ଵରାହପୁରାଣମ୍

ସର୍ଵସଂଗଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ସମସ୍ତ ସଂଯୋଗ ଛାଡ଼ି, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚେ ।

ପ୍ରଭାସେ ଯତ୍ର ଶୃଣ୍ଵନ୍ତି ସାଗରେ ନ ମ (ଗ) ରଂ ପ୍ରତି

ପ୍ରଭାସରେ, ଯେଉଁଠି ସମୁଦ୍ରରେ ଶୁଣାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ମଗରକୁ ନୁହେଁ ।

ଅଥାତ୍ର ପ୍ରକ୍ଷିପେତ୍ପିଣ୍ଡାନ୍ପ୍ରସନ୍ନେ ସଲିଲେ ନରଃ

ଏଠାରେ, ଯଦି କୌଣସି ପୁରୁଷ ସ୍ପଷ୍ଟ ଜଳରେ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କରେ—

ଅସମ୍ପ୍ରାପ୍ତେ ଚ ଗୃହ୍ଣନ୍ତି ଏଵମେତନ୍ନ ସଂଶଯଃ

ଯଦିଓ ସେମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ନଥିବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି; ଏହିପରି ହୁଏ, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।

ଧର୍ମାତ୍ମନାଂ ଚ ଗୃହ୍ଣନ୍ତି ପିଣ୍ଡମେଵ ନ ସଂଶଯଃ

ଧର୍ମିକ ଲୋକମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ କେବଳ ପିଣ୍ଡକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।

ଅଗାଧସ୍ଯାପ୍ଯପାରସ୍ଯ କ୍ରୋଶଵିସ୍ତାର ଏଵ ଚ

ଅତି ଗଭୀର ଓ ସୀମା ନଥିବା ଜଳରେ ମଧ୍ୟ, କେବଳ ଏକ କୋହି ଚଉଡ଼ା ଥିଲେ—

ମୋଦତେ ଶକ୍ରଲୋକେ ସ ଏଵମେତନ୍ନ ସଂଶଯଃ

ସେ ଇନ୍ଦ୍ରର ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ କରେ; ଏହିପରି ହୁଏ, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।

ଶକ୍ରଲୋକଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି 149.

ଇନ୍ଦ୍ରର ଲୋକ ଛାଡ଼ି, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚେ ।

ନ ପଶ୍ଯେତ୍ପାପକର୍ମା ଵୈ ଶୁଭକର୍ମୈଵ ପଶ୍ଯତି

ପାପ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଲୋକ ଦେଖିପାରେ ନାହିଁ; କେବଳ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଲୋକ ଦେଖିପାରେ ।

ରୌପ୍ଯଂ ସୁଵର୍ଣକଂ ପଦ୍ମଂ ଦୃଶ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ

ଏଠାରେ ରୌପ୍ୟ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣର ପଦ୍ମ ଦେଖାଯାଏ; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।

ଚତୁର୍ଧାରାଃ ପତନ୍ତ୍ଯତ୍ର ମଣିପୂରଗିରିଂ ଶ୍ରିତାଃ

ମଣିପୁର ପାହାଡ଼ରେ ଆଧାରିତ ଚାରିଟି ଧାରା ଏଠାରେ ପଡ଼େ ।

ଵୈଖାନସେଷୁ ଲୋକେଷୁ ମୋଦତେ ନାଽତ୍ର ସଂଶଯଃ

ସେ ବୈଖାନସ ଲୋକମାନେ ଆନନ୍ଦ କରେ; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।

ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଵୈଖାନସାଁଲ୍ଲୋକାନ୍ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ବୈଖାନସ ଲୋକମାନେ ଛାଡ଼ି, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚେ ।

ଦୃଶ୍ଯନ୍ତେ ଯାନି କୁଣ୍ଡେଷୁ ମଣିପୂରଗିରୌ ତଥା

କୁଣ୍ଡ ଓ ମଣିପୁର ପାହାଡ଼ରେ ଯେଉଁ ଜିନିଷମାନେ ଦେଖାଯାଏ—

ସ୍ନାଯମାନେଷୁ ପାପେଷୁ ନ ପତେତ୍ତଦ୍ଯଥା ପୁରା

ପାପୀମାନେ ସ୍ନାନ କରିବାବେଳେ, ଏହା ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଥିଲା, ସେପରି ପଡ଼େ ନାହିଁ ।

ଧାରା ଚୈକା ପତତ୍ଯତ୍ର ମଣିପୂରଗିରୌ ଶ୍ରିତା

ଏଠାରେ ମଣିପୁର ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଏକ ଝରଣା ପଡ଼ୁଛି।

ମୁକ୍ତସଂଗୋ ମହାଭାଗେ ମୋଦତେ ଵରୁଣାଲଯେ

ଯିଏ ଲୋଭମୁକ୍ତ, ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବାନ୍, ସେ ବରୁଣଙ୍କ ଗୃହରେ ଆନନ୍ଦ କରେ।

ଵାରୁଣଂ ଲୋକମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ମମ ଲୋକେ ମହୀଯତେ 149.

ବରୁଣଙ୍କ ଲୋକକୁ ଛାଡ଼ି, ସେ ମୋ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।

ଶୁଦ୍ଧାଃ ପଶ୍ଯନ୍ତି ମନୁଜାଃ ପାପକର୍ମା ନ ପଶ୍ଯତି

ଶୁଦ୍ଧ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଏହାକୁ ଦେଖନ୍ତି, ପାପୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବାମାନେ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।

ହଂସାଶ୍ଚୈଵାତ୍ର ଦୃଶ୍ଯନ୍ତେ ଚନ୍ଦ୍ରକୁନ୍ଦସମପ୍ରଭାଃ

ଏଠାରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ କୁନ୍ଦ ଫୁଲ ପରି ଧଳା ହଂସମାନେ ଦେଖାଯାନ୍ତି।

ଲଭନ୍ତେ ତେ ପରାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ଧରେ ନାସ୍ତ୍ଯତ୍ର ସଂଶଯଃ

ସେମାନେ ପୃଥିବୀରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ପାଆନ୍ତି; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ଵୃଷ୍ଣଯୋ ଯତ୍ର ଵୈ ଶୁଦ୍ଧାଃ ସଂପ୍ରାପ୍ତାଶ୍ଚ ମମାଲଯମ୍

ଯେଉଁଠାରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟ ଭଳି ବୃଷ୍ଣିମାନେ ମୋ ଗୃହକୁ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି।

ମୋଦତେ ଋଷିଲୋକେଷୁ ପୁଣ୍ଯାତ୍ମା ଵୈ ନ ସଂଶଯଃ

ପୁଣ୍ୟାତ୍ମା ଋଷିମାନଙ୍କ ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ କରେ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

କଦମ୍ବାତ୍ପତତେ ଧାରା ତତ୍ର ପୂର୍ଵଵିନିଃସୃତା

ସେଠାରେ କଦମ୍ବ ଗଛରୁ ପୂର୍ବରୁ ବହିଥିବା ଏକ ଝରଣା ପଡ଼ୁଛି।

ପୁଷ୍ପାଣି ଵୈ ପ୍ରକଟଯତ୍ଯୁଦଯସ୍ଥେ ଦିଵାକରେ

ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲେ, ଏହା ଫୁଲ ଦେଖାଏ।

ତେ ଲଭନ୍ତେ ପରାଂ ସିଦ୍ଧିମେଵମେତନ୍ନ ସଂଶଯଃ

ସେମାନେ ଏଭଳି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ପାଆନ୍ତି; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ପଂଚ ଧାରାଃ ପତନ୍ତ୍ଯତ୍ର ମଣିପୂରସମାଶ୍ରିତାଃ 149.

ଏଠାରେ ମଣିପୁର ଉପରେ ଆଧାରିତ ପାଞ୍ଚଟି ଝରଣା ପଡ଼ୁଛି।

ଦଶଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ସ ମୋଦତେ

ସେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ କରେ।

ସର୍ଵାନ୍ସ୍ଵର୍ଗାନ୍ସମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ସମସ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଛାଡ଼ି, ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ଯାଏ।