ କୁମୁଦୈଃ ପଦ୍ମୈଃ ସୁଗନ୍ଧୈଶ୍ଚୋତ୍ତମୈସ୍ତଯା 150.

କୁମୁଦ ଓ ପଦ୍ମ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ମଣ୍ଡିତ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ସୁଗନ୍ଧରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ।

ସମୁଦ୍ରଭଵନଂ ଗତ୍ଵା ମମ ଲୋକଂ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ

ସମୁଦ୍ରର ନିବାସକୁ ଯାଇ, ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ପାଇଯାଏ।

ଯଦ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମନୁଜାସ୍ତତ୍ର ଭ୍ରମନ୍ତି ଵିଗତଜ୍ଵରାଃ

ସେଠାକୁ ଦେଖି, ଲୋକମାନେ ସେଠାରେ ଘୁଞ୍ଚିବା, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର ହୋଇଯାଏ।

ଏକମପ୍ଯତ୍ର ପଶ୍ଯନ୍ତି ନ କେପି ଵସୁଧେ ନରାଃ

ପୃଥିବୀରେ କେହି ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ କୌଣସି ନିବାସ ଦେଖିନାହାନ୍ତି।