ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଶ୍ରୂଯତେ ତତ୍ର ନିର୍ଘୋଷୋ ମନଃକର୍ଣସୁଖାଵହଃ

ସେଠାରେ ଏମିତି ଧ୍ୱନି ଶୁଣାଯାଏ, ଯାହା ମନ ଓ କାନକୁ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ।

ଦୁର୍ଲ୍ଲଭଃ ପାପିନାଂ ଚୈଵ ସୁଲଭଃ ପୁଣ୍ଯକର୍ମିଣାମ୍

ଏହା ପାପୀମାନେ ପାଇବାକୁ କଠିନ, କିନ୍ତୁ ପୁଣ୍ୟବାନ୍ମାନେ ସହଜରେ ପାଇଥାନ୍ତି।

ପୁଷ୍ପ୍ଯତେ ସୋଽଥ ତତ୍ରାପି ସୂର୍ଯେ ଚାଭ୍ଯୁଦିତେ ସତି

ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲେ, ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ଏହା ଫୁଲେ।

ତେ ଲଭନ୍ତେ ପରାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ଏଵଂ ଭୂମେ ନ ସଂଶଯଃ

ଏଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ମୋର ପଥରେ ଚଲନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରନ୍ତି; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ସର୍ଵଲୋକେଷୁ ଵିଖ୍ଯାତଂ ଯତ୍ର ଵିକ୍ରୀଡିତଂ ମଯା

ସମସ୍ତ ଲୋକରେ, ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ମୁଁ ଖେଳ କରିଛି, ସେଠା ଖ୍ୟାତି ଲାଭ କରିଛି।

ବହୁଵର୍ଣଶିଲାପଙ୍କ୍ତିର୍ଗୁହାଶ୍ଚାପି ଦିଶୋ ଦଶ

ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ପଥର ଶାରି ଓ ଦଶଦିଗରେ ଗୁହା ଅଛି।

ତତ୍ରାଭିଷେକଂ କୁର୍ଵୀତ ଷଷ୍ଠକାଲୋଷିତୋ ନରଃ 149.

ସେଠାରେ ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ଛଅ ଦିନ ରହିଥାଏ, ସେ ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ।

ଅଥାତ୍ର ମୁଂଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ମମ କର୍ମସୁ ନିଷ୍ଠିତଃ

ଏଠାରେ, ଯେଉଁଠି ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥାଏ, ସେଠି ସେ ଜୀବନ ଛାଡ଼ିଦିଏ।

ତତ୍ରାଶ୍ଚର୍ଯଂ ମହାଭାଗେ କଥ୍ଯମାନଂ ମଯା ଶୃଣୁ

ହେ ମହାଭାଗେ, ଏଠାରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ କଥା କହୁଛି, ଶୁଣ।

ପତନ୍ତି ସର୍ଵଵୃକ୍ଷାଣାଂ ପତ୍ରାଣି ସୁବହୂନ୍ଯପି

ସମସ୍ତ ଗଛର ପତ୍ର ବହୁ ପରିମାଣରେ ଝଡ଼ିପଡ଼େ।

ସ ଚ ପୂର୍ଵେଣ ପାର୍ଶ୍ଵେନ ଶୋଭତେ ଵୈ ମହାଦ୍ରୁମଃ

ଏବଂ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ବଡ଼ ଗଛ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭା ପାଉଛି।

ପଂଚକ୍ରୋଶସୁଵିସ୍ତାରଃ ଶୋଭତେ ଵୈ ମହାଦ୍ରୁମଃ

ପାଞ୍ଚ କ୍ରୋଶ ଚଉଡ଼ାରେ ବିସ୍ତୃତ, ସେଇ ବଡ଼ ଗଛ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭା ପାଉଛି।

ବହୁମତ୍ସ୍ଯଜଲାକୀର୍ଣଂ ସର୍ଵତସ୍ତୁ ଫଲାନ୍ଵିତମ୍

ସେଠାରେ ବହୁ ମାଛ ଓ ପାଣି ରହିଛି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଫଳରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ।

ତତ୍ରାଭିଷେକଂ କୁର୍ଵୀତ ଅଷ୍ଟଭକ୍ତୋଷିତୋ ନରଃ

ସେଠାରେ ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ଅଠଥର ଉପବାସ କରିଥାଏ, ସେ ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ।

ଅତ୍ରାଶ୍ଚର୍ଯଂ ମହାଭାଗେ କଥ୍ଯମାନଂ ମଯା ଶୃଣୁ

ହେ ମହାଭାଗେ, ଏଠାରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ କଥା କହୁଛି, ଶୁଣ।

ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ଚ ପୁନଃ ପୂର୍ଣଶ୍ଚାର୍ଦ୍ଧରାତ୍ରେ ସମୋ ଵହେତ୍

ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଏହା ପୁଣି ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ, ଆଉ ଅର୍ଧରାତ୍ରିରେ ସମାନ ରହିଥାଏ।

ତସ୍ଯ ପଶ୍ଚିମପାର୍ଶ୍ଵେ ତୁ ବିଲ୍ଵଶ୍ଚୈଵ ମହାଦ୍ରୁମଃ 149.

ତାହାର ପଶ୍ଚିମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ବଡ଼ ବିଲ୍ବ ଗଛ ଅଛି।

ପଶ୍ଯେତ୍ତୁ ଶୁଭକର୍ମା ଚ ପାପକର୍ମା ନ ପଶ୍ଯତି

ଯିଏ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେ ଏହାକୁ ଦେଖିପାରେ; ଯିଏ ପାପ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେ ଦେଖିପାରେ ନାହିଁ।

ଯସ୍ତତ୍ର ଲଭତେ ପୁଷ୍ପଂ ମମ ମାର୍ଗାନୁସାରକଃ

ଯିଏ ମୋର ପଥ ଅନୁସରଣ କରି ସେଠାରେ ଏକ ଫୁଲ ପାଏ,

ଵିଷ୍ଣୁସଂକ୍ରମଣଂ ନାମ ତସ୍ମିନ୍କ୍ଷେତ୍ରେ ପରେ ମମ

ସେଠି ମୋର ପରମ କ୍ଷେତ୍ରରେ 'ବିଷ୍ଣୁ ସଂକ୍ରମଣ' ନାମରେ ପରିଚିତ।

ତତ୍ର କୁଂଡଂ ମହାଭାଗେ ମଣିପୂରଗିରା ଶ୍ରୁତମ୍

ହେ ମହାଭାଗେ, ସେଠାରେ ମଣିପୁର ପାହାଡ଼ ନାମରେ ପରିଚିତ ଏକ କୁଣ୍ଡ ଅଛି।

ସୂର୍ଯଲୋକଂ ସମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ମମ ଲୋକେ ମହୀଯତେ

ସୂର୍ଯ୍ୟ ଲୋକକୁ ଛାଡି, ମୋର ଲୋକରେ ସେ ଗଭୀର ସମ୍ମାନ ପାଉଛି।

ପାପିନାଂ ଯସ୍ତୁ ଦୁର୍ଦର୍ଶଃ ସୁଦୃଶ୍ଯଃ ପୁଣ୍ଯଚାରିଣାମ୍

ପାପୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଅତି କଷ୍ଟ ପାନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ପୁଣ୍ୟ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ସହଜରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି।

ଚତୁର୍ଵିଂଶତିଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ତୁ ଦିଵାକରେ

ଚବିଶ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଚ୍ଚତମ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିବାବେଳେ,

ଉଚ୍ଚଶ୍ଚୈଵ ଵିଶାଲଶ୍ଚ ମନୋଜ୍ଞଶ୍ଚୈଵ ଶୀତଲଃ

ସେ ଉଚ୍ଚ, ବିଶାଳ, ମନୋହର ଏବଂ ଶୀତଳ।

ତେ ଲଭନ୍ତେ ପରାଂ ସିଦ୍ଧିମେଵମେତନ୍ନ ସଂଶଯଃ

ଏଭଳି ଭାବରେ ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ସର୍ଵଭାଗଵତପ୍ରୀତିଂ ସମୁଦ୍ରତଟମାଶ୍ରିତଃ 149.

ସମୁଦ୍ର ତଟରେ ବସି, ସେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପ୍ରେମ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି।

ତ୍ରଯସ୍ତତ୍ରୈଵ ତିଷ୍ଠାମୋ ଦ୍ଵାରକାଯାଂ ଯଶସ୍ଵିନି

ଆମେ ତିନିଜଣେ ଶ୍ରୀମୟ ଦ୍ୱାରକାରେ ଏଠାରେ ରହୁଛୁ।

ତ୍ରିଂଶଦ୍ଯୋଜନଵିସ୍ତାରଃ ସର୍ଵତସ୍ତୁ ଦିଶୋ ଦଶ

ଏହା ତିରିଶ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦିଶାରେ ଦଶ ଯୋଜନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତାରିତ।