ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଚତୁର୍ଧାରାଃ ପତନ୍ତ୍ଯତ୍ର ମଣିପୂରଗିରିଂ ଶ୍ରିତାଃ

ମଣିପୁର ପାହାଡ଼ରେ ଆଧାରିତ ଚାରିଟି ଧାରା ଏଠାରେ ପଡ଼େ ।

ଵୈଖାନସେଷୁ ଲୋକେଷୁ ମୋଦତେ ନାଽତ୍ର ସଂଶଯଃ

ସେ ବୈଖାନସ ଲୋକମାନେ ଆନନ୍ଦ କରେ; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।

ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଵୈଖାନସାଁଲ୍ଲୋକାନ୍ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ବୈଖାନସ ଲୋକମାନେ ଛାଡ଼ି, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚେ ।

ଦୃଶ୍ଯନ୍ତେ ଯାନି କୁଣ୍ଡେଷୁ ମଣିପୂରଗିରୌ ତଥା

କୁଣ୍ଡ ଓ ମଣିପୁର ପାହାଡ଼ରେ ଯେଉଁ ଜିନିଷମାନେ ଦେଖାଯାଏ—

ସ୍ନାଯମାନେଷୁ ପାପେଷୁ ନ ପତେତ୍ତଦ୍ଯଥା ପୁରା

ପାପୀମାନେ ସ୍ନାନ କରିବାବେଳେ, ଏହା ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଥିଲା, ସେପରି ପଡ଼େ ନାହିଁ ।

ଧାରା ଚୈକା ପତତ୍ଯତ୍ର ମଣିପୂରଗିରୌ ଶ୍ରିତା

ଏଠାରେ ମଣିପୁର ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଏକ ଝରଣା ପଡ଼ୁଛି।

ମୁକ୍ତସଂଗୋ ମହାଭାଗେ ମୋଦତେ ଵରୁଣାଲଯେ

ଯିଏ ଲୋଭମୁକ୍ତ, ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବାନ୍, ସେ ବରୁଣଙ୍କ ଗୃହରେ ଆନନ୍ଦ କରେ।

ଵାରୁଣଂ ଲୋକମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ମମ ଲୋକେ ମହୀଯତେ 149.

ବରୁଣଙ୍କ ଲୋକକୁ ଛାଡ଼ି, ସେ ମୋ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।

ଶୁଦ୍ଧାଃ ପଶ୍ଯନ୍ତି ମନୁଜାଃ ପାପକର୍ମା ନ ପଶ୍ଯତି

ଶୁଦ୍ଧ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଏହାକୁ ଦେଖନ୍ତି, ପାପୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବାମାନେ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।

ହଂସାଶ୍ଚୈଵାତ୍ର ଦୃଶ୍ଯନ୍ତେ ଚନ୍ଦ୍ରକୁନ୍ଦସମପ୍ରଭାଃ

ଏଠାରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ କୁନ୍ଦ ଫୁଲ ପରି ଧଳା ହଂସମାନେ ଦେଖାଯାନ୍ତି।

ଲଭନ୍ତେ ତେ ପରାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ଧରେ ନାସ୍ତ୍ଯତ୍ର ସଂଶଯଃ

ସେମାନେ ପୃଥିବୀରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ପାଆନ୍ତି; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ଵୃଷ୍ଣଯୋ ଯତ୍ର ଵୈ ଶୁଦ୍ଧାଃ ସଂପ୍ରାପ୍ତାଶ୍ଚ ମମାଲଯମ୍

ଯେଉଁଠାରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟ ଭଳି ବୃଷ୍ଣିମାନେ ମୋ ଗୃହକୁ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି।

ମୋଦତେ ଋଷିଲୋକେଷୁ ପୁଣ୍ଯାତ୍ମା ଵୈ ନ ସଂଶଯଃ

ପୁଣ୍ୟାତ୍ମା ଋଷିମାନଙ୍କ ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ କରେ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

କଦମ୍ବାତ୍ପତତେ ଧାରା ତତ୍ର ପୂର୍ଵଵିନିଃସୃତା

ସେଠାରେ କଦମ୍ବ ଗଛରୁ ପୂର୍ବରୁ ବହିଥିବା ଏକ ଝରଣା ପଡ଼ୁଛି।

ପୁଷ୍ପାଣି ଵୈ ପ୍ରକଟଯତ୍ଯୁଦଯସ୍ଥେ ଦିଵାକରେ

ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲେ, ଏହା ଫୁଲ ଦେଖାଏ।

ତେ ଲଭନ୍ତେ ପରାଂ ସିଦ୍ଧିମେଵମେତନ୍ନ ସଂଶଯଃ

ସେମାନେ ଏଭଳି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ପାଆନ୍ତି; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ପଂଚ ଧାରାଃ ପତନ୍ତ୍ଯତ୍ର ମଣିପୂରସମାଶ୍ରିତାଃ 149.

ଏଠାରେ ମଣିପୁର ଉପରେ ଆଧାରିତ ପାଞ୍ଚଟି ଝରଣା ପଡ଼ୁଛି।

ଦଶଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ସ ମୋଦତେ

ସେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ କରେ।

ସର୍ଵାନ୍ସ୍ଵର୍ଗାନ୍ସମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ସମସ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଛାଡ଼ି, ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ଯାଏ।

ଅନ୍ଯଥୈତନ୍ନ ପଶ୍ଯନ୍ତି ମମ କର୍ମପରାଯଣାଃ

ଅନ୍ୟଥା, ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲଗ୍ନ ଥିବାମାନେ ଏହାକୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।

ଶ୍ରୂଯତେ ତତ୍ର ନିର୍ଘୋଷୋ ମନଃକର୍ଣସୁଖାଵହଃ

ସେଠାରେ ଏମିତି ଧ୍ୱନି ଶୁଣାଯାଏ, ଯାହା ମନ ଓ କାନକୁ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ।

ଦୁର୍ଲ୍ଲଭଃ ପାପିନାଂ ଚୈଵ ସୁଲଭଃ ପୁଣ୍ଯକର୍ମିଣାମ୍

ଏହା ପାପୀମାନେ ପାଇବାକୁ କଠିନ, କିନ୍ତୁ ପୁଣ୍ୟବାନ୍ମାନେ ସହଜରେ ପାଇଥାନ୍ତି।

ପୁଷ୍ପ୍ଯତେ ସୋଽଥ ତତ୍ରାପି ସୂର୍ଯେ ଚାଭ୍ଯୁଦିତେ ସତି

ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲେ, ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ଏହା ଫୁଲେ।

ତେ ଲଭନ୍ତେ ପରାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ଏଵଂ ଭୂମେ ନ ସଂଶଯଃ

ଏଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ମୋର ପଥରେ ଚଲନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରନ୍ତି; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ସର୍ଵଲୋକେଷୁ ଵିଖ୍ଯାତଂ ଯତ୍ର ଵିକ୍ରୀଡିତଂ ମଯା

ସମସ୍ତ ଲୋକରେ, ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ମୁଁ ଖେଳ କରିଛି, ସେଠା ଖ୍ୟାତି ଲାଭ କରିଛି।

ବହୁଵର୍ଣଶିଲାପଙ୍କ୍ତିର୍ଗୁହାଶ୍ଚାପି ଦିଶୋ ଦଶ

ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ପଥର ଶାରି ଓ ଦଶଦିଗରେ ଗୁହା ଅଛି।

ତତ୍ରାଭିଷେକଂ କୁର୍ଵୀତ ଷଷ୍ଠକାଲୋଷିତୋ ନରଃ 149.

ସେଠାରେ ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ଛଅ ଦିନ ରହିଥାଏ, ସେ ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ।

ଅଥାତ୍ର ମୁଂଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ମମ କର୍ମସୁ ନିଷ୍ଠିତଃ

ଏଠାରେ, ଯେଉଁଠି ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥାଏ, ସେଠି ସେ ଜୀବନ ଛାଡ଼ିଦିଏ।

ତତ୍ରାଶ୍ଚର୍ଯଂ ମହାଭାଗେ କଥ୍ଯମାନଂ ମଯା ଶୃଣୁ

ହେ ମହାଭାଗେ, ଏଠାରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ କଥା କହୁଛି, ଶୁଣ।