ଵରାହପୁରାଣମ୍

ସ ଚ ପୂର୍ଵେଣ ପାର୍ଶ୍ଵେନ ଶୋଭତେ ଵୈ ମହାଦ୍ରୁମଃ

ଏବଂ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ବଡ଼ ଗଛ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭା ପାଉଛି।

ପଂଚକ୍ରୋଶସୁଵିସ୍ତାରଃ ଶୋଭତେ ଵୈ ମହାଦ୍ରୁମଃ

ପାଞ୍ଚ କ୍ରୋଶ ଚଉଡ଼ାରେ ବିସ୍ତୃତ, ସେଇ ବଡ଼ ଗଛ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭା ପାଉଛି।

ବହୁମତ୍ସ୍ଯଜଲାକୀର୍ଣଂ ସର୍ଵତସ୍ତୁ ଫଲାନ୍ଵିତମ୍

ସେଠାରେ ବହୁ ମାଛ ଓ ପାଣି ରହିଛି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଫଳରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ।

ତତ୍ରାଭିଷେକଂ କୁର୍ଵୀତ ଅଷ୍ଟଭକ୍ତୋଷିତୋ ନରଃ

ସେଠାରେ ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ଅଠଥର ଉପବାସ କରିଥାଏ, ସେ ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ।

ଅତ୍ରାଶ୍ଚର୍ଯଂ ମହାଭାଗେ କଥ୍ଯମାନଂ ମଯା ଶୃଣୁ

ହେ ମହାଭାଗେ, ଏଠାରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ କଥା କହୁଛି, ଶୁଣ।

ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ଚ ପୁନଃ ପୂର୍ଣଶ୍ଚାର୍ଦ୍ଧରାତ୍ରେ ସମୋ ଵହେତ୍

ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଏହା ପୁଣି ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ, ଆଉ ଅର୍ଧରାତ୍ରିରେ ସମାନ ରହିଥାଏ।

ତସ୍ଯ ପଶ୍ଚିମପାର୍ଶ୍ଵେ ତୁ ବିଲ୍ଵଶ୍ଚୈଵ ମହାଦ୍ରୁମଃ 149.

ତାହାର ପଶ୍ଚିମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ବଡ଼ ବିଲ୍ବ ଗଛ ଅଛି।

ପଶ୍ଯେତ୍ତୁ ଶୁଭକର୍ମା ଚ ପାପକର୍ମା ନ ପଶ୍ଯତି

ଯିଏ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେ ଏହାକୁ ଦେଖିପାରେ; ଯିଏ ପାପ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେ ଦେଖିପାରେ ନାହିଁ।

ଯସ୍ତତ୍ର ଲଭତେ ପୁଷ୍ପଂ ମମ ମାର୍ଗାନୁସାରକଃ

ଯିଏ ମୋର ପଥ ଅନୁସରଣ କରି ସେଠାରେ ଏକ ଫୁଲ ପାଏ,

ଵିଷ୍ଣୁସଂକ୍ରମଣଂ ନାମ ତସ୍ମିନ୍କ୍ଷେତ୍ରେ ପରେ ମମ

ସେଠି ମୋର ପରମ କ୍ଷେତ୍ରରେ 'ବିଷ୍ଣୁ ସଂକ୍ରମଣ' ନାମରେ ପରିଚିତ।

ତତ୍ର କୁଂଡଂ ମହାଭାଗେ ମଣିପୂରଗିରା ଶ୍ରୁତମ୍

ହେ ମହାଭାଗେ, ସେଠାରେ ମଣିପୁର ପାହାଡ଼ ନାମରେ ପରିଚିତ ଏକ କୁଣ୍ଡ ଅଛି।

ସୂର୍ଯଲୋକଂ ସମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ମମ ଲୋକେ ମହୀଯତେ

ସୂର୍ଯ୍ୟ ଲୋକକୁ ଛାଡି, ମୋର ଲୋକରେ ସେ ଗଭୀର ସମ୍ମାନ ପାଉଛି।

ପାପିନାଂ ଯସ୍ତୁ ଦୁର୍ଦର୍ଶଃ ସୁଦୃଶ୍ଯଃ ପୁଣ୍ଯଚାରିଣାମ୍

ପାପୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଅତି କଷ୍ଟ ପାନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ପୁଣ୍ୟ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ସହଜରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି।

ଚତୁର୍ଵିଂଶତିଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ତୁ ଦିଵାକରେ

ଚବିଶ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଚ୍ଚତମ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିବାବେଳେ,

ଉଚ୍ଚଶ୍ଚୈଵ ଵିଶାଲଶ୍ଚ ମନୋଜ୍ଞଶ୍ଚୈଵ ଶୀତଲଃ

ସେ ଉଚ୍ଚ, ବିଶାଳ, ମନୋହର ଏବଂ ଶୀତଳ।

ତେ ଲଭନ୍ତେ ପରାଂ ସିଦ୍ଧିମେଵମେତନ୍ନ ସଂଶଯଃ

ଏଭଳି ଭାବରେ ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ସର୍ଵଭାଗଵତପ୍ରୀତିଂ ସମୁଦ୍ରତଟମାଶ୍ରିତଃ 149.

ସମୁଦ୍ର ତଟରେ ବସି, ସେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପ୍ରେମ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି।

ତ୍ରଯସ୍ତତ୍ରୈଵ ତିଷ୍ଠାମୋ ଦ୍ଵାରକାଯାଂ ଯଶସ୍ଵିନି

ଆମେ ତିନିଜଣେ ଶ୍ରୀମୟ ଦ୍ୱାରକାରେ ଏଠାରେ ରହୁଛୁ।

ତ୍ରିଂଶଦ୍ଯୋଜନଵିସ୍ତାରଃ ସର୍ଵତସ୍ତୁ ଦିଶୋ ଦଶ

ଏହା ତିରିଶ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦିଶାରେ ଦଶ ଯୋଜନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତାରିତ।

ଅଦୀର୍ଘେଣୈଵ କାଲେନ ପ୍ରାପ୍ନୁଵଂତି ପରାଂ ଗତିମ୍

ଅତି ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ସମୟରେ, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଶାକୁ ପହଞ୍ଚିଯାନ୍ତି।

ଧର୍ମାଣାଂ ପରମୋ ଧର୍ମୋ ଦ୍ଯୁତୀନାଂ ପରମା ଦ୍ଯୁତିଃ

ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧର୍ମ; ସମସ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା।

ଶ୍ରୁତୀନାଂ ପରମଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ତପସା ଚ ପରଂ ତପଃ

ସମସ୍ତ ଶ୍ରୁତି ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ସମସ୍ତ ତପସ୍ୟା ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତପସ୍ୟା।

ଯଦୀଚ୍ଛେତ୍ପରମାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ଯଦି କେହି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ଚାହେ, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଏ।

ସକୁଲ୍ଯାସ୍ତାରିତାସ୍ତେନ ସପ୍ତ ସପ୍ତ ଚ ସପ୍ତ ଚ

ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ତାଙ୍କ ପରିବାରର ସାତ ପିଢି ଉଦ୍ଧାର ହୁଏ।

ଉଚିତେନୋପଚାରେଣ କିମନ୍ଯତ୍ପରିପୃଚ୍ଛତି

ଯଥାଯଥ ଉପଚାରରେ ପୂଜା କରି, ତାଙ୍କୁ ଆଉ କିଛି ଚାହିଁବା ଅବଶ୍ୟକ ନୁହେଁ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଭଗଵଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରେ ଦ୍ଵାରକାମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ନାମୈକୋନପଂଚାଶଦଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏଭଳି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ, ଭଗବତ୍ ଶାସ୍ତ୍ରର ଦ୍ୱାରକାର ମହିମା ନାମକ ଏକଶେଉନପଞ୍ଚାଶତ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।

ଅଥ ସାନନ୍ଦୂରମାହାତ୍ମ୍ଯମ୍ ଦ୍ଵାରକାଯାସ୍ତୁ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ହ୍ଯେତତ୍ସୁଭାଷିତମ୍

ଏବେ ସାନନ୍ଦୂରର ମହିମା: ଦ୍ୱାରକାର ମହିମା ବିଷୟରେ ଏହି ଉତ୍ତମ କଥା ଶୁଣିବା ପରେ,

ଧରଣ୍ଯୁଵାଚ ଶ୍ରୁତ୍ଵୈତତ୍ପରମଂ ପୁଣ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ତାସ୍ମି ପରମାଂ ଶ୍ରିଯମ୍

ଧରଣୀ କହିଲେ: ଏହି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପୁଣ୍ୟ ଶୁଣି, ମୁଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶ୍ରୀ ଲାଭ କରିଛି।

ଏତସ୍ମାଦପି ଚେଦ୍ଗୁହ୍ଯଂ ଲୋକନାଥ ଜନାର୍ଦନ

ହେ ଲୋକନାଥ ଜନାର୍ଦନ, ଏହାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଯଦି କିଛି ଅଧିକ ଗୁପ୍ତ କଥା ଅଛି—