ତଚ୍ଚ ତେଷାଂ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରୋକ୍ତଵାନସ୍ମି ତଚ୍ଛୃଣୁ
ସେମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ମୁଁ ଏଭଳି କହିଲି; ଏହା ଶୁଣ।
ଏଵଂ ତେ କଥିତଂ ଭୂମେ ଵୃଷ୍ଣ୍ଯାଦେଃ ଶାପକାରଣମ୍
ଏଭଳି, ହେ ଭୂମି, ମୁଁ ତୁମକୁ ବୃଷ୍ଣି ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ଶାପର କାରଣ କହିଦେଲି।
ଦ୍ଵାରକାଯାଂ ମହାଭାଗେ ଵୈଷ୍ଣଵାନାଂ ସୁଖାଵହେ
ଦ୍ୱାରକାରେ, ଯାହା ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତଙ୍କୁ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ,
ସମୁଦ୍ରତୀରମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ମମ କର୍ମସୁଖାଵହମ୍
ସମୁଦ୍ର କୂଳ ଛାଡ଼ି, ଯାହା ମୋ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିଲା,
ମୋଦତେ ନାକପୃଷ୍ଠେ ତୁ ଅପ୍ସରୋଗଣସଂକୁଲେ
ସେ ସ୍ୱର୍ଗର ଶିଖରରେ, ଅନେକ ଅପ୍ସରାମାନେ ଘିରିଥିବା ସ୍ଥାନରେ, ଆନନ୍ଦ ପାଉଛନ୍ତି।
ଦେଵଲୋକଂ ସମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ମମ ଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଲୋକ ଛାଡ଼ି, ସେ ମୋ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି।
ସୁଫଲୈଃ ଶୋଭନୈଃ କୁମ୍ଭାକୃତିଭିର୍ବହୁଭିଃ ଫଲୈଃ
ଅନେକ ସୁନ୍ଦର ଓ ଘଡ଼ା ଆକୃତିର ଫଳରେ, ସେ ଶୋଭିତ।
ଫଲଂ ନ ଲଭତେ କଶ୍ଚିନ୍ମୁକ୍ତ୍ଵା ଭାଗଵତଂ ନରମ୍
ଭାଗବତରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ପୁରୁଷ ବ୍ୟତୀତ, କେହି ଏହି ଫଳ ପାଉନାହାନ୍ତି।
ତେ ଲଭନ୍ତେ ପରାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ମମ କର୍ମଣି ସଂସ୍ଥିତାଃ 149.
ମୋ କାମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିବାମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧିକୁ ପାଆନ୍ତି ।
ମନୁଜା ଯଂ ନ ପଶ୍ଯନ୍ତି ରାଗଲୋଭସମନ୍ଵିତାଃ
ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ରାଗ ଓ ଲୋଭରେ ଭରିଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ ।
ମୋଦତେ ସପ୍ତଦ୍ଵୀପେଷୁ ଗୁହ୍ଯାନି ଚ ସ ଗଚ୍ଛତି
ସେ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପରେ ଆନନ୍ଦ କରେ ଏବଂ ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ ।
ସର୍ଵସଂଗଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ସମସ୍ତ ସଂଯୋଗ ଛାଡ଼ି, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚେ ।
ପ୍ରଭାସେ ଯତ୍ର ଶୃଣ୍ଵନ୍ତି ସାଗରେ ନ ମ (ଗ) ରଂ ପ୍ରତି
ପ୍ରଭାସରେ, ଯେଉଁଠି ସମୁଦ୍ରରେ ଶୁଣାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ମଗରକୁ ନୁହେଁ ।
ଅଥାତ୍ର ପ୍ରକ୍ଷିପେତ୍ପିଣ୍ଡାନ୍ପ୍ରସନ୍ନେ ସଲିଲେ ନରଃ
ଏଠାରେ, ଯଦି କୌଣସି ପୁରୁଷ ସ୍ପଷ୍ଟ ଜଳରେ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କରେ—
ଅସମ୍ପ୍ରାପ୍ତେ ଚ ଗୃହ୍ଣନ୍ତି ଏଵମେତନ୍ନ ସଂଶଯଃ
ଯଦିଓ ସେମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ନଥିବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି; ଏହିପରି ହୁଏ, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।
ଧର୍ମାତ୍ମନାଂ ଚ ଗୃହ୍ଣନ୍ତି ପିଣ୍ଡମେଵ ନ ସଂଶଯଃ
ଧର୍ମିକ ଲୋକମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ କେବଳ ପିଣ୍ଡକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।
ଅଗାଧସ୍ଯାପ୍ଯପାରସ୍ଯ କ୍ରୋଶଵିସ୍ତାର ଏଵ ଚ
ଅତି ଗଭୀର ଓ ସୀମା ନଥିବା ଜଳରେ ମଧ୍ୟ, କେବଳ ଏକ କୋହି ଚଉଡ଼ା ଥିଲେ—
ମୋଦତେ ଶକ୍ରଲୋକେ ସ ଏଵମେତନ୍ନ ସଂଶଯଃ
ସେ ଇନ୍ଦ୍ରର ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ କରେ; ଏହିପରି ହୁଏ, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।
ଶକ୍ରଲୋକଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି 149.
ଇନ୍ଦ୍ରର ଲୋକ ଛାଡ଼ି, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚେ ।
ନ ପଶ୍ଯେତ୍ପାପକର୍ମା ଵୈ ଶୁଭକର୍ମୈଵ ପଶ୍ଯତି
ପାପ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଲୋକ ଦେଖିପାରେ ନାହିଁ; କେବଳ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଲୋକ ଦେଖିପାରେ ।
ରୌପ୍ଯଂ ସୁଵର୍ଣକଂ ପଦ୍ମଂ ଦୃଶ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଏଠାରେ ରୌପ୍ୟ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣର ପଦ୍ମ ଦେଖାଯାଏ; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।
ଚତୁର୍ଧାରାଃ ପତନ୍ତ୍ଯତ୍ର ମଣିପୂରଗିରିଂ ଶ୍ରିତାଃ
ମଣିପୁର ପାହାଡ଼ରେ ଆଧାରିତ ଚାରିଟି ଧାରା ଏଠାରେ ପଡ଼େ ।
ଵୈଖାନସେଷୁ ଲୋକେଷୁ ମୋଦତେ ନାଽତ୍ର ସଂଶଯଃ
ସେ ବୈଖାନସ ଲୋକମାନେ ଆନନ୍ଦ କରେ; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।
ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଵୈଖାନସାଁଲ୍ଲୋକାନ୍ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ବୈଖାନସ ଲୋକମାନେ ଛାଡ଼ି, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚେ ।
ଦୃଶ୍ଯନ୍ତେ ଯାନି କୁଣ୍ଡେଷୁ ମଣିପୂରଗିରୌ ତଥା
କୁଣ୍ଡ ଓ ମଣିପୁର ପାହାଡ଼ରେ ଯେଉଁ ଜିନିଷମାନେ ଦେଖାଯାଏ—
ସ୍ନାଯମାନେଷୁ ପାପେଷୁ ନ ପତେତ୍ତଦ୍ଯଥା ପୁରା
ପାପୀମାନେ ସ୍ନାନ କରିବାବେଳେ, ଏହା ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଥିଲା, ସେପରି ପଡ଼େ ନାହିଁ ।
ଧାରା ଚୈକା ପତତ୍ଯତ୍ର ମଣିପୂରଗିରୌ ଶ୍ରିତା
ଏଠାରେ ମଣିପୁର ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଏକ ଝରଣା ପଡ଼ୁଛି।
ମୁକ୍ତସଂଗୋ ମହାଭାଗେ ମୋଦତେ ଵରୁଣାଲଯେ
ଯିଏ ଲୋଭମୁକ୍ତ, ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବାନ୍, ସେ ବରୁଣଙ୍କ ଗୃହରେ ଆନନ୍ଦ କରେ।
ଵାରୁଣଂ ଲୋକମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ମମ ଲୋକେ ମହୀଯତେ 149.
ବରୁଣଙ୍କ ଲୋକକୁ ଛାଡ଼ି, ସେ ମୋ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ଶୁଦ୍ଧାଃ ପଶ୍ଯନ୍ତି ମନୁଜାଃ ପାପକର୍ମା ନ ପଶ୍ଯତି
ଶୁଦ୍ଧ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଏହାକୁ ଦେଖନ୍ତି, ପାପୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବାମାନେ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।